background image

 
 
 

 
 

TEMAT:

 Scenariusz konferencji rady pedagogicznej 

 
1. Charakterystyka i przyczyny dysleksji rozwojowej. 
2. Kto nie jest dyslektykiem? 
3. Wskazania do pracy z uczniem dyslektycznym. 
4. Zasady oceniania uczniów z dysleksją. 
5. Motywowanie uczniów do pracy. 
6. Jak pracować w klasie, w której są uczniowie dyslektyczni? 
 
Proponujemy  rozpocząć  konferencję  Bajką  dla  nauczycieli  (Uczeń  z  dysleksja  w  szkole  M. 
Bogdanowicz A. Adryjanek s.8). 
 
Ad. 1 
Termin  dysleksja  pochodzi  od  przedrostka  dys-,  który  w  języku  łacińskim,  a  dis-  w  języku 
greckim oznacza brak czegoś, trudności, niemoŜność, oraz od czasownika lego- ,,czytam” lub 
lexis  „wyrazy”,  „słowa”.  Dysleksja  rozwojowa,  zatem  to  zespół  specyficznych  trudności  w 
czytaniu i pisaniu. Zaburzenia te mogą występować w węŜszym zakresie: 
–  dysortografia  –  specyficzne  trudności  z  opanowaniem  poprawnej  pisowni  (w  tym  błędy 
ortograficzne); 
– dysgrafia – trudności w opanowaniu właściwego poziomu graficznego pisma; 
– dysleksja – specyficzne trudności  w czytaniu,  którym  często towarzyszą trudności  w pisa-
niu; 
– dyskalkulia – specyficzne trudności w matematyce. 
 
Przyczyny dysleksji rozwojowej – zaburzenia analizatora wzrokowego, słuchowego lub wzro-
kowo-słuchowego: 
– genetyczne (geny przekazywane z pokolenia na pokolenie), 
– organiczne (mikrouszkodzenia), 
– hormonalne (nadprodukcja testosteronu w okresie prenatalnym), 
– rozwojowe (spowolnienie róŜnicowania się struktur nerwowych), 
–  psychologiczne  (głębokie  urazy  psychiczne  prowadzące  do  trwałych  zaburzeń  emocjonal-
nych, blokujących funkcje poznawcze). 
 
Ad. 2  
Dyslektykami nie są uczniowie: 

 

do 10. roku Ŝycia, 

 

z inteligencją niŜszą niŜ przeciętna i z upośledzeniem umysłowym, 

Materiał szkoleniowy 

 

 

 

 

Katowice, 12 stycznia 2006 r. 

Opracowanie: 
Anna Mrozek, Teresa Pawszok, Justyna Roczek, Anna Cesarz, Beata Czechowska-Siudak, 
Gabriela Czajor, Anna Rakowiecka, Małgorzata Nowak 
Liderzy Programu ORTOGRAFFITI – Katarzyna Drzewiecka-Tymkiewicz, Magdalena 
Grześkowiak

 

background image

 

zaniedbani środowiskowo,  

 

z  deficytami  narządów  zmysłu  (niedosłuch  lub  wada  wzroku  lub  schorzeniami  neurolo-
gicznymi (np. epilepsja, mózgowe poraŜenie dziecięce). 

 
Ad. 3  
Wskazania do pracy: 

 

zapoznać  się  z  opinią  PPP  lub  innej  poradni  specjalistycznej  i  realizować  zalecenia  i 
wskazania do pracy,  

 

dostosować wymagania edukacyjne do specyficznych trudności dziecka, 

 

indywidualne  podchodzić  do  dziecka  (zawarcie  kontraktu  –  ustalenie  sposobu  pracy  na 
lekcji i w domu) 

 

współpraca z pedagogiem, terapeutą, psychologiem, 

 

współpraca nauczycieli (wymiana informacji i doświadczeń) w ramach zespołów istnieją-
cych w szkole, 

 

róŜnorodne metody i formy pracy z dzieckiem dyslektycznym w zespołach kompensacyj-
no-korekcyjnych, 

 

kierować procesem samokształcenia i samokontroli ucznia, 

 

pokazać uczniom dyslektycznym ich mocnych stron (podnoszenie poczucia własnej war-
tości np. „WSZYSCY DYSLEKTYCY TO UCZNIOWIE ZDOLNI  I INTELIGENTNI”, 
ukazanie postaci sławnych dyslektyków-gazetka, wystawka), 

 

stosować  techniki  relaksacyjne  (np.  Dennison)  w  celu  rozładowania  napięcia  emocjonal-
nego np. przed sprawdzianem, kartkówką, 

 

tworzenie map pamięci, 

 

„zeszyt  studenta”  –  tworzenie  schematów  pracy/notatki  (Uczeń  z  dysleksja  w  szkole  M. 
Bogdanowicz, A. Adryjanek s.186), 

 

wyeksponować  w  pokoju  nauczycielskim  DEKALOG  DLA  NAUCZYCIELI  (Uczeń  z 
dysleksj
ą w szkole M.. Bogdanowicz, A. Adryjanek s. 91),  

 

współpraca  z  domem  (zajęcia  otwarte  dla  rodziców,  podsuwanie  literatury  i  pomocy  dy-
daktycznych). 

 
Ad.4 
Zasady oceniania uczniów z dysleksją: 

 

zindywidualizować wymagania zgodnie z zaleceniami opinii (np. wydłuŜenie czasu ocze-
kiwania  na  odpowiedz  ustną  i  pisemną,  nieodpytywanie  z  czytania  na  forum  klasy,  tole-
rancyjne  ocenianie  błędów  ortograficznych,  wymaganie  znajomości  zasad  ortograficz-
nych), 

 

doceniać wkład pracy, starania dziecka, systematyczność, wytrwałość, ambicje, 

 

waŜne, aby zeszyt ucznia oceniać według jego moŜliwości, 

 

u  uczniów  z  głęboką  dysgrafią  wskazane  jest  zastąpienie  niektórych  sprawdzianów  pi-
semnych sprawdzianami ustnymi. 

 
Ad.5  
Motywowanie uczniów: 

 

rozmowa z uczniem i jego rodzicami (kontrakt na piśmie), 

 

konsekwencja nauczyciela, 

 

pozytywne wzmacnianie poprzez pochwały, nagrody, naklejki (GWO), 

 

pochwała na forum klasy, 

 

karta samooceny, 

 

ocena za aktywność. 

background image

 

Ad. 6 
Pracując w klasie, w której są uczniowie dyslektyczni, naleŜy zwrócić uwagę na: 

 

przestrzeń klasy (jasno podzielona, organizowana wspólnie z uczniami, miejsce na eks-
pozycję prac uczniów), 

 

metody pracy i pomoce oddziałujące na wszystkie zmysły, 

 

zmienne tempo lekcji, 

 

praca w grupach (podział pracy przez nauczyciela), 

 

wspólne czytanie tekstu w klasie (np. inscenizacja, podział na role), 

 

praca domowa dostosowana do moŜliwości ucznia, 

 

zwrócenie uwagi na treści zawarte w podręczniku (szczególnie w klasach młodszych).