GS 07 - Tajemnica miłosierdzia

Godzina święta

TAJEMNICA MIŁOSIERDZIA

Modlitwa

piew: Kłaniam się Tobie lub inny śpiew.

P: W ten czwartkowy wieczór przychodzimy do Ciebie, Panie, prowadzeni łaską Twego

Ducha. To szczególna godzina modlitwy, nazwana godziną świętą. Kierujemy nasze myśli i
serca ku Tobie. Klęczysz w Ogrójcu ogarniając swoją modlitwą wszystkich ludzi, wszystkich
czasów. Toczysz duchową walkę. Wypełniasz swoją misję. Mówiłeś o niej wiele razy. Dziś
chcemy wsłuchać się jeszcze uwaŜniej w Twoje słowa wypowiedziane w Nazarecie.

L1: Z Ewangelii św. Łukasza (4,16-20): „Jezus przyszedł do Nazaretu, gdzie się wy-

chował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać. Poda-
no Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane:
«Duch Pański spoczywa na Mnie, poniewaŜ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł
dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsy-
łał wolnymi, abym obwoływał rok łaski od Pana». Zwinąwszy księgę oddał słudze i usiadł; a
oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione. Począł więc mówić do nich: «Dziś speł-
niły się te słowa Pisma, któreście słyszeli»”.

P: Panie Jezu, W synagodze z Nazarecie oczy wszystkich były utkwione w Tobie. W

tych spojrzeniach była niewątpliwie ciekawość, ale było takŜe coś więcej. Ludzie oczekiwali,
Ŝ

e wyjaśnisz im odczytane przez Ciebie słowa proroka Izajasza. Wpatrywali się w Ciebie z

nadzieją. Wsłuchiwali się w Twoje nauczanie. Powiedziałeś krótko: „Dziś spełniły się słowa
Pisma, któreście słyszeli”. Dziś ubodzy słyszą dobrą nowinę, dziś więźniom ogłoszona jest
wolność, dziś niewidomi zaczynają widzieć, dziś uciśnieni otrzymują nowe Ŝycie, dziś ogło-
szony jest rok łaski od Pana”.

Jezu, nasz Panie i Zbawicielu, chcemy wpatrywać się w Ciebie z taką uwagą, jak czynili

to mieszkańcy Nazaretu. Chcemy teŜ uwaŜniej wsłuchać się w Twoje słowa mówiące o wy-
pełnieniu obietnic prorockich. One się spełniały, gdy głosiłeś swoją naukę i dokonywałeś cu-
dów. Jednak teraz, gdy rozpoczyna się męka, prowadząca przez śmierć do zmartwychwstania,
Twoje słowa o więźniach, którzy mają wyjść na wolność, o niewidomych, którzy mają przej-
rzeć, o ubogich, którzy mają usłyszeć dobrą nowinę, nabierają nowego znaczenia. Jest to du-
chowe przejrzenie, wewnętrzna wolność, przemiana serca i duszy, ogłoszenie trwającego nie-
ustannie roku łaski i zmiłowania.

Ofiarowanie człowiekowi tych darów, za cenę męki i śmierci, jest szczególnym obja-

wieniem  Twojej  miłosiernej  miłości.  W  naszym  dzisiejszym  czuwaniu  pragniemy  lepiej  tę
tajemnicę zrozumieć i przeŜyć. Chcemy wsłuchiwać się w słowa Biblii, mówiące o miłosier-
dziu Ojca, objawionym przez Ciebie, abyśmy sami mogli stawać się bardziej miłosierni. Pro-
simy  Cię,  najlepszy  Jezu,  dotknij  naszych  serc  łaską  Twego  miłosierdzia.  Objaw  nam  jego
niewyczerpaną  głębię.  PomóŜ  nam  Cię  naśladować.  Prosimy  o  to  najpierw  w  cichej  modli-
twie, w głębi naszych serc.

Chwila modlitwy w ciszy.

P: Wpatrzeni w Jezusa z całą uwagą, jak mieszkańcy Nazaretu, prośmy Go słowami li-

tanii do Jego Najświętszego Imienia, aby się zmiłował nad nami. Niech objawi nam tajemnicę
swego miłosierdzia i hojnie obdarzy nas swoim łaskami.

L2: Kyrie, elejson. Chryste, elejson. Kyrie, elejson.
Jezu, usłysz nas, Jezu, wysłuchaj nas.

Ojcze z nieba, BoŜe, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, BoŜe,
Duchu Święty, BoŜe,
Ś

więta Trójco, Jedyny BoŜe,

Jezu, Synu Boga Ŝywego,
Jezu, odblasku Ojca,
Jezu, jasności światła wiecznego,
Jezu, królu chwały,
Jezu, słońce sprawiedliwości,
Jezu, Synu Maryi Panny,
Jezu najmilszy,
Jezu przedziwny,
Jezu, BoŜe mocny,
Jezu, Ojcze na wieki,
Jezu, wielkiej rady zwiastunie,
Jezu najmoŜniejszy,
Jezu najcierpliwszy,
Jezu najposłuszniejszy,
Jezu cichy i pokornego serca,
Jezu, miłośniku czystości,
Jezu, miłujący nas,
Jezu, BoŜe pokoju,
Jezu, dawco Ŝywota,
Jezu, cnót przykładzie,
Jezu, pragnący dusz naszych,
Jezu, BoŜe nasz,
Jezu, ucieczko nasza,
Jezu, Ojcze ubogich,
Jezu, skarbie wiernych,
Jezu, dobry pasterzu,
Jezu, światłości prawdziwa,
Jezu, mądrości przedwieczna,
Jezu, dobroci nieskończona,
Jezu, drogo i Ŝycie nasze,
Jezu, wesele Aniołów,
Jezu, królu Patriarchów,
Jezu, mistrzu Apostołów,
Jezu, nauczycielu Ewangelistów,
Jezu, męstwo Męczenników,
Jezu, światłości Wyznawców,
Jezu, czystości Dziewic,
Jezu, korono wszystkich Świętych,
Bądź nam miłościw, przepuść nam, Jezu.
Bądź nam miłościw, wysłuchaj nas, Jezu.
Od zła wszelkiego, wybaw nas, Jezu.
Od grzechu kaŜdego,
Od gniewu Twego,
Od sideł szatańskich,
Od ducha nieczystości,
Od śmierci wiecznej,

Od zaniedbania natchnień Twoich,
Przez tajemnicę świętego Wcielenia Twego,
Przez Narodzenie Twoje,
Przez Dziecięctwo Twoje,
Przez najświętsze Ŝycie Twoje,
Przez trudy Twoje,
Przez konanie w Ogrójcu i mękę Twoją,
Przez krzyŜ i opuszczenie Twoje,
Przez omdlenie Twoje,
Przez śmierć i pogrzeb Twój,
Przez Zmartwychwstanie Twoje,
Przez Wniebowstąpienie Twoje,
Przez Twoje ustanowienie Najświętszego Sakramentu,
Przez radości Twoje,
Przez chwałę Twoją,

Baranku BoŜy, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Jezu.
Baranku BoŜy, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas, Jezu.
Baranku BoŜy, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami, Jezu.

Jezu, usłysz nas.
Jezu, wysłuchaj nas.

P: Módlmy się: Panie Jezu Chryste, któryś rzekł: „Proście, a otrzymacie; szukajcie, a

znajdziecie; kołaczcie, a będzie wam otworzone”, daj nam, prosimy, uczucie swej boskiej
miłości, abyśmy Cię z całego serca, usty i uczynkiem miłowali, i nigdy nie przestawali wiel-
bić. Który Ŝyjesz i królujesz na wieki wieków.

W: Amen.

piew: Jezus, najwyŜsze Imię albo Z tej biednej ziemi lub inny śpiew.

Część I – Kontemplacja tajemnicy Jezusa

P: Umocnieni modlitwą, prowadzeni przez Ducha Świętego, rozwaŜajmy tajemnicę

BoŜego miłosierdzia. Wsłuchajmy się najpierw w słowa bł. Jana Pawła II z jego encykliki
Dives in misericordia:

L1: „Pojęcie «miłosierdzie» ma swoją długą i bogatą historię w Starym Testamencie.

Musimy do tej historii sięgnąć, aby tym pełniej ujawniło się owo miłosierdzie, które objawił
Chrystus. Objawiając je zarówno czynami jak nauczaniem, zwracał się do ludzi, którzy nie
tylko znali pojęcie miłosierdzia, ale którzy ponadto ze swej wielowiekowej historii, jako Lud
BoŜy Starego Przymierza wynieśli szczególne doświadczenie miłosierdzia BoŜego. Było to
doświadczenie zarówno społeczne i wspólnotowe, jak teŜ indywidualne i wewnętrzne […].

L2: W mowach proroków miłosierdziu oznacza szczególnie potęgę miłości, która jest

większa niŜ grzech i niewierność ludu wybranego […]. Zarówno zło fizyczne, jak teŜ zło mo-
ralne lub grzech, kaŜe poszczególnym synom czy córkom Izraela zwracać się do Boga, apelu-
jąc do Jego miłosierdzia. Tak zwraca się do Niego Dawid w poczuciu swojej cięŜkiej winy
(2 Sm 21; 2 Sm 12; 2 Sm 24, 10), ale podobnie zwraca się do Boga zbuntowany Job świadom
swego straszliwego nieszczęścia (Job, passim). Zwraca się do Niego równieŜ Estera w poczu-
ciu śmiertelnego zagroŜenia swego ludu (Est 4, 17 nn.). Jeszcze wiele innych przykładów
znajdujemy w Księgach Starego Testamentu (por. np. Ne 9, 30-32; Tb 3, 2-3. 11-12; 8, 16 n.;
1 Mch 4, 24)” ((DM 4).

Chwila ciszy.

L1: „Na określenie miłosierdzia teksty Ksiąg Starego Testamentu uŜywają nade wszyst-

ko dwóch wyraŜeń, z których kaŜde posiada nieco inne zabarwienie treściowe. Wyraz hesed
wskazuje na swoistą postawę „dobroci”. Jeśli taka postawa cechuje dwie osoby, wówczas one
nie tylko obdarzają się Ŝyczliwością, ale są sobie wierne na zasadzie wewnętrznego zobowią-
zania, a więc takŜe - kaŜda z nich - na zasadzie wierności sobie samej […]. Kiedy wyraŜenie
hesed Stary Testament odnosi do Boga, bierze zawsze pod uwagę Przymierze, które On za-
warł z Izraelem. Przymierze to od strony Boga było darem i łaską dla Izraela […].

L2: Drugie z wyraŜeń, które w słownictwie Starego Testamentu słuŜy dla określenia mi-

łosierdzia to rahamim. Posiada ono inne niŜ hesed zabarwienie. O ile bowiem to poprzednie
uwydatnia  cechy  wierności  samemu  sobie  i  „odpowiedzialności  za  własna  miłość”  (a  więc
cechy jak gdyby męskie), o tyle rahamim juŜ w swym źródłosłowie wskazuje na miłość mat-
czyną (rehem = łono matczyne). Z tej najgłębszej, pierwotnej bliskości, łączności i więzi, jaka
łączy  matkę  z  dzieckiem,  wynika  szczególny  do  tegoŜ  dziecka  stosunek,  szczególna  miłość.
MoŜna o niej powiedzieć, Ŝe jest całkowicie darmo dana, nie zasłuŜona, Ŝe w tej postaci sta-
nowi  ona  jakąś  wewnętrzną  konieczność:  przymus  serca.  Jest  to  jakby  „kobieca”  odmiana
owej  męskiej  wierności  sobie  samemu,  o  jakiej  mówi  hesed.  Na  tym  podłoŜu  psychologicz-
nym rahamim rodzi całą skalę uczuć, a wśród nich dobroć i tkliwość, cierpliwość i wyrozu-
miałość, czyli gotowość przebaczania” (Oz 14, 5)” (DM 4).

Chwila ciszy.

P: Całe Pismo Święte opowiada o miłosierdziu Boga. Wysłuchaliśmy krótkich komen-

tarzy papieŜa do tekstów biblijnych ze Starego Testamentu. Niech te rozwaŜania będą inspira-
cją do naszej indywidualnej rozmowy z Jezusem. Prośmy, aby objawił nam tajemnicę swego
miłosierdzia.

DłuŜsza chwila ciszy.

P: Uwielbiajmy Boga w Jego nieskończonym miłosierdziu. Śpiewajmy wraz z psalmi-

stą i z całym Kościołem pieśń chwały i wdzięczności: Misericordias Domini in aeternum can-
tabo. (zaleca się, aby ta aklamacja była przeplatana śpiewem wybranych fragmentów psalmu
86, zamiast psalmu z aklamacją moŜna zaśpiewać pieśń, np.: Twemu Sercu cześć składamy):

Misericordias Domini in aeternum cantabo
albo: Bądź uwielbiony, miłosierny BoŜe.

Nie ma wśród bogów równego Tobie, Panie, *
ani Twemu dziełu inne nie dorówna.
Przyjdą wszystkie ludy przez Ciebie stworzone +
i Tobie, Panie, oddadzą pokłon, *
będą sławiły Twe imię.

Misericordias Domini in aeternum cantabo

Bo Ty jesteś wielki i czynisz cuda, *
tylko Ty jesteś Bogiem.
Naucz mnie, Panie, Twej drogi, +
bym postępował według Twojej prawdy, *
nakłoń me serce, by lękało się Twego imienia.

Misericordias Domini in aeternum cantabo

Będę Cię wielbił z całego serca, Panie mój i BoŜe, *
i na wieki będę sławił Twoje imię.
Bo wielkie było dla mnie Twoje miłosierdzie, *
a Ŝycie moje wyrwałeś z głębin Otchłani.

Misericordias Domini in aeternum cantabo

BoŜe, pyszni przeciw mnie powstali +
i zgraja zuchwalców czyha na me Ŝycie, *
a nie mają oni względu na Ciebie.
Ale Tyś, Panie, Bogiem łaski i miłosierdzia, *
do gniewu nieskory, łagodny i bardzo wierny.

Misericordias Domini in aeternum cantabo

Część II – Kontemplacja tajemnicy naszego Ŝycia

P: Wysłuchaliśmy słów bł. Jan Pawła II o tajemnicy miłosierdzia BoŜego objawionego

w Starym Testamencie. Wpatrywaliśmy się w Boga, starając się lepiej poznać Jego działanie,
Jego pragnienia i Jego miłosierdzie. Chcemy teraz spojrzeć na nasze Ŝycie i naszą postawę, by
ubogacić ją czynami miłosierdzia. Chcemy takŜe prosić gorąco Boga, aby dał nam siły do
naśladowania Jego miłosiernej miłości.

L1: Stary Testament ukazuje nam tajemnicę miłosierdzia Boga, które jest większe niŜ

grzech, niŜ zdrada, niŜ wszystkie słabości całego ludu wybranego i poszczególnych osób. Bóg
okazuje się jako przebaczający  grzech, jako ratujący z niewoli, jako nieustannie niosący po-
moc  i  ofiarowujący  wielkie  dary.  Jesteśmy  wezwani  do  naśladowania  tej  postawy.  RównieŜ
nasze  miłosierdzie  wobec  tych,  którzy  wobec  nas  zawinili,  musi  być  większe  niŜ  grzech,
większe  niŜ  cierpienie  spowodowane  doznaną  krzywdą,  większe  niŜ  zło,  jakie  nas  spotkało.
To  miłosierdzie,  tak  wielkie  i  potęŜne,  pokonujące  zło,  zostało  nam  nie  tylko  ukazane,  jako
ideał, lecz takŜe ofiarowane jako dar. Jesteśmy stworzeni na obraz i podobieństwo Boga. Je-
steśmy uzdolnieni to tego, aby działać tak, jak On działa. Czy nasze miłosierdzie wobec tych,
którzy popełniają zło staje się coraz bardziej podobne do miłosierdzia Ojca niebieskiego wo-
bec swoich dzieci? Pomyślmy o tym przez chwilę w milczeniu.

Chwila ciszy.

L2: Bóg w Starym Testamencie objawia się nam jako Ten, do którego człowiek zawsze

moŜe się zwrócić w potrzebie. On przychodzi z pomocą na miarę swojej boskiej potęgi. Uczy
nas takŜe, abyśmy i my, upodabniając się do Niego, byli tymi, do których inni chętnie zwraca-
ją  się  o  pomoc  w  potrzebie.  Choć  nasze  moŜliwości  pomocy  są  ograniczone,  to  jednak  nikt
nie jest na tylko biedny, aby nie mógł dać swego serca, swego czasu, siebie samego. Bóg uczy
nas  wraŜliwości  serca.  Ono  nie  moŜe  być  obojętne,  zamknięte  w  własnym  egoizmie.  Ono
musi być dla kogoś, do innych, dla tych, których Bóg stawia na naszej drodze Ŝycia. Czy  w
naszej postawie stajemy się coraz bardziej podobni do Boga, pełnego miłosierdzia?

Chwila ciszy.

L1: Powróćmy myślą do dwóch terminów, którymi Stary Testament najczęściej opisy-

wał miłosierdzie Boga. Pierwsze słowo bardziej wyraŜało wierność, a drugie czułość. Bóg był
wierny  sobie  w  miłowaniu  człowieka  i  odnosił  się  do  niego  z  delikatnością  podobną  do  po-
stawy  matki  wobec  małego  dziecka.  Te  dwie  cechy  miłosierdzia  zostały  nam  dziś  przypo-
mniane i zostaliśmy na nowo zaproszeni, aby je z troską pielęgnować. Bądźmy wierni sobie w
naszym miłowaniu braci. Nie zdradzajmy tej miłości. Bądźmy teŜ delikatni, wraŜliwi i czuli,
gdyŜ takiej postawy uczy nas Bóg, Ten, który w wielu przypadkach jest takŜe surowy i karzą-
cy.  Jednak  nawet  wtedy,  gdy  karze,  czyni  to  z  troską  o  dobro  człowieka  i  z  ofiarowaniem
człowiekowi wszelkiej pomocy, jakiej potrzebuje. Pomyślmy o tej prawdzie w ciszy.

Chwila ciszy.

L2: Tajemnica miłosierdzia Boga, ukazana juŜ w Starym Testamencie, a w pełni obja-

wiona w Chrystusie, jest wielka. Dziś, w tej czwartkowej modlitwie godziny świętej, patrzy-
my na nią z perspektywy Ogrójca. W postawie Jezusa widzimy wszystkie cechy miłosierdzia,
objawione w Starym Testamencie. Jest On tym, którego miłość jest mocniejsza niŜ grzech,
zło i zdrada. Jest tym, do którego zawsze moŜemy przyjść z prośbą o pomoc. Jest absolutnie
wierny swojej miłości i nigdy od niej nie odstępuje. Jest takŜe wraŜliwy, czuły i delikatny, co
moŜemy zobaczyć nawet w czasie modlitwy w Ogrójcu, gdy uczniowie nie potrafią czuwać, a
potem gdy On zostaje pojmany, ale prosi, aby oprawcy pozwolili uczniom odejść. Tego Jezu-
sa, naszego Pana i Zbawiciela, zapraszamy do naszego Ŝycia. Prosimy, aby w nas mieszkał,
był naszym Nauczycielem i kształtował w nas tę postawę, którą widzimy w Jego Ŝyciu. Pro-
ś

my o to pozostając w dłuŜszej chwili ciszy.

DłuŜsza chwila ciszy.

P: Bóg budzi w nas pragnienie, abyśmy tak jak On, byli miłosierni wobec braci, abyśmy

od Niego uczyli się tej niezwykłej postawy. Módlmy się słowami Koronki do Miłosierdzia
BoŜego. Prośmy o miłosierdzie dla nas i całego świata. Prośmy nie tylko o to, aby Bóg prze-
baczył nam nasze grzechy i pomógł w róŜnych naszych biedach, lecz takŜe o to, aby uczynił
nas ludźmi pełnymi miłosierdzia.

Koronka do Miłosierdzia BoŜego.

piew: Jezu, ufam Tobie lub BoŜe, zmiłuje się nad nami.

Modlitwa za kapłanów i o powołania kapłańskie

P: Kończąc nasze czuwanie w Ogrójcu, zawierzmy miłosiernemu Bogu wszystkich ka-

płanów i prośmy Go o łaskę nowych powołań. Niech Jezu, NajwyŜszy Kapłan, który w
Ogrójcu wchodzi w ostatni etap swej misji, obdarzy wszystkich kapłanów darem świętości i
niech wzbudza w sercach młodych ludzi pragnienie słuŜenia Jemu na drodze kapłańskiej.
Módlmy się słowami modlitwy bł. Jana Pawła II:

L1: „Panie, Ty wezwałeś Apostołów: „Idźcie i ogłaszajcie Dobrą Nowinę wszystkim

narodom”.  (Wielu usłyszało Twoja  Ewangelie, ale do bardzo wielu jeszcze nie dotarła). Daj
misjonarzom wielka wiarę i nowy zapal. Pozwól im zanieść światło tam, gdzie panują ciem-
ności,  nadzieje  tam,  gdzie  jest  rozpacz,  miłość  tam,  gdzie  jest  nienawiść,  wiedze  tam,  gdzie
jej brak, oraz uzdrowienie tam, gdzie choroba sieje spustoszenie. PomóŜ im poprowadzić lu-
dzi  do  pełniejszego  Ŝycia,  w  którym  rozpoznają  oni,  ze  są  Twoimi  dziećmi.
I  jeŜeli  Panie  wołasz  mnie  albo  kogoś  z  moich  ukochanych,  aby  uczynić  z  nas  Twoich  wy-
słanników, daj nam wiarę do przyjęcia Twego wezwania ze wspaniałomyślnością. Z Maryja,
nasza Matka i naszym wzorem, prosimy o te łaskę w Twoje imię. Amen.

piew: Przed tak wielkim lub inny śpiew.