background image

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Elastyczne  Formy  Zatrudnienia  – 
efektywne  zarz

ą

dzanie  zasobami 

rynku pracy 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Warszawa - Kraków, listopad 2007 

 

background image

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Elastyczne 

Formy 

Zatrudnienia 

– 

efektywne 

zarz

ą

dzanie zasobami rynku pracy 

NOWE ZJAWISKA NA RYNKU PRACY

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

 

Globalizacja a Elastyczne Formy Zatrudnienia

 

 

Elastyczne Formy Zatrudnienia – aspekty demograficzne, czyli: jak 
wydłu

Ŝ

y

ć

 czas aktywno

ś

ci zawodowej?

 

 

Struktura zatrudnienia – statystki, dane, projekcje

 

 

Flexicurity – równowaga elastyczno

ś

ci zatrudnienia i konkurencyjno

ś

ci 

przedsi

ę

biorstw

 

 

Elastyczno

ść

 zatrudnienia w optyce zwi

ą

zków zawodowych 

 

Elastyczno

ść

  zatrudnienia  jest  zjawiskiem  znanym  i komentowanym  na 

gruncie obowi

ą

zuj

ą

cego prawodawstwa. Mo

Ŝ

na stwierdzi

ć

Ŝ

e globalizacja 

gospodarki przyniosła ze sob

ą

 wi

ę

ksz

ą

 potrzeb

ę

 elastycznego zachowania 

przedsi

ę

biorstw, a w tym potrzeb

ę

 elastyczno

ś

ci zatrudnienia. 

Szczególnym problemem – w warunkach polskich – jest bardzo niski wiek 
odej

ś

cia  na  emerytur

ę

  zarówno  kobiet  jak  i m

ęŜ

czyzn,  znacz

ą

co 

odbiegaj

ą

cy  od  regulacji  ustawowych.  W projekcjach  statystycznych 

si

ę

gaj

ą

cych  roku  2030  widoczne  jest, 

Ŝ

e  liczba  emerytów  b

ę

dzie 

przekraczała  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  systemu  emerytalnego.  Jedn

ą

  z odpowiedzi  jest 

potrzeba  podwy

Ŝ

szenia  wieku  emerytalnego  (o  10  lat!),  ale  działaniem 

dora

ź

nym powinno by

ć

 przywracanie na rynek pracy emerytów. To wła

ś

nie 

w tym aspekcie bardzo przydatne jest elastyczne zatrudnienie. 

Dost

ę

pne statystyki pokazuj

ą

Ŝ

e udział osób  zatrudnionych na umowy na 

czas  okre

ś

lony  od  dłu

Ŝ

szego  czasu  ma  tendencj

ę

  zwy

Ŝ

kow

ą

.  Z  jednej 

strony  jest  to  wymuszone  zjawiskami  du

Ŝ

ej  dynamiki  popytu  na  towary 

i usługi,  ale  równie

Ŝ

  mo

Ŝ

e  by

ć

  –  niestety  –  skutkiem  uciekania 

pracodawców od kosztów zatrudnienia. Z tego punktu widzenia elastyczne 
zatrudnienie trzeba widzie

ć

 jako zjawisko nie zawsze pozytywne. 

Tendencje  globalne,  a  tak

Ŝ

e  działalno

ść

  przedsi

ę

biorców  i poczucie 

zagro

Ŝ

enia  pracobiorców  zaowocowały  nowym  uj

ę

ciem  relacji  na  rynku 

pracy  okre

ś

lanych  terminem  fexicuruty:  zachowanie  bezpiecze

ń

stwa 

zatrudnienia 

jednocze

ś

nie 

konkurencyjno

ś

ci 

producentów 

i usługodawców.  Przykład  du

ń

ski  stanowi  dowód, 

Ŝ

e  flexicurity  jest 

mo

Ŝ

liwe,  a jednocze

ś

nie  jego  wdra

Ŝ

anie  mo

Ŝ

e  odby

ć

  si

ę

  tylko  poprzez 

adaptacj

ę

  do  konkretnych  realiów:  społecznych,  kulturowych,  prawnych, 

gospodarczych. 

Elastyczno

ść

 

zatrudnienia 

wyzwala 

uwa

Ŝ

ne, 

niekiedy 

krytyczne, 

komentarze  zwi

ą

zków  zawodowych.  Trzeba  si

ę

 z nimi  zgodzi

ć

,  gdy  mowa 

jest o bezpiecze

ń

stwie zatrudnienia, ale trudno w cało

ś

ci akceptowa

ć

, gdy 

chodzi tylko i wył

ą

cznie o ochron

ę

 miejsc pracy. 

Elastyczno

ść

  zatrudnienia  jest  potrzeb

ą

  równie

Ŝ

  polskiej  gospodarki. 

Trzeba  wci

ąŜ

  jeszcze  szuka

ć

  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  w praktyce  działania  słu

Ŝ

zatrudnienia, regulacjach prawnych zatrudnienia i rynku pracy, mentalno

ś

ci 

pracodawców i pracobiorców. 

background image

 

Globalizacja a Elastyczne Formy Zatrudnienia 

 

Globalizacja  jest  poj

ę

ciem  tak  ch

ę

tnie  u

Ŝ

ywanym  do  opisania  zmian 

społecznych,  gospodarczych,  czy  politycznych, 

Ŝ

e  wr

ę

cz  powstaje 

w

ą

tpliwo

ść

: czym jest globalizacja i jaki ma rzeczywisty wpływ na to co si

ę

 

z nami - i u nas – dzieje.  

Globalizacja w kulturze, to powszechnie obowi

ą

zuj

ą

ca moda, jednocze

ś

nie 

„wsz

ę

dzie”  popularni  arty

ś

ci,  to  zuniwersalizowane  style  i  sposoby  bycia. 

W ekonomii termin oznacza liberalizacj

ę

 wymiany handlowej. W polityce, to 

zdarzenia i sytuacje, w które s

ą

 anga

Ŝ

owani przedstawiciele całego 

ś

wiata, 

to  konflikty  mi

ę

dzynarodowe,  które  staj

ą

  si

ę

  wewn

ę

trznymi  problemami 

wielu krajów równocze

ś

nie.  

Mo

Ŝ

na  si

ę

  spiera

ć

,  kto  u

Ŝ

ył  poj

ę

cia  „globalizacja”,  czy  było  to  na  łamach 

Frankfurter  Allgemeine  Zeitung  (Niemcy,  1953 r.)?  Czy  na  łamach  The 
Economist  (Wielka  Brytania,  1959 r.)?  Te  dylematy  nie  maj

ą

  znaczenia, 

bowiem globalizacja zacz

ę

ła si

ę

 ju

Ŝ

 od wielkich odkry

ć

 geograficznych. To 

ju

Ŝ

 wówczas 

ś

wiat zacz

ą

ł si

ę

 „kurczy

ć

”. Odczuwamy j

ą

 dzisiaj szczególnie 

wyra

ź

nie,  poniewa

Ŝ

  została  „wzmocniona”  przez  rewolucj

ę

  w  komunikacji 

społecznej  dzi

ę

ki  powszechnemu  zastosowaniu  technologii  cyfrowych,  na 

tyle  wyra

ź

nie, 

Ŝ

e  „globalna  wioska”  (Marshall  McLuhan,  1960,  Kanada) 

stała si

ę

 faktem. 

* * * 

Globalizacja  procesów  gospodarczych,  handlu,  turystyki,  a  tak

Ŝ

e  rozwój 

technologii  informacyjnych  i  telekomunikacyjnych,  sektora  usług,  przy 
jednoczesnym  zjawisku  ograniczania  znaczenia  rolnictwa  i  przemysłu 
powoduj

ą

Ŝ

e zmienia si

ę

 model pracy i stosunków pracy

1

 a przyczyn tego 

zjawiska nale

Ŝ

y si

ę

 dopatrywa

ć

 w sposobie działania ogromnej wi

ę

kszo

ś

ci 

przedsi

ę

biorstw.  Obserwacja  gospodarki  pokazuje, 

Ŝ

e  drastycznie  skrócił 

si

ę

  cykl 

Ŝ

ycia  produktu.  Z  globalizacj

ą

  przyszły  oczekiwania  klientów  na 

nowe  produkty,  których  z  kolei  zaprojektowanie  i  przygotowanie  produkcji 
musi  by

ć

  na  tyle  krótkie,  aby  przedsi

ę

biorstwa  wytrzymały  presj

ę

 

konkurentów.  

Mo

Ŝ

na  -  ponad  wszelk

ą

  w

ą

tpliwo

ść

  -  zauwa

Ŝ

y

ć

Ŝ

e  przedsi

ę

biorstwa 

i organizacje  musz

ą

  by

ć

  elastyczne,  musz

ą

  reagowa

ć

  elastycznie  na 

wyzwania  rynku  i  zmiany  w  otoczeniu.  Dzisiaj  nie  produkuje  si

ę

  „na 

magazyn”,  dzisiaj  produkuje  si

ę

  „do  sklepu”,  „dla  klienta”,  na  zamówienie. 

Zarazem  przedsi

ę

biorstwa  nie  chc

ą

  trwoni

ć

 

ś

rodków  na  koszty  zakupu 

materiałów  i surowców,  które  b

ę

d

ą

  zalega

ć

  na  placach  składowych, 

i przyjmuj

ą

 strategi

ę

 „just in time", czyli produkcji tak

ą

 parti

ę

 produktów, na 

które s

ą

 w stanie prognozowa

ć

 bie

Ŝą

cy popyt.

2

  

Za  tak

ą

  elastyczno

ś

ci

ą

  działania  przedsi

ę

biorstw  musiała  przyj

ść

 

elastyczna  organizacja  pracy,  elastyczny  czas  zatrudnienia  i  pracy, 
elastyczno

ść

 

rozkładu 

zada

ń

 

produkcyjnych 

i usługowych. 

Przedsi

ę

biorstwa  radz

ą

  sobie  ze  zwi

ę

kszonym  okresowo  popytem, 

zwi

ę

kszaj

ą

c  produkcj

ę

,  a  wi

ę

c  zatrudniaj

ą

c  okresowo  wi

ę

ksz

ą

  liczb

ę

 

                                                 

1

 wykorzystano: Monika Ulatowska, Przyczyny rozwoju elastycznych form 

zatrudnienia w Polsce, 

http://www.doradca-zawodowy.pl/index2.php?option=com_ 

content&do_pdf=1&id=62

 

2

 zobacz: Paweł Pietrusi

ń

ski, Globalizacja a zagro

Ŝ

enia dla rozwoju gospodarki 

ś

wiatowej, „Marketing i Rynek”, 1/2001. 

background image

pracowników.  St

ą

d  ju

Ŝ

  prosta  konkluzja, 

Ŝ

e  odsetek  pracowników 

zatrudnionych  na  stałe  b

ę

dzie  okresowo  zmniejsza

ć

  si

ę

  na  korzy

ść

 

pracowników tymczasowych i okresowych. Dodajmy ponadto, 

Ŝ

e tam, gdzie 

elastyczne  formy  zatrudnienia  wykorzystywane  s

ą

  powszechnie,  poza 

bezpo

ś

rednimi korzy

ś

ciami dla przedsi

ę

biorstw, mog

ą

 by

ć

 równie

Ŝ

 wa

Ŝ

nym 

instrumentem w zakresie aktywizacji rynku pracy.  

Wynikiem  zmiany  uwarunkowa

ń

  gospodarczych  –  jak  wspomniano  -  s

ą

 

zmiany  w  strukturze  organizacyjnej  przedsi

ę

biorstw.  Model  hierarchiczny, 

wci

ąŜ

  tak  powszechny  w  administracji  publicznej,  w  przedsi

ę

biorstwach 

ust

ę

puje 

miejsca 

modelom 

funkcjonalnym. 

Organizacja 

bardziej 

przypomina  „paj

ę

cz

ą

  sie

ć

”  ani

Ŝ

eli  podr

ę

cznikow

ą

  drabink

ę

  z  hierarchi

ą

 

stanowisk. Nie tylko pojawiły si

ę

 poj

ę

cia organizacji wirtualnej, czy ucz

ą

cej 

si

ę

,  jako  konstatacje  teoretyczne,  ale  s

ą

  one  niezb

ę

dnie  potrzebne 

i praktycznie  stosowane,  aby  zgromadzi

ć

  wła

ś

ciwy  potencjał  intelektualny 

i materialny  (organizacja  wirtualna),  czy  wyci

ą

ga

ć

  wnioski  z bie

Ŝą

cych 

sytuacji  i  skumulowa

ć

  kapitał  wiedzy  (organizacja  ucz

ą

ca  si

ę

)  dla 

przyszłych zada

ń

.  

 

Cz

ęść

  zasadnicz

ą

,  trzon 

przedsi

ę

biorstwa  i  jego 

stabiln

ą

  cz

ęść

  stanowi

ą

 

pracownicy zatrudnieni na 
stałe.  Najcz

ęś

ciej  s

ą

  to 

wysokiej  klasy  fachowcy, 
których  pozyskanie  (ad 
hoc)  na  rynku  pracy  nie 
jest  mo

Ŝ

liwe.  Otoczeniem 

dla 

tego 

„pierwotnego 

rynku” 

(rys.1.) 

s

ą

 

pracownicy 
krótkookresowi, 
subsydiowani, 
stypendy

ś

ci, itd., którzy s

ą

 

wykorzystywani  w  czasie 
prac  sezonowych,  albo  w 
razie  spi

ę

trzenia  popytu. 

Poza organizacj

ą

 znajduj

ą

 

si

ę

  firmy  lub  pracownicy 

(samozatrudnienie)  anga

Ŝ

owani  do  wykonania  okre

ś

lonych  zada

ń

czynno

ś

ci  lub  dostarczenia  konkretnych  produktów  lub  usług  na  rzecz 

przedsi

ę

biorstwa, na zasadzie outsourcingu.  

 

Ju

Ŝ

 tylko prost

ą

 konstatacj

ą

 powy

Ŝ

szych spostrze

Ŝ

e

ń

 jest uwaga o zmianie 

proporcji 

mi

ę

dzy 

zatrudnieniem 

typowym 

nietypowym 

w przedsi

ę

biorstwach.  Skutkiem  tego  jest  zmniejszenie  popytu  na  prac

ę

 

etatow

ą

,  stał

ą

  -  typow

ą

  i  zwi

ę

kszeniem  zapotrzebowania  na  prac

ę

 

o charakterze zmiennym - okresowym i zadaniowym.  

Globalizacja  w  sposób  obiektywny  stała  si

ę

  katalizatorem  elastycznego 

zatrudnienia w ró

Ŝ

nych jego postaciach. 

background image

 

Elastyczne Formy Zatrudnienia – aspekty demograficzne 

czyli: jak wydłu

Ŝ

y

ć

 czas aktywno

ś

ci zawodowej? 

 

Przekonanie, 

Ŝ

e  w  Polsce  istnieje  problem  aktywno

ś

ci  zawodowej 

w aspekcie demograficznym, przejrzy

ś

cie ilustruj

ą

 dane statystyczne (patrz 

tabele 1 i 2). 

 

 

Tabela 1. System emerytalny w Polsce

3

 

-  Ludno

ść

 Polski 

38,3 mln (2002) 

  

  

-  Struktura wiekowa 

od 14 lat 

19,8% 

  

  

  

15-24 lata 

15,0% 

  

  

  

25-54 lat 

43,6% 

  

  

  

55-64 lata 

8,7% 

  

  

  

65 i wi

ę

cej lat 

12,8% 

  

-  Liczba emerytów i rencistów (ZUS)  

7,2 mln 

-  Liczba emerytów i rencistów (KRUS) 

1,9 mln 

-  Liczba osób opłacaj

ą

cych składki na ubezpieczenia społeczne 

(ZUS) 

12,9 
mln 

-  Liczba osób opłacaj

ą

cych składki na ubezpieczenie społeczne 

rolników (KRUS) 

1,4 mln  

-  Szacowana liczba osób pobieraj

ą

cych 

ś

wiadczenie emerytalno-

rentowe i jednocze

ś

nie pracuj

ą

cych zarobkowo  

1,1 mln 

-  Stosunek 

ś

redniej emerytury do przeci

ę

tnego wynagrodzenia w 

gospodarce 

61,8% 

-  Stosunek 

ś

redniej renty inwalidzkiej do 

ś

redniej płacy 

45,4% 

-  Stosunek 

ś

redniej renty rodzinnej do 

ś

redniej płacy 

53,2% 

-  Minimalna emerytura stanowi (2002) 

· ok. 55% 

ś

redniej 

emerytury 

  

  

· ok. 70% płacy min. 

 

Tabela 2. System emerytalny w Polsce

4

 

 

Stopa zatrudnienia 

55,1% 

  

  

m

ęŜ

czy

ź

ni 

61,2% 

  

  

kobiety 

49,3% 

  

  

Bezrobocie 

stopa bezrobocia 

11,6% (wrzesie

ń

 2007) 

  

liczba bezrobotnych 

1,8 mln (wrzesie

ń

 2007) 

Stopa bezrobocia młodych jest szczególnie wysoka i wynosi 36%. 
Stopa bezrobocia kobiet jest wy

Ŝ

sza ni

Ŝ

 stopa bezrobocia m

ęŜ

czyzn. 

Struktura zatrudnienia (wg głównych sektorów gospodarki) w Polsce: 
 

 

· 18,7% rolnictwo 

 

 

· 31,1% przemysł 

 

 

· 50,2% usługi. 

Stopa samozatrudnienia wynosi 22,5% - w znacz

ą

cym stopniu  zale

Ŝ

y od 

samozatrudnienienia w rolnictwie. 
Według danych Eurostatu, udział osób pracuj

ą

cych w rolnictwie w UE w całej 

populacji pracuj

ą

cych spadł w ci

ą

gu ostatnich 25 lat: 

 
 

· w Grecji z 33% do 17% 

 

· w Portugalii z 27% do 12% 

 

· w Irlandii z 23% do 8% 

                                                 

3

 www.zus.pl. 

4

 Tam

Ŝ

e. 

background image

 

· w Hiszpanii z 19% do 7% 

 

· we Francji z 11% do 4% 

 

· we Włoszech z 14% do 5% 

 

· w Danii z 7% do 4% 

 

· w Holandii z 6% do 4% 

 

· w Polsce z 29% do 27%. 

Zatrudnienie w niepełnym wymiarze czasu pracy stanowi 10,6% i jest znacz

ą

co 

wy

Ŝ

sze w

ś

ród kobiet (13,2%) ni

Ŝ

 w

ś

ród m

ęŜ

czyzn (8,4%). 

Zatrudnienie na czas okre

ś

lony stanowi 5,8%. 

 

Uzupełniaj

ą

c dane zawarte w tabelach 1 i 2 nale

Ŝ

y jeszcze poda

ć

Ŝ

e:  

  wska

ź

nik zatrudnienia osób grupy „55+” wynosi 26%, 

  przeci

ę

tny wiek wyj

ś

cia z rynku pracy, to 58 lat, 

  (tylko)  17%  kobiet  i  (tylko)  33%  m

ęŜ

czyzn  przechodzi  na  emerytur

ę

  po 

osi

ą

gni

ę

ciu ustawowej granicy wieku emerytalnego. 

Przy takim stanie rzeczy, nie mo

Ŝ

e dziwi

ć

Ŝ

e rzeczywisty wiek przej

ś

cia na 

emerytur

ę

 dla kobiet wynosi faktycznie 56 lat, a dla m

ęŜ

czyzn 58,7 lat, przy 

obowi

ą

zuj

ą

cych  granicach,  odpowiednio:  60  i  65  lat.  Wymown

ą

  ilustracj

ą

 

skali problemu s

ą

 dane zestawione w tabeli 3. 

 

Tabela 3. Wzajemne relacje aktywno

ś

ci zawodowej wg grup wiekowych 

 

2004 

2025 

2050 

„60+”/20-59 

39% 

58% 

80% 

„65+”/20-59 

27% 

39% 

58% 

„70+”/20-69 

18% 

25% 

40% 

Komentarz do tabeli: bior

ą

c za punkt wyj

ś

cia stan z roku 2004, gdy osoby z grupy 

„60+” stanowiły 39% liczebno

ś

ci grupy  osób  w  wieku od 20 do  59  lat,  przy dzisiaj 

daj

ą

cych  przewidzie

ć

  si

ę

  zmianach  demograficznych,  ta  relacja  w  roku  2050  da 

odpowiedni

ą

  warto

ść

  80%.  Analizuj

ą

c  warto

ś

ci  z  tabeli  3  zauwa

Ŝ

my  jeszcze, 

Ŝ

przy  dzisiejszej  relacji  (39%)  grupy  „60+”  do  grupy  „20-59”,  która  jest  niezwykle 
niekorzystna,  poniewa

Ŝ

  granica  wieku  60  lat  w  praktyce  oznacza  dzisiaj  wiek 

emerytalny,  dla  utrzymania  relacji  na  podobnym  poziomie  nale

Ŝ

ałoby  granic

ę

 

wieku emerytalnego podnie

ść

 o 10(!) lat w roku 2050.  

 

Pokazany  problem  aktywno

ś

ci  zawodowej  w  aspekcie  demograficznym

jeszcze  nie  dowodzi, 

Ŝ

e  jego  rozwi

ą

zanie  polega  wł

ą

cznie  na  stosowaniu 

elastycznych  form  zatrudnienia,  bowiem  tak  nie  jest,  ale  stanowi  dobr

ą

 

ilustracj

ę

  tezy, 

Ŝ

e  wykorzystanie  potencjału  zawodowego  młodych 

emerytów  mo

Ŝ

e  nast

ą

pi

ć

  m.in.  poprzez  elastyczne  zatrudnienie.  Problem 

jest  wa

Ŝ

ny  i  –  chciałoby  si

ę

  zauwa

Ŝ

y

ć

  – 

Ŝ

e  nabiera  wi

ę

kszej  wagi 

z kolejnymi latami. 

Sytuacja  demograficzna,  zilustrowana  na  rys.  2,  przedstawiona  dla  roku 
2002,  wskazuje  na  wyst

ę

powanie  dwóch  wy

Ŝ

y  demograficznych, 

w odst

ę

pie  ok.  20  lat  (s

ą

  to  dzisiaj  grupy  wiekowe  50  lat  i  30  lat).  Taka 

kumulacja  dwóch  ekstremów  musi  zaburzy

ć

  sytuacj

ę

  na  rynku  pracy 

w dłu

Ŝ

szej 

perspektywie. 

Je

Ŝ

eli 

przenie

ść

 

dalej 

analiz

ę

 

sytuacji 

demograficznej  na  rok  2030  zauwa

Ŝ

ymy, 

Ŝ

e  ekstremum  pierwsze 

przesunie si

ę

 na poziom wieku 70 lat, czyli w obszar wieku emerytalnego, 

natomiast  drugie  przejdzie  w  sposób  naturalny,  w niekorzystny  zakres 
„50+”,  czyli  tego  okresu,  gdy  nast

ę

puje  ju

Ŝ

  wyra

ź

ne  wycofywanie  si

ę

 

z aktywno

ś

ci zawodowej. 

background image

Naszym polskim problemem jest wi

ę

c niekorzystna sytuacja demograficzna, której 

negatywne skutki znajd

ą

 kulminacj

ę

 w nieodległym czasie. 

Rys.2. Ludno

ść

 według płci i wieku w 2002 r. i 2030 r. (prognoza GUS) 

2002

2030

400

300

200

100

0

100

200

300

400

0

10

20

30

40

50

60

70

80

90

100+

Tysi

ą

ce

M

ęŜ

czy

ź

ni

Kobiety

400

300

200

100

0

100

200

300

400

0

10

20

30

40

50

60

70

80

90

100+

Tysi

ą

ce

M

ęŜ

czy

ź

ni

Kobiety

 

Ź

ródło: Dane GUS. 

 

Uwarunkowania wczesnej dezaktywizacji zawodowej osób starszych 

Proces  dezaktywizacji  zawodowej  osób  starszych  mo

Ŝ

e  by

ć

  rozpatrywany 

z  punktu  widzenia  kilku  teoretycznych  podej

ść

,  wyst

ę

puj

ą

cych  we 

współczesnej gerontologii społecznej

5

.  

Pierwsz

ą

  koncepcj

ą

  teoretyczn

ą

,  funkcjonuj

ą

c

ą

  u  powstania  gerontologii 

społecznej,  jest  teoria  wycofania  si

ę

:  osoby  starsze  powoli,  lecz 

systematycznie, wycofuj

ą

 si

ę

 z pełnienia dotychczasowych ról społecznych, 

charakterystycznych  dla  wieku 

ś

redniego  po  to,  aby  zwolni

ć

  miejsce 

kolejnej generacji, a jednocze

ś

nie po to, aby ograniczaj

ą

c swoj

ą

 aktywno

ść

 

przygotowa

ć

 si

ę

 na całkowite wycofanie z 

Ŝ

ycia. Niedobre jest przekonanie, 

Ŝ

e  starszy  wiek  powinien  ł

ą

czy

ć

  si

ę

  z  przej

ś

ciem  na  emerytur

ę

.  Warto 

zauwa

Ŝ

y

ć

Ŝ

e  takie  my

ś

lenie  uniemo

Ŝ

liwia  (a  przynajmniej  zniech

ę

ca), 

osobom  zdrowym  i  ch

ę

tnym  do  kontynuacji  kariery  zawodowej, 

decydowanie si

ę

 na kontynuacj

ę

 aktywno

ś

ci zawodowej. 

Teoria  aktywno

ś

ci  utrzymuje  pogl

ą

d  o  wi

ę

kszej  satysfakcji  z 

Ŝ

ycia  osób 

starszych,  bardziej  zaanga

Ŝ

owanych  w  ró

Ŝ

ne  relacje  społeczne;  wskazuje 

na  trudno

ś

ci  ze  znalezieniem  nowych  ról  społecznych  dla  utraconych,  na 

skutek przej

ś

cia na emerytur

ę

.  

Teoria  wymiany  bazuje  ona  na  przekonaniu, 

Ŝ

e  wraz  z  osi

ą

ganiem 

wy

Ŝ

szego  wieku  zmniejsza  si

ę

  warto

ść

  posiadanych  zasobów  (zdrowie, 

przychód,  oszcz

ę

dno

ś

ci,  itp.).  Tym  samym  nast

ę

puje  zmniejszenie 

mo

Ŝ

liwo

ś

ci  dokonywania  wymiany  z  innymi  jednostkami,  a  to  owocuje 

ograniczeniem  uczestnictwa  osób  starszych  w 

Ŝ

yciu  społecznym 

i stopniowym wycofywaniem si

ę

 z interakcji z innymi.  

Teoria modernizacji koncentruje si

ę

 na zjawisku obni

Ŝ

aniu si

ę

 statusu osób 

starszych  wynikaj

ą

cego  z  przemian  cywilizacyjnych,  spowodowanych 

                                                 

5

 Dyscyplina naukowa powstała w XXw., bada przyczyny i skutki starzenia si

ę

 

społecze

ń

stw. 

background image

rozwojem  poziomu  ochrony  zdrowia,  rozwoju  gospodarczego,  urbanizacji 
i masowej  edukacji.  W  tej  koncepcji  –  uwa

Ŝ

aj

ą

cej  pozycj

ę

  osób  starszych 

w dawnych  „dobrych,  starych  czasach”  za  zdecydowanie  lepsz

ą

  ni

Ŝ

 

aktualnie  –  zmniejszanie  si

ę

  poziomu  aktywno

ś

ci  zawodowej  osób 

starszych  wynika  przede  wszystkim  z  utraty  przez  nich  kwalifikacji 
zawodowych  wymaganych  w  pracy.  Post

ę

p  techniczny  i  technologiczny 

oraz 

szybkie 

wdra

Ŝ

anie 

bardziej 

zaawansowanych 

nowo

ś

ci 

technologicznych,  automatycznie  obni

Ŝ

aj

ą

  konkurencyjno

ść

  starszych 

pracowników  jako, 

Ŝ

e  s

ą

  oni  mniej  s

ą

  skłonni  do  podnoszenia  swych 

kwalifikacji zawodowych, np. poprzez szkolenia. 

Mechanizmy i przyczyny wycofywania si

ę

 grupy „50+” z rynku pracy 

Przyczyn 

niekorzystnych 

relacji 

ilo

ś

ciowych 

pomi

ę

dzy 

cz

ęś

ci

ą

 

społecze

ń

stwa  nieaktywn

ą

  zawodowo,  a  t

ą

  pracuj

ą

c

ą

  mo

Ŝ

na  i  nale

Ŝ

poszukiwa

ć

  w  konkretnych  uwarunkowaniach.  Podaj

ą

c  mechanizmy 

wycofywania  si

ę

  z  aktywno

ś

ci  zawodowej  grupy  „50+”  –  spo

ś

ród  kilku  - 

warto zaakcentowa

ć

 jeden z nich: 

a) przechodzenie  osób  spełniaj

ą

cych  minimalne  kryterium  wieku  na 

wcze

ś

niejsze emerytury, 

b) wykorzystywanie „nieszczelno

ś

ci” systemu, 

c)  zaskakuj

ą

co  du

Ŝ

a  skala  dezaktywizacji  zawodowej  mieszka

ń

ców  wsi 

(korzystanie z renty KRUS), 

d) przeprowadzana 

intensywnie 

restrukturyzacja 

wybranych 

gał

ę

zi 

gospodarki, 

e) bardzo  nieodpowiedzialnie  wypowiadany  pogl

ą

d, 

Ŝ

e  zatrudnienie  wy

Ŝ

demograficznego  wymaga  zwolnienia  miejsc  pracy  przez  „starych” 
pracowników; szkodliwy bł

ą

d my

ś

lenia: „stary zwalnia miejsce pracy dla 

młodego” nawet dzisiaj ma zwolenników. 

Powy

Ŝ

ej 

wyra

Ŝ

ony 

pogl

ą

jest 

wielu 

powodów 

niewła

ś

ciwy 

i nieprawdziwy. Niewła

ś

ciwy społecznie i nieprawdziwy, bowiem po

ś

rednio 

przyznaje, 

Ŝ

e  ludzie  starsi  s

ą

  „zawad

ą

”  w  rozwoju  społecznym. 

Nieprawdziwy, bowiem nieprawda jest, 

Ŝ

e „zwolnione” przez osob

ę

 starsz

ą

 

miejsce  pracy  przechodzi  automatycznie  na  osob

ę

  młod

ą

.  Nieprawdziwy, 

poniewa

Ŝ

  nie  zauwa

Ŝ

a  faktu, 

Ŝ

e  osoba  starsza  „zabiera”  ze  sob

ą

  miejsce 

pracy w sensie obci

ąŜ

e

ń

 społecznych. 

Przyczyn,  dla  których  wiele  osób  przechodzi  na  emerytury  lub  korzysta 
z ró

Ŝ

nych  form  uzyskiwania 

ś

wiadcze

ń

  przej

ś

ciowych  jest  wiele. 

Najcz

ęś

ciej  maj

ą

  one  podło

Ŝ

e  psychologiczne,  niekiedy  wynikaj

ą

 

z przesłanek obiektywnych. W

ś

ród przyczyn m.in. wymieni

ć

 nale

Ŝ

y: 

a) brak  dopasowania  do  wymogów  rynku,  dystans,  który  mo

Ŝ

na  okre

ś

li

ć

 

jako: 

  edukacyjny  (jako

ść

  potencjału  pokolenia)  -  kolejne  pokolenia 

korzystaj

ą

  z  całego  dorobku  swoich  poprzedników,  nowych  technik 

i technologii, 

  kompetencyjny - wynika po cz

ęś

ci z dystansu edukacyjnego, ale nie 

nale

Ŝ

y  tego  aspektu  nadmiernie  eksponowa

ć

.  Kompetencje  to 

wypadkowa wielu czynników, wpływu otoczenia, informacji i wiedzy, 
ale tak

Ŝ

e do

ś

wiadczenia 

Ŝ

yciowego i zawodowego 

  cyfrowy  -  poj

ę

cie  „społecze

ń

stwo  informacyjne”  nabrało  dzisiaj 

prostego  wymiaru:  by

ć

  członkiem  społecze

ń

stwa  informacyjnego  to 

sprawnie posługiwa

ć

 si

ę

 technik

ą

 i technologiami informatycznymi, 

background image

10 

  mentalny  -  jest  niezale

Ŝ

ny  od  woli,  jest  zale

Ŝ

ny  od  do

ś

wiadczenia, 

sposobu  podej

ś

cia  do  nowych  zagadnie

ń

,  preferowaniem  podej

ś

cia 

analitycznego w

ś

ród grupy osób starszych, 

b) orientacja  na  funkcje  rodzinne  -  z  wiekiem  „obci

ąŜ

enie”  funkcjami 

rodzinnymi narasta. Od rodziców oczekuje si

ę

 cz

ę

sto wsparcia nie tylko 

finansowego,  ale  tak

Ŝ

e  w  postaci  udziału  w  wychowaniu  i  opiece  nad 

wnukami. 

Je

Ŝ

eli  powy

Ŝ

sze  przyczyny  mo

Ŝ

na  nazwa

ć

  zobiektywizowanymi,  to  warto 

wskaza

ć

 na kilka uwarunkowa

ń

 le

Ŝą

cych w psychice osób grupy „50+”. Te 

czynniki s

ą

 dostrzegane m.in. na etapie doradztwa zawodowego, a nale

Ŝą

 

do nich: 

  nieumiej

ę

tno

ść

 odnalezienia si

ę

 na współczesnym rynku pracy, brak 

gotowo

ś

ci do zabiegania o prac

ę

 i do rywalizacji, 

  mniejsza  elastyczno

ść

  i  mobilno

ść

, która  po cz

ęś

ci  wynika  z  funkcji 

rodzinnych, 

  przekonanie  o  skłonno

ś

ci  do  zatrudniania  ta

ń

szych  i  młodszych 

pracowników, 

jeszcze 

nale

Ŝ

ałoby 

doda

ć

 

pozbawionych 

utrwalonych zwyczajów i wzorców zachowa

ń

  brak  wystarczaj

ą

cych  kwalifikacji,  czyli  wysokie  koszty  zwi

ą

zane  ze 

szkoleniem starszych pracowników, 

  brak aktualnej wiedzy i umiej

ę

tno

ś

ci do efektywniejszego działania. 

 

Dobr

ą

  i  obiektywn

ą

  konkluzj

ą

,  a  zarazem  komentarzem  do  tych 

uwarunkowa

ń

  psychologicznych  i  ekonomicznych  s

ą

  zmiany  osobowo

ś

ci 

zachodz

ą

ce z wiekiem, zaprezentowane na rys.3.  

Rys.3. Zmiany cech osobowo

ś

ciowych w zale

Ŝ

no

ś

ci od wieku 

“Sta

Ŝ

ysta"

“Profesjonalista”

“Mistrz”

“Coach”

“Ambasador"

M

ą

dro

ść

Fizyczne 
mo

Ŝ

liwo

ś

ci

WIEK

Szybko

ść

“Gaw

ę

dziarz”

65

Kumulatywna
pami

ęć

długookresowa 

“Sta

Ŝ

ysta"

“Profesjonalista”

“Mistrz”

“Coach”

“Ambasador"

M

ą

dro

ść

Fizyczne 
mo

Ŝ

liwo

ś

ci

WIEK

Szybko

ść

“Gaw

ę

dziarz”

65

Kumulatywna
pami

ęć

długookresowa 

Ź

ródło: Materiały z konferencji „Aktywno

ść

 zawodowa i społeczna osób z grupy 

wiekowej „50+””, WSzZiM Leszno, maj 2006. 

Zmiany osobowo

ś

ciowe post

ę

puj

ą

 z wiekiem w charakterystyczny sposób. 

Przez  cały  okres  narasta  m

ą

dro

ść

 

Ŝ

yciowa,  któr

ą

  mo

Ŝ

na  okre

ś

li

ć

,  jako 

sposobno

ść

  do  okre

ś

lania  sposobu  działania  i 

ś

cie

Ŝ

ki  post

ę

powania 

w nowych  i  niestandardowych  sytuacjach,  gotowo

ś

ci  do  uogólnie

ń

 

i rekapitulacji.  Współgra  z  tym  pami

ęć

  długookresowa,  do

ś

wiadczenie 

Ŝ

yciowe  i  zawodowe.  Z  obiektywnych  przyczyn  obni

Ŝ

a  si

ę

  z  wiekiem 

szybko

ść

 działania, jak i malej

ą

 fizyczne mo

Ŝ

liwo

ś

ci. 

background image

11 

Warto zwróci

ć

 uwag

ę

 na zmiany okre

ś

lenia ról w zale

Ŝ

no

ś

ci od wieku. Od 

sta

Ŝ

ysty,  a  wi

ę

c  młodego  pracownika,  poprzez  rol

ę

  profesjonalisty,  dalej 

mistrza, trenera (coach)ambasadora do gaw

ę

dziarza.  

 

Struktura zatrudnienia – statystki, dane, projekcje

 

 

Od dłu

Ŝ

szego czasu (od kilkunastu lat) obserwowana jest tendencja zmian 

w strukturze zawieranych umów o prac

ę

. Zmiany w strukturze zatrudnienia 

w  Polsce  –  na  korzy

ść

  umów  na  czas  okre

ś

lony  -  w  latach  1993  –  1999 

nast

ę

powały  w  równym  tempie,  po  ok.  5  –  6%  rocznie.  Znaczne 

„przyspieszenie”  zmian  odnotowano  w  roku  2000  i dwóch  latach 
nast

ę

pnych.  Ale  ju

Ŝ

  lata  2004  –  2006  to  zmiany  w  tempie  a

Ŝ

  26  –  28% 

(tab.4.)  

W okresie 14 lat transformacji (1993–2006) liczba pracowników najemnych 
zwi

ę

kszyła si

ę

 o 788 tys. osób. Liczba pracowników zatrudnionych na czas 

okre

ś

lony  zwi

ę

kszyła  si

ę

  o 2,8  mln,  za

ś

  zatrudnionych  na  nieokre

ś

lony 

zmniejszyła  si

ę

  a

Ŝ

  o  ponad  2  mln  osób.  „Pod  koniec  2006 r.  liczba 

zatrudnionych na czas okre

ś

lony osi

ą

gn

ę

ła 3,2 mln osób, czyli prawie 28% 

zatrudnienia  ogółem.  Polska  znalazła  si

ę

  w

ś

ród  2  krajów  (obok  Hiszpanii) 

o najwy

Ŝ

szym udziale zatrudnienia na czas okre

ś

lony.”

6

 

Tabela 4. Pracowniczy najemni według rodzaju umowy i prac

ę

 w Polsce,  

1992–2006 

Pracuj

ą

cy wg umowy 

Lata 

ogółem 

na czas 

nieokre

ś

lony 

na czas 

okre

ś

lony 

Udział umów na 

okres czasowy 

1992 
1993 
1994 

10594 
10039 
10226 

10285 

9609 
9731 

309 
429 
554 

2,9 
4,3 
5,3 

1995 
1996 
1997 
1998 

10478 
10742 
11058 
11272 

9912 

10195 
10442 
10615 

566 
547 
616 
657 

5,4 
5,1 
5,6 
5,8 

1999 
2000 
2001 
2002 

10630 
10550 
10107 

9943 

10020 

9908 
8822 
8270 

610 
642 

1284 
1673 

5,7 
6,1 

12,7 
16,8 

2003 
2004 
2005 
2006 

9940 

10295 
10701 
11380 

7858 
7829 
7860 
8209 

2082 
2466 
2841 
3171 

20,9 
23,9 
26,5 
27,9 

1993–

2006 

+788 

-2076 

+2862 

Dynamika  

(1992 = 

100) 

 

107,4 

 

79,8 

 

926,2 

 

Ź

ródło [za Kabaj]: obliczono na podstawie GUS, Aktywno

ść

 Ekonomiczna Ludno

ś

ci 

Polski 1992–2007. Dane za czwarty kwartał. 

 

Zjawisko,  jak  przedstawione  w  tabeli  4,  obserwowane  jest  równie

Ŝ

 

w statystykach  ofert  pracy  zgłaszanych  przez  pracodawców  w  urz

ę

dach 

pracy  (tabela  5).  Przy  okresowych  wahni

ę

ciach,  mo

Ŝ

na  zaobserwowa

ć

 

                                                 

6

 [za]Mieczysław Kabaj, Elastyczne form zatrudnienia w Polsce, Tendencje 

rozwojowe i perspektywy, 

www.elastan.pl

. W przypisach do poszczególnych tabel 

i rysunków pozostawiono przypisy Autora. 

background image

12 

wyra

ź

ny  wzrost  ofert  pracy  na  czas  okre

ś

lony,  ale  zauwa

Ŝ

my, 

Ŝ

równocze

ś

nie wyra

ź

nie wzrosła liczba ofert na prac

ę

 stał

ą

Rys. 4. 

Liczba

 pracowników tymczasowych w latach 2001–2006 (w tys. osób) 

31

53

100

167

200

288

0

20

40

60

80

100

120

140

160

180

200

220

240

260

280

300

320

2001

2002

2003

2004

2005

2006

tysiące osób

 

Ź

ródło: [za] Mieczysław Kabaj, Elastyczne formy…

 

Tabela 5. Struktura ofert pracy zgłoszonych w urz

ę

dach pracy 

W tym: 

na prac

ę

 stał

ą

 

na czas okre

ś

lony 

Rok 

Ogółem liczba 

zgłoszonych ofert 

pracy (w tys.) 

w tys. 

w % 

w tys. 

w % 

2000 
2001 
2002 
2003 
2004 

607,9 
465,7 
555,6 
739,4 
794,0 

241,2 
117,3 
198,9 
384,1 
320,2 

39,7 
25,2 
35,8 
51,9 
40,3 

366,7 
348,4 
356,7 
355,3 
473,8 

60,3 
74,8 
64,2 
48,1 
59,7 

Ź

ródło  [za  M.Kabaj]:  Szacunki  własne  na  podstawie:  GUS,  Bezrobocie 

rejestrowane I–IV kwartał 2004 r. 

 

Rys.5. Udział zatrudnienia na czas okre

ś

lony według wykształcenia [w %] 

27,9

17,6

36,3

32,7

44,6

26,0

10

15

20

25

30

35

40

45

50

Ogółem

Wy

Ŝ

sze

Ś

rednie zawodowe

Ś

rednie ogólnokształc

ą

ce

Zasadnicze zawodowe

Gimnazjalne, podstawowe i niepełne

 

Ź

ródło: [za] Mieczysław Kabaj, Elastyczne formy… 

Odpowiednie  dane  dla  pa

ń

stw  Europy  w  zakresie  dotycz

ą

cym  rodzajów 

umów  o prac

ę

  zostały  przedstawione  w  tabeli  6.  Jak  wida

ć

niekwestionowanym  liderem  w ze  wzgl

ę

du  na  udział  osób  pracuj

ą

cych 

w niepełnym wymiarze jest Holandia. 

background image

13 

Tabela  6.  Udział  zatrudnienia  w  niepełnym  wymiarze  czasu  i  na  czas  okre

ś

lony 

w ogólnym  przyro

ś

cie  zatrudnienia  w  latach  1991–2001  w  krajach 

OECD 

Ś

redni roczny  

wzrost w % 

zatrudnienia ogółem 

Ś

redni roczny 

wzrost w % ogółem 

zatrudnienia wg 

umowy o prac

ę

 

Kraj 

Udział 

pracuj

ą

cych  

w niepełnym 

wymiarze  

w %  

w 2001 r.

a

 

w pełnym 
wymiarze 

czasu racy 

w nie-

pełnym 

wymiarze 

Udział za- 

trudnienia 

na czas 

okre

ś

lony  

w %  

w 2001 r. 

na czas 

nieokre

ś

-lony 

na czas 

okre-

ś

lony 

Austria 
Belgia 
Czechy 
Dania 
Finlandia 
Francja 
Grecja 
Hiszpania 
Holandia 
Irlandia 
Japonia 
Kanada 
Niemcy 
Norwegia 
 

12,4 
17,6 
  3,2 
14,5 
10,5 
13,8 
  4,8 
  7,9 
33,0 
18,4 
24,9 
18,1 
17,6 
20,1 

 

-0,1 
 0,1 
-0,1 
 0,8 
-0,2 
 0,6 
 1,0 
 1,2 
 1,3 
 3,0 
-0,4 
 1,4 
-0,8 
 1,3 

 

 0,2 
 0,3 
-0,1 
-0,3 
 0,3 
 0,3 
-0,2 
 0,5 
 1,3 
 1,7 
 0,5 
 0,3 
 0,6 
 0,1 

 

  8,0 
  8,8 
  9,0 
  9,4 
16,4 
14,9 
12,9 
31,5 
14,3 
  4,7 
12,8 
12,8 
12,7 
  9,3 

 

-0,1 

 0,7 

-1,4 

 0,7 
 2,9 
 0,7 
 1,6 
 1,8 
 1,5 
 5,1 
 0,4 
 2,2 

-0,5 

 2,4 

 

  0,4 
  0,5 
  0,3 
 -0,2 
  0,0 
  0,7 
  0,1 
  0,7 
  1,0 
 -0,2 
  0,3 
  0,7 
  0,3 
 -0,6 

Polska 
Portugalia 
Słowacja 
Szwajcaria 
Szwecja 
USA 
W

ę

gry 

Wielka 
Brytania 
Włochy 

14,1

  9,2 
  1,9 

24,813,9 

13,0 
  2,8 
23,0 

 

12,2 

-1,9

c

 

 0,5 

0,3 

 0,11,7 

 1,5 
 1,1 

0,1 

 

-0,2 

  8,3

c

 

 0,2 
-0,1 
 0,4  
 0,1 

 0,00,4 

 

 0,4 

27,9

d

 

20,3 
  5,0 

11,614,8 

  4,0 
  7,5 
  6,7 

 

  9,5 

-2,0

c

 

 0,2 

-0,5 

 0,3 1,9 

 2,0 

 2,10,7 

 

-0,4 

10,4

c

 

  0,6 
  0,3 

 -0,10,4 

 -0,1 

  0,4  0,2 

   

0,4 

a

  Zatrudnienie  w  niepełnym  wymiarze  czasu  odnosi  si

ę

  do  osób,  które 

przepracowały mniej ni

Ŝ

 30 godzin tygodniowo.  

2006. 

Ze wzgl

ę

du na dost

ę

pno

ść

 danych BAEL-u obejmuje lata 1992–2006 – szacunki 

własne. 

2004. 

Ź

ródło  [za  M.Kabaj]:  Employment  Outlook,  OECD,  Paris  2003,  s.  49  oraz 

obliczenia  własne  na  podstawie:  Aktywno

ść

  Ekonomiczna  Ludno

ś

ci  2003  i  2004, 

GUS,  Warszawa  2004,  2005  (dane  obejmuj

ą

  pracuj

ą

cych  w  gospodarce 

narodowej). 

 
W  tabeli  podano  odsetki  osób  (z  podziałem  na  kobiety  i  m

ęŜ

czyzn) 

pracuj

ą

cych  w niepełnym  wymiarze  czasu,  a  tak

Ŝ

e  posiadaj

ą

cych  umow

ę

 

na  czas  okre

ś

lony.  Udział  osób  pracuj

ą

cych  w  niepełnym  wymiarze 

imponuj

ą

co  wypada  dla  Holandii  (74,7%),  wysoki  odsetek  posiadaj

ą

 

równie

Ŝ

  Austria,  Belgia,  Dania,  Francja,  Szwecja  i  Wielka  Brytania. 

W kategorii  osób  posiadaj

ą

cych  umowy  na  czas  okre

ś

lony  lideruje 

Hiszpania.  
Odnotowuj

ą

c  te  statystki  trzeba  pami

ę

ta

ć

Ŝ

e  znacz

ą

cy  odsetek  osób 

posiadaj

ą

cych  umowy  na  czas  okre

ś

lony  nie  oznacza  jednoznacznie 

sytuacji korzystnej, cho

ć

by ze wzgl

ę

du na stabilno

ść

 utrzymania produkcji, 

background image

14 

czyli ze strony pracodawców. 

 
Tabela  7.  Pracuj

ą

cy  w  niepełnym  wymiarze  czasu  pracy  oraz  pracuj

ą

cy  na  czas 

okre

ś

lony  

Udział pracuj

ą

cych w 

niepełnym wymiarze czasu 

pracy 

Udział pracuj

ą

cych 

posiadaj

ą

cych umow

ę

 na 

czas okre

ś

lony 

w ogólnej liczbie pracuj

ą

cych* 

Kraj 

kobiety 

m

ęŜ

czy

ź

ni 

kobiety 

m

ęŜ

czy

ź

ni 

UE 27 
UE 25 
Austria 
Belgia 
Bułgaria 
Cypr 
Czechy 
Dania 
Estonia 
Finlandia 
Francja 
Grecja 
Hiszpania 
Holandia 
Irlandia 
Litwa 
Luksemburg 
Łotwa 
Malta 
Niemcy 
Polska 
Portugalia 
Rumunia 
Słowacja 
Słowenia 
Szwecja 
W

ę

gry 

Wielka Brytania 
Włochy 

31,4 
32,9
 
40,7 
42,6 

2,7 

12,0 

8,7 

35,9 
11,6 
18,2 
30,7 
10,4 
23,5 
74,7 

11,8 
38,2 

8,7 

22,1 
45,8 
17,5 
15,9 
10,2 

4,8 

11,8 
40,3 

5,7 

42,6 
26,7 

7,7 
7,7
 
6,5 
7,9 
1,6 
4,6 
2,3 

12,8 

4,6 
9,2 
5,8 
3,0 
4,5 

23,2 

6,5 
2,5 
4,6 
4,5 
9,3 
9,9 
7,5 
9,3 
1,2 
7,8 

11,7 

2,8 

10,6 

4,7 

14,9 
15,5 

8,7 

10,8 

6,1 

19,9 
10,4 
11,2 

2,2 

21,8 
14,4 
13,3 
37,3 
17,6 

4,9 
2,8 
5,8 
4,9 
6,9 

14,0 
25,6 
21,5 

1,8 
5,2 

19,9 
19,4 

6,0 
6,3 

15,3 

13,8 
14,4 

8,6 
7,3 
6,7 
8,5 
7,6 
8,1 
4,2 

14,0 
13,0 

9,1 

32,2 
15,0 

3,5 
6,7 
4,9 
9,6 
2,5 

14,3 
28,6 
19,0 

2,1 
5,2 

16,4 
15,7 

7,5 
4,8 

11,3 

*  II  kwartał  2006  r., 

Ź

ródło  [za  M.Kabaj]:  GUS,  Monitoring  rynku  pracy,  BAEL  IV 

kwartał 2006. 
 

Tabela  8.  Zatrudnienie  w  niepełnym  wymiarze  czasu  pracy  i  płaca  minimalna  

w 10 krajach UE w 2004 r. 

Kraj 

Procent zatrudnionych  

w niepełnym wymiarze 

czasu pracy 

Płaca minimalna  

(euro miesi

ę

cznie) 

A. Kraje o najwy

Ŝ

szym udziale zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu 

1. Holandia 
2. Wielka Brytania 
3. Irlandia 
4. Belgia 
5. Francja 

35,0 
21,1 
18,7 
18,5 
13,4 

1265 
1083 
1073 
1186 
1173 

Ś

rednia 1–5 (niewa

Ŝ

ona) 

21,3 

1156 

B. Kraje o najni

Ŝ

szym udziale zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu 

1. Słowacja 
2. Czechy 
3. W

ę

gry 

4. Hiszpania 
5. Polska 

2,7 
3,2 
3,6 
8,3 

13,2 

148 
207 
189 
537 
177 

Ś

rednia 1–5 (niewa

Ŝ

ona) 

6,2 

252 

Ź

ródło [za M.Kabaj]: Obliczono na podstawie: Statistics n Focus Theme 3 – 2005, 

nr 7, s. 4; GUS, Rocznik Statystyczny 2006, s. 245. 

background image

15 

 

Przyczyny  zatrudnienia  w  niepełnym  wymiarze  czasu  pokazano  na  rys.6. 
Nie wdaj

ą

c si

ę

 w szczegółowe rozwa

Ŝ

ania, zauwa

Ŝ

my, 

Ŝ

e ze wzgl

ę

du na 

elastyczne zatrudnienie szczególnie wa

Ŝ

ne s

ą

 dwie – i to najliczniejsze: 

 

„własny  wybór”  –  czyli  jest  znacz

ą

ca  grupa  osób,  które  pracuj

ą

c, 

decyduj

ą

 si

ę

 na prac

ę

 w okre

ś

lonym czasie, 

 

„nie  ma  innej  pracy”  –  z  kolei  ta  kategoria  daje  wielk

ą

  szans

ę

  dla 

po

ś

redników  pracy  i  doradców  zawodowych,  poniewa

Ŝ

  s

ą

  osoby 

zdecydowane  na  podj

ę

cie  pracy,  a  nie  podejmuj

ą

  jej  ze  wzgl

ę

du  na 

brak ofert pracy, 

 
zwró

ć

my uwag

ę

 ponadto na: 

 

chorob

ę

 jako przyczyn

ę

 eliminuj

ą

c

ą

 z rynku pracy, 

 

nauk

ę

  – która  cz

ę

sto  stwarza  alternatyw

ę

  na  niekorzy

ść

  zatrudnienia: 

praca, czy nauka. 

 

Rys.6. Przyczyny zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu 

0

5

10

15

20

25

30

35

40

Nauka

Choroba,

niep.

nie ma

innej 

pracy

własny

wybór

opieka

inne

[%

]

M

ęŜ

czy

ź

ni

Kobiety

 

Ź

ródło: Raport z bada

ń

 Think-Tanku ds. Elastycznych Form Zatrudnienia w ramach 

projektu:  Rodzic-Pracownik.  Rozwój  zawodowy  rodziców  podczas  urlopu 
wychowawczego, UNDP, Warszawa, 2006. 
 

Na  zako

ń

czenie  tej  cz

ęś

ci,  jaszcze  dwa  wykresy  (rys.  7  i  rys.8),  które 

w interesuj

ą

cy  sposób  pokazuj

ą

  oczekiwania  wynikaj

ą

ce  z  elastycznych 

form  zatrudnienia  oraz  formy  zatrudnienia  sprzyjaj

ą

ce  godzeniu 

obowi

ą

zków zawodowych i innych. 

 
Rys.7. Korzy

ś

ci wynikaj

ą

ce z elastycznych form zatrudnienia. 

 

background image

16 

Ź

ródło:  (

www.elastan.pl

)  Wyniki  bada

ń

  przeprowadzonych  w

ś

ród  polskich  M

Ś

w ramach projektu „Elastyczny Pracownik Elastyczna Rodzina”.

 

 
Rys.8. Ocena EFZ za wzgl

ę

du na godzenie pracy i innych obowi

ą

zków.  

 

Ź

ródło:  (

www.elastan.pl

)  Wyniki  bada

ń

  przeprowadzonych  w

ś

ród  polskich  M

Ś

w ramach projektu „Elastyczny Pracownik Elastyczna Rodzina”.

 

 
 
Flexicurity

7

 – równowaga elastyczno

ś

ci zatrudnienia  

i konkurencyjno

ś

ci przedsi

ę

biorstw

 

 

„W polskim i europejskim prawie pracy za typowe (klasyczne) zatrudnienie 
uwa

Ŝ

a  si

ę

 

ś

wiadczenie  pracy  na  podstawie  umowy  o  prac

ę

,  na  czas 

nieokre

ś

lony  w  pełnym  wymiarze  czasu  pracy.  Pozostałe  formy 

zatrudnienia okre

ś

lane s

ą

 jako nietypowe lub szczególne. Z ka

Ŝ

dym rokiem 

ich  popularno

ść

  si

ę

  zwi

ę

ksza,  a  ponadto  pracodawcy  coraz  cz

ęś

ciej 

rezygnuj

ą

  z  pracowniczych  form  zatrudnienia  na  rzecz  samozatrudnienia, 

czy  kontraktów  mened

Ŝ

erskich.  Umo

Ŝ

liwiaj

ą

  one  bowiem  lepsz

ą

 

organizacj

ę

 pracy i ograniczenie jej kosztów.  

Polityka  flexicurity  to  koncepcja  poszukiwania  równowagi  mi

ę

dzy 

elastyczno

ś

ci

ą

 rynku pracy, zwi

ę

kszaj

ą

c

ą

 konkurencyjno

ść

 przedsi

ę

biorstw 

i  całej  gospodarki  a bezpiecze

ń

stwem  socjalnym  osób  zatrudnionych, 

a tak

Ŝ

e  bezrobotnych.  Model  ten  zdaniem  wielu  europejskich  ekspertów 

zatrudnieniowych  jest  najlepszym  lekarstwem  na  problemy  rynku  pracy 
dzisiejszej Unii 

Koncepcja  flexicurity  ł

ą

czy  rozwi

ą

zania  korzystne  dla  obu  stron,  zarówno 

dla pracodawców, jak i pracowników. Nie jest wi

ę

c przykładem „flexicurity” 

najpopularniejsza forma „doskonale” elastycznego zatrudnienia – praca na 
czarno
”.

8

 

Rynki  pracy,  w  niektórych  krajach,  charakteryzowały  si

ę

  podobnymi 

cechami  od  szeregu  lat,  ale  okre

ś

lenie  flexicurity  pojawiło  si

ę

  i  znalazło 

szerokie uznanie w połowie lat 1990.  

                                                 

7

 Neologizm na gruncie j

ę

zyka angielskiego powstały po poł

ą

czeniu słów flexibility 

(elastyczno

ść

) i security (bezpiecze

ń

stwo). 

8

 Bartłomiej Piotrowski, Polskie „flexicurity”, czyli jak wygl

ą

da w praktyce kadrowej  

wykorzystanie  elastycznych  form  zatrudnienia  w  Polsce.  [w:]  Raport  z  bada

ń

 

Think-Tanku  ds.  Elastycznych  Form  Zatrudnienia  w  ramach  projektu:  Rodzic-
Pracownik.  Rozwój  zawodowy  rodziców  podczas  urlopu  wychowawczego,  UNDP, 
Warszawa, 2006. 

background image

17 

Poszczególni  autorzy  definiowali  elastyczne  bezpiecze

ń

stwo  odmiennie. 

Wilhagen i Tros okre

ś

lili je jako: „polityk

ę

, która ma na celu uelastycznienie 

rynków  pracy,  organizacji  pracy  i  stosunków  pracy,  a  jednocze

ś

nie 

podniesienie 

bezpiecze

ń

stwa 

– 

bezpiecze

ń

stwa 

zatrudnienia 

i bezpiecze

ń

stwa  socjalnego  –  szczególnie  w  przypadku  słabych  grup  na 

rynku pracy i poza nim”. Wskazali zatem dwa warunki poj

ę

cia. Po pierwsze, 

elastyczno

ść

  i  bezpiecze

ń

stwo  powinny  by

ć

  uzyskane  za  pomoc

ą

 

wymiernych  i  skoordynowanych  wysiłków,  a  nie  przy  pomocy  jednej 
inicjatywy,  czy  przypadku.  Po  drugie,  elastyczne  bezpiecze

ń

stwo  dotyczy 

równie

Ŝ

  defaworyzowanych  grup  na  rynku  pracy  i  nie  powinno  si

ę

 

koncentrowa

ć

 wył

ą

cznie na tych, którzy ju

Ŝ

 na nim s

ą

 
Flexicurity – do

ś

wiadczenia du

ń

skie

9

 

 

Istot

ą

  du

ń

skiego  modelu  rynku  pracy  s

ą

  takie  uregulowania  rynku  pracy, 

które 

zapewniaj

ą

 

elastyczno

ść

 

jednocze

ś

nie 

bezpiecze

ń

stwo 

zatrudnienia.  

Główne  elementy  du

ń

skiego  systemu  elastycznego  bezpiecze

ń

stwa  mog

ą

 

by

ć

  ujmowane  za  pomoc

ą

  schematu  „złotego  trójk

ą

ta”  wprowadzonego 

przez Madsena (2002).  

Schemat 1. „złoty trójk

ą

t”  

Du

ń

ski model zawiera „unikaln

ą

 kombinacj

ę

” trzech składników (rys.9):  

 

elastycznego rynku pracy,  

 

aktywnej polityki rynku pracy, 

 

hojnego systemu socjalnego.  

 
Rys.9. „Złoty trójk

ą

t” – kombinacja trzech składników 

 

Ź

ródło: Dany Lang, Du

ń

ski model… 

 

Strzałki  na  rys.9.  ilustruj

ą

  przepływ  osób  pomi

ę

dzy  ró

Ŝ

nymi  segmentami: 

rynku  pracy,  systemu  socjalnego  i  programów  rynku  pracy.  Podwójna 
strzałka  ilustruje, 

Ŝ

e  du

Ŝ

a  liczba  osób  (ok.  25%)  pracuj

ą

cych  staje  si

ę

 

bezrobotnymi,  ale  przy  wsparciu  pa

ń

stwa,  znacz

ą

ca  cz

ęść

  z  nich  szybko 

podejmuje zatrudnienie. 

Kluczem do zrozumienia du

ń

skiego systemu „flexicurity” jest zało

Ŝ

enie, 

Ŝ

elastyczno

ść

  i  bezpiecze

ń

stwo  niekoniecznie  musz

ą

  si

ę

  nawzajem 

wyklucza

ć

.  

 

                                                 

9

 Wykorzystano: Dany Lang, Du

ń

ski model elastycznego bezpiecze

ń

stwa 

(flexicurity) Wzór do na

ś

ladowania? 

 

background image

18 

Elementy du

ń

skiego „złotego trójk

ą

ta”  

Elastyczny rynek pracy  
Badania  du

ń

skiego  rynku  pracy  pokazuj

ą

Ŝ

e  jest  on  bardzo  elastyczny. 

Elastyczno

ść

  ma  charakter  ilo

ś

ciowy,  co  oznacza, 

Ŝ

e  pracodawcy  mog

ą

 

bardzo łatwo zwalnia

ć

 i zatrudnia

ć

 pracowników. Jest to wynikiem niskiego 

poziomu regulacji rynku pracy.  

Przy  okazji  warto  zwróci

ć

  uwag

ę

  na  wyniki  bada

ń

  i  kategorie  „oceny 

regulacji rynku” przedstawione na rys.10. 
 

Rys.10. Wska

ź

niki ustawodawstwa ochronnego zatrudnienia 

 

Ź

ródło: [za] D.Lang, Du

ń

ski model… 

 
Tabela  9.  Wska

ź

niki  regulacji  zatrudnienia  –  dziesi

ęć

  najbardziej  elastycznych 

krajów UE8  

Elastyczno

ść

 

zatrudniania  

Warunki 

zatrudniania  

Elastyczno

ść

 

zwalniania  

 
 

 
 

Przepisy 

zatrudnienia  

Czechy  

17  

Dania  

25  

UK  

9  

Dania  

25  

Dania  

33  

Norwegia   39  

Austria  

14  

UK  

28  

UK  

33  

Szwecja  

39  

Dania  

17  

Austria  

30  

Austria  

33  

Austria  

41  

Belgia  

22  

Czechy  

36  

Belgia  

33  

UK  

42  

W

ę

gry  

23  

Norwegia   41  

Polska  

33  

Finlandia  

43  

Norwegia   25  

Szwecja  

42  

Słowacja  

34  

Niemcy  

46  

Francja  

26  

Belgia  

48  

W

ę

gry  

46  

Francja  

61  

Czechy  

27  

Irlandia  

49  

Irlandia  

48  

Włochy  

62  

Irlandia  

30  

Francja  

50  

Holandia  

51  

Czechy  

63  

Litwa  

31  

Niemcy  

51  

Ź

ródło: [za] D.Lang, Du

ń

ski model… 

 

background image

19 

„W 

du

ń

skim 

systemie 

flexicurity 

bezpiecze

ń

stwo 

zatrudnienia 

poszczególnych  pracowników  jest  niskie,  co  oznacza  mo

Ŝ

liwo

ść

 

kilkakrotnej  utraty  pracy  w  trakcie  kariery  zawodowej.  Pomimo  tego, 
zabezpieczenia  stanowi

ą

ce  integralny  element  systemu flexicurity  –  dzi

ę

ki 

wysokim  zasiłkom  dla  bezrobotnych  finansowanych  ze 

ś

rodków 

publicznych  i  podatków  płaconych  przez  całe  społecze

ń

stwo  oraz  dzi

ę

ki 

ochronie zatrudnienia – sprawiaj

ą

, i

Ŝ

 Du

ń

czycy czuj

ą

 si

ę

 bezpieczni.”

10

 

Wpływ elastyczno

ś

ci regulacji daje wysoki poziom mobilno

ś

ci pracowników:  

 

fluktuacja kadrowa jest stabilna i wynosi ok. 30% rocznie,  

 

fluktuacja  miejsc  pracy  (tworzone  i  likwidowane  miejsca  pracy) 
szacowana jest na 12% rocznie, 

 

rocznie 20-25% aktywnych zawodowo jest bezrobotnych, ale wi

ę

kszo

ść

 

szybko znajduje prac

ę

 

ś

rednia długo

ść

 zatrudnienia jest niska i wynosi 8,3 lat, 

 

ok.  250  tys.  miejsc  pracy  znika  ka

Ŝ

dego  roku,  ale  podobna  liczba 

powstaje w tym samym czasie.  

Wysoki  poziom  elastyczno

ś

ci  rynku  pracy  nale

Ŝ

y  wyja

ś

nia

ć

  ograniczon

ą

 

interwencj

ą

  pa

ń

stwa  (rys.10)  i  tym, 

Ŝ

e  cały  system  zarz

ą

dzany  jest  przez 

„partnerów  społecznych”,  czyli  organizacje  przedsi

ę

biorców  i  zwi

ą

zki 

zawodowe.  
Partnerzy  społeczni  maj

ą

  prawo  głosu  w  mechanizmach  tworzenia 

i zarz

ą

dzania  polityk

ą

  w  zakresie  rynku  pracy  i  kształcenia.  Wpływ 

partnerów  społecznych  przyczynił  si

ę

  do  opracowania  kreatywnych 

i zrównowa

Ŝ

onych rozwi

ą

za

ń

 problemów w dziedzinie rynku i innowacji, co 

z  kolei  przyczyniło  si

ę

  do  osi

ą

gni

ę

cia  przez  Dani

ę

  takiej  pozycji,  w  której 

kraj  ten  mo

Ŝ

e  sprosta

ć

 wynikaj

ą

cym  z  globalizacji  wymogom  odnosz

ą

cym 

si

ę

  do  zmian  i  rozwoju.  Korzystne  jest  równie

Ŝ

  to, 

Ŝ

e  partnerzy  oceniaj

ą

 

potrzeb

ę

 działania w danej sytuacji i mog

ą

 zapewni

ć

 dostosowania. Dzi

ę

ki 

dyskusjom prowadzonym mi

ę

dzy partnerami z czasem wytworzono kapitał 

społeczny,  co  znajduje  swój  wyraz  w  lepszym  porozumieniu  si

ę

,  wi

ę

kszej 

odpowiedzialno

ś

ci  oraz  wspólnej  perspektywie  w  odniesieniu  do 

poszczególnych zagadnie

ń

.

11

 

Interwencja  pa

ń

stwa  polega  głównie  na  tym, 

Ŝ

e  w  razie  niepowodzenia 

negocjacji  mi

ę

dzy  przedsi

ę

biorcami  i  zwi

ą

zkowcami  obie  grupy  na  tym 

trac

ą

.  Taki  system  jest  mo

Ŝ

liwy  ze  wzgl

ę

du  na  reprezentatywno

ść

 

zwi

ą

zków  i  wysoki  poziom  uzwi

ą

zkowienia  pracuj

ą

cych,  co  daje  du

Ŝą

  sił

ę

 

przetargow

ą

 

Federacji 

Du

ń

skich 

Zawi

ą

zków 

Zawodowych 

(Landsorganisationen i Danmark, LO). 

12

 

 
System socjalny zapewniaj

ą

cy bezpiecze

ń

stwo  

System  socjalny  jest  drugim  elementem  „złotego  trójk

ą

ta”, towarzysz

ą

cym 

elastycznemu  rynkowi  pracy.  Jest  na  tyle  hojny, 

Ŝ

e  bez  niego  zwi

ą

zki 

zawodowe  mniej  ch

ę

tnie  zgadzałyby  si

ę

  na  wysoki  poziom  elastyczno

ś

ci 

rynku  pracy.  Zapewnia  on  bezpiecze

ń

stwo  pracownikom  głównie  poprzez 

system  ubezpieczenia  od  bezrobocia,  zarz

ą

dzany  zasadniczo  przez 

prywatne fundusze subsydiowane przez pa

ń

stwo. Przewa

Ŝ

aj

ą

ca ich liczba 

jest blisko zwi

ą

zana ze zwi

ą

zkami zawodowymi.  

Zapisanie  si

ę

  do  funduszu  jest  dobrowolne,  ale  nie  zmienia  to  faktu, 

Ŝ

wi

ę

kszo

ść

 pracowników jest ubezpieczona.  

Fundusze  wypłacaj

ą

  zasiłek  w  wysoko

ś

ci  90%  płacy  z  poprzednich  12 

tygodni do wysoko

ś

ci 400 euro w sytuacji bezrobocia. Zale

Ŝ

y to jeszcze od 

                                                 

10

 Marzena Mendza-Drozd , Elastyczno

ść

 i pewno

ść

 zatrudnienia www.ngo.pl. 

11

 Tam

Ŝ

e. 

12

 [za] D.Lang, Du

ń

ski model… 

background image

20 

sytuacji  rodzinnej,  jak  i  poziomu  płacy  podczas  zatrudnienia.  Zasiłek 
przysługuje  od  pierwszego  dnia  bezrobocia.  Czas  wypłacania  zasiłku 
wynosi cztery lata i jego wysoko

ść

 raczej si

ę

 nie zmienia.  

 

Tabela 10. Przykłady stóp zast

ę

powalno

ś

ci netto z uwzgl

ę

dnieniem poziomu płacy 

i sytuacji rodzinnej 

Samotny  

Mał

Ŝ

e

ń

stwo  

Para z 2 

dzieci  

Samotny rodzic z 2 

dzieci  

Poziom APW, pierwszy 

miesi

ą

c bezrobocia  

63  

63  

73  

78  

Poziom APW, po 60 

miesi

ą

cach bezrobocia  

60  

69  

80  

79  

2/3 poziomu APW, pierwszy 

miesi

ą

c bezrobocia  

89  

89  

95  

96  

2/3 poziomu APW, po 60 

miesi

ą

cach bezrobocia  

85  

96  

102  

97  

Ź

ródło: [za] D.Lang, Du

ń

ski model… 

 
Aktywna polityka rynku pracy  

Aktywna  polityka  rynku  pracy  to  trzeci  element  „złotego  trójk

ą

ta”. 

W ostatnich  latach,  udział  wydatków  na  polityk

ę

  rynku  pracy  wynosił 

w Danii około 4,5% (w PKB).  

Na  aktywne  programy  wydaje  si

ę

  około  40%  tej  kwoty.  Wydatki  te  maj

ą

 

dwie funkcje: 

 

maj

ą

  podnie

ść

  poziom  zatrudnialno

ś

ci  bezrobotnych,  którym  nie  udało 

si

ę

  szybko  powróci

ć

  na  rynek  pracy,  głównie  poprzez  programy 

szkoleniowe, 

 

sprawdza  si

ę

  za  ich  pomoc

ą

,  czy  bezrobotni  s

ą

  gotowi  podj

ąć

  prac

ę

stanowi

ą

 bodziec do aktywnego poszukiwania pracy.  

Przegl

ą

daj

ą

c  tabel

ę

  11  zauwa

Ŝ

my,  jak  wpada  porównanie  modelu 

du

ń

skiego  i  polskiego,  czy  brytyjskiego.  W  kategorii  „szkolenia”,  czy 

„zach

ę

ty”, albo „integracja niepełnosprawnych” ró

Ŝ

nice s

ą

 tak znacz

ą

ce na 

korzy

ść

  Danii, 

Ŝ

e  zwykło  si

ę

  w  takich  przypadkach  mówi

ć

  „o  braku 

mo

Ŝ

liwo

ś

ci”  porównania.  Podobnie  wypada  porównanie  nakładów 

ł

ą

cznych. 

 

Tabela  11.  Wydatki  publiczne  na  programy  rynku  pracy  (%  PKB)  w  Danii  (2003), 
Polsce (2003) i UK (2003-2004)  

Kategorie programów  

Dania  

Polska  

UK  

Urz

ę

dy pracy i administracja  

0,21  

-  

0,34  

Szkolenia  

0,52  

0,03  

0,14  

Zach

ę

ty do zatrudniania  

0,49  

0,09  

-  

Integracja niepełnosprawnych  

0,52  

-  

0,03  

Bezpo

ś

rednie tworzenie miejsc 

pracy  

-  

0,03  

0,01  

Zach

ę

ty do samozatrudnienia  

-  

0,01  

-  

Aktywne instrumenty - razem  

1,74  

0,16  

0,53  

Zasiłki dla bezrobotnych  

1,91  

0,82  

0,37  

Wcze

ś

niejsze emerytury  

0,77  

-  

-  

background image

21 

Pasywne instrumenty- razem  

2,68  

0,82  

0,37  

Całkowite wydatki  

4,42  

0,98  

0,89  

Ź

ródło: [za] D.Lang, Du

ń

ski model… 

 
Poniewa

Ŝ

  dla  modelu  du

ń

skiego  du

Ŝ

e  znaczenie  ma  reforma  systemu 

z 1993r. warto jej po

ś

wi

ę

ci

ć

 nieco uwagi. 

Reforma  z  1993  weszła  w 

Ŝ

ycie  w  1994  i  stała  si

ę

  przedmiotem 

mi

ę

dzynarodowego  zainteresowania,  ze  wzgl

ę

du  na  znacz

ą

cy  spadek 

stopy bezrobocia, który nast

ą

pił w wyniku jej realizacji.  

Główne elementy reformy z 1993 mo

Ŝ

na podzieli

ć

 na trzy kategorie:  

 

reforma  zasiłków  dla  bezrobotnych  i  aktywnych  programów  rynku 
pracy,  

 

reforma publicznych słu

Ŝ

b zatrudnienia (PSZ),  

 

wprowadzenie płatnych urlopów.  

Reforma systemu zasiłków wprowadziła dwa okresy w pobieraniu zasiłku – 
„pasywny”  i  nast

ę

puj

ą

cy  po  nim  „aktywny”,  uwzgl

ę

dnianie  oceny  potrzeb 

w pomocy dla długotrwale bezrobotnych, zlikwidowano te

Ŝ

 zwi

ą

zek mi

ę

dzy 

szkoleniem  zawodowym  i  systemem  zasiłków  dla  bezrobotnych  (czas 
zatrudnienia  subsydiowanego  nie  wpływa  ju

Ŝ

  na  wydłu

Ŝ

enie  okresu 

otrzymywania zasiłku).  

Reforma  PSZ  polegała  na  decentralizacji  polityki  rynku  pracy,  któr

ą

  miały 

realizowa

ć

 regionalne rady rynku pracy (adaptacja programów do lokalnych 

potrzeb) oraz na wzmocnieniu trójstronno

ś

ci w działaniu tych słu

Ŝ

b.  

Wprowadzono  trzy  rodzaje  płatnych  urlopów  (na  opiek

ę

  nad  dzieckiem, 

edukacyjny  i  naukowy)  dla  zatrudnionych  i  bezrobotnych,  co  miało 
zwi

ę

kszy

ć

 rotacj

ę

 miejsc pracy, a jednocze

ś

nie czasowo dezaktywizowało 

znaczn

ą

 

cz

ęść

 

populacji. 

Urlopy 

edukacyjne 

były 

pocz

ą

tkowo 

kompensowane  na  poziomie  100%  zasiłku  dla  bezrobotnych,  a  pozostałe 
rozwi

ą

zania na poziomie 80%.  

Od  1994  dokonano  wielu  zmian  w  ju

Ŝ

  wprowadzonych  instrumentach, 

w

ś

ród nich najwa

Ŝ

niejsze to: 

 

stopniowe skracanie „okresu pasywnego”, 

 

ograniczanie zakresu płatnych urlopów.  

Dwa z nich (edukacyjny i naukowy) zostały zlikwidowane w 2001, ale urlop 
rodzicielski  pozostał;  rozszerzono  przy  tym  prawo  do  urlopów 
macierzy

ń

skich w 2003 i 2005.  

Nowa  reforma  z  2003  zmniejszyła  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  szkoleniowe  dla 

bezrobotnych,  a  wi

ę

kszy  nacisk  poło

Ŝ

ono  na  doradztwo  i  kontakty  oraz 

szkolenia  w  warunkach  subsydiowanego  zatrudnienia.  Mimo  to  wzrost 
bezrobocia  i  problem  zlecania  pracy  zewn

ę

trznym  firmom  (outsourcing

zmusiły centroprawicowy rz

ą

d do rozszerzenia programów szkoleniowych, 

głównie 

dla 

słabo 

wykwalifikowanych 

i niewykwalifikowanych 

pracowników.

13

  

 

Czy „model du

ń

ski” mo

Ŝ

e by

ć

 na

ś

ladowany?  

Aby  mówi

ć

  o  upowszechnieniu  modelu  du

ń

skiego  nale

Ŝ

y  jeszcze 

wspomnie

ć

 o ty, 

Ŝ

e: 

                                                 

13

 Szerzej w przytaczanym materiale: D.Lang, Du

ń

ski model… 

background image

22 

 

20% populacji utrzymuje si

ę

 głównie z transferów socjalnych,  

 

du

Ŝ

e  grupy  s

ą

  wył

ą

czone  z  rynku  pracy,  w  rezultacie  25%  populacji 

w wieku 15-66 lat, czyli ok. 800 tys. osób znajduje si

ę

 poza sił

ą

 robocz

ą

 

i  du

Ŝ

ej  cz

ęś

ci  tych  osób  b

ę

dzie  bardzo  trudno  powróci

ć

  do  aktywnego 

Ŝ

ycia, 

 

ci

ęŜ

ar 

podatków 

ponosz

ą

 

głównie 

gospodarstwa 

domowe 

i konsumenci,  a  zatrudniaj

ą

cy  i  firmy  s

ą

  prawie  zwolnione  z  ich 

płacenia, 

 

rodziny  z  niskimi  dochodami  płac

ą

  podatki  na  poziomie  od  9  do  44%, 

a rodziny z klasy 

ś

redniej – od 44 do 62%, 

 

obci

ąŜ

enie  bud

Ŝ

etów  gospodarstw  domowych  zwi

ę

kszone  jest  przez 

podatek VAT na poziomie około 25%,  

 

du

Ŝ

e  znaczenie  sektora  małych  i 

ś

rednich  przedsi

ę

biorstw,  który  jest 

głównym 

ź

ródłem  zatrudnienia  dla  Du

ń

czyków,  st

ą

d  fenomen 

zdecentralizowanych rokowa

ń

 zbiorowych, 

 

rozmiar  sektora  publicznego  powoduje, 

Ŝ

e  jest  on  jednym 

z najwi

ę

kszych  na 

ś

wiecie  –  30%  Du

ń

czyków  zatrudniana  jest  przez 

pa

ń

stwo.  

 

Komisja Europejska a flexicurity

 

 

W  dniu  27  czerwca  2007 r.  Komisja  Europejska  przedstawiła  wnioski 
zmierzaj

ą

ce  do  ustanowienia  wspólnych  zasad  „flexicurity”  –  modelu 

ł

ą

cz

ą

cego 

elastyczno

ść

 

bezpiecze

ń

stwo 

dla 

pracowników 

i przedsi

ę

biorstw, 

sprzyjaj

ą

cego 

konkurencyjno

ś

ci, 

zatrudnieniu 

i zadowoleniu z pracy.

14

 

Uznano, 

Ŝ

e  flexicurity  mo

Ŝ

e  przyczyni

ć

  si

ę

  do  modernizacji  rynków  pracy 

w Europie  oraz  do  skuteczniejszego  sprostania  wyzwaniom  zwi

ą

zanym 

z globalizacj

ą

  i  wynikaj

ą

cych  st

ą

d.  Obejmuj

ą

  one  jednocze

ś

nie  elastyczne 

i rzetelne  rozwi

ą

zania  w  zakresie  umów,  aktywne  polityki  rynku  pracy, 

kompleksowe  strategie  uczenia  si

ę

  przez  całe 

Ŝ

ycie  oraz  nowoczesne 

systemy ochrony socjalnej zapewniaj

ą

ce odpowiednie wsparcie dochodów 

w okresach bezrobocia.  

Komunikat,  sformułowany  na  podstawie  konsultacji  z  zainteresowanymi 
stronami,  okre

ś

la  gł

ów

ne  obszary  polityki  flexicurity  (elementy  modelu) 

i zawiera propozycj

ę

 o

ś

miu zasad.  

Zasady te s

ą

 nast

ę

puj

ą

ce: 

1. 

Usprawnienie wdra

Ŝ

ania strategii UE na rzecz wzrostu gospodarczego 

i zatrudnienia oraz wzmocnienie europejskiego modelu socjalnego. 

2. 

Zrównowa

Ŝ

enie praw i obowi

ą

zków. 

3. 

Przystosowanie modelu flexicurity do rozmaitych okoliczno

ś

ci, potrzeb 

i wyzwa

ń

 w poszczególnych pa

ń

stwach członkowskich. 

4. 

Zmniejszenie  dysproporcji  pomi

ę

dzy  osobami  bez  stabilnego 

zatrudnienia,  pracuj

ą

cymi  w  ramach  niestandardowych,  czasem 

niestabilnych umów, a zatrudnionymi na stałych, pełnych etatach. 

5. 

Rozwój  flexicurity  w  wymiarze  zarówno  wewn

ę

trznym  (ułatwianie 

pracownikom  awansu  zawodowego),  jak  i  zewn

ę

trznym  (pomoc 

w zmianie pracy). 

6. 

Wspieranie równo

ś

ci płci i promowanie równych szans dla wszystkich. 

                                                 

14

 http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference=IP/07/919&. 

background image

23 

7. 

Tworzenie 

zr

ów

nowa

Ŝ

onych 

rozwi

ą

za

ń

 

politycznych 

celu 

budowania  klimatu  zaufania  pomi

ę

dzy  partnerami  społecznymi, 

organami publicznymi i innymi zaanga

Ŝ

owanymi podmiotami. 

8. 

Zapewnienie  sprawiedliwego  podziału  kosztó  i  korzy

ś

ci  wynikaj

ą

cych 

z polityki  flexicurity  oraz  przyczynienie  si

ę

  do  finansowej  trwało

ś

ci 

polityki bud

Ŝ

etowej. 

 
W  komunikacie  przedstawiono  równie

Ŝ

  cztery  typowe 

ś

cie

Ŝ

ki  rozwoju 

strategii  flexicurity,  którymi  powinny  kierowa

ć

  si

ę

  pa

ń

stwa  członkowskie 

w opracowywaniu  strategii  dostosowanych  do  krajowych  potrzeb.  Nie  ma 
w tym  wzgl

ę

dzie  uniwersalnych,  gotowych  rozwi

ą

za

ń

,  poniewa

Ŝ

  rynek 

pracy  w  poszczególnych  krajach  UE  znacz

ą

co  si

ę

  ró

Ŝ

ni.  W  niektórych 

krajach  działania  mog

ą

  koncentrowa

ć

  si

ę

  na  przykład  na  rozwi

ą

zaniach 

stosowanych  w  poszczególnych  przedsi

ę

biorstwach;  w  innych  mog

ą

  one 

dotyczy

ć

  bardziej  zmian  miejsca  pracy. 

Ś

cie

Ŝ

ki  zostały  opracowane  na 

podstawie  autentycznych  do

ś

wiadcze

ń

  i  polityk  pa

ń

stw  członkowskich, 

które  zostały  zanalizowane  przez  grup

ę

  ekspertów  w  zakresie  flexicurity 

oraz jej sprawozdawc

ę

, prof. Tona Wilthagena. 

 
Poszczególne  aspekty  polityki,  których  dotyczy  model  flexicurity,  oraz 
elementy  tego  modelu  nie  s

ą

  nowe,  ale  strategia  flexicurity  stanowi  nowe, 

zintegrowane  podej

ś

cie,  w  ramach  którego  poszczególne  elementy  mog

ą

 

si

ę

 nawzajem wspiera

ć

 
Flexicurity
  to  kompleksowe  podej

ś

cie  do  tworzenia  polityki  rynku  pracy, 

ł

ą

cz

ą

ce  dostateczn

ą

  elastyczno

ść

  umów  (daj

ą

c

ą

  firmom  i  pracownikom 

mo

Ŝ

liwo

ść

 

sprostania 

zmianom) 

z zapewnieniem 

pracownikom 

bezpiecze

ń

stwa  w  zakresie  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  zachowania  miejsca  pracy  b

ą

d

ź

 

znalezienia  w  krótkim  czasie  nowej  pracy,  a  tak

Ŝ

e  z  zapewnieniem 

odpowiedniego dochodu w okresie przed jej podj

ę

ciem. Rozwi

ą

zanie takie 

mo

Ŝ

e  by

ć

  korzystne  zarówno  dla  pracowników,  jak  i  dla  przedsi

ę

biorstw. 

Elastyczno

ść

  oznacza  stworzenie  warunków,  w  których  pracownicy  mog

ą

 

łatwo  zdoby

ć

  lub  zmieni

ć

  prac

ę

;  obejmuje  ona  wymiar  zewn

ę

trzny 

i wewn

ę

trzny w ramach tego przedsi

ę

biorstwa. Bezpiecze

ń

stwo oferowane 

jest  nie  tylko  pracownikom,  ale  równie

Ŝ

  firmom:  poprawa  kwalifikacji 

pracowników 

zwi

ę

ksza 

bezpiecze

ń

stwo 

i korzy

ś

ci 

pracodawcy. 

Elastyczno

ść

 i bezpiecze

ń

stwo mog

ą

 si

ę

 wzajemnie wzmacnia

ć

 
Instrumenty  finansowe  Unii  Europejskiej,  dost

ę

pne  równie

Ŝ

  w  okresie 

programowania  2007  –  2013,  tj.:  Europejski  Fundusz  Społeczny  i inne 
fundusze, mog

ą

 przyczyni

ć

 si

ę

 do rozwoju polityk rynku pracy w aspekcie 

fexicurity. 

Badanie  Eurobarometru  (jesie

ń

  2006  r.)  pokazuj

ą

Ŝ

e  obywatele  UE 

rozumiej

ą

  i  akceptuj

ą

  potrzeb

ę

  zmian  i  dostosowa

ń

,  wi

ąŜą

cych  si

ę

 

z modelem flexicurity:  

 

72 % uwa

Ŝ

a, 

Ŝ

e umowy o prac

ę

 powinny by

ć

 bardziej elastyczne, aby 

zwi

ę

kszy

ć

 liczb

ę

 miejsc pracy;  

 

76 % uwa

Ŝ

a, 

Ŝ

e posada na całe 

Ŝ

ycie jest rozwi

ą

zaniem nale

Ŝą

cym do 

przeszło

ś

ci,  

 

88 % podziela pogl

ą

d, 

Ŝ

e uczenie si

ę

 przez całe 

Ŝ

ycie zwi

ę

ksza szanse 

szybkiego znalezienia pracy. 

Model  flexicurity  jest  elementem  „Zintegrowanych  wytycznych”,  przyj

ę

tych 

jednomy

ś

lnie  przez  pa

ń

stwa  członkowskie,  stanowi

ą

cych  podstaw

ę

 

background image

24 

wdra

Ŝ

ania  lizbo

ń

skiej  strategii  na  rzecz  wzrostu  gospodarczego 

i zatrudnienia, zar

ów

no na poziomie europejskim, jak i lokalnym. 

 

 
 
Elastyczno

ść

 zatrudnienia w optyce zwi

ą

zków zawodowych

 

 

Z  punktu  widzenia  zwi

ą

zków  zawodowych  stabilno

ść

  zatrudnienia, 

wyra

Ŝ

aj

ą

ca  si

ę

  ochron

ą

  przed  zwolnieniem,  jest  istotnym  osi

ą

gni

ę

ciem. 

Takie rozwi

ą

zania prawne jak: 

 

okres wypowiedzenia, 

 

konieczno

ść

 podania powodu zwolnienia (uzasadnienia), 

 

obowi

ą

zek  konsultacji  zwolnie

ń

  grupowych  i  zwolnie

ń

  członków 

zwi

ą

zków 

zawodowych 

reprezentacj

ą

 

zakładowych 

struktur 

zwi

ą

zkowych 

 

mo

Ŝ

liwo

ść

  przywrócenia  do  pracy  po  nieuzasadnionym  zwolnieniu  na 

drodze post

ę

powania s

ą

dowego 

tworz

ą

 wła

ś

nie stabilno

ść

 zatrudnienia. 

Stanowisko  zwi

ą

zków  zawodowych  wobec  elastycznego  zatrudnienia  jest 

bardzo krytyczne. Nie zapominajmy jednak, 

Ŝ

e jest to stanowisko wyra

Ŝ

ane 

w interesie zatrudnionych. 

Elastyczno

ść

  numeryczna  (swoboda  pracodawcy  w  zakresie  zatrudniania 

i zwalniania pracowników), wprost prowadzi do niestabilno

ś

ci. 

W umowach o prac

ę

 na czas okre

ś

lony istotne znaczenia maj

ą

:  

 

krótszy okres wypowiedzenia przy zwolnieniu (tylko w przypadku umów 
trwaj

ą

cych  dłu

Ŝ

ej  ni

Ŝ

  6  miesi

ę

cy  -  w  innym  wypadku  w  brak  okresu 

wypowiedzenia),  

 

brak konieczno

ś

ci podawania przyczyny zwolnienia, oraz  

 

brak  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  powrotu  do  pracy  po  nielegalnym  zwolnieniu  (s

ą

d  nie 

mo

Ŝ

e uzna

ć

 takiego zwolnienia  za bezskuteczne - jedyn

ą

 mo

Ŝ

liwo

ś

ci

ą

 

rekompensaty jest odszkodowanie). 

Praca  za  po

ś

rednictwem  agencji  pracy  tymczasowej  ł

ą

czy  si

ę

 

z przenoszeniem  pracownika  pomi

ę

dzy  zakładami  oraz  "podwójnym 

pracodawc

ą

"  -  bezpo

ś

rednio  korzystaj

ą

cym  z  pracy  pracodawc

ą

 

u

Ŝ

ytkownikiem i agencj

ą

.  

Umowy  cywilnoprawne  bazuj

ą

  na  pełnej,  formalnej,  niezale

Ŝ

no

ś

ci  od 

zakładu pracy i zupełnie „abstrahuj

ą

” od prawnej konstrukcji „ochrony przed 

zwolnieniem”.  

Strategie odpowiedzi na wyzwanie pracy czasowej

15

 

Mo

Ŝ

na  mówi

ć

  o  trzech  ró

Ŝ

nych  technikach  odpowiedzi  na  wyzwania 

zwi

ą

zane z prac

ą

 czasow

ą

 – zauwa

Ŝ

a Jakub Grzegorczyk: 

Technika podkre

ś

lania to

Ŝ

samo

ś

ci pracowników czasowych - opiera si

ę

 na 

traktowaniu pracowników czasowych jako specyficznej grupy społecznej: 

 

apelowanie do grupy jako cało

ś

ci, poł

ą

czone z na

ś

wietleniem specyfiki 

pracy czasowej, jako ogólnego problemu społecznego, 

                                                 

15

 Jakub Grzegorczyk, Praca czasowa - wyzwanie dla zwi

ą

zków zawodowych 

i ruchów społecznych, Wyst

ą

pienia wygłoszonego na trzeciej edycji 

"Pilarszczyzny", zorganizowanej przez 

Ś

l

ą

sk

ą

 Komisje OZZ Inicjatywa 

Pracownicza, poszerzonym o refleksj

ę

 po dyskusji jaka miała miejsce przy tej 

okazji. 

background image

25 

 

wej

ś

cie  w  interakcj

ę

  z  konkretnymi  grupami  pracowników  czasowych 

i zaanga

Ŝ

owanie w konkretne konflikty, 

 

zach

ę

canie 

poszczególnych 

grup 

do 

poł

ą

czenie 

wysiłków 

i przeniesienia  walki  na  poziom  bardziej  ogólny  (np.  walka  o  zmiany 
prawa pracy). 

Technika  walki  w  oparciu  lokalne  konflikty  pracownicze  -  problemy 
zwi

ą

zane  z  płacami,  nadgodzinami,  czy  przestrzeganiem  układów 

zbiorowych  s

ą

  przedstawiane  jako  ogólny  problem  całej  grupy 

pracowników  (na  poziomie  zakładu  lub  bran

Ŝ

y),  bez  podziału  na 

czasowych pracowników i stałych, 

Technika  nacisku  na  organa  pa

ń

stwa  -  formułowanie  postulatów  natury 

prawnej,  maj

ą

cych  doprowadzi

ć

  do  zrównania  statusu  pracowników 

czasowych i etatowych.  

Andrzej Radzikowski wyra

Ŝ

a interesuj

ą

ce pogl

ą

dy zwi

ą

zane z elastycznym 

zatrudnieniem. „Niedopuszczalne jest, w naszej zwi

ą

zkowej, ale my

ś

l

ę

Ŝ

i w społecznej ocenie jest traktowanie elastycznych form zatrudniania jako 
sposobu  na  zwi

ę

kszenie  zysków  przedsi

ę

biorców  kosztem  pracowników. 

Formy  te  powinny  słu

Ŝ

y

ć

  podniesieniu  konkurencyjno

ś

ci  przedsi

ę

biorstw, 

aktywizacji  zawodowej  społecze

ń

stwa  i  lepszemu  godzeniu  pracy 

zawodowej z 

Ŝ

yciem rodzinnym (lub osobistym).

16

 

Dalej,  ten

Ŝ

e  Autor  sugeruje  działania  w  zwi

ą

zku  z  upowszechnieniem  si

ę

 

elastycznych form zatrudnienia: 

1. 

W  dialogu  poszukiwa

ć

  rozwi

ą

za

ń

  ł

ą

cz

ą

cych  elastyczne  formy 

zatrudnienia z poczuciem bezpiecze

ń

stwa socjalnego pracowników.  

2. 

Stworzy

ć

  prawne  i  organizacyjne  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  obj

ę

cia  działalno

ś

ci

ą

 

zwi

ą

zków  zawodowych  pracowników  zatrudnionych  w  nietypowych 

formach 

zatrudnienia 

(umowy 

cywilno-prawne, 

prowadz

ą

cy 

jednoosobow

ą

 działalno

ść

 gospodarcz

ą

 na rzecz jednego podmiotu). 

3. 

Opiera

ć

  elastyczne  formy  zatrudnienia  o  umowy  na  czas 

nieokre

ś

lony

17

4. 

Zagwarantowa

ć

  pracownikom  zatrudnionym  w  nietypowych  formach 

udział  w  „

Ŝ

yciu”  zakładu  pracy,  szczególnie  w  systemie  szkolenia 

i doskonalenia zawodowego. 

5. 

Podnie

ść

  skuteczno

ść

  publicznych  programów  przeciwdziałania 

bezrobociu  i  obj

ąć

  osoby  bezrobotne  systemem  zasiłków  daj

ą

cych 

mo

Ŝ

liwo

ś

ci prze

Ŝ

ycia okresu pozostawania bez pracy. 

6. 

Zwi

ę

kszy

ć

 

skuteczno

ść

 

wewn

ą

trzzakładowych 

systemów 

przekwalifikowania  zawodowego  pracowników  tak,  aby  utrzyma

ć

 

w zatrudnieniu  pracowników,  którzy  posiadaj

ą

c  aktualne  kwalifikacje 

nie  s

ą

  ju

Ŝ

  potrzebni  pracodawcy.  Wymaga  to  pracy  i 

ś

rodków,  ale 

przecie

Ŝ

  zysk  firmy  wypracowuj

ą

  pracownicy.  Istniej

ą

  ju

Ŝ

  prawne 

mo

Ŝ

liwo

ś

ci, 

niestety 

zbyt 

mało 

wykorzystywane 

tworzenia 

zakładowych funduszy szkoleniowych. 

 

* * * 

                                                 

16

 Andrzej  Radzikowski, OPZZ „Wypracowanie metod  obj

ę

cia  ochron

ą

  zwi

ą

zkow

ą

 

pracowników zatrudnionych elastycznie”. 

17

 Trudno zgodzi

ć

 si

ę

 z Autorem, aby to słu

Ŝ

yło elastycznemu zatrudnieniu. 

background image

26 

Opowiadaj

ą

c  si

ę

  za  elastyczno

ś

ci

ą

  zatrudnienia  nie  trudno  zauwa

Ŝ

y

ć

Ŝ

tak naprawd

ę

 mamy do czynienia z wieloma aspektami problemu: 

 

regulacje  prawne  w  Polsce  zdominowały  stosunki  pracodawców 
i pracobiorców,  bo  przecie

Ŝ

  wyrastaj

ą

  z  „pa

ń

stwowej”  rzeczywisto

ś

ci 

gospodarczej, 

 

zwi

ą

zki  zawodowe, broni

ą

c pracowników, rozwi

ą

zanie problemu widz

ą

 

jedynie  w  obronie  istniej

ą

cych  miejsc  pracy;  nie  zauwa

Ŝ

aj

ą

  dynamiki 

rynku  pracy  wywołanej  obiektywnymi  zjawiskami  gospodarczymi 
o kontek

ś

cie globalnym, 

 

mentalno

ść

  społecze

ń

stwa  została  do

ść

  skutecznie  ustawiona  na 

„szukanie  własnej  wygody”  poprzez  uciekanie  od  obowi

ą

zku 

ś

wiadczenia pracy na rzecz – niekiedy – cwaniactwa i pracy na czarno, 

 

instrumentarium stosowane przez słu

Ŝ

by zatrudnienia jest przestarzałe 

i zostało ukształtowane w okresie ogromnej nadwy

Ŝ

ki zasobów pracy. 

 

Analizuj

ą

c problem warto „przymierzy

ć

 si

ę

” do wykorzystania elastycznego 

zatrudnienia,  które  poprawia  bezpiecze

ń

stwo  socjalne  poszczególnych 

ludzi,  ale  tak

Ŝ

e  opłaca  si

ę

  pa

ń

stwu  obni

Ŝ

aj

ą

c  koszty  społeczne  jego 

funkcjonowania.