10 – 09.06

20.06– wyniki zerówki

Metody i techniki pobudzania twórczego myślenia ucznia na lekcji

Myślenie konwergencyjne - takie w trakcie którego uczeń wytwarza jeden dobry pomysł

Myślenie dywergencyjne (rozbieżne) – uczeń ma szanse stworzyć kilka pozytywnych rozwiązań jednej sytuacji problemowej.

Tok problemowy jest jednym ze sposobów pobudzania myślenia dywergencyjnego, w tym dyskusja, m trybunały, gier dydaktycznych itd.

Synektyka – preferowana jest praca grupowa, przekształcanie rzeczy zwyczajnych w coś niezwykłego, nietypowego. Może być również wykorzystana jako forma ćwiczeń rozluźniających. Odrzucamy rzeczy zwyczajne. Poszukiwanie analogii między poszczególnymi elementami. Oswajanie dziwności (zaproponować żeby udzielili odp. Na pytanie „co by było gdyby ludzie nie mieli potrzeby snu”)

Nauczanie wychowujące

1. nauczyciel poprzez lekcje miał przyuczać ucznia do tego, że będzie dobrym pracownikiem / ojcem / matką etc

2. Wzajemne przenikanie się nauczania i wychowania realizowane na zasadzie dialogu, partnerstwa i podmiotowego traktowania. Przenikanie procesów w trakcie których pobudza się sferę moralną, estetyczną, zdrowotną

3. Przyjęcie postawy nieformalnego wychowawcy klasy

W wieku 15/16 lat grupa rówieśnicza jest najsilniejszym czynnikiem wychowawczym, na następnym miejscu są internet, gry, czasopisma młodzieżowe

Modele współpracy

• formalno-biurokratyczny – nauczyciel, rodzice, wywiadówki, nauczyciel-urzędnik

• formalno-biurokratyczny uetyczniony – naucz kierują się w tym dobrem dziecka, że mają względem dziecka powinności moralne, dziecko nie jest już przedmiotem jak w pierwszym typie, zaczyna nabierać barw człowieka

• agencyjny – uczeń pełni rolę pośrednika miedzy szkołą nauczycielem a rodzicami, głównym zadaniem ucznia staje się przekaz informacji

• quasi-partnerski – spotykają się rodzice i nauczyciele ale w pewnych mniej istotnych kwestiach uczniowie mogą o czymś decydować (np nauczyciele i rodzice ustalają że dzieci jadą na zieloną szkołę, a dzieci mogą wybrać gdzie chcą jechać)