PODSTAWY WYCENY

Wykłady:  prof. zw. dr hab. Teresa 
Maria Łaguna
Ćwiczenia: 

mgr Damian Januszewski 

Katedra Ekonomiki Przestrzennej i 

Środowiskowej

Tematyka wykładów – III lic. Z, studia niestacjonarne

Lp.

Tematyka wykładów

Liczb

a 

godzi

n

Treści nauczania

1.

Wprowadzenie do 
przedmiotu. Istota wyceny.

2

System wyceny. Zasoby i podmioty gospodarcze. Klasyfikacja zasobów, 
podmiotów 

gospodarczych 

i 

ich 

majątku. 

Charakterystyka 

poszczególnych grup zasobów i podmiotów gospodarczych. 
Pojęcia  i  kategorie:  prawne,  ekonomiczne  (wartości),  techniczne. 
Formy praw do zasobów i majątku. 

2.

Cele (przesłanki) wyceny 
zasobów i podmiotów.

2

Przenoszenie  praw  (uwłaszczenie,  kupno-sprzedaż,  wywłaszczenie, 
itp.). Zmiana formy organizacyjno-prawnej. Ustalenie podatków, opłat i 
innych należności. Operacyjne zarządzanie podmiotem (organizacją).

3.

Metody i techniki wyceny.

2

Klasyfikacja metod wyceny. Zastosowanie – wg zaleceń formalnych lub 
merytorycznych. 
Istota poszczególnych metod i technik wyceny. Procedury wykonawcze.

4.

Metody, techniki i procedury 
wyceny do przenoszenia 
praw.

2

Metody, techniki i procedury wyceny do uwłaszczenia.
Metody, techniki i procedury wyceny do wywłaszczenia.

5.

Metody, techniki i procedury 
wyceny do prywatyzacji. 

2

Procedury, metody i techniki wyceny przedsiębiorstw do prywatyzacji.

6.

Metody, techniki i procedury 
wyceny do naliczania opłat. 

2

Procedury,  metody  i  techniki  wyceny  przedsiębiorstw  do  naliczania 
podatków,  opłat i innych należności np. służebności przesyłu.

7.

Metody, techniki i procedury 
wyceny do innych celów.
Raport – operat.

2

Wycena składników niematerialnych i prawnych np. marki. 
Zasady  sporządzania  raportu,  treść  poszczególnych  rozdziałów, 
niezbędne do zarządzania operacyjnego.  Egzamin.

Zasady zaliczenia przedmiotu:

1) Zaliczenie ćwiczeń

2) Egzamin

LITERATURA:

• Borowiecki R i in. 2002. Metody i systemy wyceny przedsiębiorstw. Twigger. 

Warszawa.

• de Jesus I. M. 2002. Podstawy ekonomiki przedsiębiorstw. Olsztyn.
• Kamela-Sowińska A. 1996. Wartość firmy. Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne. 

Warszawa.

• Łaguna T. M. 2000. Wycena nieruchomości i gospodarstw rolnych. ZCO. Zielona 

Góra.

• Sierpińska M. , Jachna T. 1997. Ocena przedsiębiorstwa według standardów 

światowych. 
PWN. Warszawa.

• Szczepankowski P. 2007. Wycena i zarządzanie wartością przedsiębiorstwa. PWN. 

Warszawa.

• Zarzecki D. 1999. Metody wyceny przedsiębiorstw. Fundacja rozwoju 

rachunkowości w Polsce. Warszawa.

Wycena 

  Wycena  (szacowanie)  to  proces  ustalania  wartości  z  uwzględnieniem  wszelkich 

warunków  (prawnych,  organizacyjnych,  ekonomicznych,  technicznych  i 
metodycznych) – zapewniający realizację postawionych celów.

Przedmioty wyceny:

• zasoby środowiska geograficznego (naturalne i antropogeniczne)
• podmioty  gospodarcze  i  organizacyjne  (jako  przedmioty  wyceny)  z  całym 

majątkiem (trwałym i obrotowym) ze składnikami niematerialnymi i prawnymi, z 
produkcją w toku, z systemem zarządzania;

• części  podmiotów  i  organizacji  stanowiące  (lub  mogące  stanowić)  produkcyjną 

całość jako przedmiot wyceny ;

• majątek podmiotów lub organizacji:

a) nieruchomy (grunty, budynki, budowle i inne składniki trwałe z gruntem 
związane),
b) ruchomy (trwały i obrotowy), produkcja w toku, składniki niematerialne i 
prawne;

• służebności (gruntowe, przesyłu).

Wycena może być:

• obligatoryjna(obowiązek wykonania wynikający z przepisów prawa);
• fakultatywna (wartość może być wynegocjowana);
• dobrowolna.

System wyceny 

UWARUNKOWANIA:

prawne:
• przepisy prawa podstawowe (regulujące bezpośrednio proces wyceny),
• przepisy prawa pomocnicze,
• inne (Kodeks Etyki Zawodowej, Powszechne Krajowe Standardy Wyceny);
organizacyjne: 
• rzeczoznawcy majątkowi, biegli sądowi (zaprzysiężeni), 
• osoby uprawnione do wykonywania analiz ekonomicznych, 
• inne osoby powoływane incydentalnie przez sąd,
• rzeczoznawcy zatrudniani przez firmy (banki, firmy ubezpieczeniowe);
ekonomiczne:
• notowania giełdowe,
• popyt i podaż,
• ceny,
• inflacja,
• stopy procentowe;
 techniczne:
• PN – dotyczące obmiarowania wycenianego obiektu zgodnie z wymogami metody,
• plany i opracowania (MPZP, SUiKZP, SIP, strategie, KPZK),
• cenniki (KNR, Scalone normatywy, inne branżowe wskaźniki);
metodyczne:
• przy celach obligatoryjnych – dobór metody zgodny z przepisami prawa,
• przy celach fakultatywnych – jw. – z możliwością zastosowania metody alternatywnej,
• przy celach pozostałych – również metody zalecane przepisami prawa lub uzgodnione ze 

zleceniodawcą.