RYGORYSTYCZNE ETYKI 

ZAWODOWE

• mają charakter antynaturalistyczny; 

• mają tendencję do idealizowania oraz mitologizowania 

istoty moralnej jakiegoś zawodu (W. Tulibacki); 

• mają charakter w najwyższym stopniu imperatywny – 

główny nacisk pada w nich na pojęcie obowiązku;

• zakładają prymat dobra zawodowego nad 

indywidualnym - wszelkie jednostkowe potrzeby, 

pragnienia i zamiary muszą zostać podporządkowane 

obowiązkowi, powołaniu oraz duchowi służby, który 

może domagać się na przykład przestrzegania rygorów 

celibatu, ograniczenia dostępu do wielu rozrywek oraz 

``atrakcji życia społecznego``, rezygnacji z życia 

rodzinnego lub ograniczenia kontaktów z rodziną etc.

 

 

ANTYRYGORYSTYCZNE 

ETYKI ZAWODOWE

• odwołują się do paradygmatu naturalistycznego i 

liberalnego, zgodnie z którym dobro wspólne (społeczne) 

stanowi sumę dóbr indywidualnych, podobnie jak 

szczęście całej ludzkości jest sumą szczęścia jednostek;

• główny nacisk pada w nich na pojęcie odpowiedzialności 

oraz odpowiedzialnego kształtowania własnego życia w 

zgodzie z powszechnie przyjętymi normami i standardami; 

• usunięcie dylematu SZCZĘŚCIE JEDNOSTKI CZY REALIZACJA 

IDEAŁU ZAWODOWEGO - podjęta ``z troski o siebie i innych, 

z odpowiedzialności za siebie i bliźnich`` aktywność 

zawodowa ma dostarczać zarówno osobistej satysfakcji, jak 

też środków do życia: ``zajęcie, jakiego podejmuje się wolny 

człowiek ma wiązać się z pożytkiem dla niego jak i dla 

innych``; z kolei ``obowiązek zawodowy staje się wówczas 

realizacją potrzeb, pragnień i zamiarów osoby, która chce i 

może realizować określone zadanie ważne i cenne 

społecznie``