Prezentacja programu PowerPoint

Ścieki

to substancje ciekłe, które

wprowadzone bezpośrednio lub za

pośrednictwem urządzeń

kanalizacyjnych do wód albo ziemi

mogą je zanieczyszczać,

zmieniając ich stan fizyczny,

chemiczny lub biologiczny albo

działać niszcząco na świat roślin i

zwierząt.

Do najważniejszych wskaźników

przy analizie ścieków należą:



Biochemiczne zapotrzebowanie na tlen

po pięciu dobach(BZT5)-standardowe

oznaczanie ilości zanieczyszczeń

organicznych w ściekach.



Chemiczne zapotrzebowanie na tlen

(ChZT)

Inne wskaźniki zanieczyszczenia ścieków

jest obecność: - fenoli

- cyjanków

- metali ciężkich

- olejów

- tłuszczy

- detergentów



Wskaźnikiem składu bakteriologicznego

jest miano coli oraz ogólna liczba bakterii

wyhodowana z 1ml ścieku.

W leczeniu:

- rutynowo w diagnostycznych

badaniach medycyny nuklearnej

- nadczynności tarczycy, wola

guzkowego nadczynnego

-terapii uzupełniającej po

radykalnym leczeniu.

-W terapii np. radionuklid 131

Leczenie

izotopami

radioaktywnymi

nieodzownie wiąże się z koniecznością
prawidłowego zagospodarowania
radioaktywnych ścieków ( wydzieliny i
wydaliny chorego : ślina, mocz, kał).

Pozostałości  farmaceutyków  wydalane
przez  pacjentów  nie  powinny  obciążać
środowiska,
  muszą  być  magazynowane  i  uzdatniane
na miejscu.

Odpady promieniotwórcze dzieli się w

zależności :



od stanu skupienia-na stałe, ciekłe, gazowe,



od zawartości i jakości substancji

promieniotwórczych- na nisko-, średnio- i

wysokoaktywne,



od czasu rozpadu odpadów- o krótkim i długim

okresie półrozpadu.

Etapy gospodarki odpadami

promieniotwórczymi:

Segregacja odpadów,

Okresowe przechowywanie

– ma ono na

celu obniżenie ich aktywności przed

dalszymi etapami unieszkodliwiania i

może być wielokrotnie powtarzane,

Przerób odpadów

– ma on na celu ich

zatężnie głównie przez odparowywanie

Zestalanie i konfekcjonowanie odpadów

(zestalanie polega na przeprowadzeniu ich

w postać możliwie jednorodnego ciała

stałego przez zmieszanie z materiałem

wiążącym – asfalt , beton;

konfekcjonowanie polega na zapakowaniu

do pojemników),

Składowanie

– jest ono ostatnim etapem

unieszkodliwiania odpadów i dzieli się na

dwie części: -przejściowe

-ostateczne ( składowiska

naziemne,

podziemne i w głębokich

formacjach geologicznych).

Długi  czas  przechowywania  stanowi
największy  problem  w  zarządzaniu
odpadami radioaktywnymi. Wymusza to
stosowanie  licznych  zbiorników  o  dużej
pojemności,  a  to  powoduje  wzrost
kosztów  inwestycyjnych  oraz  w  wielu
wypadkach

problemy

lokalizacyjne,

zwłaszcza w przypadku szpitali już
istniejących.

ETAPY USUWANIA ŚCIEKÓW
SZPITALNYCH

1. Centrala techniczna z urządzeniami

wytwarzającymi podciśnienie.

2. Napełnianie jednego z przynajmniej 2

zbiorników.

3. Odprowadzenie ścieków.
4. Dekontaminacja ścieków ( zawartość

zbiornika jest regularnie
przepompowywana i napowietrzana).

5. Wypompowanie ścieków po upłynięciu

zadanego czasu dekontaminacji.

Ścieki z instalacji

wodno-kanalizacyjnej,

z sal w których przebywają chorzy

leczeni radioizotopami spływają do

zbiorników .

Jeden zbiornik jest napełniany przez

2-4

tygodnie

i zależy to

od liczby poddawanych

leczeniu pacjentów.

Proces ten jest ściśle elektronicznie

kontrolowany.

W salach chorych montowane są
toalety

podciśnieniowe,

które

pozwalają  zredukować  do  minimum
ilość  odprowadzanych  ścieków  bez
ograniczeń  dla  higieny  i  komfortu
użytkowania

(

ograniczenie

powstawania

ścieków o 80 % ).
Do spłukania nieczystości wystarczy
mniej niż 1 litr wody.

Zalety technologii
podciśnieniowej:

1. Ograniczenie standardowo potrzebnej pojemności

magazynowej ścieków o ponad 50 %.

2. Odprowadzenie ścieków przewodami o małej

średnicy, nie zaleganie ich w przewodach (użycie
podciśnienia do transportu), co powoduje
ograniczenie użycia niezbędnych osłon chroniących
przed promieniowaniem do minimum,bądź w
niektórych przypadkach całkowite ich
wyeliminowanie.

3. Przebudowa, bądź późniejsze zmiany, podłączenie

kolejnych urządzeń sanitarnych do instalacji
dekontaminacji bez przerwy w pracy instalacji.

4. Transport ścieków nie wymaga tradycyjnych

spadków, co daje swobodę w prowadzeniu
przewodów i pozwala na ominięcie wszelkich
przeszkód (transport możliwy w górę , przewody
można prowadzić pod sufitem , jak również do
zbiorników oddalonych nawet o 2 km).

5 Samo kontrolujący się system transportu.

6. Ciągła dokładna kontrola oraz ograniczenie

zużycia wody.

7. Uniknięcie eksfiltracji radioaktywnych ścieków,

nawet w przypadku wystąpienia
nieszczelności przewodów.

8. Wysoka niezawodność pracy oraz wielostopniowe

zabezpieczenia gwarantują, że niekontrolowana lub
błędna interwencja nie spowoduje wypuszczenia
ścieków radioaktywnych do kanalizacji.

Document Outline