Anna Babczyńska

Joanna Dera

Adrianna Długosz

Agnieszka Gabryś

Joanna Kochanowska

  Grzybica (łac. mycoses) i choroby 

grzybicze są najczęściej 
występującymi chorobami zakaźnymi 
skóry oraz narządów wewnętrznych. 
Wywoływane są przez grzyby. Choroby 
te są wyleczalne, choć niekiedy 
kuracja trwa bardzo długo. Istnieje 
także duże ryzyko nawrotów chorób 
grzybiczych. 

Nieleczone grzybice 
mogą doprowadzić do 
poważnych powikłań 
ogólnoustrojowych.     
W większości 
przypadków zmiany w 
wyglądzie naskórka 
są widoczne i 
odczuwalne w 
niedługim czasie od 
zakażenia, dlatego 
objawów grzybicy nie 
sposób nie rozpoznać.

Najczęściej schorzenie dzielimy ze 
względu na miejsce występowania.

 

Lekarzy stomatolodzy są narażeni 
głównie na: 
- grzybicę dłoni, 
- grzybicę paznokci.

Grzybica dłoni- skóra jest 
zaczerwieniona, pojawiają się 
wykwity w postaci grudek i 
pęcherzyków ze strupkami 
występującymi na bocznych 
powierzchniach dłoni i palców rąk. W 
tej odmianie grzybicy dochodzi do 
złuszczania się naskórka, któremu 
towarzyszy uciążliwy świąd.

Grzybica paznokci- choroba mogąca 

towarzyszyć grzybicy stóp i dłoni, a także 

innym postaciom grzybicy skóry. Zakażony 

paznokieć traci swe różowe zabarwienie, 

ulega pobruzdowaniu i łatwo się 

kruszy. Naskórek pod zgrubiałym i 

popękanym brzegiem płytki ulega 

nadmiernemu rogowaceniu. Te zmiany 

mogą się utrzymywać długo i stanowią dla 

chorego dokuczliwe utrudnienie w 

codziennym życiu, a dla jego otoczenia 

źródło zakażenia pośredniego lub 

bezpośredniego.

Zakaźność grzybów jest znaczna. W 
zawodzie stomatologa czynnikami 
sprzyjającymi rozwojowi grzybicy są:

- wilgotność,
- maceracja naskórka,
- nadmierne pocenie.

Rękawiczki jałowe lateksowe
Kolonie bakterii- mimo prawidłowego 

chirurgicznego umycia rąk- znajdują się w 

mieszkach włosowych i gruczołach potowych. Po 

nałożeniu rękawic jałowych z naskórka, razem z 

potem i łojem, uwalniane są drobnoustroje; 

tworzy się tzw. sok rękawiczkowy. Ani mycie ani 

szorowanie rąk przeciwbakteryjnym preparatem 

detergentowym, ani noszenie rękawiczek nie 

stanowi nieprzepuszczalnej bariery dla 

przenikania drobnoustrojów. Z tego powodu 

bardzo istotne jest stosowanie tych 2 sposobów 

jednocześnie.

Obecnie używa się rękawiczek 
jednorazowych. Gdy stwierdzi się 
widoczne uszkodzenie rękawiczki, 
należy je natychmiast zdjąć i założyć 
nowe, po uprzednim umyciu rąk 
detergentowym preparatem 
antyseptycznym. Do kolejnego 
pacjenta należy używać nowych 
rękawiczek.

W celu niedopuszczenia do 
nadmiernego wysuszania i złuszczania 
się naskórka należy używać specjalnych 
mydeł (np. glicerynowych). Należy- 
bezpośrednio po umyciu rąk- stosować 
kremy ochronne (np. lanolinowe, 
glicerynowe, witaminowe). Wskazane 
jest osuszanie ciepłym powietrzem, 
papierowym ręcznikiem jednorazowym.

Nie należy nosić na rękach biżuterii 
(obrączek) podczas wykonywania 
zabiegów.

Profilaktyka:



Noszenie rękawiczek gumowych 
ograniczone tylko do zabiegu.



Po umyciu dokładne osuszenie rąk.



Wkładanie rękawiczek tylko na 
wysuszone ręce.