MEZOCYKLE

Struktura treningu

sportowego



Struktura treningu - układ i

rozmieszczenie elementów

składowych procesu, sposoby ich

wzajemnego podporządkowania i

relacje między nimi oraz zasady

sprzężenia w jeden system

funkcjonujący jako całość.

Zasady cykliczności



przemienność pracy i wypoczynku;



zapewnienie możliwości udziału zawodnika

w treningu i zawodach;



falowość obciążeń;



wzajemny, ograniczony związek

przygotowania wszechstronnego,

ukierunkowanego

i specjalnego;



proporcje czasowe i ilościowe w

wykorzystaniu przygotowania fizycznego,

technicznego, taktycznego i teoretycznego.

Forma sportowa

jest stan optymalnej

gotowości do

uzyskiwania wysokich

wyników.

W funkcji czasu wydzielić można trzy fazy formy

sportowej:



budowania (przypada na okres

przygotowawczy),



utrzymania - wstępnej stabilizacji (przypada

na okres startowy),



okresowej utraty formy (w okresie

przejściowym-względnego odpoczynku)

Okresy treningowe



Okres przygotowawczy

‑ ma na celu

budowanie formy ‑ dzieli się na trzy

zasadnicze podokresy:

- przygotowania wszechstronnego

(ogólnego),

- przygotowania ukierunkowanego,

- przygotowania specjalnego.

OKRES PRZYGOTOWAWCZY

[

podokres przygotowania wszechstronnego

(ogólnego)]



Głównym zadaniem podokresu

przygotowania wszechstronnego jest

budowanie, rozszerzanie i doskonalenie

funkcjonalnych podstaw formy

sportowej;



Dąży się tu przede wszystkim do

wszechstronnego rozwoju sprawności

oraz poszerzania zasobu nawyków

ruchowych i umiejętności.

OKRES PRZYGOTOWAWCZY

(

podokres przygotowania ukierunkowanego)



Należy traktować go jako pośrednie

ogniwo między fazami przygotowania

wszechstronnego i specjalnego;



W uproszczeniu można przyjąć, że w

tym czasie około 40% stanowią

obciążenia i środki ukierunkowane, a

po około 30% wszechstronne i

specjalne.

OKRES PRZYGOTOWAWCZY

(

podokres przygotowania specjalnego)



Dąży się do osiągnięcia wysokiego tempa

przyrostu sprawności specjalnej,

umiejętności techniczno‑taktycznych oraz

innych dyspozycji potrzebnych dla

skutecznego rozwiązywania zadań w okresie

startowym;



Udział pracy o charakterze wszechstronnym

maleje, wzrasta natomiast zakres treningu

ukierunkowanego i specjalnego (około

60‑70% treningu).

Okres startowy



Składa się z podokresów: stabilizacji formy i

zawodów;



Najważniejszym zadaniem jest stworzenie

warunków dla uzyskania najlepszych wyników.

Doskonali się sprawność specjalną oraz technikę

i taktykę oraz podtrzymuje przygotowanie

wszechstronne;



Częstotliwość i ogólna liczba startów zależy

przede wszystkim od zaawansowania zawodnika.

W większości konkurencji szybkościowo‑siłowych i

gier sportowych starty mogą się odbywać co 7‑10

dni, natomiast w dyscyplinach

wytrzymałościowych, sportach walki oraz

wielobojach przerwy między kolejnymi startami

powinny być dłuższe. W grach zespołowych

kalendarz imprez okresowo zwiększa

częstotliwość startów;



Większość startów młodzieży winna mieć

charakter szkoleniowy, bez specjalnych

przygotowań.

Okres przejściowy



Jest koniecznym następstwem okresu startów.



Stwarza warunki do aktywnego wypoczynku,

odnowy biologicznej, zapobiegając negatywnym

skutkom stosowanych obciążeń treningowych i

startowych. Podtrzymuje poziom wytrenowania;



Zasadniczą treść pracy stanowi

przygotowanie wszechstronne, realizowane w

różnorakich ćwiczeniach w formie aktywnego

wypoczynku, wykonywanych w zmiennych

warunkach; wywołujących duże pobudzenie

emocjonalne.



Stanowi jakby wejście w okres przygotowawczy

kolejnego dużego cyklu.

MEZOCYKLE



średnie cykle treningowe - obejmują szereg

wzajemnie powiązanych ze sobą mikrocykli

i stanowią wyodrębnioną fazę procesu

treningowego trwającą najczęściej 3-4

tygodnie (minimum 2 tyg., maksimum 6

tyg.);



W strukturze mezocyklu wyróżniamy 2 fazy:

1 faza – stymulująca (rozwijanie i związane

z tym zmęczenie),

2 faza – odbudowująca.

RODZAJE MEZOCYKLI

WPROWADZAJĄCY

- (okres

przygotowawczy) realizuje zadania

stopniowego wejścia zawodników do

specyficznej pracy treningowej.

Uwzględniamy obciążenia i środki

rozwijające możliwości do pracy

tlenowej, a równolegle kształtujemy

zdolności do wykonywania pracy

krótkotrwałej (beztlenowej).

RODZAJE MEZOCYKLI

PODSTAWOWE rozwijające

i stabilizujące

- (okres

przygotowawczy) ukierunkowane na

istotny wzrost poziomu właściwości

funkcjonalnych układów i

mechanizmów organizmu.

Duże sumaryczne obciążenia,

różnorodność stosowanych środków.

RODZAJE MEZOCYKLI



KONTROLNO-PRZYGOTOWAWCZE

(okres przygotowawczy lub startowy)

praca - seria startów;



PRZEDSTARTOWE

(okres startowy)

wyrównywanie ewentualnych braków

w przygotowaniu sprawnościowym,

doskonalenie techniki i taktyki,

przygotowanie psychiczne; szczególny

rodzaj to BPS.

RODZAJE MEZOCYKLI



STARTOWE

- zasadnicze starty



POŚREDNIE:



odbudowująco-przygotowawczy,



odbudowująco-podtrzymujący.

Mikrocykl



Składa się z kilku jednostek

treningowych. Jest on logicznie

uporządkowanym ogniwem procesu

szkolenia, będąc jego powtarzalnym

fragmentem;



Na ogół mikrocykl trwa 7-10 dni i składa

się z dwóch faz:



1 faza – stymulująca (rozwijanie i związane z

tym zmęczenie),



2 faza – odbudowująca.

Rodzaje mikrocykli



Treningowe ogólnoprzygotowawcze

podstawowa rola na początku okresu

przygotowawczego (wszechstronnego);

- równomierny wzrost obciążeń

osiągających znaczną objętość i

intensywność (nie dochodzi do wielkości

maksymalnych.

Rodzaje mikrocykli



Treningowe

specjalnoprzygotowawcze

- stosowane są najczęściej w podokresie

przygotowania specjalnego i w okresie

startowym;

- objętość jest mniejsza, zaś

intensywność osiąga wartości

submaksymalne i maksymalne.

Rodzaje mikrocykli



Wprowadzające

- zależą od charakteru bezpośredniego;

- odzwierciedla się w nich rozłożenie

obciążeń i odpoczynków zgodnie z

programem zawodów;

- uwzględnia się godziny startów, warunki

rozgrywania zawodów, wartość i sposób

walki przyszłych przeciwników.

Rodzaje mikrocykli



Startowe

ich charakter zależy od programu, zasad i

regulaminu konkretnych zawodów;

- oprócz dni startowych mieszczą one fazy

nastawienia na udział w zawodach oraz

fazy między startowe (jeśli zawody trwają

więcej niż kilka dni ). Ich zadaniem jest

osiągnięcie stanu gotowości startowej.

Rodzaje mikrocykli



dbudowujące

- następują zwykle po zawodach o wysokim

obciążeniu lub umieszcza się je na końcu

serii mikrocykli właściwych;

- charakteryzują się zmniejszoną objętością

pracy, zwiększoną liczbą dni aktywnego

wypoczynku, zmianą zestawu ćwiczeń

i zewnętrznych warunków treningu.

JEDNOSTKA TRENINGOWA

CZĘŚCI:

Wstępna, w tym:



rozgrzewka ogólna,



rozgrzewka specjalistyczna.

Główna

Końcowa

Rodzaje jednostek

treningowych



JEDNOSTKI PODSTAWOWE

zasadnicza objętość pracy

poświęcona na realizację zadań

głównych dla danego okresu; duże

obciążenia;



JEDNOSTKI UZUPEŁNIAJĄCE

rozwiązywanie pojedynczych,

cząstkowych zadań, adaptacja,

odnowa.

Rodzaje jednostek

treningowych



JEDNOSTKI O CHARAKTERZE

WYBIÓRCZYM (analitycznym):



główna objętość ćwiczeń zapewnia

rozwiązywanie jednego wybranego

zadania;



JEDNOSTKI O CHARAKTERZE

KOMPLEKSOWYM:



kolejne rozwiązywanie zadań,



jednoczesne rozwiązywanie zadań.

Document Outline