CHOROBA LEŚNIOWSKIEGO-CROHNA



Choroba Leśniowskiego Crohna jest to

przewlekłe nieswoiste zapalenie jakiegoś

odcinka przewodu pokarmowego, począwszy

od jamy ustnej aż do odbytu. Zmiany

umiejsowiają się najczęściej w końcu jelita

cienkiego, a w następnej kolejności w okolicy

odbytu i jelicie grubym. Poza dowolna

lokalizacją innymi cechami odróżniającymi tą

chorobę od wrzodziejącego zapalenia jelita

grubego jest odcinkowy charakter i głębsza

penetracja zmian w ścianie jelita.

ETIOPATOGENEZA



Dokładna przyczyna powstania choroby nie jest znana.

Podejrzewa się, że jednym z czynników predysponujących

jest mutacja, powodująca poszerzenie połączeń ścisłych

znajdujących się pomiędzy enterocytami.



Charakterystyczne dla przebiegu choroby jest zajęcie całej

grubości ściany narządu oraz możliwość występowania w

całym przewodzie pokarmowym. Zmiany mają charakter

ogniskowy w przeciwieństwie do wrzodziejącego zapalenia

jelita grubego, w którym występują zmiany ciągłe.



Obraz histopatologiczny wykazuje występowanie

ziarniniaków nabłonkowatokomórkowych bez cech

serowacenia.

DROBNOUSTROJE



Początkowo jako czynniki sprawcze choroby
Leśniowskiego-Crohna podejrzewano różne
bakterie chorobotwórcze.



Niektóre badania sugerują, że choroba
Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące
zapalenie jelita grubego i zespół jelita
drażliwego mają tę samą podstawową
przyczynę.

OBJAWY



Objawy choroby Crohna zależą od umiejscowienia, rozległości i stopnia

zaawansowania procesu zapalnego w przewodzie pokarmowym. U

większości chorych w przypadku zajęcia jelita cienkiego lub grubego objawy

rozwijają się stopniowo. Rzadziej początek choroby jest ostry i przypomina

zapalenie wyrostka robaczkowego. Dominują bóle brzucha i biegunka bez

domieszki krwi. Dość często występuje gorączka, brak łaknienia i spadek

masy ciała. W części przypadków badanie brzucha ujawnia obecność

bolesnego guza. Ważnym objawem są szczeliny, ropnie i przetoki

okołoodbytowe, które występują u ponad połowy chorych. U ¼ osób zmiany

te mogą być pierwszym sygnałem choroby który na długo poprzedza

pojawienie się innych objawów ze strony jelit. Charakterystyczną cechą

choroby Crohna jest także samoistne tworzenie się nieprawidłowych

połączeń (przetok) miedzy jelitami albo między jelitem i ścianą brzucha.

Innymi powikłaniami choroby Crohna jelita cienkiego są ropnie śródbrzusze i

znaczne zwężenie światła jelita z objawami niepełnej drożności. W

przypadku choroby Crohna jelita grubego powikłaniami są krwotoki,

perforacje i toksyczne rozdęcia okrężnicy. Powikłania pozajelitowe są takie

jak przy wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego (uszkodzenia wątroby i

stawów, zmiany skórne-rumień guzowaty, zmiany oczne- zapalenie

tęczówki).

ROZPOZNANIE



badanie radiologiczne jelit



wziernikowanie jelita grubego



biopsja jelita cienkiego



testy wchłaniania jelitowego



posiew kału



odczyn tuberkulinowy

LECZENIE



Skutecznego sposobu leczenia choroby Crohna dotychczas

nie opracowano. Nawet po doszczętnym usunięciu ogniska

chorobowego może wystąpić nawrót zapalenia w innym

odcinku jelita. Dlatego tez podstawową zasadą

postępowania jest zastosowanie wszystkich możliwych

metod leczenia zachowawczego oraz podjecie

postępowania wspomagającego polegającego na

stosowaniu odpowiedniej diety uzupełnianiu niedoborów i

psychoterapii. W okresach zaostrzeń podawane są środki o

działaniu przeciwzapalnym i przeciwbakteryjnym. Mimo na

ogół dobrych wyników wczesnego leczenia

farmakologicznego, dalszy przebieg choroby może być

niepomyślny i wielu przypadkach prowadzi do

operacyjnego usunięcia zmienionego odcinka jelit z

powodu powtarzających się zaostrzeń i powikłań.

BIBLIOGRAFIA



1. „Patofizjologia” pod redakcją: S.
Maślińskiego i J. Dyżewskiego;
PZWL Warszawa 2002



2. „Encyklopedia zdrowia” pod
redakcją: W. S. Gomułki i W.
Rewelskiego; Wydawnictwo
Naukowe PWN Warszawa 1994



3 Internet

Document Outline