Budowa ucha

Fala 
dźwięko
wa

Ucho 
zewnętrzn
e

Ucho 
środkowe

Ucho 
wewnętr
zne

Część 
ośrodkowa 
narządu 
słuchu

 

 

Dźwięk jest to fala akustyczna, która rozchodzi się w 

danym ośrodku ( takim jak; ciało stałe, płyn i gaz) 

zdolna wytworzyć wrażenie słuchowe, które dla 

człowieka zawarte jest w paśmie między 

częstotliwościami granicznymi od ok. 16 Hz do 20 kHz.

Drgania cząsteczek (jako dźwięk), mogą rozchodzić się 

tylko w ośrodku sprężystym. Wynika z tego, że mamy do 

czynienia z ruchem falowym, charakteryzuje się tym, iż 

cząsteczka pobudzona przekazuje energię cząstce 

sąsiedniej, a sama drga wokół własnej osi. Mamy trzy 

ośrodki sprężystości: gazowy, ciekły oraz stały

W potocznym znaczeniu dźwięk to każde rozpoznawalne 

przez człowieka pojedyncze wrażenie słuchowe 

 

 

Skala decybelowa:

Głośne dźwięki to dźwięki mające dużą energię, 

wzbudzające duże fale; ciche dźwięki mają dużo 
mniej energii i wzbudzają mniejsze fale. Ilość 
energii w dźwięku można zmierzyć, ale głośność 
mierzy się zwykle w belach lub raczej w dziesiątych 
częściach bela zwanych decybelami (dB). 

Skala decybelowa jest logarytmiczna, to znaczy 

dźwięk 2 dB jest dziesięć razy głośniejszy niż 
dźwięk 1dB, a dźwięk 20dB jest sto razy 
głośniejszy. 

 

 

0- szept ledwie słyszalny
10- szelest liści
20- szept 
40- normalna rozmowa
50- 60 głosy zwierząt 
60- 70 głośna rozmowa
70- froterka elektryczna 
80- rozpędzony pociąg 
90- ruch uliczny o dużym natężeniu 
100- młot pneumatyczny
110- wielka orkiestra symfoniczna
120- grzmot nad głową, koncert muzyki rockowej
130- startujący odrzutowiec
140- start samolotu ponaddźwiękowego
180- startująca rakieta 

próg 
bólu

próg słyszalności

 

 

Hałas – dźwięki zazwyczaj o nadmiernym 

natężeniu (zbyt głośne) w danym miejscu i 

czasie, odbierane jako: "bezcelowe, następnie 

uciążliwe, przykre, dokuczliwe, wreszcie 

szkodliwe”. Reakcja na hałas w dużym stopniu 

zdeterminowana jest nastawieniem psychicznym. 

Na ochronę przed hałasem, organizm zużywa 

ogromne ilości energii. Do hałasu nie można się 

przyzwyczaić i jeśli nawet nie odbieramy go 

świadomie, to "zawsze przeżywamy go 

najgłębiej", a zamiast przyzwyczajenia co 

najwyżej następuje "adaptacja patologiczna". 

Przyczyną hałasu mogą być dźwięki zarówno 

intensywne, jak również to wszelkiego rodzaju 

niepożądane dźwięki wpływające na tło 

akustyczne, uciążliwe z powodu długotrwałości.

 

 

Przyczyny uszkodzenia słuchu:

 Dziedziczne przekazywanie wady słuchu,
 Przyczyny wrodzone, np.:

- Choroby przebyte przez matkę w czasie ciąży (różyczka, grypa,),
- Bardzo silne dźwięki oddziałujące na kobietę ciężarną.
- Niedotlenienie okołoporodowe.

  Przyczyny pourodzeniowe, np.:

- Choroby infekcyjne okresu noworodkowego i wczesnego wieku 

niemowlęcego,
- Stany zapalne narządu słuchu prowadzące do uszkodzenia błony 

bębenkowej, zesztywnienia łańcucha kosteczek słuchowych.

 Inne:

- przebywanie w intensywnym hałasie,
- naturalne procesy starzenia, urazy, nowotwory i inne.