Slajd 1

Styl, którym pisane są dzieła specjalistyczne z

różnych dziedzin nauki; funkcjonalna odmiana

stylowa języka literackiego, występująca w pracach

naukowych. Styl jest zróżnicowany ze względu na

przedmiot badań naukowych

i ze względu na cechy indywidualne autorów.

Zależnie od tego, jakiej nauki rozprawa dotyczy,

występuje w tym stylu duża liczba wyrazów

specjalnych, terminów o ściśle określonych

znaczeniach.

Definicja



terminologia naukowa i specjalistyczna, język wzorów i symboli;



jednoznaczność i precyzja informacji;



unikanie elementów oceniających;



obiektywne przedstawianie zjawisk i problemów (używanie form

bezosobowych lub formy liczby mnogiej);



przeważają zdania złożone podrzędnie;



występowanie dużej liczby rzeczowników niekonkretnych,

oznaczających pojęcia umysłowe, oderwanych przymiotników

i czasowników nazywających czynności pojęciowe, przysłówków

i wyrażeń przysłówkowych, spójników i zaimków wskazujących cechy

i relacje;



logiczna kompozycja obejmująca tezy, argumenty, wnioski,

przykłady;



stosowanie tabel, wykresów;



cytowanie prac innych autorów, stosowanie przypisów.

Cechy

Obecność stylu naukowego można zobaczyć

w pracach naukowych, ale nie tylko. Niektóre

podręczniki, szczególnie te skierowane do

studentów, są pisane stylem naukowym. Poza tym:

encyklopedie, publikacje naukowe i leksykony. Nie

ogranicza się go tylko do formy pisanej. Wszelkiego

typu wykłady naukowe czy sympozja także są

wygłaszane w stylu naukowym.

Występowanie

Przykład tekstu naukowego

Fragment publikacji naukowej pod tytułem „Pedagogika

resocjalizacyjna”:

„

[…]Do realizacji tej koncepcji potrzebna jest odpowiednia

organizacja zakładu. Koncepcja ta postuluje tworzenie grup

homogenicznych, czyli skupiających jednostki z tymi samymi

problemami i z takimi samymi zaburzeniami osobowości wtedy

można ułożyć szczegóły programu resocjalizacji.

Koncepcja ta została poddana krytyce. Uważano, że grupy

homogeniczne będą się przyczyniać do podwyższenia problemu,

pojawi się sytuacja samoindukująca się i stymulująca.

Sama idea zróżnicowania problemów jest dobra, ale potrzebne

by było wykorzystanie jednostek w pewnym stopniu

zresocjalizowanych, które pozytywnie wpływałyby na grupę. W

Polsce koncepcja ta nie jest realizowana.[…]”

Document Outline