background image

Współczesne systemy 
polityczne

Partie polityczne – rozważania 
teoretyczne
 

background image

Kategoria partii politycznej

Różne sposoby definiowania 
partii politycznej:

A) perspektywa historyczna – 
pojawiły się w demokracjach 
liberalnych jako element 
konstytucyjnego porządku 
zapewniający stabilizację 
rywalizacyjnych wyborów.

 

background image

Różne sposoby definiowania 
partii politycznej

B) systemowy sposób 
interpretacji partii/ wyborcze 
definicje partii politycznych
 – 
partie to organizacje, które 
wysuwają kandydatów w wyborach 
powszechnych do ciała 
parlamentarnych oraz na inne 
stanowiska polityczne (Sjoblom G.); 

background image

Różne sposoby definiowania 
partii politycznej

C) orientacja funkcjonalna – 
funkcje jakie partie wypełniają 
(lub powinny) w ramach 
systemu politycznego i sposób 
w jaki oddziaływają na 
otoczenie dalsze (elektorat) i 
bliższe (inne partie).

 

background image

Różne sposoby definiowania 
partii politycznej

Zagrożenia funkcjonalnych 

interpretacji partii dla ich 

systemowej roli:

- casus teleologicznego uprzedzenia w 

badaniach nad partiami politycznymi 

(Panebianco A.). 

kontrolują sposób wykonywania funkcji

funkcje partii nowego rodzaju (Partie 

Zielonych).

background image

Różne sposoby definiowania 
partii politycznej

D) orientacja strukturalna – 
w jej ramach partie traktuje się 
jako polityczne instytucje 
będące jednością organizacji i 
układu ujawniających się w niej 
ról

background image

Różne sposoby definiowania 
partii politycznej

Trzy subsystemy w strukturze 
partii: (Katz R., Mair P.)

1) jako organizacja państwowo-
publiczna
 

2) jako organizacja członkowska

3) jako struktura 
biurokratyczna

background image

Różne sposoby definiowania 
partii politycznej

E) teorie racjonalnego 

wyboru – partia polityczna to 

zespół, który dąży do 

sprawowania kontroli nad 

aparatem rządowym, poprzez 

zdobycie stanowisk w 

regularnie organizowanych 

wyborach (Downs A).

 

background image

Proces instytucjonalizacji partii 
politycznych

Instytucjonalizacja partii 
politycznych:

- poziom organizacyjny 

- poziom kultury politycznej i 
inżynierii społecznej

background image

Proces instytucjonalizacji partii 
politycznych

Cztery wymiary procesu 
instytucjonalizacji
 (Randall V., 
Svasand L.):

strukturalny wewnętrzny – proces 
tworzenia struktur wewnętrznych i 
mechanizmów regulujących zachowania 
podmiotów w jej ramach aktywnych 
(poziom spójności, systemowości).

 

background image

Proces instytucjonalizacji partii 
politycznych

kulturowy wewnętrzny – zjawisko 
określane jako infuzja wartości (Selznick 
P.)

Analiza sposobu, w jaki jednostki 
oceniają własną organizację (m.in. 
role do odegrania) i ustaleniu, jak ta 
ocena wpływa na losy organizacji 
jako całości.

 

background image

Proces instytucjonalizacji partii 
politycznych

strukturalny zewnętrzny – problem 
autonomii decyzyjnej

Czy partia w pełni kontroluje zasoby 
niezbędne do jej funkcjonowania czy 
też są one zarządzane i kontrolowane 
przez organizacje zewnętrzne 
(związki zawodowe, Kościół).

background image

Proces instytucjonalizacji partii 
politycznych

kulturowy zewnętrzny – 
„zakorzenianie się” w świadomości 
społeczeństwa, ciągła obecność 
publiczna, wypadkowa zdolności 
partii do przetrwania 
organizacyjnego, fakt wpisania się na 
trwałe w przetargi parlamentarno-
gabinetowe.

background image

Modele partii politycznej – 
proces transformacji

A) partie kadrowe 
(protopartie)
 – pojawiły się w 
reżimach 
semidemokratycznych 
określanym mianem 
liberalizmu cezusowego (więzy 
ekonomiczne lub urodzenia).

 

background image

Partie kadrowe

- lokalny polityk stawał się 

„mandatariuszem” – kimś godnym 

zaufania wąskiego kręgu osób 

wyposażonych w prawa polityczne;

-interes publiczny był definiowany 

poprzez elity posiadające prawa 

polityczne; brak interesów 

sekcjonalnych;

- ścisłe powiązania eliminowały 

możliwość niedotrzymywania 

wyborczych przyrzeczeń;

background image

Partie masowe

B) partie masowe – powstały w 
tradycyjnych reżimach liberalnych 
gdzie strategie kadrowe wystarczały 
partiom władzy, w kontekście celów, 
do których dążyły a nie wystarczały 
ugrupowaniom, które chciały zmienić 
zasady gry politycznej i samą 
koncepcję liberalnego państwa. 

background image

Partie masowe

- ugrupowania integracji i mobilizacji 

części społeczeństwa pozbawionej praw 

politycznych;

- etos walki o słuszną sprawę i 

dominujące poczucie bycia obywatelem 

drugiej kategorii;

- zmiana statusu posła – z 

„mandatariusza” na delegata, agenta 

grupy społecznej odpowiedzialnego 

politycznie wobec obywatela/wyborcy;

background image

Partie masowe

Relacje pomiędzy subsystemami:

- jedną z zasad organizacyjnych stała się 
demokracja wewnątrzpartyjna. 

- realną władzę sprawuje partia jako urząd 
centralny, organy wykonawcze wyłonione 
przez kongres;

- spośród trzech subsystemów najsłabsza 
jest partia jako organizacja wypełniająca 
funkcje publiczne (parlamentarna). 

background image

Partie wyborcze

C) partie wyborcze – pojawiły się w 
wyniku erozji schematów identyfikacji 
grupowej i przybrały postać apelu 
partii kadrowych skierowanego do 
różnych grup społecznych, tym 
samym nabierającego cech oferty o 
zasięgu ogólnonarodowym. 

background image

Partie wyborcze

Strategie stosowane przez partie 

wyborcze:

- apel skierowany do różnych grup 

(ograniczenie przydatności ideologii jako 

sposobu komunikowania się z 

elektoratem). 

- partie nie są w stanie organizować 

wyborców w sposób trwały. 

- szczególna rola subsystemu 

wypełniającego funkcje publiczne w 

strukturze organizacyjnej.

 

background image

Partie wyborcze

Kategoria partii profesjonalno-

wyborczej jako antyteza zjawiska 

biurokratyzacji ugrupowań masowych 

Kategoria partii politycznej jako 

kartelu (Katz R., Mair P.):

 – powstaje związek organizacji, które 

decydują o charakterze systemu 

partyjnego, przyjmują strategie 

kooperacyjne by w ten sposób 

zagwarantować sobie ciągły wpływ na 

władzę państwową. 

background image

Partie wyborcze

Relacje między partiami a 

społeczeństwem i państwem:

- partie masowe były obecne 

jednocześnie w podsystemie 

społeczeństwa obywatelskiego i państwa 

- partie wyborcze pozostają podobne z 

kilkoma zastrzeżeniami. Występują 

bardziej w roli względnie 

autonomicznego pośrednika niż agenta, 

bowiem utraciły zdolność do zamykania i 

mobilizowania elektoratu masowego. 

background image

Model partii w warunkach 
transformacji demokratycznej

Organizacyjna i programowa tradycja 

zachodnioeuropejska (integracja z 

Unią Europejską) jako czynnik 

zewnętrzny strukturyzujący scenę 

polityczną w krajach 

postkomunistycznych. 

Symptom tworzenia szerokich 

paneuropejskich rodzin partii 

politycznych 

background image

Model partii w warunkach 
transformacji demokratycznej

Przesłanki, które w warunkach 

transformacji demokratycznej 

wywierają presję na proces tworzenia 

modelu partii politycznej:

- mechanizmy typowe dla 

strukturyzacji społeczeństwa 

obywatelskiego dopiero zaczynają się 

ujawniać, oddolna inicjatywa obywateli 

jest zjawiskiem marginalnym;

rynek wyborczy charakteryzuje się 

dużą „otwartością” 

background image

Model partii w warunkach 
transformacji demokratycznej

- partie są tworzone 

„wewnętrznie”, 

- brak wyraźniejszych 

społecznych tożsamości 

połączonych z ekonomicznymi 

interesami

- występuje zjawisko 

antypartyjnej kultury.

background image

Model partii w warunkach 
transformacji demokratycznej

Przypominają model partii kartelu 
jeśli chodzi o orientację 
strategiczną na instytucje państwa:

- stosują strategie patronatu 
biurokratycznego, 

- korzystają z zasobów państwa w 
procesie promowania tożsamości 
politycznej

background image

Model partii w warunkach 
transformacji demokratycznej

Dwa typy partii 
elektoralnych:

- partie programowe obecne 
w europie 
postkomunistycznej 

- organizacje typu catch-all

.

background image

Analiza konceptualna 
spektrum politycznego
 

Oś pionowa to stosunek do 

gospodarki, więc jej górny 

kraniec to liberalizm 

gospodarczy/kapitalizm/leseferyz

m/neoliberalizm, spontaniczna 

alokacja zasobów, wolność 

gospodarcza, niskie podatki, 

własność prywatna

Dolny wierzchołek to socjalizm, 

komunizm, państwo opiekuńcze, 

„państwo dobrobytu”, etatyzm 

czyli centralna alokacja zasobów, 

ograniczona wolność 

gospodarcza, biurokracja, 

nadregulacja, wysokie podatki, 

własność państwowa.

 

Oś pozioma to światopogląd. 

Lewa strzałka oznaczać tu 

będzie demokratyczną wspólnotę 

libertariańską, światopogląd 

laicki/świecki, najdalej idący 

rozdział Kościoła i państwa, 

równość płci, ras, orientacji 

seksualnych, nieograniczoną 

wolność słowa i zgromadzeń, 

liberalizm obyczajowo-

światopoglądowy, anarchizm

Strzałka prawa to hierarchiczna 

wspólnota autorytarna, dominacja 

światopoglądu religijnego lub kultu 

jednostki, Kościół/kult ingerujące 

w państwo, klerykalizm, 

patriarchat, nierówność prawna 

ras, narodów i orientacji 

seksualnych, ograniczenia w 

wolnościach obywatelskich, 

konserwatyzm obyczajowo-

światopoglądowy, faszyzm.

background image

Analiza konceptualna spektrum 
politycznego
 

background image

Analiza konceptualna spektrum 
politycznego
 

background image

Analiza konceptualna spektrum 
politycznego

background image

Analiza konceptualna spektrum 
politycznego


Document Outline