background image

1







 

  



! 

"

#%$

&'

(*)*+-,

.

/102*3*4

576*890 51/*:;4

<

=?>A@

B

CED

F*G

H

IKJ-LNM%OQPSRUT1VWXIET*O

YEZ[-\^]

_

`

a

b!c

dfe^gih^j

k-lnmpo%q

rs!tunvwxt

y

z|{%}~n €

ƒ‚n„ƒ…^†E‡pˆ!‰

Š-‹

ŒŽ%



‘Œ“’p”-Š|•^–



—

˜™š—

™!

-

›ƒœ^•^n’ —

˜!

žƒŸ

Ÿ

 ¡

¢

¢

£n¤-£n¥n¦n¤9§A¨

 %©¨

©pª

£n«

¬ƒ­fŸ

¦%®š¨

 p«

¢

¯K°Ž®p¤9±|Ÿ

²

³

´

µ|¶n·

¸

¹

·

ºš»f¼f¹

»|½

¹

º^¾»

¿ º^¶n·

ºÀ

Á;µ|Â-ÃfÄ9Å

Æ

Ç

È

É

Ê

Ë

̃Í|Î

ÏÐÑÒ

Ó

ÔÕKÖר

Ù

ÚÛÜKݎÞßxà

á

â7ãiä

á

哿

çè

Zatrudnienie wysokiej klasy specjalistów oraz stosowanie zaawansowanych

narz

é

dzi wspomagaj

ê

cych nie gwarantuje jeszcze sukcesu projektu; niezb

ë

dne

jest w

ì

a

í

ciwe zarz

î

dzanie przedsi

ï

wzi

ï

ciem

Podstawowe zadania kierownictwa przedsi

ï

wzi

ï

cia programistycznego:

• opracowanie propozycji dotycz

ð

cych sposobu prowadzenia przedsi

ñ

wzi

ñ

cia,

• kosztorysowanie przedsi

ñ

wzi

ñ

cia i jego wycena

• planowanie i harmonogramowanie przedsi

ñ

wzi

ñ

cia,

• monitorowanie i kontrolowanie realizacji przedsi

ñ

wzi

ñ

cia,

• dobór i ocena personelu,
• opracowanie i prezentowanie sprawozda

ò

 dla kierownictwa wy

ó

szego szczebla.

Sposoby zarz

ô

dzania przedsi

õ

wzi

õ

ciem programistycznym w wielu aspektach nie

ö

ni

÷

 si

ø

 od zarz

÷

dzania innymi przedsi

ø

wzi

ø

ciami, ale musz

÷

 bra

ù

 pod uwag

ú

specyfik

ú

 procesu budowy oprogramowania (np. nieprzejrzysto

û

ù

 procesu)

ü

ý

þ

ÿ|ý











 

^ý

 

;ÿ 















 "!#$&%'!$&#)(+*'(,#-*

.

/,0'1,243

1653

78

9

:&7-;,<=7)1=8+3

>@?BADCE0F2

9

Kierownik

programu

Dyrektor d/s

oprogramowania

Kierownik

programu

Kierownik

d/s jako

G

ci

Kierownik

przedsi

H

wzi

H

cia

Koordynator

przedsi

H

wzi

H

cia

ze strony klienta

Szef zespo

I

u

programistycznego

Szef zespo

I

u

programistycznego

Szef zespo

I

u

programistycznego

Nie powinien

podlega

J

kierownikom

programów i

przedsi

K

wzi

KJ

Kierownik

przedsi

K

wzi

K

cia

Koordynator

przedsi

K

wzi

K

cia

ze strony klienta

L

M

N

O MP

Q

R

P

STUR

T V

R

S WXT

YS MP

SXZ

[ O \]^`_

a

b

S

c

d

e

fg h

ikj&l4mEnoqp6r&sut=vxw&y-z"n{jEo

|

}@~D}{€"‚"ƒ

„=…,†)„ˆ‡‰†

‚=Š

„"‹

‚&€=Œ

=Š

• Kierownik przedsi

Ž

wzi

Ž

cia

• Analityk

 - osoba bezpo



rednio kontaktuj



ca si

‘

z klientem, której celem jest okre

’

lenie wymaga

“

i budowa modelu systemu

• Projektant 

- osoba odpowiedzialna za realizacj

”

oprogramowania; mo

•

e posiada

–

wyspecjalizowane funkcje:

– projektant interfejsu u

•

ytkownika

– projektant bazy danych

• Programista (implementacja)
• Tester (testowanie)
• Twórca dokumentacji u

—

ytkownika

• Ekspert metodyczny 

- osoba szczególnie

dobrze znaj

˜

ca stosowan

˜

 metodyk

™

• Ekspert techniczny 

- osoba szczególnie dobrze

znaj

˜

ca sprz

™

t i narz

™

dzia

W mniejszych przedsi

š

wzi

š

ciach jedna

osoba mo

—

e pe

›

ni

œ

 wiele funkcji,

cz



sto rozwa

ž

ane s

Ÿ

 nast



puj

Ÿ

ce

modele:

analityk/projektant + programista:

funkcje analizy i projektu w jednych

r



kach; zak

 

ada wysoki poziom

projektanta, natomiast nie wymaga

zbyt wiele od programistów (funkcje

programisty do

¡¢

 niskiego poziomu);

w warunkach polskich model nie zdaje

raczej egzaminu

analityk + projektant/programista:

model bardziej realistyczny; zak

£

ada

znacznie wy

¤

szy poziom

przygotowania programisty

¥

¦

§

¨ ¦©

ª

«

©

¬­®«

­ ¯

«

¬ ° ­

±¬ ¦©

¬ ²

³ ¨´µ ¶·

¸

¹

¬

º

»

¼

½¾¿

À=Á

Â4Ã-ĈÅÇÆ=Á

ÈÊÉ,Ã)ÄFËÌÂ&ÈEÍÎ

Zadaniem szefa nie jest wykonywanie pracy za podleg

Ï

ych mu

pracowników, lecz dbanie aby wykonywali oni swoj

Ð

 prac

Ñ

; zadaniem

szefa nie jest zmuszanie ludzi do pracy, ale umo

Ò

liwienie im tego

Po

ÓÔ

dane cechy kierownika:

Zdolno

Õ

Ö

 do przewidywania - umiej

×

tno

ØÙ

 dostrzegania drobnych spraw, które

mog

Ú

 by

Ù

 zal

ÚÛ

kiem powa

Û

niejszych problemów, przewidywania skutków,

podejmowanie zawczasu akcji naprawczych

Umiej

Ü

tno

Ý-Þ

 motywowania - zdolno

ß`à

 do pobudzania poczucia przynale

á

no

ß

ci

do grupy, zainteresowania wykonywan

â

 prac

â

, uto

á

samiania si

ã

 z projektem,

atmosfery wspó

ä

pracy w zespole (przywództwo i budowanie zespo

ä

u)

Zdolno

ÝÞ

 do przystosowania si

Ü

 do zmieniaj

å

cej si

æ

 sytuacji - umiej

ç

tno

èé

podj

ç

cia niezb

ç

dnych dzia

ê

a

ë

 maj

ì

cych na celu przystosowanie zespo

í

u i jego

metod pracy do zmienionych warunków

î

ï

ð

ñ ïò

ó

ô

ò

õö÷ô

ö ø

ô

õ ùXö

úõ ïò

õXû

ü ñ ýþÿ





õ







 





! "

$#% '&()"

 *

+

,- .

Zdolno

/10

 do przekonania otoczenia do w

2

asnych mo

3

liwo

4

ci i warto

4

ci -

kierownik powinien wzbudza

5

 zaufanie; sukces zespo

6

u zale

7

y w du

7

ej mierze od

cech przywódczych szefa i powa

7

ania i zaufania jakim si

8

 cieszy w

9

ród cz

6

onków

grupy

Rozpoznawanie i rozwijanie potencja

:

u swoich wspó

:

pracowników -

naturalnym zjawiskiem jest wymiana personelu (np. dobrze wyszkoleni i

kompetentni pracownicy awansuj

;

 lub zmieniaj

;

 prac

8

); powstaje potrzeba

wprowadzania do zespo

6

u nowych ludzi, w

6

a

9

ciwego ich szkolenia, pomocy w

rozwijaniu ich potencja

6

u

Komunikatywno

4=<

 - 

6

atwo

9

5

 komunikownia si

8

 z szerokim wachlarzem ludzi -

podw

6

adni, kierownictwo, klienci, dostawcy, ...

Terminowe podejmowanie decyzji dostosowanych do bie

3>

cej sytuacji i

potrzeb - kierownik powinien precyzyjnie okre

9

li

5

 co ma by

5

 zrobione i w jakim

terminie; wi

;

7

e si

8

 to cz

8

sto z podejmowaniem decyzji w sytuacji niepe

6

nej

wiedzy.

background image

2

?

@

A

B @1C

D

E

C

FHGJIJE

G K

E

FMLNG

OPFM@1C

FNQ

RNBJS1TMUWV

X

Y

F

Z

[

\

] ^`_

acb%de$f)g

hiejNkle

hm'nop

q

r

Struktura sieciowa - ka

s

dy komunikuje si

t

 i wspó

u

pracuje z pozosta

u

ymi

(nie powinna by

v

 zbyt liczna); zespo

u

y o podobnym do

w

wiadczeniu i

stopniu zaawansowania; zalety:

• dzi

t

ki 

w

cis

u

ej wspó

u

pracy cz

u

onkowie zespo

u

u wzajemnie kontroluj

x

swoj

x

 prac

t

; szybko osi

x

gane s

x

 standardy jako

w

ci

• umo

s

liwia realizacj

t

 idei wspólnego programowania

• poniewa

s

 praca cz

u

onków zespo

u

u jest znana dla innych cz

u

onków,

u

atwo mog

x

 oni przej

x`v

 obowi

x

zki pracownika, który opu

w

ci

u

 zespó

u

Struktura gwia

y

dzista - szef zespo

z

u jest jedyn

{

 osob

{

 

|

ci

|

le

wspó

z

pracuj

{

c

{

 z pozosta

z

ymi osobami; przydziela zadania i kontroluje

efekty; komunikacja pomi

}

dzy cz

z

onkami zespo

z

u poprzez szefa; jest

przydatna wtedy, gdy w sk

z

ad zespo

z

u wchodzi wielu

niedo

|

wiadczonych pracowników; wielko

| ~

 zespo

z

u mo



e by

~

 znacznie

wi

}

ksza ni



 w strukturze sieciowej (ogranicza j

{

 jedynie zdolno

| ~

 szefa

do równoczesnego kierowania du



{

 grup

{

); najpowa



niejsz

{

 wad

{

 jest

trudno

| ~

 zast

{

pienia szefa w momencie jego odej

|

cia

€



‚

ƒ 1„

…

†

„

‡HˆJ‰J†

ˆ Š

†

‡M‹Œˆ

P‡M1„

‡ŒŽ

Nƒ W‘J’“

”

•

‡

–

—

’

˜ ™ š

›ŒœœŸž  ¡ ¢£¤ H¢¡=¥§¦¨¡%©ªœ¨«

¬iª­¥¤®Hœ

Zespó

¯

 programisty wiod

°

cego:

• programista wiod

±

cy 

(wybitne kwalifikacje):

– wymy

²

la koncepcj

³

 i specyfikuje zadania

– sam realizuje najwa

´

niejsze zadania

– przydziela zadania puli specjalistów

• zast

µ

pca (dobrze wykwalifikowana osoba)

– na bie

´

co, biernie uczestniczy w pracy

szefa (w ka

´

dej chwili mo

´

e go zast

pi

·

)

– mo

´

e przygotowywa

·

 testy

• bibliotekarz/sekretarz

 - odpowiada za

dokumentacj

³

 i komunikacj

³

 w zespole

Testerzy

Zespó

¸

 internetowy

Zespó

¸

 baz danych

Analitycy

Zespó

¹

 kompetencyjny

Projekt

P1

P2

P3

2

1.5

3
1

0.5

1

-

0.5

0.5

3

2
1

Programista

wiod

º

cy

Zast

»

pca Bibliotekarz

/sekretarz

Zespó

¼

 programisty wiod

½

cego

Pula specjalistów

Struktura macierzowa
• specjali

¾

ci pogrupowani w zespo

¿

y kom-

petencyjne i przydzielani do wykonania

konkretnych zada

À

 w ramach projektów

• ekonomiczne wykorzystanie zasobów

ludzkich

• podstawowa wada: dwupodleg

¿

o

¾ Á

 (szef

zespo

¿

u i szef projektu)

Â

Ã

Ä

Å Ã1Æ

Ç

È

Æ

ÉHÊJËJÈ

Ê Ì

È

ÉMÍNÊ

ÎPÉMÃ1Æ

ÉNÏ

ÐNÅJÑ1ÒMÓWÔ

Õ

Ö

É

×

Ø

Ù

Ú Û`Ü

ÝÞ

ßà

áâ$ãäæåäåçè

é

ã

ß

è$ã¨é

äêlâ

Þ¨ë$êlÞ'ì)ê%â¨í(Þ'îïâã¨é

â

Umiej

ð

tno

ñ

ò

 pracy w stresie

 - w procesie budowy i konserwacji

oprogramowania cz

ó

sto zdarzaj

ô

 si

ó

 okresy wymagaj

ô

ce szybkiego wykonania

z

õ

o

ö

onych zada

÷

; dla wi

ó

kszo

ø

ci osób niewielki stres dzia

õ

a mobilizuj

ô

co, ale po

przekroczeniu pewnego progu nast

ó

puje spadek mo

ö

liwo

ø

ci danej osoby (próg

ten jest bardzo ró

ö

ny dla ró

ö

nych osób); nale

ö

y pami

ó

ta

ù

ö

e w stresie nie

pracuje si

ó

 lepiej a jedynie szybciej.

Zdolno

ú

ci adaptacyjne

 - informatyka jest jedn

ô

 z najszybciej zmieniaj

ô

cych

si

ó

 dziedzin; ocenia si

ó

ö

e 7-9 miesi

ó

cy przynosi w informatyce zmiany, które w

innych bardziej tradycyjnych dziedzinach zajmuj

ô

 5-7 lat; narzuca to konieczno

øWù

sta

õ

ego dokszta

õ

cania si

ó

 (poznawanie nowych narz

ó

dzi, sprz

ó

tu,

oprogramowania, technologii, metod, sposobów pracy), gdy

ö

 stosunkowo szybko

mo

ö

na „wypa

ø`ù

 z gry o najwy

ö

sze stawki”(u

ø

pienie - zajmowanie si

ó

 jednym

problemem w jednym 

ø

rodowisku przez lata mo

ö

e mie

ù

 nieprzyjemne

konsekwencje); z drugiej strony wiele osób nie wytrzymuje zawrotnego tempa

(tzw. wypalanie si

ó

 osób)

û

ü

ý

þ ü1ÿ



ÿ







 



ü1ÿ

 



þ















 

!#"%$'&")(+*

,.-/*

,

0.132.46587:9<;>=:?%@A2B1DC

?

Czynniki psychologiczne maj

E

 zasadniczy wp

F

yw na efektywno

GH

 pracy zespo

F

u.

Wyró

I

nia si

J

 nast

J

puj

E

ce typy osób:

Zorientowani na zadanie (ang. task-oriented)

 - osoby samowystarczalne,

zdolne, zamkni

K

te, agresywne, lubi

L

ce wspó

M

zawodnictwo, niezale

N

ne; s

L

 zwykle

efektywne, o ile pracuj

L

 w pojedynk

K

, natomiast zespó

M

 z

M

o

N

ony tylko z takich osób

mo

N

e by

O

 jednak nieefektywny (zbyt wiele indywidualno

P

ci - rywalizacja); je

P

li nie s

L

doceniani mog

L

 przeorientowa

O

 si

K

 na siebie

Zorientowani na siebie (ang. self-oriented

- osoby niezgodne, dogmatyczne,

agresywne, zamkni

K

te, lubi

L

ce wspó

M

zawodnictwo, zazdrosne; mog

L

 by

O

 efektywne w

zespole pod warunkiem odpowiedniego motywowania przez kierownictwo

Zorientowani na interakcj

Q

 (ang. interaction-oriented

- osoby nieagresywne, o

niewielkiej potrzebie autonomii i indywidualnych osi

L

gni

K

O

, pomocne, przyjazne;

zespo

M

y z

M

o

N

one z tego typu osób pracuj

L

 najefektywniej; szczególnie potrzebni we

wst

K

pnych fazach projektu podczas kontaktów z klientami

R

S

T

USWV

X

Y

V

Z[\Y

[]

Y

Z ^_[

` Z SWV

Z_a

b_UcWd ef

g

h

Z

i

j

kk

lnmo

p%qsrut/vBtDwyx

z|{.q6zB}~

• Zamiast du

€

ej hali („ameryka



skie biuro”), lepsze wyniki daje umieszczenia 2-3

stanowisk pracy w wielu mniejszych pomieszczeniach

• Umo

€

liwienie personalizacji stanowiska pracy

• Zdrowe stanowisko pracy (prawid

‚

owe o

ƒ

wietlenie - okna, ...)

• Pokój zebra



 dla organizowania formalnych spotka



 pracowników; zakaz

dyskusji w pokojach pracy

• Miejsce dla spo

€

ywania posi

‚

ków, przerw relaksuj

„

cych w pracy, spotka



nieformalnych (np. omówienie spraw przy kawie)

• Poczucie pracy na nowoczesnym sprz

…

cie (wydajno

ƒ †

 i ch

…

†

 ludzi do pracy

gwa

‚

townie spada, je

€

eli odczuwaj

„

 oni, 

€

e pracuj

„

 na przestarza

‚

ym sprz

…

cie -

nawet wtedy, gdy wymiana sprz

…

tu jest merytorycznie nieuzasadniona)

• Komfort psychiczny, w

‚

a

ƒ

ciwa atmosfera w pracy, eliminacja napi

…

†

 i zadra

€

nie



,

nie dopuszczanie do rozmycia odpowiedzialno

ƒ

ci, sprawiedliwa ocena wyników

pracy poszczególnych cz

‚

onków zespo

‚

u, równomierny rozk

‚

ad zada



.

‡

ˆ

‰

ŠˆW‹

Œ



‹

Ž

‘



Ž ’ 

“ Ž ˆW‹

Ž ”

•_Š–

—˜™

š

›

Ž

œ



žŸ

 ¡ Ÿ

¢#£.¤ ¥§¦.¨%¦u©/¤s£ª¥§¦B«¬£.¨/­

®|¯u¤s°:®8±ª²³­

´

«µ°)­

´

Uk

·

adanie planu realizacji przedsi

¸

wzi

¸

cia polega na:

•  

ustaleniu kalendarza prac:

– daty rozpocz

¹

cia przedsi

¹

wzi

¹

cia

– dni roboczych i wolnych w przewidywanym okresie realizacji przedsi

¹

wzi

¹

cia

– czasu pracy w poszczególnych dniach

• podziale przedsi

º

wzi

º

cia na poszczególne zadania,

• okre

»

lenie parametrów zada

¼

,

• okre

»

lenie zasobów niezb

º

dnych do realizacji poszczególnych zada

¼

,

• ustaleniu dost

º

pno

»

ci zasobów,

• ustaleniu kolejno

»

ci i czasów wykonania poszczególnych zada

¼

.

Przedsi

¸

wzi

¸

cie powinno by

½

 podzielone na stosunkowo ma

·

e zadania (realizacja

do kilku dni), których parametry mo

¾

na 

·

atwo okre

¿

li

½

; harmonogramowanie

mo

¾

na wykonywa

½

 z ró

¾

nym stopniem dok

·

adno

¿

ci (najbli

¾

sze zadania

szczegó

·

owo; pó

À

niejsze bardziej ogólnie)

background image

3

Á

Â

Ã

ÄÂWÅ

Æ

Ç

Å

ÈÉÊÇ

ÉË

Ç

È Ì_É

Í È ÂWÅ

È_Î

Ï_ÄÐWÑ ÒÓ

Ô

Õ

È

Ö

×

ØÙ

ÚnÙÛ

Ü#ÝuÞ ß§àªáBàuâ/ÞsÝ/ß§à8ãäÝuá/å

æ

ç

è6é

Po ustaleniu zada

ê

 konieczne jest okre

ë

lenie parametrów czasowych:

• czasu wykonania,
• najwcze

ì

niejszy mo

í

liwy termin rozpocz

î

cia (np. niezb

î

dne s

ï

 pewne dane, które mog

ï

by

ð

 dostarczone dopiero ...),

• po

íï

dany czas zako

ñ

czenia,

oraz innych ogranicze

ê

 kolejno

ë

ci wykonywania prac (np. aby rozpocz

òWó

 nowe

zadanie niezb

ô

dne jest zako

ê

czenie pewnych innych zada

ê

); mo

õ

na

wykorzysta

ó

 do tego diagramy typu PERT

Pewne zadania mog

ò

 zosta

ó

 opó

ö

nione bez wp

÷

ywu na termin zako

ê

czenia ca

÷

ego

przedsi

ô

wzi

ô

cia, inne natomiast tzw. zadania krytyczne nie mog

ò

 zosta

ó

opó

ö

nione; ich ci

ò

g definiuj

ò

cy termin zako

ê

czenia nazywany jest 

ë

cie

õ

k

ò

krytyczn

ò

Uk

÷

adaj

ò

c harmonogram nale

õ

y bra

ó

 pod uwag

ô

 dost

ô

pno

ë

ó

 zasobów niezb

ô

dnych

do realizacji poszczególnych zada

ê

 (g

÷

ównie zasoby ludzkie, ale mo

õ

e by

ó

równie

õ

 sprz

ô

t i oprogramowanie)

ø

ù

ú

ûùWü

ý

þ

ü

ÿ



þ



þ

ÿ





ÿ ùWü

ÿ





û

 





ÿ





 



 

!"#%$'&(

)

Monitorowanie polega na 

*

ledzeniu przebiegu realizacji przedsi

+

wzi

+

cia oraz

reagowaniu na pojawiaj

,

ce si

+

 problemy; nast

+

puj

,

ce czynno

*

ci:

• obserwacja rzeczywistych terminów rozpocz

-

cia i zako

.

czenia zada

.

 oraz

porównywanie ich z zaplanowanymi,

• identyfikacja przyczyn niezgodno

/

ci z planem,

• modyfikacja harmonogramu, je

0

eli ró

0

nice pomi

-

dzy harmonogramem a

rzeczywistym przebiegiem realizacji s

1

 zbyt du

0

e,

• obserwacja wykorzystania zasobów oraz rozstrzyganie konfliktów zasobowych,
• przesuwanie zasobów pomi

-

dzy zadaniami oraz przedsi

-

wzi

-

ciami.

Szczególn

,

 uwag

+

 nale

2

y zwraca

3

 na zadania krytyczne i na zadania ze

stosunkowo niewielkim luzem

4

5

6

785:9

;

<

9

=> ? <

>8@

<

=BAC>

DE=B5:9

=CF

GC7 H:IBJ K

L

M

=

N

O

P Q

RTSU

V%WYXZ%X[]\

^Y_YZa`

bacYda`(WYe#f

g

_h\

b

i

bkj

ZaX

l

mon

pEn

qrts

• O ile celem in

u

ynierii oprogramowania jest tworzenie dobrego oprogramowania,

o tyle celem firmy programistycznej jest po prostu zarabianie pieni

v

dzy

• Jako

wx

 produktu jest tylko jednym z czynników wp

y

ywaj

z

cych na wynik

ekonomiczny firmy; inne istotne aspekty:

– reklama i promocja produktu,
– renoma i zaufanie do producenta,
– rodzaj i zakres gwarancji oraz innych us

{

ug dla klientów,

– przyzwyczajenia klientów,
– sposób wyceny rozmaitych wersji produktu,
– sposób rozwoju produktu, polityka uaktualnie

|

,

– efektywno

}8~

 sposóbu pozyskiwania klientów lub dystrybucji produktu.

• Czynniki te pozwalaj

z

 redukowa

x

 wp

y

yw ni

u

szej jako

w

ci produktów danej firmy;

wydaje si

v

 jednak, 

u

e wiele firm zwraca zbyt wielk

z

 uwag

v

 na dzia

y

alno

wx

marketingow

z

 zaniedbuj

z

c kwestie podstawowe



€



‚8€:ƒ

„

…

ƒ

†‡ ˆ …

‡8‰

…

†BŠ‹‡

ŒE†B€:ƒ

†‹

ŽC‚8  ‘’

“

”

†

•

–

— ˜

™š›

œ(ž(Ÿ 

Ÿ¡n(r]n

¢£q s

¤¥sož(¢Y¦¨§%

l

m©n

Wydajno

} ~

Warto

} ~

Koszt

Jako

} ~

Ilo

}8~

Personel

Zasoby

Z

{

o

ª

ono

} ~

Niezawodno

} ~

Defekty

Wielko

} ~

Funkcjonalno

} ~

Czas

Pieni

«

dze

Sprz

¬

t

Oprogramowanie

Ograniczenia

}

rodowiskowe

Trudno

} ~

 

problemu

Czynniki 

wp

{

ywaj

«

ce 

na ogóln

«

wydajno

}~

Myl

z

ce, wr

v

cz niebezpieczne jest zast

v

powanie wielu miar

jedn

z

 miar

z

, np. d

y

ugo

w

ci

z

 wyprodukowanego kodu



€



‚8€:ƒ

„

…

ƒ

†‡ ˆ …

‡8‰

…

†BŠC‡

ŒE†B€:ƒ

†C

ŽC‚ :B‘ ’

“

”

†

•

–

—­

™Tš›

®°¯a±³²£´µ

¶oµ³·¹¸¹ºa±Y»%¼½º%´µ

º¾´aº£¶

¿

ºaÀ(Á%¼ÃÂ(Äźo±¹Æ

• Modele algorytmiczne 

- opis przedsi

Ç

wzi

Ç

cia za pomoc

È

 charakteryzuj

È

cych go

atrybutów (liczbowych) i na tej bazie wyliczenie (np. prosta formu

É

a matematyczna)

nak

É

adów

• Ocena przez ekspertów 

- bazuj

È

 na w

É

asnym do

Ê

wiadczeniu zdobytym przy

realizacji innych projektów

• Ocena przez analogi

Ë

 

- przy za

É

o

Ì

eniu gromadzenia informacji o uprzednio

wykonanych projektach; wyszukuje si

Ç

 podobne systemy poprzednio zrealizowane i

wykorzystuje nak

É

ady poniesione na ich  stworzenie

• Wycena dla wygranej (ang. pricing to win

- na podstawie oceny mo

Ì

liwo

Ê

ci

klienta oraz przewidywanych dzia

É

a

Í

 konkurencji; opiera si

Ç

 na prawie Parkinsona -

przedsi

Ç

wzi

Ç

cia s

È

 wykonywane przy za

É

o

Ì

onych kosztach (jakie by one nie by

É

y)

• Szacowanie wst

Ë

puj

Î

ce 

- dzieli si

Ç

 przedsi

Ç

wzi

Ç

cie na mniejsze zadania, które

É

atwiej oszacowa

Ï

; koszt ca

É

o

Ê

ci jest ich sum

È

 (ew. z narzutem na integracj

Ç

)

Ð

Ñ

Ò

Ó8Ñ:Ô

Õ

Ö

Ô

ר Ù Ö

Ø8Ú

Ö

×BۋØ

ÜE×BÑ:Ô

׋Ý

ÞCÓ8ß à áâ

ã

ä

×

å

æ

ç á

èéê

ë»(À(¯ì

¯íºì

kÄïÆ©ðEñ]µ

±Y¸Y´a¯ò·¹¸¹ºa±Y»o¼óº(´µ

º¾´oº£¶

¿

ºaÀ(Á%¼

• Wi

ô

kszo

õö

 modeli przyjmuje, 

÷

e jednym z istotnych atrybutów jest rozmiar

systemu, mierzony np. liczb

ø

 instrukcji (linii) kodu (ang. Lines Of Code - LOC),

KLOC (ang. Kilo-LOC), KDSI (ang. Kilo (thousand) of Delivered Source code

Instructions)

• Specjalizacja metryk w kierunku konkretnej klasy oprogramowania powinna

dawa

ö

 lepsze i bardziej adekwatne oceny ni

÷

 metryki uniwersalne

• Najlepiej jest stosowa

ö

 zestawy metryk, co pozwala zmniejszy

ö

 b

ù

ô

dy pomiaru

• Metryki powinny by

ö

 wykorzystywane jako metody wspomagania ekspertów

(stosowane formalistycznie mog

ø

 by

ö

 gro

ú

ne)

• Pomimo pochodzenia empirycznego, metryki skutecznie pomagaj

ø

 w szybkiej i

mniej subiektywnej ocenie oprogramowania

û

adna metoda przewidywania kosztów nie jest doskona

ü

a i jest oparta na

szeregu arbitralnych za

ü

o

ý

e

þ

; niemniej dla celów planowania tego rodzaju

metody staj

ÿ

 si  konieczno



ci

ÿ

background image

4

















 











 

!"

#%$'&

(*),+%-/./02143*5/67+ 8:9<;=+>

?,)21@3A67+A(B3C./)ED

F

GHIG H=JKHMLONQP

Powsta

R

a w oparciu o dane z rzeczywistych projektów, realizowanych

tradycyjnie (np. bez narz

S

dzi CASE) w oparciu o model kaskadowy, autor

Boehm, 1981 r.

Wymaga oszacowania liczby instrukcji, z których b

S

dzie sk

R

ada

R

 si

S

 system

(co mo

T

e by

U

 tak samo trudne jak oszacowanie nak

R

adów)

Wyró

T

nia si

S

 trzy klasy przedsi

S

wzi

SVU

:

W

atwe (ang. organic)

 - wykonywane przez stosunkowo ma

X

e zespo

X

y, z

X

o

Y

one z osób o

podobnych wysokich kwalifikacjach; dziedzina oraz wykorzystywane metody i narz

Z

dzia

s

[

 dobrze znane

Po

\

rednie (ang. semi-detached

- cz

X

onkowie zespo

X

u ró

Y

ni

[

 si

Z

 stopniem

zaawansowania; pewne aspekty dziedziny problemu lub wykorzystywane narz

Z

dzia nie

s

[

 dobrze znane

Trudne (osadzone, ang. embedded)

 - przedsi

Z

wzi

Z

cia realizuj

[

ce systemy o bardzo

z

X

o

Y

onych wymaganiach; dziedzina problemu, stosowane narz

Z

dzia i metody mog

[

 by

]

 w

du

Y

ej mierze nieznane; cz

X

onkowie zespo

X

u nie maj

[

 do

^

wiadczenia w realizacji

podobnych zada

_

`

a

b

cad

e

f

d

g hif

hj

f

gklh

mgad

gln

ocpqr's

t

u

g

v

w

x'y

z:{|x

}~/€‚„ƒ%…‡†ˆ~‰†BŠŒ‹~/€/ސ‡‘4’A‘@’”“B’

KDSI

Nak

•

ad

–

atwe

trudne

po

—

rednie

• Podstawowy wzór dla oszacowania

nak

˜

adów w osobomiesi

™

cach

(zale

š

no

›œ

 wyk

˜

adnicza):

‚žŸ

 

¡/¢¤£¦¥¨§ª©

«

• K oznacza rozmiar kodu 

¬

ród

­

owego

mierzony w tysi

®

cach linii (KDSI); nie

obejmuje kodu, który nie zosta

­

wykorzystany w systemie

• Warto

¯

ci sta

­

ych A i b zale

°

®

 od klasy,

do której zaliczono przedsi

±

wzi

±

cie

• Dla niewielkich przedsi

±

wzi

±'²

 s

®

 to

zale

°

no

¯

ci bliskie liniowym; wzrost jest

szczególnie szybki dla przedsi

±

wzi

±²

trudnych (du

°

y rozmiar kodu)

Przedsi

³

wzi

³

cie 

´

atwe:

µ·¶¹¸

º

»·¼¾½

¿

¿·À

À

Á

Á

ÂÄÃ

ÅOÆ

Ç

ÅOÆ

Ç È

È

Przedsi

É

wzi

É

cie po

Ê

rednie:

˷̹Í

Î

ϷоÑ

Ò

Ò·Ó

Ó

Ô

Ô

ÕÄÖ

×OØ

×

×OØ

×QÙ

Ù

Przedsi

Ú

wzi

Ú

cie trudne:

۷ܹÝ

Þ

Ü·ß¾à

á

á·â

â

ã

ã

äÄå

æOç

è

æOç

è é

é

ê

ë

ì

íîï

ð

ñ

ï

ò óôñ

óõ

ñ

òöó

÷òîï

òø

ùíúûüý

þ

ÿ















• Znaj

 

c nak

!

ad mo

"

na oszacowa

#

 czas

(w miesi

$

cach) realizacji, z czego

wynika przybli

%

ona wielko

&('

 zespo

)

u

• Z obserwacji wiadomo, 

*

e dla ka

*

dego

przedsi

+

wzi

+

cia istnieje optymalna

liczba cz

,

onków zespo

,

u wykonawców

• Zwi

+

kszenie tej liczby mo

-

e nawet

wyd

,

u

-

y

.

 czas realizacji

Przedsi

+

wzi

+

cie 

,

atwe:

/10(2436587:9

;=<6>?2?@

A

BDC

EGF

HI

Przedsi

J

wzi

J

cie po

K

rednie: 

L1M(N4O6P8Q:R

S=T6U?N?V

W

NDX

YGZ

[\

Przedsi

]

wzi

]

cie trudne: 

^1_(`4a6b8c:d

e=f6g?`?h

i

`Dj

kGl

mn

Otrzymane w ten sposób oszacowania powinny

by

o

 skorygowane przy pomocy tzw.

czynników modyfikuj

p

cych

Atrybuty przedsi

q

wzi

q

cia brane pod uwag

q

:

• wymagania wobec niezawodno

r

ci systemu

• rozmiar bazy danych w stosunku do

rozmiaru kodu

• z

s

o

t

ono

r(o

 systemu (z

s

o

t

ono

ruo

 struktur

danych i algorytmów, komunikacja z innymi

systemami, stosowanie obl. równoleg

s

ych)

• wymagania co do wydajno

r

ci systemu

• ograniczenia pami

q

ci

• zmienno

r(o

 sprz

q

tu i oprogramowania

systemowego tworz

p

cego 

r

rodowisko pracy

systemu

v

w

x

yuw{z

|

}

z

~:(€(}

u

}

~‚D

ƒ4~w{z

~D„

…?yu†ˆ‡(‰ Š

‹

Œ

~



Ž

 

’‘“

”–•˜—š™œ›ž˜Ÿ’ š—™¢¡£¡£¤£

• Liczba linii kodu jest znana dok

¥

adnie dopiero wtedy, gdy system jest napisany a

szacunki mog

¦

 by

§

 (i zwykle s

¨

 ) obarczone bardzo powa

©

nym b

ª

«

dem

(niekiedy ponad 100%)

• Okre

¬

lenie “linii kodu 

­

ród

®

owego” inaczej wygl

¯

da dla ka

°

dego j

±

zyka

programowania (np. 1 linia w Smalltalk’u jest równowa

°

na 10-ciu linii w C; dla

j

±

zyków 4GL ten stosunek mo

°

e by

²

 nawet 1000:1)

• Koncepcja oparta na liniach kodu 

­

ród

®

owego natomiast ca

®

kowicie nie przystaje

do wspó

®

czesnych narz

±

dzi programistycznych, np. opartych o programowanie

wizyjne

• Opiera si

±

 tylko na d

®

ugo

³

ci kodu i nie bierze w ogóle pod uwag

±

funkcjonalno

³

ci ani z

®

o

°

ono

³

ci produktu

• Kwalifikacja przedsi

±

wzi

±

cia do predefiniowanych klas oraz dobór czynników

modyfikuj

¯

cych jest trudny, a ewentualne b

®

±

dy mog

¯

 prowadzi

²

 do znacznych

rozbie

°

no

³

ci pomi

±

dzy oczekiwanym i rzeczywistym kosztem

´

µ

·uµ{¸

¹

º

¸

»:¼(½(º

¼u¾

º

»¿?¼

À4»µ{¸

»?Á

Â?·(Ã{ÄňÆ

Ç

È

»

É

Ê

Ë Ì

ÍÌ Ë

Î8ϚÐÑ

Ò

ÓÔМ՚Ö×ÏÙØ1ÚÛ=ÜÞÝ6Ö×ÏרàßÔá1â:Ïãá˜ßåä

• Metoda analizy punktów funkcyjnych (ang. functional points - FP), zosta

æ

a

opracowana przez Albrechta; 

æ

ç

czy ona w

æ

asno

è

ci metody, badaj

ç

cej rozmiar

projektu programu z mo

é

liwo

è

ciami metody badaj

ç

cej produkt programowy

(jego funkcjonalno

è“ê

)

ëíìïî–ðãëíìòñ

ëíìïî–ðãëíìóñõô÷öóë

ô÷öóë

Liczb

ø

 pierwotn

ù

 punktów funkcyjnych (UFP) wylicza si

ø

 korzystaj

ù

c z

nast

ø

puj

ù

cych danych:

• Wej

ú

cia u

û

ytkownika: obiekty wej

ú

ciowe wp

ü

ywaj

ý

cych na dane w systemie

• Wyj

ú

cia u

û

ytkownika: obiekty wyj

ú

ciowe zwi

ý

zane z danymi w systemie

• Zbiory danych wewn

þ

trzne: liczba wewn

þ

trznych plików roboczych

• Zbiory danych zewn

þ

trzne: liczba plików zewn

þ

trznych zape

ü

nianych przez produkt

programowy

• Zapytania zewn

þ

trzne: interfejsy z otoczeniem programu

ÿ











 











 











 !

"$#% 

&('

)+*-,/.10 21)

3(4+57698;:=<$4+5+6?>@:9A 51B

Czynnik z

C

o

D

ono

E

ci

Wej

F

cia u

G

ytkownika (I)

Wyj

F

cia u

G

ytkownika (O)

Zbiory danych wewn

H

trzne (l)

Zbiory danych zewn

H

trzne (E)

Zapytania zewn

H

trzne (F)

Prosty

3
4
7
5
3

I

redni

4
5

10

7
4

Z

J

o

K

ony

6
7

15
10

6

Wagi przypisywane elementom zale

LM

 od ich typu

NPORQ/SUT

NVORQWSUT

X

X

Y[Z

YRZ

\

\

]U^

]U^

_

_

`Ra

`Ra

_

_

b

bUc

c

d

d

eRf

eRf

d

d

gUh

gUh

i

i

j[k

jRk

i

i

lUm

lUm

n

n

o

op

p

n

n

gdzie w

x

- wagi czynników,  e

x

- liczno

q

ci elementów

background image

5

r

s

t

usv

w

x

v

y z { x

z|

x

y}z

~ysv

y

€u ‚ƒ„

…

†

y

‡

ˆ

‰Š

‹Œ‰

ސ9‘1’

“

”?•R–(—7—™˜

š›•

“

œ



ž™Ÿ1ž

 

¡V¢¤£¥1¡§¦7¨7¢

¡?©¤¨ª¥9«­¬-®°¯°±¤²

TCF - liczba ustalana na podstawie

wp

³

ywu 14 czynników

(0.65<=TCF<=1.35 ):

• wyst

´

powanie urz

µ

dze

 komunikacyjnych

• rozproszenie przetwarzania
• d

·

ugo

¸ ¹

 czasu oczekiwania na odpowied

º

systemu

• stopie

»

 obci

¼½

enia sprz

¾

tu istniej

¼

cego

• cz

¾

stotliwo

¿ À

 wykonywania du

½

ych

transakcji

• wprowadzanie danych w trybie

bezpo

¿

rednim

• wydajno

¿À

 u

½

ytkownika ko

»

cowego

• aktualizacja danych w trybie

bezpo

¿

rednim

• z

Á

o

½

ono

¿ À

 przetwarzania danych

• mo

½

liwo

¿ À

 ponownego u

½

ycia

programów w innych

zastosowaniach

Á

atwo

¿ À

 instalacji

Á

atwo

¿ À

 obs

Á

ugi systemu

• rozproszenie terytorialne

Á

atwo

¿ À

 wprowadzania zmian -

piel

¾

gnowania systemu

Â

Ã

Ä

ÅÃÆ

Ç

È

Æ

É Ê Ë È

ÊÌ

È

ÉÍÊ

ÎÉÃÆ

ÉÏ

ÐÅÑÒ ÓÔ

Õ

Ö

É

×

Ø

ÙÚ

Û$Ü%Ù

ÝßÞ(à?á™â-ãäÞ1åRæ$ç(è™é

êUë+ì+è(à¤æîíªïñð$ì7è+à?ò@Þ9óôèVÞVò§õ

• Ocena z

ö

o

÷

ono

ø

ci realizacji systemów

• Audyt projektów
• Wybór systemów informatycznych

funkcjonuj

ù

cych w przedsi

ú

biorstwie do

rein

÷

ynierii (wg. koszt utrzymania/FPs)

• Szacowanie liczby testów
• Ocena jako

ø

ci pracy i wydajno

ø

ci zespo

ö

ów

ludzkich

• Ocena stopnia zmian, wprowadzanych przez

u

÷

ytkownika na poszczególnych etapach

budowy systemu informatycznego

• Prognozowanie kosztów piel

ú

gnacji

i rozwoju systemów

• Porównanie i ocena ró

÷

nych ofert dostawców

oprogramowania pod k

ù

tem merytorycznym i

kosztowym

1 FP 

≈ 125 instrukcji w C

10 FPs - typowy ma

ö

y program

tworzony samodzielnie przez

klienta (1 m-c)

100 FPs - wi

ú

kszo

ø û

 popularnych

aplikacji; warto

ø û

 typowa dla

aplikacji tworzonych przez klienta

samodzielnie (6 m-cy)

1,000 FPs - komercyjne aplikacje w

MS Windows, ma

ö

e aplikacje klient-

serwer (10 osób, ponad 12 m-cy)

10,000 FPs - systemy (100 osób,

ponad 18 m-cy)

100,000 FPs - MS Windows’95, MVS,

systemy militarne

ü

ý

þ

ÿý











 

ý

 

ÿ 













 

!#"%$'&)(+*-,/.%0

12&)(3,#451

• Alternatywna metoda w stosunku do punktów funkcyjnych

zaproponowana na pocz

6

tku lat 90-tych przez Bankera i wspó

7

p.

• Wykorzystywana do j

8

zyków programowania baz danych, 4GL

– obiektowe w nazwie nie ma tutaj zwi

9

zku z programowaniem obiektowym

• Liczba punktów obiektowych jest wa

:

on

;

 sum

;

:

– liczby ró

<

nych formatek ekranowych (prosty ekran - 1 punkt, 

=

redno z

>

o

<

ony - 2

punkty, bardzo z

>

o

<

ony - 3 punkty)

– liczba generowanych raportów (prosty raport - 2 punkty, 

=

rednio skomplikowany -

5 punktów, a potencjalnie najtrudniejsze do utworzenia - 8 p.)

– liczba modu

>

ów w j

?

zykach 3GL (takich jak C++; Java) , które nale

<

y utworzy

@

 w

celu uzupe

>

nienia kodu 4GL - ka

<

dy modu

>

 10 punktów

• Zalet

;

 punktów obiektowych w porównaniu z punktami fukcyjnymi jest

to, 

:

A

atwiej je obliczy

B

 na podstawie specyfikacji oprogramowania

wysokiego poziomu

C

D

E

F DG

H

I

G

JKLI

K M

I

J NOK

PJ DG

JOQ

R F STU V

W

X

J

Y

Z

[ U

\3]^[

_a`ab

cedgfihj'k/l

`mconp`qhsr+f'tuj

v

w xzys{

|}~z€‚ƒ

x3„|O…)€z‚

† ƒ

‡‰ˆŠw‹})…uŒ

• Wiele zamierze



 zwi

Ž

zanych z metrykami oprogramowania zawiod



o,

gdy



 cele by



y zwykle s



abo zdefiniowane; aby temu przeciwdzia



a

‘

 na

Uniwersytecie Maryland (Vic Basili et al.) opracowano metod

’

 GQM

• Trzy podstawowe kroki:

– ustalenie celów w kategoriach zamiaruperspektywy i 

“

rodowiska

– ponowne wypowiedzenie celów w  terminach opowiedzi na 

”

atwe do

“skwantyfikowania” pytania

– okre

•

lenie metryk i danych, które nale

–

y zgromadzi

—

, aby udzieli

—

 odpowiedzi na

postawione pytania

• Dzi

˜

ki takiemu u

™

o

š

eniu koncentrujemy si

˜

 tylko na metrykach, które

odnosz

›

 si

˜

 do interesuj

›

cego nas celu

• Klika pomiarów, aby odpowiedzie

œ

 na jedno pytanie; pojedynczy

pomiar mo

š

e mie

œ

 zastosowanie do kilku pyta



ž

Ÿ

 

¡ Ÿ¢

£

¤

¢

¥¦§¤

¦ ¨

¤

¥ © ¦

ª¥ Ÿ¢

¥ «

¬ ¡­® ¯°

±

²

¥

³

´

µ ¶

·¸ µ

¹#ºz»‹¼2½

¾

¿qÀÂÁÄÃ2ÅuÆ%ÇzȋÃ#ÉËÊz¿'Ì/Í

¿ÏÎeÐ5Ñ

Oceni

Ò

 skuteczno

Ó+Ò

 narz

Ô

dzia ‘X’

Kto u

Õ

ywa

narz

Ö

dzia ‘X’ ?

Jaka jest wydajno

ר

 

programisty?

Jaka jest 

jako

ר

 kodu?

CEL:

PYTANIA:

METRYKI:

Odsetek 

programistów

Do

×

wiadczenie

programistów:

- lata pracy

- miesi

Ù

ce 

stosowania ‘X’

Wielko

ר

 kodu:

- KLOC

- FP

- ....

Nak

Ú

ad

pracy

Defekty

...

Û

Ü

Ý

Þ Üß

à

á

ß

âãäá

ã å

á

â æOã

çâ Üß

âOè

é Þ êëì í

î

ï

â

ð

ñ

ò ó

ô3ò^õ

öø÷gùsúzûü

ý

÷

þ

ÿ

    

Niedojrza



o





Dojrza



o

 

!

Improwizacja podczas procesu

wytwórczego

!

Proces jest wyspecyfikowany, ale

specyfikacja nie jest stosowana

!

Dora

"

ne  reagowanie w sytuacji

kryzysów

!

Harmonogram i bud

#

et s

$

przekraczane

!

Funkcjonalno

%'&

 jest stopniowo

okrajana

!

Jako

%'&

 produktu jest niska

!

Brak obiektywnych kryteriów oceny

(

Zdolno

)'*

 do  budowy

oprogramowania jest cech

+

organizacji a nie personelu

(

Proces jest zdefiniowany, znany i

wykorzystywany

(

Proces jest obserwowany i

ulepszany

(

Prace s

+

 planowane i monitorowane

(

Role i odpowiedzialno

)

ci s

+

zdefiniowane

(

Obiektywna, ilo

)

ciowa ocena

background image

6

,

-

.

/0-21

3

4

1

576'8'4

609

4

5;:<6

=>5;-21

5<?

@</'A2B;CED

F

G

5

H

I

JLK

MNJPO

QSRTUWVTRYX[Z\^]

_

R

`

ab

cde fghikjlnmNjodfpqg re

• Model dojrza

s

o

t

ci procesu wytwórczego (ang. Capability Maturity Model -

CMM) zosta

s

 opracowany w latach 80-tych przez ameryka

u

ski Instytut

In

v

ynierii Oprogramowania na zlecenie rz

w

du USA

• Wykorzystywany by

x

 w procedurach oceny (klasyfikacji) potencjalnych

wykonawców oprogramowania dla Departamentu Obrony

• Opiera si

y

 w znacznym stopniu na koncepcjach TQM (ang. Total Quality

Management)

• Ocenia wiele ró

v

nych atrybutów wytwarzania oprogramowania, obejmuj

w

cych

u

v

ycie narz

y

dzi i standardowych praktyk

• Model ten szybko zyska

x

 szerok

w

 akceptacj

y

 jako wzorzec do usprawniania

procesu programowania

• Wywar

x

 znaczny wp

x

yw na u

z

wiadomienie znaczenia miar i ich stosowanie,

gdy

v

 w CMM miary s

w

 uwa

v

ane za wa

v

ne dla osi

w

gni

y

cia wy

v

szych

poziomów usprawnienia procesu

{

|

}

~0|2

€





‚7ƒ'„'

ƒ0…



‚;†‡ƒ

ˆ>‚;|2

‚‡‰

Š<~0‹EŒ'PŽ





‚

‘

’

“P”

• “–”

—˜™›š

˜œŸž¡ ˜Y¢[£™^¤

¥

˜

¦

§š¨©žnª¨¬«£§« ¨

Wyró

v

niono 5 poziomów dojrza

x

o

z

ci wytwórców (poczynaj

w

c od p. najni

v

szego):

• pocz

­

tkowy (1) - proces chaotyczny, nie istniej

­

 

®

adne standardy, decyzje podejmowane

ad hoc; mo

®

e dotyczy

¯

 nawet firm o dobrym zaawansowaniu technicznym

• powtarzalny (2) - proces zindywidualizowany;przedsi

°

wzi

°

cia wykonywane w podobny

sposób (standardy de facto); standardy nie s

­

 udokumentowane i nie istniej

­

 

±

cis

²

e

procedury kontroli

• zdefiniowany (3) - proces zinstytucjonalizowany; standardy post

°

powania s

­

zdefiniowane, sformalizowane i ich stosowanie jest kontrolowane

• zarz

­

dzany (4) - proces nie tylko podlega kontroli ale jest równie

®

 mierzony w sposób

ilo

±

ciowy; informacje zwrotne wykorzystywane s

­

 do sterowania procesem

• optymalizuj

­

cy (5) - standardy s

­

 ci

­

gle uaktualniane; informacje zwrotne wp

²

ywaj

­

 na

ulepszenie procesu; standardy zawieraj

­

 elementy pozwalaj

­

ce na dostrojenie procesu

do aktualnych potrzeb

Niewiele firm uzyska

x

o poziom 3-ci, umo

v

liwiaj

w

cy dostarczanie oprogr. dla Dep.

Obrony; tylko IBM w zakresie oprogr. promu kosmicznego dla NASA uzyska

x

poziom 5-ty