Nauka o przestępstwie

NAUKA O PRZESTĘPSTWIE

I. STRUKTURA PRZESTĘPSTWA

uporządkowany katalog warunków, które

musi spełniad zachowanie człowieka, aby

można było uznad je za przestępstwo, a

także relacje jakie zachodzą pomiędzy tymi

warunkami

Aby dany zachowania człowieka mógł zostad

uznany za przestępstwo musi on:

. zostad zakwalifikowany jako czyn

2. musi byd to czyn bezprawny
3. musi byd to czyn karalny
4. musi byd to czyn karygodny
5. musi byd to czyn zawiniony

Czyn jako zachowanie człowieka

Problem odpowiedzialności karnej osób

prawnych i innych jednostek organizacyjnych

nie posiadających osobowości prawnej

Ad. 2 czyn bezprawny:

a) sprzeczny z normą sankcjonowaną:
-narusza albo naraża dobro prawne na

niebezpieczeostwo

- narusza wykształconą przez wiedzę i

doświadczenie regułę postępowania z dobrem

prawnym

b) nie jest popełniony w okolicznościach

wyłączających bezprawnośd

Ad. 3 czyn karalny

a) zachowanie poddane prawnokarnemu

wartościowaniu musi byd zgodne z
ustawowym wzorcem zachowania karalnego

b) nie zachodzą okoliczności wyłączające

karalnośd

Ad. 4 czyn karygodny

Art. 1 § 2 k.k.

Nie stanowi przestępstwa czyn zabroniony, którego

społeczna szkodliwośd jest znikoma.

Art. 115 § 2 k.k.

Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd

bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra,

rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i

okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez

sprawcę obowiązków, jak również postad zamiaru,

motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności

i stopieo ich naruszenia.

Ad. 5 czyn zawiniony

art. 1 § 3 k.k.

Nie popełnia przestępstwa sprawca czynu

zabronionego, jeżeli nie można mu przypisad

winy w czasie czynu.

II. ZNAMIONA CZYNU

ZABRONIONEGO

elementy (składniki) wzorca karalnego

zachowania jakim jest typ czynu zabronionego,
a więc cechy, które musi posiadad zachowanie,
aby byd zgodnym z typem czynu zabronionego

1. Strukturalna analiza znamion

typu czynu zabronionego

1. Znamiona obligatoryjne typu czynu zabronionego:

a) określenie podmiotu, który może byd sprawcą czynu zabronionego,
b) określenie czynności wykonawczej albo skutku przestępnego,
c) strona podmiotowa

d) wskazanie dobra prawnego będącego przedmiotem ochrony
e) reguły postępowania dobrem

D, E - znamiona konstytutywne dla samego naruszenia normy sankcjonowanej, które

nie muszą byd wprost ujęte w przepisie ustawy karnej

Ad. A) ) określenie podmiotu, który może byd sprawcą czynu zabronionego

- Przestępstwo powszechne
- Przestępstwo indywidualne

Art. 2. k.k.

Odpowiedzialności karnej za przestępstwo skutkowe popełnione przez zaniechanie

podlega ten tylko, na kim ciążył prawny, szczególny obowiązek zapobiegnięcia

skutkowi.

Ad. C) kryterium stosunku psychicznego sprawcy do czynu

• przestępstwo umyślne
• przestępstwo nieumyślne
• przestępstwo umyślno-nieumyślne
• przestępstwo nieumyślno-nieumyślne

Art. 9 k.k.

§ 1. Czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego

popełnienia, to jest chce go popełnid albo przewidując możliwośd jego popełnienia,

na to się godzi.

§ 2. Czyn zabroniony popełniony jest nieumyślnie, jeżeli sprawca nie mając zamiaru

jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowania ostrożności

wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwośd popełnienia tego czynu

przewidywał albo mógł przewidzied.

§ 3. Sprawca ponosi surowszą odpowiedzialnośd, którą ustawa uzależnia od

określonego następstwa czynu zabronionego, jeżeli następstwo to przewidywał

albo mógł przewidzied.