(Microsoft Word - Wyk\263ady z budownictwa.doc)

Budownictwo - wszelka działalność człowieka związana z budową obiektów
budowlanych, konserwacją istniejących obiektów, rozbiórką.
Technologia wznoszenia obiektów budowlanych zależy od strony materiałowej,
fizykobudowli, od strony normalizacyjnej , aspektów prawnych.
Budowla – przedmiot , który powstaje w wyniku działalności budowlanej. Powinien :

stanowić skończoną całość użytkową

obiekt wyodrębniony w przestrzeni

z gruntem połączonym w sposób trwały

Budowla

1 Wszelkie budowle inżynierskie 2 wszelkie
budynki

a podziemne

b naziemne

Budowle inżynierskie – może służyć do potrzeb przemysłu , łączności , energetyki
Np. most wiszący , komin przemysłowy , wieża wyciągowa, wieżowy zbiornik na
wodę, zapora wodna silos zbożowy.

Budynek – ogranicza pewną przestrzeń zamnknietą, która jest wydzielona , do
użytkowania w określonych celach
Zadaniem budownictwa jest obudowanie przestrzeni by można ją było użytkować
zgodnie z potrzebami.

Warunki które ma spelniać budynek:

osłonić przestrzeń przed szkodliwymi działaniami klimatycznymi

zabezpieczyć przestrzeń przed wejściem niepowolanych osób

zabezpieczyć przed drganiami , hałasem

ochrona przed ogniami , piorunami

By zapewnić bezpieczeństwo zapewnić warunki w miarę racjonalnej eksploatacji
budynku

Wymagania w stosunku do budynku:

do funkcji osłonowych budynku => odpowiednia temperatura, odpowiednie
warunki klimatyczne, ochrona przed pożarem , racjonalna eksploatacja
budynku

do funkcji konstrukcyjnych – poczucie bezpieczenstwa w sensie
konstrukcyjnym ( wytrzymałość – zapewnienie wytrzymałości wszelkich
odkształceń).

Budynek składa się z pewnych elementów które połączone w pewne grupy dadzą
nam ustroje – np. Ściana – w niej słupy lub belki

strop

klatka schodowa

dach

Funkcje elementów i ustrojów:

konstrukcyjne ( pełni wyłącznie tą funkcję np. fundament)

osłonowe( wyłącznie tę funkcję pełni np. pokrycie dachu)

Ściana osłonowa łączy te funkcje
Odbudowa- polega na przywróceniu zdolności użytkowej zniszczonemu obiektowi
budowlanemu lub budowli
Przebudowa – wprowadzenie zasadniczych zmian w istniejących obiekcie
budowlanym ( np. wymieniamy elementy konstrukcyjne, instalację) , ulepszanie
techniczne , zmiana funkcji budynku.
Rekonstrukcja – ( odtworzenie) – całkowicie lub częściowo odtwarzamy
zniszczony obiekt budowlany w miejscu jego lokalizacji
Rozbudowa – powiększenie obiektu budowlanego lub budynku np. przez
powiększenie kubatury
Nadbudowa – zwiekszenie wysokości budynku bez zmiany powierzchni zabudowy

Dobudowa – zwiększenie powierzchni zabudowy
Adaptacja – przystosowanie obiektu budowlanego lub budowli do spełnienia
innych funkcji niż do tych których był przystosowany
Remont – wykonanie pewnych robot budowlanych w istniejącym obiekcie, które
wykraczają poza zakres bieżących prac konserwatorskich
Warunek: nie może powodować zmian użytkowanie budowli.

Materiały do budowania:

drewno ( konstrukcje nośne stanowią np. bale drewniane, szkielet budowlany
, płyty drewniane)

kamień ( zastąpiony przez wypalaną cegłę) + zaprawa np. sciana szcytowa ,
filary kamienne

stal – umożliwia tworzenie budowli bardzo wytrzymałych, a jednocześnie
lekkich

beton ( beton + stal = żelbet) dodatek stali zwiększa wytrzymałość na
zignanie, material ognioodporny

przekroje aluminiowe

tworzywa sztuczne

O dopasowaniu materiału decydują:

funkcja

parametry geometryczne

obciążenie

architektonika

charakter środowiska w którym przyjdzie pracować budynkowi

Koordynacja wymiarowa w budownictwie: tak dobierać współzależne wymiary
przy projektowaniu i budownictwie, aby ze sobą grały by była koordynacja między
nimi, zapewnienie zgodności między nimi.
System modularny obowiązuje w budownictwie.

Wymiary współzależne – zgodne ze sobą
System modularny ( moduł – przyjęta jednakowa długość)
Moduł w trzech kierunkach – powstaje siatka modularna

M = 100 mm – moduł podstawowy
Moduły pochodne – multimoduły
3 M = 300 mm – w budownictwie mieszkaniowym
6 M = 600 mm – w budownictwie mieszkaniowym
12 M = 1200 mm
30 M = 3000 mm
Submoduły – coś mniejszego od  modułu podstawowego
0,1 M = 10 mm
0,5 M= 50 mm

Fundament – by budowla się nie zapadła , by ten sam ciężar budowli rozłożyć na
powierzchni większej po to by ten ciężar się rozłożył równomiernie – jego
zadaniem jest przekazywanie obciążenia z budowli na podłoże gruntowe tak by
ten grunt nie osiadał nadmiernie ale powolnie i równomiernie. Musimy wiedzieć
jakie obciążenie ma przenieść, podłoże jakie jest: piasek, skała, glina, torf,
Sposób przekazywania energii :
a)

fundament bezpośredni – obciążenie przekazywane bezpośrednio na podłoże (

wprost przez dolną powierzchnię – podstawę fundamentu)

fundament pośredni ( sztuczne) – obciążenie z budowli na podłoże jest

przekazywane jeszcze za pośrednictwem przez inne elementy które
wprowadza się do gruntu lub formułuje

fundamenty te wykonuje się w wykopach lub posadawia się na warstwie

betonu chudego, to są fundamenty ( stopy fundamentowe , ławy)

studnie , kesony , scianki szczelne

Idea pracy – u góry znajduje się ten właściwy fundament łączący się z budowlą

Fundament ze względu na głębokość posadowienia:

płytkie

głębokie

Są zwykle bezpośrednimi fundamentami bo bezpośrednio opierają się na tej

warstwie nośnej podłoża która zalega na nieznacznej głębokości ( tzn. ok. 4 –
5 m ) np. fundamenty płytowe, stopy, rusztowe

, ławy fundamentowe , skrzyniowe
b)

Warstwa nośna gruntu znajduje się stosunkowo głęboko; zdarza się że

fundamenty głębokie to też fundamenty bezpośrednie ale częsciej to
fundamenty pośrednie np. pale , studnie, kesony

Uzgadniamy nośność podłoża , głębokość przemarzania gruntu ( zamarzanie wody w
porach gruntu – zwiększa się objętość gruntu , pęcznieje i wysadza te elementy
gruntu które są pod ziemią – norma PN – 81/ B – 03020. Grunty budowlane.
Posadowienie budowli. Obliczenia statyczne i projektowanie). Grunt może przemarzać
do tej głębokości od 0,8 do 1,4 m

Woda gruntowa – jaki poziom – wpływa na sposób wyboru fundamentu. Fundament
musi się znaleźć poniżej strefy przemarzania.
Stopy żelbetowe stosuje się pod pojedyncze słupy ( rozstaw słupów nie większy niż
4-5 m)
ławy fundamentowe – np. pod ściany lub słupy gdy są blisko siebie ( ławy z żelbetu,
cegły , betonu elementow prefabrykowanych) ławy z żelbetu – przy słabych
gruntach, dużym obciążeniu budynku.

Słaby grunt a obciążenie z budynku spore to fundament rusztowy ( połączone ławy
ze sobą ) – połączenie sztywne.
Płyty fundamentowe -   gdy powierzchnia podstaw jest duża i wolnej powierchni jest
bardzo mało trzeba zabudować płytę fundamentową( gdy grunt jest niejednorodny ,
gdy podziemia znajdują się poniżej zwierciadła wody gruntowej).Ogólnie
powierzchnie podstawy ław czy słupów jest na tyle duża że są bardzo blisko siebie
mało wolnej przestrzeni, robi się płytę.
Płyta fundamentowa:

gładka

żebrowa

grzybkowa

Fundament skrzyniowy – to duże płyty połączone monolitycznie za pomocą dwóch
ścian. Mamy płytę dolną i gorną . Taki fundament powinien być pod całym domem,
charakteryzuje się duża sztywnością. Stosujemy pod bardzo duże budynki lub
budynki o różnych wielkościach. Jest on jednak bardzo drogi . stosujemy takie na
podłożach gdzie były kopalnie.

Fundamenty na palach – stsoujemy gdy w poziomie posadowienia budynku nie ma
odpowiedniego gruntu o właściwej nośności. Gdy warstwy w gruncie się zalegają
poziomo i gdy są  ograniczenia w związku z umieszczeniem budynku. Pal ma
przenieść obciążenie z budynku na podłoże.
1 przenosi obciążenie przez podstawę pali 2 przenoszenie poprzez opór tarcia na
pobocznicy samego pala

Podział pali:

normalne – noścność zależy od tego oporu gruntu i oporu tarcia na pobocznicy
samego pala

stojące – nośność zależy prawie wyłącznie od oporu gruntu pod ostrzem pala

zawieszone – nośność zależy prawie wyłącznie od oporu tarcia na całej
długości pobocznicy pala

Materiały na pale:

drewno

stal

beton, beton sprężony

żelbet

W zależności od materiału i spsobu instalacji pale dzielimy :

wbijane w grunt

monolityczne wykonywane w gruncie ( betonowe , żelbetonowe)

Fundament studnia – to rura o dużej średnicy ( praca robotników w tej studni).
Stosujemy w podobnych przypadkach jak pale. Jeżeli chodzi o montaż to fundament
studnia jest prostsza na pierwszy rzut oka. Stosujemy gdy grunt nośny zalega bardzo
głęboko gdy mamy bardzo duże obciążenia nie pionowe ale poziome- obciążenia
parasejsmiczne jeżeli chcemy wykorzystać te podziemne studnie. To fundament ma
bardzo duże obciążenia.
Materiał : beton , żelbet. Możemy ten fundament stosować nawet gdy mamy duży
poziom wody gruntowej.

Ściany
Ściany pełnią funkcję przegród pionowych, mogą oddzielać budynek od części
zewnętrznej i chronią przed czynnikami atmosferycznymi lub oddzielać
pomieszczenia wewnątrz budynku.
Jako przegrody pionowe pełnią 2 funkcje:

izolacyjną

konstrukcyjną

Funkcja izolacyjna – wpływy atmosferyczne , izolacja cieplna , wilgotnosciwoa ,
akustyczna , świetlna
Funkcja konstrukcyjna – to przenoszenie obciążeń przede wszystkim pionowych;
poziome – parcie wiatru , parcie gruntu ( ale nie każda ściana czyli piwnica )

Klasyfikacja ścian:
1 usytuowanie ścian w budynku :

zewnętrzne

wewnętrzne

2 materiał na ściany ( konstrukcji)

drewno

ceramika

gips

żelbet

beton

3 charakter przenoszonych obciążęń :

nośne

samonośne

nienośne

Nośne – konstrukcyjne – przenoszą ciężar własny i innych elementów, które na nich
spoczywają oraz obciążenia budynku. Ciężary te są przekazywane bezpośrednio z
nośnej ściany na inne elementy nośne np. na niższe ściany nośne ( kondygnacja
niższa) lub fundamnety

Przykąłdy mury o wysokiej wytrzymałości , ściany żelbetowe, monolityczne , na ogół
ciężkie.

Samonośne – nie podpierają stropu , ani dachu niosą tylko ciężar własny i przekazują
na następne elementy, najczęściej bezpośrednio na fundament. Stosowane
najczęściej w budownictwie szkieletowym – wypełniają go i usztywniają całą
konstrukcję.

Nienośne – nie bierze się ich pod uwagę gdy patrzymy na obciążenie budynku, nic się
od nich nie wymaga oprócz rozdzielenia budynku ,przy projektowaniu traktuje się je
jako balast. Niekiedy jednak usztywniają budynek ( mały stopień ).
Często bywa tak , że ściana izolacyjna może być równocześnie konstrukcyjną – nośną
( budownictwo tradycyjne)
Sciany mogą mieć strukturę:

jednomateriałową ( 1 warstwa )

wielomateriałową( wiele wartsw)

Ściana wielowarstwowa składa się z co najmniej dwóch rodzajów materiałów i coś
między nimi np. materiał izolacyjny

Elementy dodatkowe ścian wpływają na konstrukcję , cechy użytkowe i efektywność
wyglądu:

nadproża – belka która przykrywa otwór , element nośny konstrukcyjny

gzymsy – element dekoracyjny – wystaje poza lico ściany

wieńce

cokoły – przy podstawie ściany posadzka budynkowa

filary między – okienne – opierają się na nim nadproża to część ściany poza
oknem

filary podokienne

Wieńce – pod gzymsem , jest elementem konstrukcyjnym usytuowanym na obwodzie
budynku na poziomie stropu – wiąże ze ścianą usztywnia budynek w poziomach
stropu.


Materiały ścienne powinny być chronione bardzo dobrze przed wilgocią i w trakcie
produkcji sprzedaży , budowy i eksploatacji.

Wymagania techniczne:
Ścianny zewnętrzne:

odpowiednia nośność , wytrzymałość dobra izolacyjność cieplan i
wilgotnościowa. Dobra izolacyjność akustyczna

wieloletnia trwałość eksploatacyjna

duża mrozoodporność

odporna na korozję

odporność biologiczna

ognioodporna – wymagana ognioodporność wg normy

duża stateczność

akumulacyjność cieplna

niezbyt duża nasiąkliwość

słabe podciąganie kapilarne

korzystna paraprzepustowość

szybko schnąca

bardzo ładna

tania

Ściany wewnętrzne :

dobra izolacyjność akustyczna

odpowiednia wytrzymałość

odpowiednia ognioodporność

trwałość

Materiały ścienne powinny być chronione przed wilgocią w trakcie produkcji ,
sprzedaży , budowy i eksploatacji.

Rodzaje ścian

Ściany z kamieni naturalnych – kamień ma dużą przenikalność wilgoci, ciepła, raczej
nie stosowane w budynkach ocieplanych, są to najstarsze ściany stosowane w
obwarowanich , ogrodzeniach lub gorskich budowlach ( elementy).

Typy:

mury dzikie

z kamienia lamamnego

cyklopowe

mozaikowe

ciosowe

Układane są warstwami, duże kamienie znajdują się w narożach lub na zewnątrz,
ponieważ duży kamień wiąże dwa kierunki biegun ściany.

Mury dzikie – to ściany z kamieni polnych nieobrobionych , układane na zaprawie lub
na sucho. Stosuje się dużo kamieni, długich sięgacze , układane w poprzek stabilizują
wytrzymałość muru należy od będącej tam zaprawy, ale są mało wytrzymałe.

Mury warstwowe – kamienie łupane warstwowo, muszą mieć duże powierzchnie
płaskie i w miarę rownoległe , powiązana warstwa powinna mieć grubość  ok. 10 cm,
spoiny między warstwami powinny być równoległe do siebie.

Mury cyklopowe – powierzchnie licowe , zewnętrzne. Są wykoanne ze specjalnie
wycinanaych , zdobionych kamieni i rola tej ściany to przede wszystkim
dekoracyjność. Trudno wyrożnić piony i poziomy, ale zasada działania spoin jest
zachowna to jest nie są wiązane pionowo. Do okładania cokołów , wewnątrz muru
kamień łamany.

Mury mozaikowe – kształt w nich prostokoątny , mogą mieć  wewnątrz różne kształty
, muszą mieć jakąś określoną mniej więcej wielkość szerokość, nie ma warstw.

Mury ciosowe – wznoszone rzadko , stsowane w budowlach inżynierskich , wykonuje
się je na wyrownanej warstwie, stanowią dla innych, elementów kosntrukcyjnych

licówkę. Kamień twardy, niezwietrzały , odporny na wpływyw atmosferyczne,
określona wytrzymałość, powinien być ładny. Mury ciosowe i wapienne.

25x25x14 wymiar
38x25x14 wymiar

Ściany drewniane:

Konstrukcja sciany jest z drewna , wyeliminowane z polskiego budownictwa po 2
wojnie swiatowej – deficyt drewna , przepisy , wyparcie przez inne materiały mniej
palne.
Zalety – stosunkowo niewielka masa przy określonej wytrzymałości, oszczędne – bo
obciążenie ze ścian przekazywane na podłoże i fundament.;

korzystny współczynnik przenikania ciepla , dobra akumulacja

korzystne właściwości mechaniczno – wytrzymałościowe

łatwy szybki montaż

roboty budowlane mogą być wykonywane w zimie

w takich budynkach można zamieszkać do razu po wzniesieniu ( zbudowaniu)

Wady:

uleganie korozji biologicznej , atmosferycznej , chemicznej ( wilgoć, szkodniki ,
grzyby)

kurczy się przy wysychaniu ( znacznie)

mała odporność na działanie ognia

krotka żywotność

Konstrukcje:

Ściany wieńcowe – wykonywane tak że poziomo układamy krawędziami,( poziomo
lub pionowo układa się okrąglaki lub krawędziaki)

Prostota wykonania, bardzo dobre zabezpieczenie przed deszczem , zimnem , wodą
natomiast jest duże zużycie materiału ( drewna). Stosowane ; rekonstrukcje, tradycje
góralskie.
Podwalina: to dolny pierwszy wieniec, kładziony na podmurówce, cokole.
Połączenia są dodatkowo uszczelniane np. suchym mchem, słomą , filcem, sznurem.
Grubość ściany to jest 12 – 24 cm. Ściana drewniana o grubości 12 cm jest równa (
jeżeli chodzi o przenikanie ciepla ) ma te same właściwości cieple co ściana z cegły o
grubości 50 cm.

Ściany słupowo – ryglowe – to typowa konstrukcja szkieletowa, zużycie drewna
ogranicza się do konstrukcji szkieletu. Musi być podmurówka, cokół  potem pierwsza
belka, podwalina.
Składa się ona ze słupów, między którymi są belki czyli rygle, a na końcu jest oczep –
zamyka ścianę od góry. Rolę usztywniania ściany pełnią zastrzały.
Z takiej ściany mogą być wykonane budynki parterowe ale działa ona też do
kondygnacji.

Wypełnianie szkieletu to:

mur ceglany – mur pruski, jest on następnie docieplany

deski , płyty , a przestrzeń między nimi wypełniamy wełną mineralną

prefabrykaty ściany o konstrukcji drewnianej; deski styropian , plyty
klinkierowe, wełna mineralna, paraizolacja , płyta gipsowo – kartonowa(
zestaw)

Technologie te stają się u nas coraz bardziej popularne, przyszły do nas z innych
krajow ( usa canada)

Ściany murowane:
Ściany te wykonywane są z elementów drobnych, prostopadłościennych –
ceramicznych ( pustaki , cegły pełne drążone )

betonowych ( klocki betonowe , pustaki)

cegły wapienno – pustakowe – niektóre ściany kamienne

Muszą mieć projektowaną nośność odpowiednią izolacyjność, przepuszczalność,
odporność na korozje, niezbyt dużą nasiąkliwość.

Gazobeton – dobre własności izolacyjne
Elementy ściany układane :

na płasko – siła działa pionowo

na romb

na stojąco( rzadko)

Między drobnymi elementami jest spoina czyli zaprawa.

Cegły na płasko, na romb.
Ściana przenosi głównie naprężenia ściskające. Rolą zaprawy jest przenoszenie
naprężeń rownomiernie. Zaprawy ( cementowe, wapienne, cementowo – wapienne ,
wapienno – gipsowe) . Nośność zaprawy < nośność cegły
Zaprawa równomiernie powinna być rozłożona na powierzchni.
Zaprawy :

poziome – od 12 – 15 mm

pionowe ( w murkach ) – do 10 mm

spoiny w poszczegolnych warstwach powinny być w stosunku do siebie przesunięte(
nie w jednej linii).

Ściany:

ceglane

z pustaków( np. ceramiczne) ( kanały ustawione rownolegle do lica ściany.

Ściany buduje się z pustaków ceramicznych gdyż mają bardzo dobrą izolację
elastyczną i cieplną.Izolacja cieplna wynosi 0,75 W/ m2 x K to musi być ściana o
grubości 5 cm.

Stosuje się tu zaprawę bardzo gęstą by nie zatkać szczelin w pustaku. Pustaki z
betonu ( z dodatkiem kruszyw lekkich).

Technologia thermomur – ściana wykonana z elementów izolacyjno – szalunkowo –
lekkie elementy drobnowymiarowe z twardego styropianu. Wykonuje się ściany
nośne budynków.
Zalety:

Materiał bezpieczny dla otoczenia , trwały , zmiany jego cech nie zachodzą do
120 C , jest ciepłochronny, chemicznie neutralny , nienasiąkliwy , jest odporny na
działanie bakterii , mikroorganizmów, nie rozprzestrzenia ognia , samogaszący ,
odporny na działanie promieni ultrafioletowych.

Wady:

Nieodporny na działanie rozpuszczalników organicznych ( aceton , terpentyna,
nafta,  alkohole , benzyna, produkty ropopochodne – smoła)

Styropianowe elementy tworzą ułożone tzw. Deskowanie – szalunek , kanały w
tym styropianie na budowie wypełnione są betonem, w kanałach można włożyć
uzbrojenie.
Po zestawieniu tworzą sztywny układ bez zaprawy na swojej powierzchni mają
uformowane wypustki.

Izolacyjność takiej ściany wynosi.
0,28 N/ m2 x K

Ściana :

Ściana murowana warstwowa.
Dodaje się warstwy w celu zwiększenia izolacyjności cieplnej zewnętrznych ścian.
Jako: - mury szczelinowe wypełnione powietrzem zawartym między warstwami

szczeliny się wypełnia materiałem termoizolacyjnym

W ścianie warstwowej musi być warstwa konstrukcyjna ( tylko na nią układa się
wieńce; przenieść obciążenia pionowe ; współpracuje przy przenoszeniu obciążeń
poziomych za pomocą                ) od strony wewnętrznej ściany ; potem warstwa
izolacji.

Osłonowo – zewnętrzna warstwa – od strony lica , chroni warstwę izolacyjną;
powinna przenieść swój własny ciężar , przenosi obciążenie poziome.

Osłonowa – spełniać musi wymagania ( grubość ok. 0,5 cegły ) – z odpowiednich
materiałów ( np.  cegły ) odporna na uszkodzenia mechaniczne, termiczne.

Ściany monolityczne

Betonowe :

ze zwykłego betonu – masa właściwa 2500 kg/ m3

beton lekki z lżejszym 1400 – 1700 kg/m3

Ściany żelbetowe- wykonywane za pomocą rożnego rodzaju deskowań, form

Deskowanie:

przestawne – wielokrotnie ustawia i przestawi się w trakcie budowania; służy
do wylewania fragmentu lub całej ściany na całej kondygnacji.

Tunelowe , przesuwne – stosuje się gdy budynek jest o podłużnym układzie
konstrukcyjnym. Ten tunel przesuwamy wzdłuż muru w czasie wylewania.

Ślizgowe – do betonowych ścianek nośnych, pionowych ; przesuwa się
pionowo wyżej

Budynki prefabrykowane wielkopłytowe i wielkoblokowe

Ściany wielkoblokowe: grubość 24 lub 48 cm ( jako wewn elemnet 24 cm, zewn
element 48 cm ) , szerokość 89, 119, 149 cm , wysokość  jednej kondygnacji 252 cm
Wielkokanałowe – wypelniane betonem lub nie.

Ściany wielkopłytowe- powierzchnia ścian są bardzo duże , wystarczają na np. 1 lub
2 pomieszczenia. Różnią się rozstawem ścian nośnych , rozwiązaniami
poszczegolnych elementów, układem ścian nośnych ( np. poprzeczno – podłużnych )

Stropy – płaskie przegrody poziome, które dzielą budynek na kondygnacje.

Każdy strop musi mieć konstrukcję nośną natomiast reszta zależy od jego funkcji jaką
ten strop ma spełniać ( np. różne wykonania sufitu, różne warstwy podłogowe)

Funkcje stropu:

przenosić obciążenia (stałe i użytkowe )i przekazuje je na ściany nośne niższej
kondygnacji lub na konstrukcję nośną ściany

usztywnienie budynków w płaszczyźnie poziomej

chronić np. przed przepływem gazów

akustyczność , ogniotrwałość

sztywność , wytrzymałość

nie powinien wykazywać znacznych ugięć

zapobiegać utracie sztywności pod wpływem sił poziomych

Połączenie między stropem a ścianą za pomocą wieńca.
Utarta sztywności – wyboczenie.

Klasyfikacja stropów

1 ze względu na materiał:

drewniane

stalowe

stalowo – betonowe

stalowo – ceramiczne

z betonu sprężonego

2 ze względu na miejsce stropu ( połączenie stropu w budynku)

nadpiwniczne

międzypiętrowe

stropodachy , poddasza

3 ze względu na rodzaj konstrukcji stropu :

belkowe

na belkach

płytowe

płytowo – żebrowe

gęsto żebrowe

rusztowe

kasetonowe

grzybkowe

4 ze względu na sposób wykonania:

monolityczne

prefabrykowane

monolityczno – prefabrykowane

5 ze względu na ich ognioodporność

palne

niepalne

Stropy belkowe – wykonanie np. ułożone obok siebie (na podporach) belki stalowe
walcowane lub ułożone obok siebie ( mniej więcej o przekroju kwadratu z
wydrążonym otworem)

Strop na belkach – składają się z belek które oparte są na podporach ( ścianach lub
ryglach) a przestrzenie między belkami są wypełnione w postaci płyt , pustaków ,
łupin , sklepień

Stropy płytowe – o stałej grubości płyta monolityczna lub z elementów
prefabrykowanych

Stropy płytowo – żebrowe – płyta + żebro ( zazwyczaj wystają w dół)

Strop gęsto – żebrowy- żebra są blisko siebie ( 30 – 60 cm ) , przestrzenie między
żebrami mogą być wypełnione

Strop rusztowy – konstrukcje stanowią wzajemnie przenikające się w 2 kierunkach (
belki stalowe, żelbetowe. Ruszt opiera się na obwodzie ( ściany ) na nich leży płyta
nie połączona monolitycznie z rusztowaniem, ona nie współpracuje przy przenoszeniu
obciążeń odkształceń.
Stropy kasetonowe z drewna ( to imitacja belek tam są wstawki skrzynkowe a nie
całe belki )lub z żelbetu ( tam płyta połączona monolitycznie z  belkami rusztu)

Strop grzybkowy- płyta żelbetowa oparta bezpośrednio na słupach , których głowice
są poszerzone, tworzą taki grzybek. One zapobiegają przebiciu stropu przez słup.

Parametry  przy doborze stropu:

maksymalna rozpiętość do której strop może być użyty

maksymalne dopuszczalne obciążenie użytkowe przy danej rozpiętości ( ciężar
własny stropu na m2 powierzchni )

własności izolacyjne

technologia montażu stropu

koszt budowy stropu

jaką ma pełnić funkcję

Informacje o stropie:

rozpiętość maksymalna w [ m ]

dopuszczalne obciążenie charakterystyczne [ kN/ m2 stropu]

grubość stropu , wysokość stropu [ mm]

masa konstrukcji stropu [ kg/m2 stropu]

współczynnik przenikania ciepla k w [ W / m2x K]

izolacyjność akustyczna w [ Db] decybelach

dopuszczenie obciążen dynamicznych [ TAK / NIE]

Stropy drewniane do lat 40 tych ubiegłego wieku były stosowane , ograniczenie
nastapiło przez niedobór materiału. Stosowane również w budynkach murowanych.
Stropy drewniane zbudowane z belek drewnianych o różnych wielkościach ( 8x18 –
18 x28 cm przekrój) tworzą belkowania stropów. Belki stropowe układane są
prostopadle do osi budynku, leżą zwykle na ścianach podłużnych układane zwykle co
80 – 100 cm , rzadziej co 120 cm. Przekroje lite i złożone ( belki gęściej ułożone ).
Rozpiętość belek nie przekracza ok. 6 m . Zabezpiecza się belki przed butwieniem ,
zniszczeniem w murze wilgocią;

gnaizdo w otworze oparta jest belka ma wymiary większe niż belka, eliminuje
się bezpośredni styk belki z murem.

Belkę opiera się na pewnej izolacji np. na papie na na impregowanej ,pokładka
dębowej a ona na warstwie izolacyjnej z papy. Końcówki belki powlekane środkiem
grzybobójczym, okładane papą powlekane smołą. Ustawiamy wolne lica belki by
miała możliwość odparowania. Długość oparcia belki równa wysokości belki. Aby
belki się trzymały to się je kotwi ( zew i wewnętrznie).
Końce belek specjalnie się kotwi ( są po obu stronach belek), by utwierdzić belki w
murze.
Nie kotwi się wszystkich belek. Przy złożonych praktycznie co 2- 3 belkę ale nie
rzadziej niż co 2,5 m.
Stropy:

nagi – belkowy z tzw. Ociepleniem , stosowany głównie jako strop poddasza w
budynkach mieszkalnych, jednorodzinnych , gospodarczych ( z wierzchu
przybija się deski)

do stropu nagiego przymocowana jest podsufitka z desek 19 – 50 mm lub
płyt drewnopochodnych

Strop podwójny cichy lub szkolny – ma szczególne własności akustyczne

        Górna część to część nośna
       Dolna to część samonośna. Drgania górnej części nie przekazywane na
dolną.

kasetonowy ( belka lita + imitacja bellki w drugą stronę)

Stropy na belkach stalowych

Najczęściej  belki stalowe walcowane o przekroju dwuteowym

Rozstaw belek różny zależny od sposobu wypełniania przestrzeni między belkami,
rozpiętości stropu i od obciążeń które działają na ten strop.
Strop od ( 120 – 180 cm – 2 m ) jeśli wypełnienie jest ceramiczne ( cegła pełna lub
dziurawka) zbrojone bednarkami. Nie przekracza 2m jeśli wypełnienie jest
żelbetowymi płytami.
Stropy Kleina z płytą ceramiczną. Układa się długością prostopadle do belek , spoiny
przesuwa się o 0,5 cegły. Deskowanie podwiesza się do belek stalowych ( drutami)od
dołu -= po to by zaprawa stężniała, po 7 dniach ściąga się deskowanie. Cegły układa
się na deskowaniu, zalewa się zaprawą.
Strop z płytą żelbetową prefabrykowaną lub ceglaną. Stropy lżejsze niż w stropie
Kleina.
Strop na belkach stalowych wypełnionych żelbetonem – nie ma tu deskowania ,
krótszy czas wykonywania stropu.

Stropy żelbetowe monolityczne
Wylewane bezpośrednio na budowie , wylewane na mokro
Zalety

–

trwałe i ognioodporne

–

dobrze przenoszą chwilowe obciążenie

–

dobrze przenoszą obciążenia dynamiczne

–

usztywniają budynek w kierunkach poziomych ( np. wiatru )

–

nie ma ograniczeń co do kształtu elementów

(Poziom drgań niżej niż poziom drgań oddziaływań na ludzi.)

Wady:

duży ciężar

drogie fundamenty

marne własności izolacyjne ( termiczne i akustyczne)

Można je wykonać jako:

płytowe

płytowo – żebrowe

kasetonowe

grzybkowe

Płytowe – jeden z najstarszych ,
zbrojone jednokierunkowe, krzyżowe dwukierunkowe. Zbrojone jednokierunkowe
gdy płyta ma wymiary takie że bok krótszy do długiego > 2. Krzyżowe - stosunek
boków < 2.

Płyty żelbetowe mogą być wykonane jako:

jedno przęsłowe swobodnie podparte

utwierdzone w przesłonie

Zbrojenie zależy od podparcia płyty.

Stropy prefabrykowane

W zależności od przeznaczenia mogą mieć różne przekroje od pełnych po kanałowe
w różnej postaci lub jako żebrowe

Zaletą tych płyt kanałowych :

przy stosunkowo małej wysokości ok. 24 cm zapewniają gładkość sufitu ,
podłogi

Produkuje się jako :

nie sprężone – zwykłe płyty żelbetowe

sprężone – zbrojenia mogą tworzyć struny, kable które wprowadza się
wstępnie naprężenie ( mamy zapas naprężen)

Wady( sprężone ) płyty prefabrykowane:

tendencja do klawiszowania , do spękań, każda z płyt ugina się niezależnie od
pozostałych.

Strop gęsto żebrowe

Gęsty rozstaw bele co 30 , 60 cm nie więcej niż  90 cm. Między żebrami musi być
wypełnienie; pustakami lub płytami z izolacją cieplno – akustyczną i to  np.
zabetonowane na budowie tworzy monolit.
Dzieli się je na 3 odmiany ( sposób wykonania stropu ):

o żebrach wykonywanych całkowicie na budowie ( strop Akermana)

na belkach żelbetowych całkowicie prefabrykowanych ( strop DZ)

na żebrach częsciowo prefabrykowanych ( strop Ferta – bardzo dobrze pracuje
)

Te trzy odmiany stropów sprawiają wrażenie monolitycznych.