o
sobowość
d
ekad
y
polskiej
logistyki
szczęściu trzeba pomagać
Alicja Kostecka
Lubię być pionierem
Tytuły Osobowości dekady Polskiej Logistyki zostały
przyznane przez Wydawnictwo Eurologistics oraz data
group Consulting w ubiegłym roku podczas gali Logistyki
i Transportu. nagroda zrodziła się z pomysłu i potrzeby
wydawcy i dgC uhonorowania ludzi najbardziej zasłużonych
w ostatniej dekadzie dla rozwoju polskiej logistyki.
Przy wyborze kandydatów do przyzna-
nia tytułu pomysłodawcy tytułu wzię-
li pod uwagę przede wszystkim wkład
w rozwój logistyki, transparentność pro-
wadzonych interesów i aktywność spo-
łeczną w organizowaniu życia branży.
W uzasadnieniu przyznania tytułu Oso-
bowości Dekady Polskiej Logistyki Ada-
mowi Ramsowi napisano: wytrwale stoi
za sterem firmy, którą stworzył i spraw-
nie przeprowadził przez wszystkie burze
dekoniunktury, jak wprawny pilot pro-
wadzący swój samolot będący jego pry-
watną pasją.
Laureat odbierając nagrodę powiedział:
Jest mi niezmiernie miło otrzymać tak
specjalne wyróżnienie, tym bardziej że
logistyką zajmuję się od ponad 30 lat.
Szczególnie cenię sobie to wyróżnienie
za to, że znalazłem się w tak doborowym
gronie wyróżnionych.
- Żeby znaleźć się w takim gronie, trzeba
mieć w życiu dużo szczęścia – powiada,
gdy pytam, w jaki sposób znalazł się
w tak znakomitym towarzystwie.
Bo jak inaczej nazwać możliwość uczest-
niczenia w największej inwestycji po-
przedniego systemu w Polsce – budowie
Huty Katowice. Młody inżynier (ab-
solwent Politechniki Śląskiej) – Adam
Rams zostaje na budowie Huty Katowi-
ce kierownikiem budowy jednego z wy-
działów. – Była to nieprawdopodobna
wręcz przygoda i zawodowa szkoła ży-
cia – wspomina Rams – bo mieliśmy ci-
che przyzwolenie (z uwagi na charakter
przedsięwzięcia) na wdrażanie różnych,
czasami wręcz nieprawdopodobnych
pomysłów, byle terminy zostały dotrzy-
mane. Po trzech latach pracy w Polsce
operatywny inżynier zostaje wysłany
do Iraku, gdzie z konstruktora prze-
istacza się w handlowca. Firma, która
w tym czasie (lata 80-te) jest general-
nym wykonawcą w Iraku wielu projek-
tów budowlanych, powierza Adamowi
Ramsowi odpowiedzialność za centralne
zakupy z importu sprzętu budowlanego
i materiałów budowlanych. Rams przy-
gotowuje więc oferty, negocjuje kontrak-
ty, a następnie je realizuje. I wówczas, po
raz pierwszy, tak naprawdę ma do czy-
nienia z prawdziwą logistyką. Różnoraki
sprzęt budowlany oraz dziesiątki tysięcy
ton cementu, stali zbrojeniowej, drewna
i innych materiałów sprowadzanych na
budowy w Iraku, z uwagi na wojnę z Ira-
nem i blokadę portu w Basrach, dociera
najpierw drogą morską do portów w Sy-
rii, Libanie, Kuwejcie oraz Jordanii, a na-
stępnie drogą lądową do Iraku. Zorgani-
zowanie płynności dostaw w kraju, który
toczył wojnę, było prawdziwym wyzwa-
niem logistycznym, nieporównywalnym
z dzisiejszymi problemami, tym bardziej
że jedynym skutecznym środkiem ko-
munikacji był telex. O Internecie czy też
telefonii komórkowej nikt wtedy nie sły-
szał, a łączność tradycyjnymi telefonami
była podobna do łączności w ówczesnej
Polsce.
- Nigdy nie zapomnę przygody logi-
stycznej związanej z dostawą na budowę
w Północnym Iraku, transportem lądo-
wym, kolumn rektyfikacyjnych o śred-
nicy 6 metrów – wspomina śmiejąc się.
– Przewoziliśmy je w segmentach
z portu w Kuwejcie, pokonując pustynie,
budując przeprawy przez koryta wy-
schniętych rzek. Niekiedy musieliśmy
przejeżdżać przez wsie, burząc budynki,
gdyż drogi były za wąskie. Poznałem
wtedy wielu tubylców, z którymi nego-
cjowaliśmy „ad hoc” warunki przejazdu
i zrozumiałem wówczas, co to są nego-
cjacje pod przymusem. Transport reali-
zowaliśmy na zlecenie japońskiej firmy
i udało się nam dostarczyć towar na czas
i w całości, mimo że część trasy można
było pokonać pieszo, z uwagi na żółwie
tempo poruszania się konwoju. Dodatko-
wym wyzwaniem logistycznym było też
karmienie pochodzących z różnych kon-
tynentów, krajów i kręgów kulturowych
uczestników konwoju.
Po 10 latach spędzonych na kontraktach
na Bliskim Wschodzie Adam Rams nie
był już inżynierem–konstruktorem, lecz
prawdziwym handlowcem, który nego-
cjował na całym świecie wielomiliono-
we kontrakty budowlane.
W 1988 r. w samolocie z Teheranu do
Warszawy, przeglądając „Rynki Zagra-
niczne”, przeczytał o uchwaleniu przez
Sejm ustaw o wolności gospodarczej
w Polsce. – Pomyślałem, po co ja mam
dalej jeździć na Bliski Wschód, kiedy
Polska staje się Kuwejtem – śmieje się
Rams. – Już na lotnisku postanowiłem,
że na Bliski Wschód nie wrócę.
Wraz z gronem pięciu kolegów w 1989 r.
założyli firmę transportową Delta Trans,
która zajęła się przewozem wszelkiego
rodzaju drobnicy do Polski z różnych za-
kątków świata. W kraju handel uliczny
i bazarowy był w pełnym rozkwicie. –
Ktoś przecież musiał się profesjonalnie
zająć przywozem tych towarów z Nie-
miec, Turcji, Emiratów Arabskich – po-
wiada Rams. – Rozwój firmy Delta Trans
odbywał się więc w postępie ciągłym.
Zaczynaliśmy od dwóch Liazów, a dziś
mamy 400 ciężarówek i zatrudniamy
1200 ludzi – mówi z dumą.
Przez wiele lat większość zysków firma
inwestowała nie tylko w rozwój środków
transportu, ale także agencji celnych,
magazynów i innej infrastruktury. Szyb-
ki rozwój Delta Trans jak i innych rodzi-
mych firm z sektora TSL był możliwy
Fot. Marek Loss
Grudzień 2012 - Styczeń 2013 nr 6/2012 (73) / www.eurologistics.pl
76
