background image

Obliczenie przepływów maksymalnych rocznych o określonym prawdopodobieństwie 

wystąpienia w przekrojach niekontrolowanych formułą opadową. 

 

Dla  zlewni  mniejszych  od  50km

do  obliczenia  przepływu  maksymalnego  o  określonym 

prawdopodobieństwie przewyższenia stosuje się formułę opadową: 

 

 

   

j

p

p

A

H

fF

Q

1

1

 

 

gdzie: 

Q

p

 - przepływ maksymalny roczny o prawdopodobieństwie p, 

f - bezwymiarowy współczynnik kształtu fali  

F

1

 - maksymalny moduł odpływu jednostkowego, 

φ - współczynnik odpływu (tabela B7), 

H

1

 - maksymalny opad dobowy o prawdopodobieństwie 1%, 

A - powierzchnia zlewni,        

λ

p

 - kwantyl rozkładu dla założonego prawdopodobieństwa p (tabela B1), 

δ

j

 - współczynnik redukcji jeziornej. 

 

Spadek zlewni  I

rl 

oblicza się po sporządzeniu profilu podłużnego cieku wraz z sucha 

doliną do przekroju badanego. 

Maksymalny moduł odpływu jednostkowego  F

1

  określa  się  z  tabeli  B3  w  zależności 

od hydromorfologicznej charakterystyki koryta cieku Φ

r

 i czasu spływu po stokach t

s

 

 

Hydromorfologiczną charakterystykę koryta cieku do przekroju ujęcia oblicza się ze wzoru: 

 

4

1

4

1

3

1

)

(

)

(

1000

1

H

A

mI

l

L

rl

r

 

 

gdzie: 

L + l  – długość cieku głównego wraz z suchą doliną [km], 

m – miara szorstkości koryta cieku z tabeli B2, 

I

rl

 – średni spadek zlewni [

00

0

]. 

 

background image

Czas  spływu  po  stokach  t

(tabela  B4)  określa  się  w  zależności  od 

hydromorfologicznej charakterystyki stoków Φ

s

 

2

1

4

1

2

1

)

(

)

1000

(

1

H

I

m

l

s

s

s

s

 

 

gdzie:                                                                                                                           

l

s

 - średnia długość stoków [km], 

m

s

 - miara szorstkości stoków odczytana z tabeli B5, 

I

s

 średni spadek stoków . 

 

8

,

1

1

s

l

 

gdzie: 

 - gęstość sieci rzecznej 

 

A

l

L

)

(

 

gdzie: 

L+l – długość cieków wraz z suchymi dolinami [km], 

A – powierzchnia zlewni [km

2

]  

 

A

k

h

I

s

 

gdzie: 

 

h – różnica poziomów dwóch sąsiednich warstwic [m], 

 

k – długość warstwic [km].