background image

Karty graficzne 

 

 

 

 

KARTY GRAFICZNE 

 

Krzysztof Bienias   KrWzFb 1011 / 2004 / 2005 

Marcin Karny         KrWzFb 1011 / 2004 / 2005 

 

Historia karty graficznej 

Pierwsze komputery komunikowały się z człowiekiem za pomocą lampek bądź  dalekopisu.             
Z czasem zaczęto używać monitorów, które wyświetlały niezgrabne litery, a potem sięgnięto        
po ułatwiającą kontakt z użytkownikiem grafikę. 

 

Pierwszymi sterownikami graficznymi stosowanymi do współpracy z mikrokomputerami były   
tzw. karty MDA (Monochrome Display Adapter) pozwalające emitować na ekranie monitora obraz 
jednobarwny. 

 

Niedługo potem IBM zaproponował swoją pierwszą kartę graficzną – CGA (Color Graphics 
Adapter), która prócz tekstowych trybów pracy oferowała pierwsze tryby graficzne. Pierwszy, 
chyba najbardziej utożsamiany z CGA, miał rozdzielczość 320x200, z "oszałamiającą" liczbą 
czterech kolorów (dostępnych z dwóch palet: pierwsza zawierała kolory: biały,  czarny,                  
różowy i jaskrawo-niebieski, a druga także biały  i  czarny  oraz  niezdecydowany  zielony                     
i pomarańczowo-czerwony). Drugi tryb oferował większą rozdzielczość - 640x200, jednak już 
tylko w dwóch kolorach. 

Informacje ogólne 

Karta graficzna - karta rozszerzeń umiejscawiana na płycie głównej poprzez gniazdo PCI lub 
AGP, która odpowiada w komputerze za obraz wyświetlany przez monitor. Karty graficzne różnią 
się między sobą szybkością pracy, wielkością pamięci RAM, wyświetlaną rozdzielczością obrazu, 
liczba dostępnych kolorów oraz częstotliwością odświeżania obrazu.  

Liczba wyświetlanych jednocześnie kolorów zależy od możliwości zainstalowanej w komputerze 
karty graficznej.

 

Naturalnie wraz ze wzrostem liczby kolorów maleje szybkość przetwarzania 

obrazu. Rozdzielczość obrazu mówi o tym, z ilu punktów (pikseli) się on składa. Jej wartością jest 
liczba punktów obrazu w linii pomnożona przez liczbę linii. Im wyższa jest ta wartość, tym 
ostrzejszy obraz możemy uzyskać. Za standard w Windows przyjmuje się rozdzielczość 800/600 
punktów. Żaden komputer PC nie nadaje się do pracy bez karty graficznej. Jakość obrazu zależy 
przede wszystkim od jego częstotliwości odświeżania: im częściej odświeżany jest w czasie jednej 
sekundy obraz, tym spokojniej jest on postrzegany przez ludzkie oko(nie zauważalne jest 
migotanie obrazu). Częstotliwość odświeżania obrazu mierzona jest w hercach. Aby otrzymać       
w pełni stabilny obraz  konieczne jest co najmniej 72-krotne (72 Hz ) odświeżenie obrazu   w ciągu 
każdej sekundy.

 

 

 

 

Model karty graficznej 

background image

Karty graficzne 

 

Budowa karty graficznej 

 Każda karta graficzna składa się z czterech podstawowych elementów:  

  płytki drukowanej, 
  głównego procesora,  
 pamięci wideo, 
 układu RAMDAC (który często jest zintegrowany z procesorem w jednej obudowie) . 

 

 

Schemat budowy karty graficznej 

Procesor 
Procesor na karcie graficznej wspomaga setki różnych funkcji z trójwymiarowymi włącznie, 
komunikuje się on z pamięcią wysyłając i pobierając z niej informacje o obrazie w tzw. paczkach, 
przy czym wielkość tych paczek zależy od procesora karty. Procesory 64-bitowe wysyłają           
paczki 64-bitowe (8-bajtowe), zaś 128-bitowe paczki 16 bajtowe. To czy procesor jest 64-bitowy             
czy 128-bitowy praktycznie nie powoduje dwukrotnej różnicy prędkości na korzyść układów           
128-bitowych. Przewaga zaczyna być widoczna przy pracy w wyższych rozdzielczościach.

  

Pamięć wideo 
Każda karta graficzna ma własna pamięć RAM, w której przechowuje potrzebne informacje           
o obrazie. Obecnie wielkość tej pamięci to średnio 128 Mb, a coraz częściej  256  Mb  a  nawet       
512 Mb. W pamięci tej przechowywane są dane o każdym punkcie obrazu, a także  tekstury          
(w postaci map bitowych) oraz dane o głębi (z pamięci jest w tym celu wydzielany tzw. bufor Z).  

Układ RAMDAC 

Układ RAMDAC pobiera dane o obrazie wygenerowanym przez procesor karty graficznej. Dane   
te są w postaci zbioru różnokolorowych punktów. Następnie RAMDAC zamienia je na sygnały 
analogowe i wysyła do monitora. Im szybszy RAMDAC, tym więcej potrafi wysłać  informacji     
w ciągu sekundy, co ma bezpośredni wpływ na częstotliwość odświeżania (jest to liczba 
pojedynczych obrazów, jakie wyświetla monitor w ciągu sekundy). Oko ludzkie przestaje 
odróżniać "skoki" między obrazami już przy szybkości ok. 25 obrazów na sekundę,    więc 
częstotliwość 60 Hz wydawałaby się aż za duża. Jak się okazuje w praktyce, przy 60Hz prawie nie 
widać migotania obrazu, ale nasze oczy się meczą. Dlatego do pracy przy komputerze powinniśmy 
ustawiać częstotliwość co najmniej 75Hz, zaś im więcej tym lepiej. 

 

background image

Karty graficzne 

 

Magistrale 
Również czynnikiem wpływającym na prędkość karty graficznej jest typ magistrali, z jaka 
komunikuje się ona z komputerem. 

Rodzaje magistral: 
       -ISA - 16- bitowa magistrala danych, jest już obecnie definitywnie zabytkiem 
       -PCI - 64 -bitowa, max transfer do 138Mb/s  
       -AGP  -  gniazdo  rozszerzeń zaprojektowane przez firmę  Intel  przeznaczone  specjalnie            
do   szybkiego przesyłania danych pomiędzy karta graficzna a procesorem. Max transfer AGP8X   
to 4 GB/s. Obecnie karty graficzne używające tego gniazda stały się standardem. 

Dzisiejsze karty graficzne 

Jeszcze cztery-pięć lat temu dostępne na rynku karty graficzne wyręczały główny procesor 
komputera jedynie przy tworzeniu grafiki płaskiej (2D). Potrafiły rysować prostokąty o żądanych 
wymiarach i położeniu, linie o zadanych punktach końcowych, mogły wybranym kolorem 
wypełniać obszary zamknięte. Jako że robiły to sprzętowo, bez obciążania procesora komputera, 
zostały nazwane akceleratorami. 

Z czasem zaczęły się pojawiać karty, które przyśpieszają także operacje trójwymiarowe (3D): 
nakładanie tekstur na przestrzenne obiekty, filtrowanie tych tekstur metodą dwuliniową               
czy  trójliniową, a także generowanie efektów atmosferycznych (np. mgła, dym). 

Dzisiaj każdy układ graficzny wspomaga zarówno operacje dwuwymiarowe, jak i trójwymiarowe. 
Z rynku całkowicie zniknęły karty bez wsparcia dla operacji 3D. Nawet jeśli pracujemy na naszym 
komputerze wyłącznie w aplikacjach płaskich, musimy się pogodzić z faktem, że  nasza            
karta będzie zdolna do mapowania tekstur czy cieniowania metodą Gourauda. Naturalnie  nie  jest    
to żadna wada, wręcz przeciwnie. 

Najbardziej znaczącą spośród licznych producentów układów graficznych jest firma NVIDIA.    
Nie sprzedaje własnych kart - ale chipy NVIDIA znajdują się na kartach produkowanych przez 
wiele innych firm: Creative Labs, ELSA, Leadtek itd. Istotne jest to, że o wydajności karty 
decyduje układ graficzny, a nie producent samej karty. Akcelerator z procesorem NVIDIA 
GeForce 256 firmowany przez MSI będzie miał praktycznie takie same osiągi, jak karta firmy 
Creative Labs. Poszczególne karty różnych producentów mogą się od siebie różnić jedynie 
dodatkami w postaci wejść czy wyjść wideo lub tunerów telewizyjnych. 

Rynek kart graficznych jest najbardziej prężnie rozwijającym się ramieniem ogólnego rynku 
komputerowego. Wymieniona firma: Nvidia, wraz z drugą – Ati, opanowały dzisiejszy rynek kart 
graficznych praktycznie co miesiąc wprowadzając do swojej bazy procesorów graficznych nowe 
rozwiązania prześcigając się przez to w nowatorskich rozwiązaniach. 

Bibliografia

 

1. http://k-graficzne.republika.pl/4.htm 
2. http://www.budowakomputera.konin.lm.pl/kartagraf.htm 
3. http://www.komputerswiat.pl/informacje/archiwum/menu_gazety.html 
4.  Magazyn komputerowy „Chip”, nr 5 / 2003 
5. Piotr 

Wróblewski, 

„ABC komputera”, Helion Wydawnictwo S. A., Gliwice  

6. Krzysztof 

Wojtuszkiewicz, 

„Jak działa komputer?”, Wydawnictwo MIKOM

 

sp. z o.o.,

  

Warszawa