Tok Show-Hemingway, język polski w gimnazjum


Tok Szok "Polsat"
spotkanie z E. Hemingway'em na lekcji języka polskiego

Serdecznie witam wszystkich zgromadzonych w dzisiejszym programie TOK SZOK w POLSACIE. Witają Państwa PIOTR NAJSZTUB, JACEK ŻAKOWSKI. Jak zapewne Państwu wiadomo, naszym gościem jest wybitny pisarz amerykański, laureat nagrody Nobla, Ernest Hemingway. Zanim powitamy dzisiejszego gościa, chcielibyśmy przedstawić kilka faktów z jego życia, a mianowicie: Pisarz urodził się 21 lipca 1899r. w przedmiejskiej dzielnicy Oak Park. Był jedynym z sześciorga dzieci dr Klarensa Hemingway'a i Grejs z domu Hall. A oto nasz gość. Chcielibyśmy zadać Panu kilka pytań na temat twórczości literackiej i niektórych faktów z życia.

Prowadzący: Co może Pan powiedzieć o swoich początkach literackich?

Autor: Pierwsze kroki stawiałem w miejscowym gimnazjum, do którego uczęszczałem, byłem nawet redaktorem szkolnej gazetki. Pisałem felietony, wiersze i opowiadania.

Prowadzący: Z pewnych źródeł wiadomo nam, że Pańskim hobby było polowanie i wędkarstwo.

Autor: Można powiedzieć, że poszedłem w ślady ojca, bo to on pierwszy zabrał mnie na ryby, w wieku 10 lat dostałem od niego pierwszą strzelbę. Od tej pory każdą wolną chwilę spędzam na polowaniu, rybach, jestem też bywalcem corridy.

Prowadzący: Podobno uczył się Pan gry na wiolonczeli?

Autor: Tak, była to głównie zasługa mojej matki, utalentowanej śpiewaczki; ja nie przejawiałem zdolności muzycznych.

Prowadzący: Miał Pan dość burzliwe dzieciństwo: - kilka ucieczek z domu - awantury z matką....

Autor: Tak, między mną a matką zdarzały się konflikty, była bardzo surowa wobec mnie i mojego rodzeństwa. Najlepiej rozumiałem się z ojcem, był i nadal jest dla mnie największym autorytetem.

Prowadzący: Był Pan bardzo przywiązany do ojca, czy miało to jakiś wpływ na Pańską twórczość?

Autor: Owszem, w wielu moich opowiadaniach można natrafić na ślady domu i wspomnienia ojca.

Prowadzący: Jakie znaczenia miała dla Pana praca w lokalnej gazecie "Komas Sity"?

Autor: Praca w gazecie była dla mnie prawdziwą szkołą stylu. Tam po raz pierwszy zetknąłem się z prawdziwą sztuką pisania.

Prowadzący: Kto wprowadził Pana w świat doborowego towarzystwa literackiego?

Autor: Jak większość literatów, lepsze możliwości dostrzegłem w Paryżu. A trafiłem tam zupełnie niespodziewanie. Dzięki protekcji poznanego przypadkiem amerykańskiego pisarza Sherwooda Andersona.

Prowadzący: Czy to prawda, że Pańska twórczość w dużej mierze oparta jest na materiale autobiograficznym?

Autor: Tak, to prawda. W wielu moich książkach dominuje materiał autobiograficzny. Często bohaterowie moich książek upodabniają się do mnie, mojej rodziny, często przeżywają podobne przygody.

Prowadzący: A teraz przejdźmy do Pana pierwszych sukcesów na gruncie literackim.

Autor: Za mój pierwszy, prawdziwy sukces literacki uważam wydanie mojej debiutanckiej powieści "Słońce też wschodzi", która ukazała się w 1926 roku. Uważam ją za manifest generacji.

Prowadzący: Czy mówiąc "generacja" ma Pan na myśli tzw. pokolenie stracone?

Autor: Tak. Mam na myśli pokolenie ogarnięte pesymizmem po przeżyciach I wojny światowej. Sam uważam się za przedstawiciela tego pokolenia.

Prowadzący: Która powieść przyniosła Panu największą sławę?

Autor: Przełomowym momentem w mojej karierze było wydanie w 1929r. książki "Pożegnanie z bronią". Osiągnęła ona większy sukces niż się tego spodziewałem. Zyskała od razu entuzjastyczne przyjęcie krytyki, zo-stała okrzyknięta najlepszą powieścią o I wojnie światowej. Dzięki niej zyskałem światową renomę. Jednak mimo to największą sławę przyniósł mi "Stary człowiek i morze".

Prowadzący: Właśnie, a propos tej powieści, nie powiedział nam Pan najważniejszego. To właśnie ona przyniosła Panu szereg nagród.

Autor: Książkę "Stary człowiek i morze" napisałem na przełomie lat 1950-51. Po około 200 przeróbkach, 10 marca 1952r. trafiła do wydawcy, a już jesienią tego samego roku znalazła się na sklepowych półkach. W maju 1953r została mi przyznana najwyższa amerykańska nagroda literacka, Pulitzer Prize, za najlepszą książkę roku 1952, za którą uznano "Starego człowieka i morze". Jednak najważniejsze było dopiero przede mną. 28 października 1954r. moja praca zostaje uwieńczona najwyższym wyróżnieniem - nagrodą Nobla.

Serdecznie dziękujemy Panu za wizytę w naszym programie. Było dla nas zaszczytem gościć tak wybitnego pisarza. Mamy nadzieję, że nie jest to Pana ostatnia wizyta w naszym kraju.



Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
W kregu Biblii, język polski w gimnazjum
sp humanistyczny klucze05 06, Język polski gimnazjum, J polski (banie)
Scenariusz lekcji wychowawczej dla II klasy gimnazjum, Język polski gimnazjum, Scenariusze lekcji ,
Podanie, j. polski w gimnazjum- scenariusze lekcji, język polski w gimnazjum, formy wypowiedzi
gim j polski klucze 5 6, Język polski gimnazjum
sp humumanistyczny test 05 06, Język polski gimnazjum, J polski (banie)
gim rozwiazania polski 7 8, Język polski gimnazjum
Piosenka o końcu świata, język polski w gimnazjum
gim polski klucze05 6, Język polski gimnazjum
sp humanistyczny zew, Język polski gimnazjum, J polski (banie)
sp humanistyczny zadania etap 1, Język polski gimnazjum, J polski (banie)
KONTRAKT NA WYKONANIE PROJEKTU, Język polski gimnazjum
co to jest reportaz, j. polski w gimnazjum- scenariusze lekcji, język polski w gimnazjum, formy wypo
Opisywanie świata, j. polski w gimnazjum- scenariusze lekcji, język polski w gimnazjum, formy wypowi
WARSZTATY INTEGRACYJNE DLA KLAS I GIMNAZJALNYCH, Język polski gimnazjum, Scenariusze lekcji , gimnaz
sp humanistyczny klucz etap 1, Język polski gimnazjum, J polski (banie)
sp wojew zad3, Język polski gimnazjum, J polski (banie)
k polon 2et gym 4 5, Język polski gimnazjum, J polski (banie)

więcej podobnych podstron