prezentacja2 14

background image

Organizacja pracy z uczniem

ze specjalnymi potrzebami

edukacyjnymi

Dęblin 15.09.2010

Dziecko niewidome i słabo

widzące

mgr Grażyna Zając

background image

I Definicje

I Definicje

Ze względów edukacyjnych możemy w
środowisku szkolnym wyróżnić w grupę
dzieci niewidomych i słabo
widzących
.
Dokonując takiego podziału bierzemy
pod uwagę:

ostrość wzroku ucznia po maksymalnej

korekcie optycznej;

– jego funkcjonowanie wzrokowe, czyli

umiejętność wykonywania czynności z
wykorzystaniem wzroku.

background image

Za uczniów niewidomych uznaje się tych
uczniów, którzy zupełnie nie widzą lub
ich ostrość wzroku nie przekracza
1/20 normalnej ostrości widzenia przy
zastosowaniu szkieł korekcyjnych
albo
gdy ich pole widzenia jest ograniczone
do przestrzeni zawartej w 20%.

background image

Do grupy uczniów słabo widzących
zalicza się tych, których ostrość widzenia
po korekcie optycznej sięga 0,3 pełnej
ostrości
.
Uczniowie słabo widzący – z uwagi na
zaburzenia rodzaju widzenia – mają
zróżnicowane kłopoty i trudności.
Jest to bardzo niejednorodna grupa.

background image

Możliwości wzrokowe

Cz

yn

ni

ki

z

ew

tr

zn

e

Wyposażenie i dyspozycje indywidualne

Po

zn

an

ie

In

te

gr

ac

ja

s

en

so

ry

cz

na

Pe

rc

ep

cj

a

Ce

ch

y

ps

yc

hi

cz

ne

Pole widzenia

Motoryka

Funkcje mózgowe

Recepcja światła i barwy

Ostrość

B

a

rw

a

C

za

s

K

o

n

tr

a

st

P

rz

e

st

rz

e

ń

O

św

ie

tl

e

n

ie

Ce

ch

y

fiz

yc

zn

e

Model funkcjonowania

Model funkcjonowania

wzrokowego

wzrokowego

Anne L. Corn

Anne L. Corn

background image

II

II

Następstwa funkcjonalne

Następstwa funkcjonalne

uszkodzenia narządu

uszkodzenia narządu

wzroku

wzroku

Schorzenia układu wzrokowego wpływają
na ograniczenia i trudności w percepcji
wzrokowej osób słabo widzących.

Do następstw funkcjonalnych należą:

background image

Obniżenie ostrości wzroku

.

Prawidłowa ostrość wzroku pozwala na
widzenie bardzo małych przedmiotów.
Osoby

z

obniżoną

ostrością

mają

zmniejszoną

zdolność

spostrzegania

szczegółów,

nie

widzą

obiektów

o

określonej wielkości z odległości, z jakiej
widzi oko pełnosprawne.

background image

Ubytki w polu widzenia.

Mogą dotyczyć centralnego (mroczek
centralny
)

lub

obwodowego

pola

widzenia. 

Ubytki w obwodowym polu widzenia mogą
mieć róż-ne formy, np.: zawężające się pole
widzenia, aż po widzenie lunetowe lub
widzenie połowiczne, polega-jące na braku
połowy widzenia, np. po lewej lub prawej
stronie.

Występują także ubytki mieszane, (mroczki
występują w różnych obszarach pola
widzenia).

background image

Zaburzenie

wrażliwości

na

światło.

Może

przyjąć

formę

olśnień

spowodowanych

np.

przez

gładkie,

błyszczące powierzchnie odbijające światło
lub światłowstrętu (osobie przeszkadza
zbyt duża ilość światła), albo formę
światłolubności – zapotrzebowanie
na dodatkowe źródło światła.

background image

Obniżenie

wrażliwości

na

kontrast.

Polega na tym, że osoba dla lepszego
widzenia potrzebuje dużego kontrastu
pomiędzy figurą, tekstem, a tłem
.

background image

Ślepota zmierzchowa.

Jest to zaburzenie widzenia o zmierzchu,
nazywane też kurzą ślepotą.

Zaburzenie adaptacji do światła i
ciemności.

Jest to

zaburzenie widzenia do zmiennych

warunków

oświetleniowych

.

Czas

potrzebny do zaadaptowania się oka do
nowych warunków – z jasnego w ciemne
(z

nasłonecznionego dworu do ciemnego

pomiesz-czenia) jest stosunkowo długi i
może trwać do pięciu minut.

background image

Zaburzenie spostrzegania głębi

Zmienność widzenia

Zaburzenie widzenia barw

Dwojenie

Ból

Męczliwość

Łzawienie 

Zniekształcenie obrazu

Oczopląs

background image

Łukasz Ostałowski

• Występuje u niego zanik tarczy nerwu wzrokowego obu

oczu, oczopląs. Z diagnozy okulistycznej : pływające ruchy
gałek ocznych, oczopląs, pole widzenia orientacyjne
( obwodowo zakątkowe, zaburzenia widzenia barwnego),
wskazanie na korzystanie z pomocy audiowizualnych.
U chłopca występuje sprzężona niepełnosprawność
ze względu na mózgowe porażenie dziecięce
z niedowładem czterokończynowym i upośledzeniem
umysłowym w stopniu umiarkowanym oraz padaczką.

background image

Kamil Kozak

• MPDz, upośledzenie umysłowe w

stopniu lekkim.

Rozpoznanie okulistyczne:
• Zanik prosty nerwów wzrokowych, zez

rozbieżny naprzemienny (OP częściej),

• Dno OPL - tarcze n II blade, granice

wyraźne,

naczynia

tętnicze

dość

wąskie, siatkówka różowa przyległa,
okolice plamek bez zmian.

background image

Chłopiec patrzy obuocznie, preferencja
- OL, fiksacja - centralna, obwodowe
pole widzenia -ograniczone obwodowo
szczególnie w części dolnej, brak
zbieżności - oczy ustawione w zezie
rozbieżnym, śledzenie obiektów -
skokowe, czasem gubi obiekt, poziom,
pion, ukośnie, po okręgu - dość płynnie,
skokowo w dolnych obszarach;
skrajnym ustawieniom oczu towarzyszy
delikatny oczopląs, przy śledzeniu i
przenoszeniu spojrzenia ruchom oczu
towarzyszy ruch głowy

background image

Oczopląs

• mimowolne ruchy gałek ocznych. Jest to

częsty stan wtórny przy poważnym obniżeniu
ostrości wzroku dziecka. Oczopląs nie
powoduje jakichś istotnych zmian w widzeniu
(np. wrażenia poruszania się przedmiotów),
niemniej jednak wymaga specjalnego wysiłku
przy skupieniu wzroku przez co powoduje
szybkie męczenie się patrzącego. Stwierdzono,
że w miarę rozwoju umiejętności widzenia
oczopląs znacznie się zmniejsza.

background image

Zanik nerwu wzrokowego

powoduje pogorszenie się widzenia,
często potrzebne jest wtedy silne
powiększenie i duża ilość światła.
Widzenie w tych warunkach jest
zmienne, często zależy od stosowanych
aktualnie leków.

Niedowidzący z chorobami nerwu

wzrokowego bardzo słabo rozróżniają
jasne przedmioty na ciemnym tle.
Lepiej widzą ciemne figury na jasnym
tle. Osoby krótkowzroczne lepiej widzą
jasne figury na ciemnym tle.

background image

Zarówno zez, jak i oczopląs wpływają bardzo
na wygląd twarzy dziecka — wada wzroku
staje się widoczna. Dlatego też często przy
zezie podejmuje się leczenie operacyjne w
celu kosmetycznej poprawy wyglądu
dziecka. Jednak najczęściej nie dają one
istotnych zmian w widzeniu. Przy takim
połączeniu schorzeniu

konieczna jest duża

ilość światła i dobre oświetlenie przedmiotu
spostrzeganego

, konieczne jest także

korzystanie ze szkieł optycznych. Dziecko
powinno siedzieć blisko tablicy i otrzymywać
przedmioty przeznaczone do oglądania do
ręki. Optymalne oświetlenie miejsca pracy
powinno wynosić od 250 do 700 lux.

background image

IV

IV

Adaptacja klasy i szkoły

Adaptacja klasy i szkoły

pod kątem

pod kątem

potrzeb i możliwości

potrzeb i możliwości

ucznia

ucznia

z dysfunkcją wzroku

z dysfunkcją wzroku

Na podstawie opracowania: Mirosławy Błaziak i Aldona

Kałkus

(Ośrodek Szkolno – Wychowawczy dla Dzieci i Młodzieży

Słabowidzącej

w Lublinie)

background image

Coraz częstszym staje się fakt nauki
dziecka

słabo

widzącego

lub

niewidomego w szkole ogólno-dostępnej.
By ten czas był dla niego źródłem
satysfakcji, komfortu psychicznego i
samo-realizacji, należy spełnić kilka
warunków:

1. Dokonać adaptacji miejsca pracy

ucznia.

2.

Zapewnić

uczniowi

odpowiednie

oprzyrządowanie i wyposażenie we
właściwe pomoce i materiały.

3.

Zapewnić

specjalistyczną

opiekę

pedagogiczną.

background image

1. Adaptacja miejsca pracy.

Dokonując

modyfikacji

szkolnego

środowiska,

aby

uwzględnić

potrzeby

ucznia słabo widzącego i niewi-domego,
powinniśmy

rozpocząć

działania

od

prostych technicznie zmian w zakresie:

– odpowiedniego oświetlenia,

– kontrastu kolorystycznego,

wielkości wykorzystywanych pomocy

dydaktycznych,

– zorganizowania przestrzeni,

background image

Oświetlenie

Pamiętajmy, że światło słoneczne jest
najbardziej

naturalnym

rodzajem

oświetlenia.

Najkorzystniejszym

typem

oświetlenia

sztucznego

jest

światło

mieszane:

jarzeniowe do ogólnego oświetlenia klasy,
korytarza

czy

innego

pomieszczenia

szkolnego, a dodatkowo światło żarowe do
pracy z bliska.

background image

Dodatkowa

lampa

powinna

być

zaopatrzona w ru-chome ramię, a obudowa
żarówki osłaniać ją całą, by żarówka nie
wystawała

poza

obudowę.

Lampkę

ustawiamy po przeciwnej stronie w
stosunku do ręki pracującej dziecka; do
czytania źródło światła powinno być
umieszczone po tej stronie, po której
uczeń ma lepsze oko. W tym miejscu
należy zwrócić uwagę na zjawisko olśnień
rażącym

światłem,

najczęściej

spowodowane odbiciem promieni od
błyszczących blatów ławek, parkietu,
luster, szyb w meblach lub oknach.

background image

By tego uniknąć powinniśmy pamiętać o
zabez-pieczeniu

w

klasie

możliwości

zasłaniania okien. Pamiętać również należy
o potrzebach ucznia słabo-widzącego ze
światłowstrętem. Ławkę dla takiego ucznia
ustawiamy tyłem do okna i z dala od niego.

background image

Kontrast

Na terenie szkoły należałoby wprowadzić
oznaczenie

pierwszego

i

ostatniego

stopnia schodów jaskrawą farbą lub taśmą
odblaskową, kontrastującą z kolorem
posadzki. Dla bezpieczeństwa ucznia
niewidomego ostrzeżenie o zbliżających
się schodach wykonujemy z paska o
wyczuwalnej fakturze. Krawędzie drzwi,
szafek, parapety, włączniki światła też
oznaczamy jaskrawym kolorem. Listwy
przypodłogowe

oraz

framugi

drzwi

pomalujmy kolorem kontrastującym z
podłogą i ścianami.

background image

Duże powierzchnie malujemy matowymi
farbami o mocnych, czystych kolorach.
Zadbajmy o to, by tablica była duża,
czarna lub ciemnozielona, matowa, gładka
i dobrze oświetlona, a kreda miękka –
biała albo żółta. Blaty powinny mieć
matowe

powierzchnie

lub

matowe

podkładki, najlepiej jednobarwne. Również
jednobarwna, bez wzorów, powinna być
wykładzina dywanowa, która stanowi
niezbędny

element

wyposażenia

sali

lekcyjnej zwłaszcza w klasach nauczania
zintegrowanego.           

background image

Wielkość 

Nauczyciel winien sprawdzić, z jakiej
odległości oraz jakiej wielkości litery i
przedmioty

uczeń

widzi

najlepiej

i

pozwalać

mu

na

podchodzenie

do

oglądanych obiektów, by ułatwić ich
poznanie. Przedmioty o zbyt dużych
rozmiarach

starajmy

się

zastępować

modelami.

background image

Przestrzeń

W klasie stoliki i krzesła ustawmy w taki
sposób, by powstała wyraźnie określona
ścieżka komunika-cyjna. Będzie to z
korzyścią zarówno dla uczniów słabo
widzących lub niewidomych, jak i dla
uczniów pełnosprawnych. Ważne jest, by
nauczyciel zwracał uwagę uczniów na
potrzebę zachowania ładu w sali lekcyjnej,
na dostawianie krzesełek do stolika,
wieszanie plecaków lub umieszczanie ich
w odpo-wiednich miejscach

background image

O ewentualnych zmianach w urządzeniu
klasy zawsze należy poinformować ucznia
z dysfunkcją wzroku. Dobrze jest przyjąć
zasadę, by drzwi do klasy pozostawiać albo
zamknięte, albo całkowicie otwarte.

W pierwszych dniach roku szkolnego
warto

przeprowadzić

dla

wszystkich

uczniów lekcję orientacji. Dzięki temu
uczeń słabo widzący lub niewidomy będzie
umiał zlokalizować i dojść np. do WC,
jadalni, świetlicy, szatni, sekretariatu.

background image

W miarę możliwości nauczyciel powinien
poświęcić temu dodatkowy czas, bądź
zasugerować rodzicom, by o to zadbali.
Dzięki temu dziecko poczuje się w nowym
otoczeniu bezpiecznie i niezależnie. W
klasie należy pomóc uczniowi w nabyciu
orientacji

w

usta-wieniu

mebli,

umiejscowieniu

stanowisk

pracy

ulubionych kolegów, biurka nauczyciela.

background image

Jeśli uczeń jest niewidomy, postarajmy się
o

oznaczenia

dotykowe,

najlepiej

wypukłe, na szafki, półki ucznia, półki z
określonymi pomocami, kartami pracy,
przyborami. Można je oznaczyć podpisami
brajlowskimi.

Oznaczenia

i

podpisy

powinny być tak umieszczone, żeby
dziecko mogło do nich swobodnie sięgnąć
ręką. Od początku kładźmy nacisk na
porządkowanie przez ucznia swoich rzeczy
na półce.

background image

Stałość w ustawieniu sprzętów jest
również istotna w przypadku ucznia
słabo widzącego. Z myślą o nim umieśćmy,
najlepiej na poziomie oczu, duże napisy
z

informacjami

dotyczącymi

rozmieszczenia pomocy. Litery powinny
być duże, drukowane, na matowym,
kontrastowym tle.

background image

Pamiętajmy o kontrastowym zestawianiu
pomocy - wpłynie to na poprawę
widoczności. Pomoce kilkuelementowe,
drobne starajmy się umieszczać w
pojemnikach,

najlepiej

zamykanych.

Dobrym pomysłem może być również
wykończenie kilku ławek (niekoniecznie
tylko

dla

niewidomego

lub

słabo

widzącego)

specjalną

listwą

przymocowaną dookoła całego blatu, by
tworzyła

nieco

podwyższony

brzeg.

Zapobiegnie to zsuwaniu się z blatu stolika
przypadkowo

potrąconych

rzeczy,

a

uczniowi zaoszczędzi kłopotu.

background image

Przy

ewentualnym

zakupie

nowego

sprzętu postarajmy się zaopatrzyć salę
lekcyjną

w

ławki

z ruchomym blatem. Dają one możliwość
ustawienia blatu pod różnym kątem.
Dzięki temu uczeń słabo widzący może
regulować odległość np. do czytanego
tekstu, tak, by zachować prawidłową
postawę ciała.

background image

TRUDNOŚCI  DZIECKA SŁABO

WIDZĄCEGO:

-  

czytanie obszernych tekstów z

podręczników oraz lektur szkolnych,
- odczytywanie zapisów z tablicy,
- odczytywanie i pisanie długich ciągów
działań matematycznych i wzorów
chemicznych,
- czytanie map zagęszczonych różnymi
elementami graficznymi,        

background image

-

nadążanie z robieniem notatek w

czasie lekcji,
- przygotowanie obszernych prac
pisemnych,
- konieczność zbyt długiego
korzystania ze wzroku przy
odrabianiu dużej ilości zadań
domowych.

background image

2. Odpowiednie
oprzyrządowanie
i wyposażenie ucznia we
właściwe
pomoce i materiały.

Ucznia powinien korzystać z pomocy
optycznych na zajęciach szkolnych Jeżeli
dziecko nie korzystało z porad
instruktora widzenia, należy zainicjować
ten kontakt (PZN), głównie w celu
dobrania odpowiedniej pomocy optycznej
oraz

dokonania

funkcjonalnej

oceny

widzenia i ewentualnego uczestnictwa
w zajęciach z rehabilitacji wzroku.

background image

Uczniowi ze szkoły masowej przysługują
dodatkowe godziny rewalidacyjne, w
ramach których mogą być prowadzone:

– usprawnianie widzenia,

– orientacja przestrzenna,

– nauka pisma punktowego.

background image

Rodzaje pomocy optycznych

– lupa (powiększenie od kilku do

kilkunastu);

– powiększalnik TV (powiększenia obrazu

nawet do 64 razy; może być używany do
czytania,

pisania,

rysowania,

kolorowania, oglądania zdjęć, map i
rysunków);  

– luneta lub lornetka (do obserwacji z

daleka w pomieszczeniu – np. tablicy i do
spostrzegania obiektów w terenie)

– okulary z filtrem (podwyższające

kontrast)

background image

Przybory i urządzenia do pisania

brajlem

– maszyna brajlowska (elektroniczna lub

zwykła),

– piórnik brajlowski,
– kostka do nauki brajla,
– alfabet brajla w foliogramie,
– papier brajlowski,
– tabliczka i dłutko brajlowskie,

komputer

z

oprogramowaniem

i

oprzyrządowaniem

dla

osób

niewidomych i słabo widzących,

pomoce

szkolne

z

oznaczeniami

brajlowskimi (kubarytmy, mapa, globus,
linijka, ekierka)

background image

Podręczniki

Podręczniki wydane w wersji brajlowskiej
lub

drukiem

powiększonym

można

pożyczać

w

bibliotekach

Polskiego

Związku Niewidomych, szkołach dla słabo
widzących i niewidomych lub zamawiać
ich wydrukowanie w Centralnym Zakładzie
Wydawnictw

i

Nagrań

PZN

(ul.

Konwiktorska 9, Warszawa).

background image

Ministerstwo Edukacji Narodowej do roku
2008 zlecało wydawanie bezpłatnych
podręczników dla uczniów z dysfunkcją
wzroku w brajlu i powiększonym druku.
Spośród wielu tytułów zatwierdzonych do
użytku szkolnego przez MEN, do adaptacji
w brajlu i powiększonym druku dla
każdego

poziomu

nauczania

i

poszczególnych

przedmiotów

zatwierdzano zwykle jeden podręcznik.
Podręczniki otrzymały wszystkie ośrodki
szkolno-wychowawcze dla niewidomych i
słabo widzących, niektóre kuratoria,
Biblioteka Centralna PZN.

background image

Podręczniki są wypożyczane uczniom na
czas nauki - okres 10 miesięcy. Została też
uruchomiona

strona

internetowa

http://www1.men.gov.pl/caecus

na której

udostępniono do pobrania dla uczniów
niewidomych

adaptacje

podręczników

szkolnych

(lub

ich

pierwszych

części/rozdziałów) kształcenia ogólnego
przeznaczonych

do

klasy

I

szkoły

podstawowej i I klasy gimnazjum,
opracowanych zgodnie z nową podstawą
programową.

background image

Dyrektorzy ośrodków specjalnych, szkół
integra-cyjnych i ogólnodostępnych, w
których uczą się uczniowie z problemami
wzroku

mogą

pobrać

for-mularz

i

oświadczenie, wypełnić go i przesłać pod
adres:

Ministerstwo Edukacji Narodowej,
Departament Zwiększania Szans Edukacyjnych,
Aleja J. Ch. Szucha 25,

00-0918 Warszawa

z dopiskiem "Podręczniki dla uczniów
niewidomych" oraz na adres e-mail:

lidia.jozwiak@men.gov.pl

background image

Przybory do pisania i czytania słabo
widzących

– zeszyty z pogrubioną linią (PZN).
Indywidualnie trzeba dobrać odpowiedni
przyrząd do pisania. Może nim być
cienkopis,

flamaster

z

pogrubioną

końcówką.

– skoroszyty z notatkami (kartki z notatkami
ucznia, który pisze duże litery i cyfry – bo
tylko takie widzi...),

– stoliki z ruchomymi blatami,

– podstawka do książek oraz tzw.
„okienko” do czytania (prostokąt ciemnego
kartonu z wyciętym otworem, odsłaniający
tylko jedną linijkę tekstu).

background image

– „książka mówiona” (tzn. nagrany audio
tekst literacki), którą zwykle można
wypożyczyć w kilku bibliotekach w danym
mieście lub bibliotece PZN,

– dyktafon (do wykorzystywania zwłaszcza
na lekcjach języka obcego),

background image

3.

Specjalistyczna

opieka

pedagogiczna.

Pracujący

w

klasie

integracyjnej

nauczyciel powinien znać metody pracy z
uczniami z dysfunkcją wzroku i tak
planować zajęcia dla uczniów pełno- i
niepełnosprawnych, by realizowane treści
były takie same, natomiast metody
dostosowane do możliwości uczniów słabo
widzących i niewidomych.

Wskazane jest utrzymywanie stałego
kontaktu

z

PZN

oraz

lekarzem

opiekującym się uczniem (przez Rodziców
dziecka)

background image

V Jak pomóc uczniom słabo

V Jak pomóc uczniom słabo

widzącym

widzącym

i niewidomym w

i niewidomym w

szkole masowej –

szkole masowej –

wskazówki

wskazówki

dla nauczyciela

dla nauczyciela

1. Uczeń słabo widzący i niewidomy

powinien dokładnie poznać klasę, szkołę i
jej najbliższe otoczenie.

2. Uczeń słabo widzący powinien mieć

dobrane pomoce optyczne i nieoptyczne
zależnie

od

swoich

indywidualnych

potrzeb.

background image

3.

Miejsce

pracy

dziecka

należy

dostosować

do

jego

potrzeb:

odpowiednie oświetlenie, blisko tablicy i
blisko nauczyciela. Ważnym czynnikiem
na stanowisku pracy jest kontrast. O
kontraście warto pamiętać malując sale,
korytarze, drzwi itp. Przy wyborze
miejsca warto skorzystać z uwag i
sugestii samego ucznia.

4. Powierzchnie, na których pracuje uczeń

słabo

widzący

nie

powinny

być

błyszczące i gładkie.

background image

5. Warto zapoznać kolegów i koleżanki z

klasy z problemami wzroku uczniów
słabo widzących i niewidomych, tworząc
atmosferę życzliwości, zrozumienia i
wzajemnej pomocy, a jednocześnie
stwarzającej możliwość jak największej
samodzielności.

6. Podręczniki dla ucznia słabo widzącego

powinny

zawierać

powiększoną

czcionkę, dla ucznia niewidomego – w
brajlu.

background image

7. Pomoce dydaktyczne uczeń słabo

widzący i niewidomy powinien dostać do
„obejrzenia” z bliska, z możliwością
wzięcia do rąk.

8. Dobierając zeszyty i przybory do pisania

należy

uwzględnić

indywidualne

możliwości i potrzeby ucznia i korzystać
z jego sugestii.

9. Nie należy przywiązywać większej wagi

do kaligrafii ucznia słabo widzącego.
Bardziej należy zwracać uwagę na
wysiłek włożony w pisanie.

background image

10. Notatki prowadzone w czasie lekcji

przez samego ucznia należy ograniczyć
do niezbędnych syntetycznych zapisów.

11. Stosować alfabet ucznia powiększony

do wielkości 2 cm.

12. Stosować ćwiczenia z matematyki i

języka polskiego powiększone 1,5 raza.

13. Polecenia lub tematy na sprawdzianie i

inne teksty dawać napisane na kartkach
czarnym flamastrem.

background image

14. Zaopatrzyć dziecko słabo widzące w

tabliczkę, na której będzie próbował
rozwiązywać zadania, które inne dzieci
akurat rozwiązują na tablicy.

15. Przy zadawaniu prac pisemnych na

lekcji lub do domu należy wziąć pod
uwagę wolniejsze tempo pracy ucznia
słabo widzącego.

16. Stworzyć możliwość pisania prac

domowych

i

sprawdzianów

na

komputerze (dotyczy to zwłaszcza
dłuższych prac pisemnych).

background image

17. Zwłaszcza w klasach starszych warto

umożliwić korzystanie z dyktafonu,
kaset

z

nagranymi

lekturami

i

komputera.

18. Umożliwić nagrywanie dłuższych

tekstów z podręcznika, aby uczeń mógł
je przesłuchiwać.

19. Warto zapewnić pomoc rodziców lub

kolegów przy czytaniu materiału do
opanowania

z

poszczególnych

przedmiotów.

background image

20. W przypadku ucznia niewidomego

dodatkowo należy pamiętać o kilku
wskazówkach:

 Wchodząc do pomieszczenia, w którym

znajduje się uczeń niewidomy trzeba
zasygnalizować swoją obecność, a
opuszczając je - uprzedzić, że się
odchodzi.

 Nie należy dotykać osoby niewidomej

bez

wcześniejszego

słownego

uprzedzenia.

 W kontaktach słownych z osobą

niewidomą nie trzeba mówić głośniej,
niż do innych osób.

background image

 Uczeń niewidomy powinien uczyć się
samodzielności. Gdy sobie nie radzi -
trzeba zapytać czy i jakiej pomocy
oczekuje.

 W towarzystwie osób niewidomych
można swobodnie używać słów typu
popatrz, widzisz, proszę spojrzeć,
zobacz
. Zwroty te na ogół są odbierane
pozytywnie. Osoba niewidoma używa
takiego samego języka, jak widzący.

background image

 Przy określaniu kierunków można
używać zwrotów na prawo, na lewo,
niżej, wyżej, nad, pod,
jak również
określać je przy pomocy kierunków świata.

 W trakcie posiłku można podpowiedzieć
uczniowi niewidomemu, co znajduje się na
talerzu posługując się tarczą zegara (np.
kotlet jest na godzinie siódmej, surówka
na godzinie dwunastej itp.)

21. Podkreślanie mocnych stron ucznia
oraz rozwijanie jego indywidualnych
zainteresowań
i zdolności.

background image

Literatura
1. Jak organizować edukację uczniów ze specjalnymi

potrzebami edukacyjnymi? Przewodnik, Warszawa
2010, MEN

2. Nauczanie niedowidzących w klasach 4 – 8.

A. Pielecki, E. Skrzetuska, WSIP, Warszawa 1991

3. Jak pomóc dzieciom słabowidzącym? Przewodnik,

Poli ART Studio, Lublin 1995

4. http://www.cmppp.edu.pl/node/19820 18.04.2010
5. http:// www.oko.info.pl
6. http://www.pzn.org.pl/porady/73-informacje-o-

podrecznikach-szkolnych.html 18.04.2010

7. http://www.adaptacje.uw.edu.pl/ 18.04.2010

background image

DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ!

Grażyna

Zając


Document Outline


Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
Prezentacja 14 Wiek młodzieńczy i wczesnej dorosłości problrmy
Prezentacja1 14
Prezentacja 14
Epidemiologia prezentacja 14
prezentacja 14
Prezentacja 14 11 2012 Mokrzycki Mo BRUK
Prezentacja 14 Wiek młodzieńczy i wczesnej dorosłości problrmy
Prezentacja1 14
Prezentacja 14
Prezentacja1 14
Prezentacja Szkole ma widze kosztowna 14 10 2010
14 - Spotkanie 1 prezentacja 2, fm, 45 sekundowa prezentacja, sekrety, teczka fm
RAMKA(14)(1), Prezenty
PREZENTACJA EPIDEMIOLOGIA 14 02 10
Prezentacja zagadnień nr 12,13,14
C5 (X7) B2CB011MP0 14 07 08 2013 Prezentacja Przyrządy
MES w00 SD 1zima 2013 14 prezentacja 20131016

więcej podobnych podstron