Odpowiedzi Przykladowy arkusz PR Polski

background image

1

w w w. o p e r o n . p l

Modele odpowiedzi

J´zyk polski

Poziom rozszerzony

Cz´Êç I
Zadanie sprawdzajàce rozumienie czytanego tekstu

O co nas pyta Platon

Model zawiera przewidywane odpowiedzi. Odpowiedzi ucznia mogà przybieraç ró˝nà form´ j´zy-
kowà, ale sens musi byç synonimiczny wobec modelu. Oceniajàc prac´ ucznia, nale˝y stosowaç
punktacj´ z modelu.

Cz´Êç II

Temat 1.

Ró˝ne oblicza piety. Analizujàc dwa teksty kultury:

Lament Êwi´tokrzyski i rzeêb´

Micha∏a Anio∏a

Pieta, przedstaw sposób funkcjonowania motywu Stabat Mater

w literaturze i sztuce. W swej pracy odwo∏aj si´ do innych, znanych tobie dzie∏ li-
teratury i sztuki.

I. Rozwini´cie tematu (0–26 pkt)
1. Rozpoznanie wst´pne (0–2 pkt)
a)

Lament Êwi´tokrzyski (Pos∏uchajcie, bracia mi∏a, ˚ale Matki Boskiej pod krzy˝em) – arcy-
dzie∏o liryki polskiego Êredniowiecza

b)

Pieta (zwana te˝ Pietà watykaƒskà) – renesansowa rzeêba w marmurze Micha∏a Anio∏a

Nr

zadania

Odpowiedzi

Maksymalna

liczba punktów

1.

prawie ka˝de pytanie filozofii wspó∏czesnej odwo∏uje si´ do filozofii Platona

1

2.

Ko∏akowski nie jest bezkrytyczny, ma ÊwiadomoÊç chybionych pomys∏ów Platona,
m.in. wizji utopijnego paƒstwa, na którego czele stoi filozof

1

3.

teoria form (teoria idei)

1

4.

idealnych, ponadczasowych, nieprzestrzennych form, bytów samodzielnych,
niezale˝nych od Êwiata fizycznego i poznania zmys∏owego

1

5.

„sto∏owoÊç”, „∏ó˝kowoÊç” sà to neologizmy (nowe wyrazy), s∏u˝à zobrazowaniu
zwiàzku idei ze Êwiatem realnym

1

6.

Êwiat idei i Êwiat zjawisk to dwa ró˝ne Êwiaty, prawdziwà wiedz´ o tym pierwszym
i umiej´tnoÊç rozró˝nienia dobra i z∏a sà w stanie posiàÊç tylko nieliczni i pozostajà
niezrozumiani przez wi´kszoÊç ˝yjàcà w Êwiecie cieni

1

7.

a) ci, co kochajà màdroÊç i dobro, nie pragnà w∏adzy i nie dà˝à do niej; sà to najlepsi
kandydaci na w∏adców
b) ci, którym brak wiedzy, sà ow∏adni´ci ˝àdzà w∏adzy i bogactwa

1

8.

sceptycznie – by rzàdziç, nie wystarczy posiàÊç wiedz´ metafizycznà i byç sprawnym
intelektualnie, potrzebne sà równie˝ umiej´tnoÊci praktyczne i inne uzdolnienia

1

9.

na przyk∏ad: obrazowoÊç, polemicznoÊç, stawianie pytaƒ, stosowanie szyku
przestawnego i form podmiotu zbiorowego („nie wszystko u Platona wyda nam si´
˝ywe”, „przypowieÊç dotyczy nas, ludzi niewyzwolonych”)

1

10.

na przyk∏ad: „Idee a Êwiat realny”

1

background image

2

w w w. o p e r o n . p l

c) motyw

Stabat Mater – Matka Bolejàca

d) wspólne êród∏o inspiracji, na przyk∏ad: Ewangelia wed∏ug Êw. ¸ukasza (2, 35) o proroctwie star-

ca Symeona, który przepowiada Maryi cierpienie, starochrzeÊcijaƒskie monologi maryjne i miste-
ria, pieʃ Jacopone da Todi

Stabat Mater Dolorosa

2. Analiza i interpretacja pieÊni (0–6 pkt)
na przyk∏ad:
a) arcydzie∏o liryki polskiego Êredniowiecza, obok

Bogurodzicy, jedna z najstarszych pieÊni maryjnych

b) forma monologu cierpiàcej matki stojàcej pod krzy˝em umierajàcego syna
c) wspó∏cierpienie z synem
d) udr´czenie matki patrzàcej na konanie syna na krzy˝u
e) uczucia bólu, rozpaczy, bezradnoÊci, bezsilnoÊci, ˝alu
f) szukanie wsparcia u ludzi, którzy wiedzà, co to ból i cierpienie
g) ostatnia rozmowa z synem, poczucie bezradnoÊci, ˝e nie mo˝e mu ul˝yç w cierpieniu, ch´ç

wzi´cia na siebie jego bólu

h) ˝ale skierowane do anio∏a Gabriela
i) podkreÊlenie ludzkiego wymiaru cierpiàcej matki
j) nawiàzanie tekstu do doloryzmu – pràdu religijnego obecnego w sztuce na prze∏omie XIV/XV wieku
k) adresaci monologu: wierzàcy chrzeÊcijanie, syn – Jezus, anio∏ Gabriel, wszystkie matki
l) analiza budowy utworu i j´zyka, na przyk∏ad: utwór liczàcy 38 wersów o nieregularnej budowie,

forma monologu lirycznego, wskazanie archaizmów, form typowych dla Êredniowiecznej polsz-
czyzny (np. „bracia mi∏a” – stara forma rzeczowników zbiorowych rodzaju ˝eƒskiego w liczbie po-
jedynczej, „moja nadziejo mi∏a”

– mianownik w funkcji wo∏acza, „krasny” – pi´kny, „maciory”

– matki, „krwawe gody” – krwawe Êwi´to, „o˝ala∏a” – op∏aka∏a itp.)

3. Opis i interpretacja rzeêby (0–5 pkt)
na przyk∏ad:
a) renesansowa rzeêba Micha∏ Anio∏a w marmurze, jedno z najwi´kszych arcydzie∏ sztuki chrzeÊcijaƒskiej
b) dzie∏o pe∏ne symbolizmu (gest trzymania Jezusa na kolanach i spokój na twarzy, duchowe pi´k-

no obojga nadziejà na zmartwychwstanie)

c) postaci matki i syna sà wyrazem platoƒskiego pi´kna duszy i cia∏a
d) m∏odoÊç i uduchowione oblicze matki, która rozumie sens cierpienia syna
e) przeniesienie religijnoÊci na grunt estetyczny, mistyka pi´kna zacierajàcego ból
f) perfekcja kompozycyjna (piramida, zamkni´ta w trójkàcie, wzór klasycznego racjonalizmu)

4. Porównanie obu tekstów kultury (0–3 pkt)
na przyk∏ad:
a) kontrast mi´dzy postaciami matek: zwyczajnoÊç/mistycyzm; rozpacz/pi´kno; krzyk, ˝al/spokój,

zastygni´cie w bólu

b) wp∏yw poglàdów estetycznych epok na kszta∏t dzie∏a
c) ró˝ne sposoby mówienia o bólu i znoszenia bólu

5. Konteksty (0–4 pkt)
na przyk∏ad:
a) literacki, na przyk∏ad: Ewangelie o m´ce Paƒskiej,

Stabat Mater Dolorosa Jacapone da Todi, pie-

Êni maryjne, np.

Sta∏a matka bolejàca, misteria

b) plastyczny, na przyk∏ad: Mazzoni – rzeêba

Z∏o˝enie Chrystusa do grobu (postaç zrozpaczonej

matki), Micha∏ Anio∏

Pieta Rondanini, Pieta z Florencji

c) muzyczny:

Stabat Mater Karola Szymanowskiego skomponowana do pieÊni Êredniowiecznej

w przek∏adzie Józefa Jankowskiego

J´zyk polski. Poziom rozszerzony

background image

3

w w w. o p e r o n . p l

6. Sposób funkcjonowania motywu

Stabat Mater (0–3 pkt)

na przyk∏ad:
a) bezpoÊrednie nawiàzania do motywu maryjnego (np. Kazimierz Wierzyƒski,

Pieta, Matka Bolesna)

b) przeniesienie motywu maryjnego na czasy wspó∏czesne autorom,

Stabat Mater stanie si´ moty-

wem matki, zwyk∏ej, ziemskiej kobiety op∏akujàcej zabitego syna (np. Józef Wittlin,

Stabat Ma-

ter, Kazimierz Wierzyƒski, Matka, Matka poleg∏ych, Matki traci∏y pami´ç, Krzysztof Kamil Baczyƒ-
ski,

Elegia o... ch∏opcu polskim)

c) bolesna analogia mi´dzy Matkà Bolejàcà a dziejami Polski (np. Adam Mickiewicz, Widzenie ks. Pio-

tra, III cz.

Dziadów, Do Matki Polki)

7. Wnioski (0–3 pkt)
Pe∏ny:
Na przyk∏ad: Interpretujàc odmienne teksty kultury – Êredniowiecznà pieʃ religijnà i rzeêb´ rene-
sansowego mistrza – dostrzegamy ró˝ne oblicza cierpienia i sposoby jego interpretacji, wynikajà-
ce w znacznej mierze z tendencji estetycznych i Êwiatopoglàdu epoki, jak równie˝ z osobowoÊci
twórcy. Ból mo˝na g∏oÊno wykrzyczeç lub ukryç swe cierpienie, przenieÊç je w wymiar mistyczny,
duchowy. Motyw

Stabat Mater w literaturze polskiej mo˝e przybraç równie˝ innà form´: pojawia

si´ matka Polka cierpiàca po Êmierci pomordowanych synów i Matka-Polska jako symbol cierpiàcej
Ojczyzny i tak jak Matka Boska pod krzy˝em doÊwiadczajàca w∏asnej niemocy i cierpienia po-
nad ludzkie si∏y.

Stabat Mater wtopi∏a si´ w losy Polski i losy matek op∏akujàcych Êmierç dzieci. (3)

Cz´Êciowy:
Dostrze˝enie ró˝nic mi´dzy tekstami kultury, wskazanie na obecnoÊç motywu w literaturze, do-
strze˝enie zwiàzku mi´dzy epokà a sposobem ukazania oblicza piety.

(2)

Próba podsumowania:
Lakoniczne podsumowanie, wskazanie na zwiàzek obu tekstów kultury z motywem

Stabat Mater

Dolorosa. (1)

II. Kompozycja (0–2 punkty)
Kompozycj´ wypracowania ocenia si´ wtedy, gdy przyznane zosta∏y punkty za rozwini´cie tematu.
– podporzàdkowana zamys∏owi funkcjonalnemu wobec tematu, spójna wewn´trznie, przejrzysta

i logiczna; pe∏na konsekwencja w uk∏adzie logicznym

(2)

– uporzàdkowana wobec przyj´tego kryterium, spójna; graficzne wyodr´bnienie g∏ównych cz´Êci

(1)

Uwaga: JeÊli powy˝sze kryteria nie zosta∏y spe∏nione, nie przyznaje si´ punktów.

III. Styl (0–2 pkt)
– jasny, ˝ywy, swobodny, zgodny z zastosowanà formà wypowiedzi; urozmaicona leksyka

(2)

– zgodny z zastosowanà formà wypowiedzi, na ogó∏ jasny; wystarczajàca leksyka

(1)

Uwaga: JeÊli powy˝sze kryteria nie zosta∏y spe∏nione, nie przyznaje si´ punktów.

IV. J´zyk (0–8 pkt)
– j´zyk w ca∏ej pracy komunikatywny, poprawna, urozmaicona sk∏adnia, poprawne: s∏ownictwo,

frazeologia i fleksja

(8)

– j´zyk w ca∏ej pracy komunikatywny, poprawne: sk∏adnia, s∏ownictwo, frazeologia i fleksja

(6)

– j´zyk w ca∏ej pracy komunikatywny, poprawna fleksja, w wi´kszoÊci poprawne sk∏adnia, s∏ownic-

two i frazeologia

(4)

– j´zyk w pracy komunikatywny mimo b∏´dów sk∏adniowych, leksykalnych (s∏ownictwo i frazeolo-

gia), fleksyjnych

(2)

– j´zyk w pracy komunikatywny mimo b∏´dów fleksyjnych, licznych b∏´dów sk∏adniowych, leksykalnych

(1)

Uwaga: JeÊli powy˝sze kryteria nie zosta∏y spe∏nione, nie przyznaje si´ punktów.

J´zyk polski. Poziom rozszerzony

background image

4

w w w. o p e r o n . p l

V. Zapis (0–2 pkt)
– bezb∏´dna ortografia; poprawna interpunkcja (nieliczne b∏´dy)

(2)

– poprawna ortografia (nieliczne b∏´dy ró˝nego stopnia), na ogó∏ poprawna interpunkcja

(1)

Uwaga: JeÊli powy˝sze kryteria nie zosta∏y spe∏nione, nie przyznaje si´ punktów.

VI. Szczególne walory pracy (0–4 pkt)

Temat 2:

Genialny artysta i jego sztuka. Analizujàc fragment

Czarnych kwiatów i Fortepianu

Szopena, omów obecny w dope∏niajàcych si´ tekstach Norwida sposób kreowania
postaci artysty oraz koncepcj´ sztuki doskona∏ej. Porównaj jà z innymi romantycz-
nymi wizjami twórcy i jego dzie∏a.

I. Rozwini´cie (0–26 pkt)
1. Rozpoznanie wst´pne (0–2 pkt)
na przyk∏ad:
a) temat utworów: wspomnienia Cypriana Norwida, poety, artysty wszechstronnego, na temat

zmar∏ego przyjaciela – genialnego kompozytora i pianisty Fryderyka Chopina

b) bohater tekstów: Fryderyk Chopin – kompozytor i pianista epoki romantyzmu
c) przedmiot refleksji Norwida: artysta i jego sztuka
d) sytuacja polskich artystów romantycznych: emigracja w Pary˝u
e) poetyka:
Czarne kwiaty – proza poetycka zbli˝ona do dziennika; narracja pami´tnikarska, pierwszoosobowa
Fortepian Szopena – liryka bezpoÊrednia, wiersz filozoficzno-refleksyjny

2. Sposób kreowania postaci artysty (0–8 pkt)
Czarne kwiaty (0–4 pkt)
na przyk∏ad:
a) realizm i szczegó∏owoÊç opisu: wyglàdu, zachowania, stylu ˝ycia, mieszkania artysty
b) uwznioÊlenie postaci i skontrastowana z tym opisem anegdotyczna puenta ostatniej wizyty

(wzruszajàca zarówno opowiadajàcego, jak i czytelnika)

c) podziw narratora dla umierajàcego wielkiego artysty, braterska czu∏oÊç, potrzeba oddania ho∏du

i okazania uczucia przyjaêni

d) j´zyk narracji: wskazanie funkcji epitetów, zwrócenie uwagi na szczegó∏owoÊç opisu majàcà

uwiarygodniç relacj´ z ostatnich chwil kompozytora

e) erudycyjnoÊç tekstu, kreowanie równie˝ w∏asnego wizerunku jako artysty s∏owa, wra˝liwego

na pi´kno (plastycznoÊç opisu postaci Chopina i jego siostry, zwrócenie uwagi na gr´ Êwiat∏a
i cienia), uwagi dotyczàce architektury Pary˝a i Rzymu

f) wyglàd zewn´trzny kompozytora: schorowany (opuchni´te nogi, kaszel, przerywany g∏os, le˝y

na ∏ó˝ku, jest bardzo s∏aby), a mimo to klasycznie pi´kny

g) styl ˝ycia kompozytora: uregulowany, sta∏e godziny posi∏ków i wyjazdów na spacer do Lasku Bu-

loƒskiego

h) sposób zachowania artysty: wykwintny, arystokratyczny, artystyczny, kompozytor podkreÊla

swój indywidualizm

i) mieszkanie artysty: dok∏adny opis architektoniczny, najwa˝niejsze miejsce w salonie zajmuje for-

tepian – niewykwintny i niemodny, który jest Êwiadectwem artystycznej dzia∏alnoÊci pana domu,
symbolem artysty; z okien mieszkania roztacza si´ pi´kny widok na Pary˝, porównywany przez
narratora z widokiem na Rzym

j) ostatnie chwile artysty – otoczony opiekà, towarzyszy mu siostra (podkreÊlenie wi´zi ∏àczàcych

Chopina z rodzeƒstwem) i francuska s∏u˝àca, odwiedza go przyjaciel, umierajàcy snuje plany
przeprowadzki

J´zyk polski. Poziom rozszerzony

background image

5

w w w. o p e r o n . p l

Fortepian Szopena (0–4 pkt)
na przyk∏ad:
a) kreacja podmiotu lirycznego: artysta, wszechstronnie wykszta∏cony erudyta, zna si´ na sztuce,

filozofii, cz∏owiek religijny, przywiàzany do tradycji, wyznaje filozofi´ platoƒskà i chrzeÊcijaƒskà
(odwo∏ania do Êw. Tomasza z Akwinu i Êw. Augustyna), zwolennik klasycznej idei pi´kna, tworzà-
cy w∏asnà koncepcj´ sztuki

b) stosunek podmiotu lirycznego do bohatera: podziw, uwielbienie dla jego twórczoÊci, uznanie je-

go geniuszu, oddaje mu ho∏d, widzi w umierajàcym artyÊcie symbol Polski

c) wyglàd zewn´trzny bohatera – opis z punktu widzenia rzeêbiarza, podkreÊla pi´kno d∏oni umie-

rajàcego artysty, klasycznà doskona∏oÊç urody Szopena, porównywanego do dzie∏a Pigmaliona

d) analiza zastosowanych Êrodków stylistycznych w kreowaniu wizerunku artysty: porównania, me-

tafory, epitety, wykrzyknienia; wskazanie ich funkcji: uwiarygodnienie relacji z ostatnich chwil
kompozytora, podkreÊlenie elegancji artysty i jego klasycznej urody, idealizacja wizerunku arty-
sty porównanego do antycznej rzeêby; ocena artystycznego efektu: idealizacja postaci umiera-
jàcego artysty, oddanie ho∏du dla jego geniuszu, wyra˝enie podziwu

e) symbolika biblijna, narodowa, mitologiczna – porównywanie Chopina z Orfeuszem i Chrystusem, po-

strzeganie kompozytora przez pryzmat apoteozy ojczyzny, porównania do Przemienienia Paƒskiego

f) opis ostatnich chwil ˝ycia – ostatnie chwile umierajàcego artysty sà muzykà granà przez niego

i po˝egnaniem z przyjacielem, który go odwiedzi∏

3. Koncepcje sztuki doskona∏ej (0–8 pkt)
Czarne kwiaty (0–2 pkt)
na przyk∏ad:
a) bezpoÊrednio nie mówi si´ o sztuce, pojawia si´ ona w aluzjach, sàdy narratora o sztuce wyra-

˝one sà przez opisy, symbole

b) muzyk´ symbolizuje fortepian zajmujàcy najwa˝niejsze miejsce w mieszkaniu kompozytora – jest

on znakiem donios∏ej roli muzyki jako dziedziny sztuki

c) o fascynacji Norwida malarstwem Êwiadczy plastyczny sposób widzenia i opisywania Êwiata: por-

tret siostry artysty (profil w pó∏cieniu) i Chopina (w cieniu g∏´bokiego ∏o˝a) oraz opis panoramy
miasta widzianej z okien mieszkania artysty

d) nawiàzania do architektury Pary˝a i Rzymu przyznajà poczesne miejsce tej dziedzinie sztuki
e) tekst jest syntezà: literatury, plastyki, malarstwa, muzyki

Fortepian Szopena (0–6 pkt)
na przyk∏ad:
a) muzyka Chopina jako przyk∏ad sztuki doskona∏ej, synkretycznej, ∏àczàcej muzyk´, rzeêb´, archi-

tektur´, poezj´ i teatr

b) muzyka g∏ównà dziedzinà dope∏nienia pi´kna, wynikajàcà z boskiego zwiàzku mi∏oÊci i dobra
c) wyjaÊnienie znaczenia dope∏nieƒ: „Era” – dope∏nienie wartoÊci czasu i historii, „Styl” – dope∏nie-

nie muzyki i rzeêby, „Duch i Litera” – dope∏nienie boskie

d) ukonkretnienie dziedzin sztuki przez odwo∏ania do jej doskona∏ych realizacji: rzeêby greckiej Fi-

diasza, psalmów Dawida, dramatów Ajschylosa i muzyki Chopina

e) wyjaÊnienie poj´cia „BRAK” jako cechy nawet najwybitniejszych ludzkich dokonaƒ w dziedzinie sztuki
f) podkreÊlenie utylitaryzmu sztuki, który wià˝e si´ z pi´knem
g) wskazanie na ludowe korzenie sztuki romantycznej
h) podkreÊlenie narodowego charakteru sztuki Chopina („i by∏a w tym Polska, od zenitu Wszechdo-

skona∏oÊci dziejów wzi´ta”)

i) sztuka jako oddzia∏ywanie dobra i pi´kna na z∏y Êwiat (symbolem tych dzia∏aƒ lira Orfeusza i for-

tepian Chopina)

j) filozofia pi´kna i sztuki wyp∏ywajàca z filozofii Platona, Êw. Augustyna i Êw. Tomasza z Akwinu
k) nawiàzania do Biblii: hostia, Wniebowstàpienie, Przemienienie Paƒskie, metaforyka ko∏a, t´czy

(symbolu Boskiego majestatu) podkreÊlajà rang´ sztuki

J´zyk polski. Poziom rozszerzony

background image

6

w w w. o p e r o n . p l

l) ukszta∏towanie j´zykowe wypowiedzi: wskazanie funkcji metafor, epitetów, porównaƒ, neologi-

zmów, ∏aciƒskiego cytatu

4. Odwo∏anie do innych romantycznych koncepcji sztuki (0–3 pkt)
na przyk∏ad:
a) Adam Mickiewicz, III cz´Êç

Dziadów – Wielka Improwizacja, postaç poety Konrada, który rzuca wy-

zwanie Bogu

b) Juliusz S∏owacki,

Kordian – postaç poety Kordiana, niezdolnego do czynu

c) Juliusz S∏owacki,

Testament mój – postaç poety-samotnika, odnoszàcego „za grobem zwyci´-

stwo”, sztuka jako si∏a odmieniajàca Êwiat i ludzi

d) Zygmunt Krasiƒski,

Nie Boska-komedia – postaç hrabiego Henryka jako poety przekl´tego; sztu-

ka jako ucieczka od prozy ˝ycia i przyczyna nieszcz´Êcia artysty i jego rodziny

5. Konteksty (0–2 pkt)
na przyk∏ad:
a) biograficzny – biografie romantycznych artystów (np. Norwid, Szopen, S∏owacki, Krasiƒski, Mickiewicz)
b) historyczny – zabory, utrata przez Polsk´ niepodleg∏oÊci i próby jej odzyskania, Wielka Emigracja

6. Wnioski (0–3 pkt)
Pe∏ny wniosek:
Artysta epoki romantyzmu w oczach swoich wspó∏czesnych jest wielkà indywidualnoÊcià, wyró˝nia
si´ dzi´ki swemu talentowi, który czyni go równym bogom. Artysta ma boski dar nadawania formy
pi´knu, b´dàcemu ucieleÊnieniem mi∏oÊci. Tworzona przez niego sztuka jest syntezà wszystkiego,
co doskona∏e, jest wi´c synkretyczna (dà˝y do pe∏ni) i ma zdolnoÊç przemieniania Êwiata i cz∏owie-
ka. Norwidowskie uj´cie artysty i sztuki ró˝ni si´ od innych romantycznych koncepcji – artysta nie
jest buntownikiem, pozostaje wierny ideom platoƒskim i chrzeÊcijaƒskim: dobru, pi´knu i màdro-
Êci, a sztuka jest porównywana z pracà i odkryciami naukowymi. Zarówno artysta jak i sztuka mu-
szà pozostaç niezale˝ne. Idea∏em romantycznego artysty by∏ dla Norwida Chopin, a wzorem sztuki
doskona∏ej – jego muzyka.

(3)

Cz´Êciowy wniosek:
Artysta romantyczny jest postacià wyjàtkowà, obdarzonà talentem, który pozwala mu tworzyç wielkà,
nawiàzujàcà do znanych arcydzie∏ sztuk´, majàcà moc przetwarzania Êwiata.

(2)

Próba podsumowania:
W obu tekstach zosta∏ ukazany Chopin jako wzór romantycznego artysty, a jego muzyka przedsta-
wiona jako wzór sztuki doskona∏ej.

(1)

II. Kompozycja (0–2 pkt)
Uwaga: Kompozycj´ wypracowania pocenia si´ wtedy, gdy przyznane zosta∏y punkty za rozwini´-
cie tematu.
– podporzàdkowana zamys∏owi funkcjonalnemu wobec tematu, spójna wewn´trznie, przejrzysta

i logiczna; pe∏na konsekwencja w uk∏adzie graficznym

(2)

– uporzàdkowana wobec przyj´tego kryterium, spójna; graficzne wyodr´bnienie g∏ównych cz´Êci

(1)

Uwaga: Je˝eli powy˝sze kryteria nie zosta∏y spe∏nione, nie przyznaje si´ punktów.

III. Styl (0–2 pkt)
– jasny, ˝ywy, swobodny, zgodny z zastosowanà formà wypowiedzi; urozmaicona leksyka

(2)

– zgodny z zastosowanà formà wypowiedzi, na ogó∏ jasny; wystarczajàca leksyka

(1)

Uwaga: Je˝eli powy˝sze kryteria nie zosta∏y spe∏nione, nie przyznaje si´ punktów.

J´zyk polski. Poziom rozszerzony

background image

7

w w w. o p e r o n . p l

IV. J´zyk (0–8 pkt)
– j´zyk w ca∏ej pracy komunikatywny, poprawna, urozmaicona sk∏adnia, poprawne: s∏ownictwo,

frazeologia i fleksja

(8)

– j´zyk w ca∏ej pracy komunikatywny, poprawne: sk∏adnia, s∏ownictwo, frazeologia i fleksja

(6)

– j´zyk w ca∏ej pracy komunikatywny, poprawna fleksja, w wi´kszoÊci poprawne sk∏adnia, s∏ownic-

two i frazeologia

(4)

– j´zyk w pracy komunikatywny mimo b∏´dów sk∏adniowych, leksykalnych (s∏ownictwo i frazeolo-

gia), fleksyjnych

(2)

– j´zyk w pracy komunikatywny mimo b∏´dów fleksyjnych, licznych b∏´dów sk∏adniowych, leksykal-

nych

(1)

Uwaga: Je˝eli powy˝sze kryteria nie zosta∏y spe∏nione, nie przyznaje si´ punktów.

V. Zapis (0–2 pkt)
– bezb∏´dna ortografia, poprawna interpunkcja (nieliczne b∏´dy)

(2)

– poprawna ortografia (nieliczne b∏´dy ró˝nego stopnia), na ogó∏ poprawna interpunkcja

(1)

Uwaga: Je˝eli powy˝sze kryteria nie zosta∏y spe∏nione, nie przyznaje si´ punktów.

VI. Szczególne walory pracy (0–4 pkt)

J´zyk polski. Poziom rozszerzony


Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
Odpowiedzi Przykladowy arkusz PR Polski
Odpowiedzi Przykladowy arkusz PR Polski
Odpowiedzi Przykladowy arkusz 2 ZR Polski
Odpowiedzi Przykladowy arkusz PR Historia Op 11
Odpowiedzi Przykladowy arkusz PP Polski
Odpowiedzi Przykladowy arkusz PR Biologia
Odpowiedzi Przykladowy arkusz PR Biologia
Odpowiedzi.Przykladowy.arkusz.PR.Historia.Op.11
Odpowiedzi Przykladowy arkusz PR Fizyka
Odpowiedzi Przykladowy arkusz 1 ZP Polski
np Odpowiedzi Przykladowy arkusz PR Geografia
Odpowiedzi Przykladowy arkusz PR Matematyka
Odpowiedzi Przykladowy arkusz PR Matematyka
Odpowiedzi Przykladowy arkusz PR Wos
Odpowiedzi Przykladowy Arkusz PR WOS
Odpowiedzi Przykladowy arkusz PR Fizyka (2)

więcej podobnych podstron