Konrad Forysiak Ogrodnictwo Grupa II Zespół 10 |
21.III.2006 |
Ćwiczenie 11
Napięcie powierzchniowe cieczy
Tabela pomiarów i wyników do metody odrywania
r |
R |
|
|
|
m |
k |
|
|
|
|
m |
m |
m |
m |
m |
kg |
N/m |
m |
m |
m |
N/m |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Tabela pomiarów i wyników metody wzniesienia kapilarnego
|
n |
|
h |
r |
|
|
m |
|
|
m |
m |
|
N/m |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
WYZNACZANIE NAPIĘCIA POWIERZCHNIOWEGO METODĄ ODRYWANIA
Obliczenie współczynnika sprężystości k.
![]()

Rachunek jednostek:

Obliczenie współczynnika napięcie powierzchniowego.
Do obliczeniem bierzemy średnią wartość wydłużenia sprężyny ![]()
, gdzie ![]()
oznacza średnie położenie wskazówki w chwili oderwania pierścienia, a ![]()
- początkowe położenie wskazówki sprężyny nieobciążonej.

Rachunek jednostek:

Dyskusja błędów.
Maksymalny błąd ![]()
obliczam metodą Studenta - Fishera.
Wyniki pomiarów l |
Wartość średnia |
Odchylenie standardowe średniej |
Współczynnik Studenta - Fishera (dla n=5, |
Błąd maksymalny |
8,9 |
8,7 |
0,051 |
1,2 |
0,07 |
8,7 |
|
|
|
|
8,8 |
|
|
|
|
8,7 |
|
|
|
|
8,6 |
|
|
|
|
Do obliczenia odchylnia standardowego średniej użyłem wzoru:

![]()


Błąd ![]()
zaokrągliłem w górę do jednej cyfry znaczącej, ponieważ operacja ta, nie zwiększyła błędu procentowego ![]()
o więcej niż 10%. Ostatecznie więc ![]()
. Ze względu, na dość nieszczęśliwe określenie średniego wydłużenia symbolem ![]()
, w dalszych obliczeniach błąd średniego wychylenia wskazówki będę określał symbolem ![]()
.
Zgodnie z instrukcją błąd ![]()
przyjmujemy równy wartości jednej działki na skali wagi sprężynowej, czyli ![]()
. Natomiast błędy ![]()
, ![]()
, ![]()
oraz ![]()
przyjmujemy równe zeru.



![]()
![]()
![]()
Błąd ![]()
zaokrągliłem w górę do jednej cyfry znaczącej, ponieważ operacja ta, nie zwiększyła błędu procentowego ![]()
o więcej niż 10%. Ostatecznie więc ![]()
.
WYZNACZANIE NAPIĘCIA POWIERZCHNIOWEGO METODĄ WZNIESIENIA KAPILARNEGO
Wycechowanie kapilary.
Mierzona suwmiarką długość 90 działek kapilary wynosi ![]()
. Możemy na tej podstawie wyznaczyć długość ![]()
jednej działki kapilary:
![]()
Obliczenie wysokości słupa cieczy ![]()
.
Wysokość słupa cieczy obliczymy ze wzoru ![]()
, gdzie p jest długością jednej działki kapilary, a ![]()
średnią z pięciu pomiarów ilości działek zajmowanych przez słup cieczy w kapilarze.
![]()
Obliczenie współczynnika napięcia powierzchniowego.
Współczynnika napięcia powierzchniowego obliczamy ze wzoru:
![]()
,
gdzie h jest wysokością słupa cieczy, ![]()
ciężarem właściwym wody, a ![]()
promieniem wewnętrznym kapilary.
![]()
Rachunek Jednostek:
![]()
Dyskusja błędów.
Błąd ![]()
obliczamy dzieląc dokładność suwmiarki przez ilość mierzonych działek
![]()
Maksymalny błąd ![]()
obliczam metodą Studenta - Fishera.
Wyniki pomiarów n |
Wartość średnia |
Odchylenie standardowe średniej |
Współczynnik Studenta - Fishera (dla n=5, |
Błąd maksymalny |
20,5 |
20,5 |
0,19 |
1,2 |
0,02 |
20,0 |
|
|
|
|
20,5 |
|
|
|
|
20,0 |
|
|
|
|
21,0 |
|
|
|
|
Do obliczenia odchylnia standardowego średniej użyłem wzoru:

![]()
![]()
![]()
Błąd ![]()
zaokrągliłem w górę do jednej cyfry znaczącej, ponieważ operacja ta, nie zwiększyła błędu procentowego ![]()
o więcej niż 10%. Ostatecznie więc ![]()
.
Zgodnie z instrukcją błędy ![]()
oraz ![]()
przyjmujemy równe zeru.
![]()


![]()
![]()
Błąd ![]()
zaokrągliłem w górę do jednej cyfry znaczącej, ponieważ operacja ta, nie zwiększyła błędu procentowego ![]()
o więcej niż 10%. Ostatecznie więc ![]()
.