Dioda półprzewodnikowa jest elementem dwukońcówkowym (dwójnikiem) o nieliniowej i niesymetrycznej charakterystyce prądowo-napięciowej i zawierającym zwykle jedno złącze P-N.

Końcówkę diody spolaryzowaną dodatnio dla pracy w kierunku przewodzenia nazywamy anodą (A), zaś drugą - spolaryzowaną ujemnie - katodą (K).

Charakterystyka i parametry statyczne

Parametry graniczne: -I0 - maksymalny średni prąd przewodzenia (uznawany za prąd znamionowy IFN diody spolaryzowanej w kierunku przewodzenia), -URWM - szczytowe wsteczne napięcie pracy. Parametry charakterystyczne: -UF - napięcie przewodzenia przy określonym prądzie przewodzenia (na ogół przy I0) -IR - prąd wsteczny przy określonym napięciu wstecznym (zazwyczaj przy URWM).

Wzmacniacz logarytmujący Napięcie wyjściowe jest funkcją logarytmiczną napięcia wejściowego

I.różnica napięć między jego wejściami jest równa zeru,

II.jego wejścia nie pobierają żadnego prądu z obwodów zewnętrznych.

Jest to układ, w którym w obwodzie sprzężenia zwrotnego wzmacniacza operacyjnego umieszczono tranzystor bipolarny.

Ponieważ potencjał bazy jest równy potencjałowi kolektora (punkt A jest punktem masy pozornej), to charakterystykę tranzystora opisuje zależność

gdzie:
- prąd wsteczny złącza emiterowego,
- napięcie baza-emiter,
- potencjał elektrokinetyczny.

Z założenia II. wynika, że :
gdzie

Zgodnie z założeniem I.
czyli

Ponieważ
, zatem

Stąd po przekształceniach napięcie wyjściowe opisuje zależność

U_wy=-V_T(U₁/I_EB0R)