Sygnały zdeterminowane: okresowe ![]()
Wartość skuteczna

Dla przebiegu sinusoidalnego: ![]()
Wartość średnia sygnału 
Dla sygnału sinusoidalnego: ![]()
inne sygnały: ![]()
symetryczny: U2=-U1=-U0 mamy: ![]()
Wartość skuteczna: 
Napięcie piłokształtne ![]()
wartość skuteczna ![]()
Wykorzystanie sygnału analogowego do przenoszenia informacji: Modulacja amplitudowa (AM) ![]()
Modulacja częstotliwościowa (FM) ![]()
Modulacja fazowa (PM) ![]()
Sygnał okresowy: u(t+T)=u(t) Szereg Fouriera: ![]()
gdzie ![]()



Wygodną reprezentacją sygnału jest postać: cosinusoidalna: ![]()
bądź sinusoidalna: ![]()
Postać zespolona szeregu Fouriera ![]()
gdzie 
Widmem amplitudowym nazywamy wykres 2|cn(ωn)| a wykres φn(ωn) nazywamy wykresem fazowym. Dla sygnałów okresowych zarówno wykres amplitudy jak i fazy jest określony tylko w punktach ωn. Takie widmo nazywamy widmem prążkowym
Widmo amplitudowe 
Rezystancja R pręta o długości L, przekroju S i przewodności ၳ wynosi: ![]()
izolatory ၳ < półprzewodniki ၳ < przewodniki ၳ
Sygnał zmodulowany amplitudowo u(t)=U0(1+mcosၗt)cosၷ0t Sygnały nieokresowe Transformata Fouriera: 
Transformata odwrotna: 
Widmo fazowe ![]()
Sygnały cyfrowe Przekształcenie sygnału analogowego u(t) dzieli się na trzy etapy: próbkowanie, kwantyzacja, kodowanie. Próbkowanie polega na pomnożeniu sygnału analogowego u(T) przez sygnał próbkujący p(t). Sygnałem próbkującym p(t) jest ciąg impulsów
prostokątnych o amplitudzie 1, okresie T i współczynniku wypełnienia α. Proces kodowania Korzystamy z kodu binarnego reprezentując liczbę za pomocą 0 i 1. Przyjmując, że zero odpowiada stanowi niskiemu, a 1 stanowi wysokiemu otrzymujemy ciąg impulsów.
Szumy cieplne wywołane chaotycznym ruchem elektronów Szumy śrutowe wynikają z ziarnistości strumienia ładunków zarówno w półprzewodnikach jak i w przyrządach próżniowych z katodą. Szumy typu 1/f wywołane generacją i rekombinacją nośników w obszarze bariery potencjału bądź na powierzchni półprzewodnika. Dla oceny wielkości szumów występujących w urządzeniach elektronicznych stosuje się tzw. współczynnik szumów F 
Uporządkowany ruch ładunków elektrycznych nazywamy prądem elektrycznym i opisujemy za pomocą natężenia prądu i(t). Jednostką natężenia prądu jest amper - A Prawo Ohma u(t)=Ri(t) Prądowe prawo Kirchhoffa lub I prawo Kirchhoffa: ![]()
Napięciowe prawo Kirchhoffa lub II prawo Kirchhoffa: ![]()
Jeżeli w obwodzie mamy g - niezależnych gałęzi. w których płyną nieznane prądy, to dla ich określenia pozostałe g-(w-1)=g-w+1 - równań musimy zbudować z drugiego prawa Kirchhoffa. Oznacza to, że musimy wyznaczyć g-w+1 oczek niezależnych, dla których piszemy bilans napięć.
Szeregowe połączenie rezystancji:
Jeżeli mamy K szeregowo połączonych rezystancji Ri to możemy je zastąpić rezystancją zastępczą Rzast o wartości: ![]()
![]()
Szeregowe połączenie indukcyjności: Jeżeli mamy K szeregowo połączonych indukcyjności Li, to możemy je zastąpić jedną indukcyjnością zastępczą Lzast o wartości: ![]()
Szeregowe połączenie pojemności: ![]()
Połączenie równoległe rezystancji: ![]()
Dla dwóch mamy: ![]()
Obwód prądu stałego: prąd I obliczamy dla prostego obwodu z zależności: ![]()
Moc tracona w rezystancji: ![]()
W obwodzie musi być spełniony bilans mocy jest to twierdzenie Tellegena i stwierdza ono, że: Suma mocy dostarczona przez źródła jest równa sumie mocy traconej w rezystorach znajdujących się w obwodzie. Pźr=Ptr ![]()
Obwody prądu zmiennego: Siła elektromotoryczna sinusoidalnie zmienna e(t)=Emsin(ၷt+ၪ) gdzie: Em - amplituda, ၷ - pulsacja, ၪ - faza
Indukcyjność: ![]()
![]()
Pojemność: 
![]()
Siła Lorentza: ![]()