ROK:

2011/2012

Imię i nazwisko:

Przemysław Gorzelany

Data:

2012-03-011

Grupa:

AI

Temat:

Odkształcenie plastyczne i rekrystalizacja tworzyw metalicznych.

Ocena:

SPRAWOZDANIE

  1. CEL ĆWICZENIA.

Celem ćwiczenia jest ustalenie wpływu wielkości odkształcenia na wielkość ziarna po rekrystalizacji.

  1. WYKONANIE ĆWICZENIA.

  1. REKRYSTALIZACJA ALUMINIUM

Do wykonania ćwiczenia używa się 5 próbek aluminiowych o długości l=100 mm. Na każdej z nich oznacza sie początkową długość pomiarową l = 50 mm. Poszczególnym próbkom, oznaczonym numerami od 1 do 5, nadaje się wydłużenia: 2%, 4%, 7%, 10% i 15%. Odkształcone próbki umieszcza się w piecu o temperaturze ok. 500°C na okres 30 min. Następnie próbki należy ostudzić w powietrzu i wytrawić odczynnikiem w celu ujawnienia makrostruktury. Następnie określa się ilość ziaren na jednostkę powierzchni próbki i oblicza się średnią powierzchnię ziarna po rekrystalizacji w zależności od wielkości odkształcenia Z wykresu określa się wielkość odkształcenia krytycznego.

  1. TABELA, WNIOSKI ORAZ PODSTAWOWE WIADOMOŚCI.

TABELA

Nr próbki

Długość początkowa

mm

Procent odkształcenia próbki

Obliczenie wydłużenia

∆l

Ilość ziaren w jednostce pomiarowej

Śr. powierz. ziarna

1

50

2%

1

5

12,5

2

50

4%

2

9

7,1

3

50

7%

3,5

18

3,03

4

50

10%

5

100

0,66

5

50

15%

7,5

500

0,11

WYKRES

0x01 graphic

WNIOSKI

Podczas doświadczenia zauważyłem że ziarna powstają na granicach ziarn w miejscach w których blaszka była bardziej odkształcona. Wielkość ziarna powstałego po rekrystalizacji zależy od takich czynników jak: uprzedniego stopnia odkształcenia plastycznego na zimno, temperatury wyżarzania, czasu wyżarzania.

Im mocniej obiekt był odkształcony tym więcej ziaren mogliśmy na nim zauważyć, np. na blaszce wydłużonej o 1mm ilość ziaren w jednostce pomiarowej wynosiła 5, a na blaszce rozciągniętej o 7,5mm ziaren było już aż około 900. Wraz z wielkością odkształcenia zmniejsza się średnie pole powierzchni ziarna.