W wyniku przecięcia się dwóch prostych powstają dwie pary kątów. Dwa kąty, które sąsiadują ze sobą nazywamy kątami przyległymi, natomiast kąty, które nie sąsiadują ze sobą nazywamy kątami wierzchołkowymi.

Kąty przyległe

Kąty przyległe, to kąty wypukłe, które mają jedno ramię wspólne, a pozostałe dopełniają się do prostej.

Suma kątów przyległych rowna jest kątowi półpełnemu: α + β = 180°

Kąty wierzchołkowe

Kąty wierzchołkowe, to dwa kąty o wspólnym wierzchołku, takie, że przedłużenia ramion jednego kąta są ramionami drugiego.

Kąty wierzchołkowe są równej miary: α = β, γ = δ


Jeżeli dwie proste położone na płaszczyźnie, przetniemy trzecią, którą nazywamy wówczas prostą sieczną, to utworzy się osiem kątów, mających następujące nazwy:

Kąty 3 i 6 oraz 4 i 5 - kąty naprzemianległe wewnętrzne
Kąty 1 i 8 oraz 2 i 7 - kąty naprzemianległe zewnętrzne
Kąty 1 i 5, 3 i 7, 2 i 6, 4 i 8 - kąty odpowiadające
Kąty 3 i 5, 4 i 6 - kąty jednostronne wewnętrzne
Kąty 3 i 5, 4 i 6 - kąty jednostronne wewnętrzne