Literatura:

  1. Richard Arends „Uczymy się nauczać”

  2. Louis Cohen „Wprowadzenie do nauczania”

  3. David Fontana „Psychologia dla nauczycieli”

  4. Czesław Kulisiewicz „Dydaktyka ogólna”

  5. Wiesław Okoń „Wprowadzenie do dydaktyki ogolnej”

  6. Józef Półtarzycki „Dydaktyka dla nauczycieli”

  7. Krzysztof Kruszewski „Sztuka nauczania”

Dydaktyka

  1. Mowi o nauczaniu i uczneiu się.

  2. Tworzy system poprawnie uzasadnionych twierdzen i hipotez w zakresie nauczania i uczneia się.

  3. wskazuje sposoby przekształcania zjawisk nauczania i uczenia się

  4. dostarcza wiedzy o stanie nauczania i uczenia siew szkołach i innych instytucjach edukacyjnych (funkcja diagnostyczna)

  5. dostarcza wiedzy o prawidłowościach rządzących nauczaniem i uczeniem się. Co pozwala prognozować ich dalszy rozwój.

  6. funkcja praktyczna dzieki wskazaniu skutecznych metod, środkow i innych warunków określających właściwą realizacje cełów i zadan dydaktycznych

Dydaktyka obejmuje swoimi badaniami wszystkie przedmioty i szczeble pracy szkolnej (dydaktyka ogólna)

Dydaktyka szczegółowa tzw melodyki nauczania poszczególnych przedmiotów np. metodyka nauczania biologii

Kształcenie powinno rozwijac zainteresowania i zdolności poznawcze (myślenie, spostrzeganie, cwiczenie uwagi i pamieci, wyobraznie ). Kształtowanie u uczniów określonych podstaw. Dozaenie do samodzielnego i systematycznego zdobywania wiedzy.

Wychowanie - stosunek do otaczającego swiata

Szkoła musi przenieść wychowanie.

Pierwsze spotkanie z klasą:

  1. Nauczyciel powinien się zaznajomic z uczniami sprawiającymi kłopoty wychowawcze, oraz zasięgnać informacji czy znajdują się dzieci z upośledzeniami fizycznymi.

Klimat klasy + uczniowie + nauczyciel

Nauczyciele ruchliwi sa lepiej odbierani przez uczniów

Klasa jako społecznosć - klasa jest miniaturą społeczeństwa dla małego dziecka

Przemyślenie spraw i kwestii:

Trza obmyślec brak dziur w lekcjach.

Realcje z uczniami - motywacja ucznia do nauki (ocena, pochwała)