Tim Edwards - Queer Fears - Against the Cultural Turn

• Teoretycy queer są podstawowa silą kształtującą kulturę gejowsko - lesbijską w latach 90-tych

• Ostatnie lata pokazały rosnące zainteresowanie studiami gejowsko-lesbijskimi głównie w formie studiów queer mocno związanych z postmodernizmem

• Edwards chce się zająć gł. elementami postmodernizmu, które miały wpływ na studia gejowsko-lesbijskie

Qeer questions

• Nie wiadomo właściwie, co to znaczy queer, (albo z jakimi działaniami się wiąże jeśli spojrzeć na ta kwestię od strony politycznej)

• W każdym razie -wyjaśnia się queer przede wszystkim jako próbę podważenia całościowego dyskursu seksualnej kategoryzacji i, bardziej szczegółowo sprawę ujmując, podziału homoseksualno - heteroseksualnego jako podstawowego dla kształtowania tożsamości

• Queer podważa jakąkolwiek koncepcję polityki tożsamościowej opartej na kategoriach identyczności

• Autor uważa to założenie za utopię - teoretycy queer mówią wprawdzie o złożoności, trudności w kategoryzowaniu i wzrastającej otwartości kategorii seksualnych w dzisiejszych czasach, ale Edwards zwraca uwagę, że dla większości ludzi ich seksualność jest sprawą stałą (niezależnie od doświadczeń życiowych, jak np. okazyjne przespanie się faceta z facetem) istnieje duża różnica między aktem seksualnym a seksualną tożsamością

• Druga wątpliwość związana z queer (i z powyższą) - jej akademicki i polityczny kontekst

• Początkowo mocno ugruntowana w historii społecznej ? (social history) autora uderza ogromna zmiana kontekstu i odwołań kulturowych, widzi tu dwa kierunki:

1. w kierunku postmodernistycznych teorii, o słabych podstawach empirycznych, skupionych na tekstach kulturowych (Sedgwick, Butler)

2. w kierunku populizmu, początkowo w formie dziennikarskiej(od analizy queerowej filmów aż po studia cross-dressingowe)

• Obecne studia gejowsko - lesbijskie zostały ukształtowane przez 3 kwestie:

1. kariery akademickie gejów i lesbijek - ich aktywność i publikacje

2. ekspansja szczególnego, północnoamerykańskiego rodzaju teorii poststrukturalnej, który zyskał wiele nowych pozycji akademickich (wiąże się go często m.in. z szerokim rozwojem studiów literackich i kulturowych w Europie)

3. kryzys AIDS i inne czynniki socjopolityczne (jak np. wzrost fundamentalizmu w USA) zarówno amunicja przeciwko studiom gejowsko lesbijskim jak i dostarczenie empirycznego i politycznego wsparcia

Dwa ważne wnioski:

1. wzrastająca rozpiętość odwoływania się dla studiów gejowsko lesbijskich i teorii queer, przy tym mimo rozwoju teorii queer przy takich kampaniach jak ACT-UP czy OutRage - społeczności gejowskie i lesbijskie wciąż są rozrzucone po rożnych społecznościach i stanowią ośrodek zainteresowania specjalistycznego bardzo małych grup

2. rozważa ogromne przekształcenie w teoretycznym punkcie widzenia studiów gejowsko - lesbijskich i zmianę głównego punktu nacisku w rożnych dziedzinach - pierwsza fala studiów g-l zawierała się w studiach socjologicznych, historycznych, a teraz w krytyce literackiej, studiach kulturowych, psychoanalizie

to JEST różnica, bo te pierwsza są z natury mocno zaangażowane w działania polityczne i społeczny świat, a te drugie - kwestie bardziej osobiste, indywidualne zalecenie interdyscyplinarności nie godzi tych przeciwności

3. pytanie : skąd tak naprawdę wywodzi się teoria queer?

mocny wpływ Foucaulta, przejęcie od niego przez queer analizy instytucji karnych jako formacji wiedzy do analizy powstawania kategorii gender, seksualności czy rasy. Ale podczas gdy F. opierał się na mocnym, podstawowym stwierdzeniu (historyczna analiza instytucji jako punkt wyjściowy krytyki współczesnego państwa) teorii queer brak tej OSTROŚCI coś tam analizują politykę współczesną, krytykują psychoanalizę, analizują popularne teksty, ale takie to bez jaj.

Queet theory

• Sedgwick - „Between men” - rola + natura homoseksualizmu i jego reprezentacje w literaturze angielskiej, europejskiej, amerykańskiej nowa koncepcja wagi roli związków mężczyzn ze sobą, kontinuum - od funkcjonalnych, słabo emocjonalnych aż po mocno zaangażowane - w pełni homo (jak u Rich kontinuum lesbijskie)

• Zmiany w strukturze tego kontinuum związane z bardziej widocznymi przemianami (męskiej przyjaźni, rywalizacji, relacji mentorstwa zawsze w odniesieniu do klasy) te męskie relacje zawsze związane z relacją do kobiet i system genderowym jako całością

• Analiza tych przekształceń oparta przez panią S. na literaturze od połowy XVII do polowy XIX w - jako analiza literacka super by to było, ale ona ekstrapoluje swoje spostrzeżenia na współczesne kwestie polityczne i społeczne

jest świadoma tych pułapek, więc stawia mało konkretnych twierdzeń

• Sedgwick „Epistemology Of The Closet” za Foucaultem szuka dekonstrukcji kategorii homoseksualistów i całego dzielącego dyskursu seksualności

• Główne punkty wiedzy i myśli zachodnioeuropejskiej są złamane, podzielone przez kryzys definicji homo/hetero datujący się z końca XIX w

• Uszczypliwa uwaga Edwardsa - wpływowość swych tekstów pani S. zawdzięcza tak świetnemu wpasowaniu i w poststrukturalizm i w teorię queer

• Gł. cel teorii S. Osłabienie uporczywości traktowania homoseksualności jako kategorii definiującej, nieustająca konieczność „come-outu” z ciągle obecnej „szafy” tu wyłazi SŁABOŚĆ tej teorii bo szafa to nie tylko pojęcie semantyczne, to rzeczywistość społeczna (destrukcyjne procesy stygmatyzacji i ostracyzmu)

• Odnosi się do niej Altman - koniec opresji homoseksualizmu będzie oznaczał koniec homoseksualizmu

• WYPACZENIE CZASOWE - budowanie tożsamości wspólnej homosiów było dla nich konieczne dekadę temu dla walki z opresjami, dziś jednak homoseksualiści stoją w pewnym sensie na równej stopie z heteroseksualistami

• Jak na ironię, ostatnio dyskurs homo staje się coraz silniejszy a dyskurs hetero milczy - coś o tym, że pojawia się projekt likwidacji, zniszczenia heteroseksualizmu, wyciagnięcia go ze „świętości jego szafy”, co już robią niektóre feministki odnosząc się do identyczności kobiet (nie bardzo wiem, o co chodzi, jeśli ktoś zainteresowany - sam dół 476 strony).

• Butler - po pierwsze próbuje obalić fundamentalną konieczność tworzenia kategorii „kobiety” i dowodzi, że polityka feministyczna musi radykalnie krytykować jakąkolwiek politykę tożsamościową (bo chyba politic of identity tak można przetłumaczyć)

• No i o Butler dalej (to co już było 2 razy) - że przez całą serię analiz psychoanalitycznych próbuje zademonstrować zależność i sprzeczność kategorii płeć kulturowa jako całkowicie sztucznej i istniejącej początkowo na poziomie powtarzanego performance'u.

• Gender ciągle ukrywa swoje źródło - poprzez powtórzenia, cytowanie norm podtrzymujemy odrębny i polarny podział genderowy jako kulturową fikcję - robimy tak, bo chcemy uniknąć sankcji związanych z wyłamaniem się, jesteśmy zniewoleni itd.

• Nacisk w teorii Butler - płeć istnieje początkowo na poziomie dyskursu, tracąc po tym swoja znaczenie jako praktyka społeczna

• Edwards docenia podkreślenie siły, władzy dyskursu (ponoć charakterystyczne dla poststrukturalizmu), ale brakuje tu analizy władzy jako politycznie usankcjonowanych, przymusowych, społecznie praktykowanych serii mechanizmów opresyjnych.

• Drag queens definiuje nie jako praktykowany jedynie przez mniejszości kampowe, ale jako perfomrance genderowy pokazujący sztuczność kategorii genderowych to jawny wysiłek by wcielić opozycje polityczne i indywidualne w jedną perspektywę, paradoksalnie tworzącą monolityczny dyskurs

• Edwards konkluduje, że Panie S. i B są bardzo wpływowe, zarzuca im to, że mało uwagi przykładają do opresjonowania mniejszości rasowych i seksualnych, na rzecz kulturowego optymizmu skupionego na wczesnej wspomnianych kwestiach (analiza filmów, fotografii),

• Przez takie myślenie jedno może być zapomniane - że lata prześladowań w domu i pracy i trudności z comming outem należą do minionej ery

• (szczerze mówiąc to za jasną cholerę nie wiem, czy to w ogóle dobrze rozumiem, jak na dzisiaj się po prostu poddaję, bo zaczyna się kolejny upiorny rodział) str 478

3