PRYSZCZYCA

(aphtae epizooticae, foot and mouth disease)

zaraza pyska i racic

Występowanie:

Etiologia:

Aphtowirus rodzina Picornaviridae (RNA)

O (Oise) - 11 podtypów

C - wyst. jednolicie

SAT 1 - 6 podtypów

SAT 2 - 3 podtypy

SAT 3 - 3 podtypy

Asia 1

Epizootiologia:

Źródła zakażenia:

Wrota:

Patogeneza:

O.I. 2 7 dni, max. 10

wniknięcie i namnażanie (kom. nabłonkowe jamy ustnej) → pęcherze pierwotne (szybko zanikają) → krew i limfa → posocznica (towarzyszy temu gorączka i nasilające się objawy ogólne) → inne tkanki → po 2 - 4 dniach p. i. pęcherze wtórne (bł. śluzowa jamy ustnej, język, śluzawica, żwacz, szpara m-raciczna, korona, piętka, podstawy rogów, wymiona, pachwiny)

Objawy:

 p. łagodna:

 p. złośliwa:

pierwotnie - wirus o dużej zjadliwości; wtórnie - przy postaci łagodnej zakażenie innym typem wirusa

AP:

p. złośliwa:

HP:

Diagnostyka różnicowa :

Badanie laboratoryjne:

Zapobieganie i zwalczanie:

Leczenie: ZABRONIONE, CHOROBA ZWALCZANA Z URZĘDU

Piśmiennictwo:

1. wykłady − Epizootiologia

2. Frymus T.: „Pryszczyca - stałe zagrożenie także dla Polski”, Magazyn Wet. 2000/56

3. Kaszubkiewicz Cz.: „Patogeneza i anatomia patologiczna chorób zakaźnych zwierząt”, Wrocław 1990, skrypt nr 356