l. Dydaktyka współcześnie to:

Nauka o nauczaniu i uczeniu się.

2. Wychowanie jest to:

Zamierzone i świadome podejmowanie czynności, które mają na celu ukształtowanie osobowości.

3. Dydaktyka ogólna obejmuje swoimi badaniami:

Wszystkie przedmioty i szczeble nauczania.

4. Uczenie się to:

Proces zamierzonego nabywania przez jednostkę określonych wiadomości, umiejętności i nawyków, dokonujący się w toku bezpośredniego i pośredniego poznawania rzeczywistości.

5. Nauczanie to:

Organizowanie uczenia i kierowania uczniami.

6. Kształcenie to:

Wszechstronny intelektualny rozwój dzieci, młodzieży i dorosłych, wielostronnie powiązanych z rozwojem emocjonalnym i wolicjonalnym.

7. Połącz strzałkami następujące twierdzenia:

System tradycyjny - proces nauczania > proces uczenia się

System związany z nurtem nowego wychowania - proces nauczania < proces uczenia się system współczesny - proces nauczania i uczenia się.

8. Herbartyści nadają organizacji zabawy i uczenia się dzieci charakter:

Heteronomiczny i rygorystyczny.

9. Konieczność świadomego kształtowania potrzeb i zainteresowań dzieci i młodzieży preferują zwolennicy dydaktyki:

Współczesnej.

10. Celami kształcenia ogólnego jest:

Rozwijanie zdolności i zainteresowań poznawczych uczniów, tzn. wyobraźni, pamięci, fantazji, uwagi, rozwijanie naukowego poglądu na świat i nauka podstaw usystematyzowanej -wiedzy.

11. Celami wychowania są:

Przygotowanie dzieci i młodzieży do aktywnego uczestnictwa w życiu społecznym oraz przygotowanie uczniów do pracy zawodowej.

12. Wymagania natury dydaktycznej, które dotyczą doboru treści kształcenia wynikają z konieczności przestrzegania postulatów systematyczności i korelacji. W związku z tym systematyczność to:

Układ treści, który wykazuje zgodność z logiką wewnętrzną danej gałęzi wiedzy.

13. Liniowy układ treści nauczania:

Występuje wtedy, gdy poszczególne partie materiału nauczania tworzą nieprzerwany ciąg ściśle ze sobą powiązanych i warunkujących się wzajemnie ogniw, przerabianych tylko raz w ciągu całego okresu nauki szkolnej.

14. Teoria akceleracji dotyczy:

Przyspieszenia procesów dydaktyczno - rozwojowych.

15. Jedną z zasad budowy programów nauczania jest zasada aktywizowania uczniów. Istotą tej zasady jest:

Podkreślenie samodzielnego zdobywania przez uczniów wiadomości i umiejętności wszędzie tam, gdzie jest to możliwe i wskazane ze względów pedagogicznych.

16. Program nauczania:

Ustala, jakie wiadomości, umiejętności i nawyki o trwałych walorach poznawczych i wychowawczych oraz w jakiej kolejności uczniowie mają je sobie przyswoić.

17. Podręcznik spełnia różne funkcje dydaktyczne, w związku z tym jego funkcja ćwiczeniowa sprowadza się:

Do kształtowania u uczniów pożądanych umiejętności i nawyków niezbędnych w procesie nauczania uczenia się zarówno danego przedmiotu nauki szkolnej, jak i innych przedmiotów.

18. Ustawiczność jest cechą:

Procesu kształcenia wykraczającego poza okres nauki szkolnej i studiów wyższych.

19. Przez metodę nauczania rozumiemy:

Systematycznie stosowany sposób pracy nauczyciela z uczniami, umożliwiający uczniom opanowanie wiedzy wraz z posługiwaniem się nią w praktyce, jak również rozwijanie zdolności i zainteresowań umysłowych.

20. Wśród metod opartych na działalności praktycznej uczniów wyróżniamy m.in. metodę laboratoryjną, która polega na:

Samodzielnym przeprowadzaniu eksperymentów przez uczniów, tzn. na stwarzaniu sztucznych warunków dla wywołania zjawiska po to, aby można było zbadać przyczyny jego występowania, przebieg i skutki.

21. Metody oglądowe to:

Pokaz i pomiar.

22. Kropki w programie rozgałęzionym są na ogół:

Większe niż w programie liniowym.

23. W programie liniowym indywidualizacji polega:

Tempo uczenia się.

24. W programie mieszanym (wersja sheffieldzka) indywidualizacji polega:

Tempo i treść uczenia się.

25. Środki dydaktyczne to:

Przedmioty, które dostarczają uczniom określonych bodźców zmysłowych oddziałujących na ich wzrok, słuch i dotyk.

26. Środki dydaktyczne spełniają w procesie nauczania - uczenia się następujące funkcje:

Poznawczą, kształcącą i dydaktyczną.

27. Środki dydaktyczne należy dzielić na:

Wzrokowe, słuchowe, wzrokowo - słuchowe, częściowo automatyzujące.

28. Niepowodzenia szkolne to:

Sytuacje, w których występują rozbieżności między wymaganiami wychowawczymi i dydaktycznymi szkoły a zachowaniem uczniów oraz uzyskiwanymi przez nich wynikami nauczania.

29. Niepowodzenia dydaktyczne ukryte występują wtedy, gdy:

Nauczyciele nie dostrzegają braków w wiadomościach, umiejętnościach i nawykach uczniów.

30. Niepowodzenia dydaktyczne jawne występują wtedy, gdy:

Nauczyciel stwierdza określone braki w opanowanej przez ucznia wiedzy i w rezultacie ocenia wyniki jego pracy jako niedostateczne.

31. Nauczanie jednostkowe polega na:

Polega na tym, że uczeń realizuje określone zadania dydaktyczne indywidualnie, korzystając przy tym z bezpośredniej lub pośredniej pomocy nauczyciela.

32. Plan daltoński zakładał, że:

Skuteczność wszelkiej działalności dydaktycznej zależy od prawidłowej organizacji procesu nauczania - uczenia się, a przede wszystkim od dostosowania tempa pracy w szkole do możliwości każdego ucznia.

33. Konspekt to:

Szczegółowe rozwiniecie planu lekcji, obejmuje takie punkty, jak temat lekcji, jej cele i zadania, temat pracy domowej.

34. Metoda dedukcyjna w planowaniu dydaktycznym mówi, że:

Punktem wyjścia w procesie kształcenia jest zbiór określonych uogólnień, z których wyprowadzamy następnie treści szczegółowe.

35. Metoda indukcyjna w planowaniu dydaktycznym mówi, że:

Punktem wyjścia w procesie kształcenia jest przechodzenie od treści szczegółowych do uogólnień.

36. Szkoła alternatywna:

Cechą jej jest otwarcie na to, co ją otacza, co nowe i twórcze, co może pobudzać uczniów do samodzielnej aktywności poznawczej oraz rozwijać ich zainteresowania.

37. Główne założenia "szkoły przyszłości" to:

Wychowanie do pracy i przez pracę, wdrażanie uczniów do samodzielnego myślenia, przygotowanie do autoedukacji, dbanie o zdrowie wychowanków.

38. Postulat ustawiczności kształcenia mówi, że:

Każdy obywatel powinien mieć stworzone warunki sprzyjające stałemu, systematycznemu podwyższaniu posiadanych kwalifikacji.

39. Postulat powszechności kształcenia mówi, że:

Każde dziecko powinno mieć zapewniony dostęp do najwyższych szczebli "drabiny oświatowej", łącznie ze studiami wyższymi oraz podyplomowymi i doktoranckimi.