i
kierowanie wrażeniem
1
Czym jest autoprezentacja?
Zachowywaniem się, pokazywaniem siebie w taki sposób, który jest dla nas najkorzystniejszy w danej sytuacji.
Najkorzystniejszy nie znaczy pozytywny – w zależności od sytuacji możemy chcieć ukryć nasze zalety np. bogactwo.
Obecność innych ludzi nie jest konieczna aby dokonywać autoprezentacji
– sam
a i
m m
o
m że
ż my
m b
y
b ć
ć o
db
d i
b orca
c m
a i
m w
ł
w as
a ne
n go
g ‘ pr
p ze
z ds
d ta
t w
a i
w en
e i
n a
i ’
a .’
Dlaczego ludzie inwestują swoją energię w autoprezentację?
Definicja sytuacji ułatwia stronom zachowanie
Budują swoje poczucie wartości – autoprezentują się samym sobie
Aby uzyskać doraźne korzyści – np. zwolnienie z dodatkowego zadania
Aby zdobyć uznanie, sympatię, przychylność innych
2
Co jest głównym składnikiem pierwszego wrażenia?
Wygląd fizyczny
Dlaczego troska o pierwsze wrażenie jest tak
opłacalna i ważna?
Pon
P iew
e a
w ż
a w
i
w ąż
ą ą
ą s
ię z
ę n
ią
ą m
.
m in. n
as
a tęp
t
u
ęp jąc
ą e z
e jaw
a i
w ska:
a
Ukryte Teorie Osobowości
Efekt halo
Potwierdzanie hipotez
Samospełniające się proroctwo
Teorie atrybucji:
Podstawowy błąd atrybucji
3
Co wchodzi w skład naszych zasobów
autoprezentacyjnych?
4
4 Wymiary Wizerunku
5
Składa się z zaufania i kompetencji.
Zaufanie jest podstawą całości wizerunku. To jego wysokość decyduje o tym, czy odbiorca przyjmie na stałe jako prawdziwe wrażenie jakie wywieramy. Można na przykład sprawiać wrażenie osoby niezwykle inteligentnej, przystojnej i popularnej, ale przy niskim zaufaniu to wrażenie legnie w gruzach. Innymi słowy, nie będzie dla odbiorcy wiarygodne, pozostanie wizerunkiem pozera.
Człowiek o wysokim zaufaniu jest określany jako: uczciwy, szczery, prostolinijny, za
z s
a ł
s u
ł g
u u
g j
u ą
j c
ą y na
n
a za
z u
a f
u a
f n
a i
n e
i ,
e
, ta
t k
a ż
k e
ż ja
j k
a o
k sk
s r
k o
r mny
n ,
y
, do
d jr
j z
r a
z ł
a y
ł ,
y
, mąd
ą r
d y
r i
i r
o
r zw
z a
w ż
a n
ż y
n .
y
Kompetencja decyduje o tym, czy jesteśmy postrzegani jako osoby wartościowe w danej sytuacji. W sytuacji zawodowej kluczowy będzie zestaw kompetencji zawodowych, a np. w sytuacji proszenia o radę – kompetencji merytorycznych w danym temacie. Innymi słowy kompetencja decyduje o tym, czy jesteśmy postrzegani jako wiarygodny partner interakcji w określonej sytuacji.
Człowiek postrzegany jako kompetentny jest zwykle określany jako: wykwalifikowany, wykształcony, dobrze poinformowany, inteligentny, kompetentny, doświadczony, zręczny, profesjonalny, spostrzegawczy itp., w zależności od sytuacji, w jakiej następuje budowanie wizerunku.
6
Wymiar wizerunku mówiący o tym, jak bardzo pożądanym partnerem relacji międzyludzkich jesteśmy. Kontakt międzyludzki (interpersonalny) jest istotnym składnikiem każdej relacji, nawet maksymalnie sprofesjonalizowanej relacji zawodowej. Dlatego to, czy miło się z nami przebywa i rozmawia jest istotne zawsze, nawet jeśli wydaje nam się, że nasza atrakcyjność w danej sytuacji nie powinna mieć żadnego znaczenia.
Atrakcyjność interpersonalna jest niezwykle istotna także dlatego, że jest wymiarem łatwo
w i
o szybko
k ob
o
serwo
w w
o a
w lnym
n
,
ym d
zięki c
zemu od
biorca (
zaws
w ze k
e ier
i o
er w
o a
w ny
n z
y asadą
„oszczędności poznawczej”) może ukształtować sobie o nas opinię małym kosztem.
Ponieważ budowanie wizerunku opiera się głównie na pierwszym wrażeniu, czynniki atrakcyjności, jako łatwo dostępne, są bardzo często podstawą całości naszego wizerunku, nawet jeśli w danej relacji nasza atrakcyjność nie powinna odgrywać znaczącej roli.
Powyższy mechanizm tłumaczy dominującą rolę wyglądu fizycznego w budowaniu wizerunku.
Człowiek atrakcyjny interpersonalnie jest zwykle określany jako: interesujący, towarzyski, społeczny, przystojny, uważny, ekspresyjny, emocjonalny, pożądany, spontaniczny.
7
To wymiar wizerunku, który mówi o tym, jakie uczucia budzimy w odbiorcach, jaka jest nasza zdolność wzbudzania ich sympatii.
Człowiek o wysokim poziomie sympatii jest także określany jako: miły, kochany, przyjemny, przyjazny, ciepły, nieegoistyczny itp.
Można powiedzieć, że wymiar sympatii to stopień, w jakim bylibyśmy dla odbiorcy wrażenia satysfakcjonującym według niego partne
n rem
m r
ela
l cj
c ij
i ni
n e
i fo
f rma
m ln
l e
n j
j – cz
c y
z postrze
z ga
g na
n s tak,
k
, ja
j kb
k y
b śmy
m
mogli być jego kolegą, przyjacielem, a może partnerem
uczuciowym?
W życiu zawodowym potrzebny jest dość wysoki poziom sympatii, jednak nie za wysoki, aby nie przesłonić zawodowego charakteru relacji, nie obniżyć wymiaru kompetencji.
8
To wymiar wizerunku mówiący o tym, jak odbiorca postrzega naszą siłę i władzę w danej relacji i sytuacji.
Osoby o wysokim indeksie dominacji to ludzie określani jako: pewni siebie, dominujący, aktywni, potężni, asertywni, bezpośredni, silni, odprężeni, stanowczy, męscy, o silnej woli, opanowani, uparci, pełni wigoru, niezależni, niewzruszeni, energiczni.
Domi
m n
i a
n cj
c a
j to wa
w żn
ż y
n e
le
l me
m nt
n wi
w z
i e
z run
u k
n u
k ,
u
, kt
k óry opis
i uj
u e
j na
n szą
z pozy
z c
y j
c ę
j
w danej sytuacji. Trzeba uczyć się umiejętnie nim gospodarować, aby nie wydać się odbiorcy zbyt uległym i słabym, ale także by całkowicie go nie zdominować i nie zastraszyć.
Dominacja jest także wymiarem wizerunku silnie wpływającym na pozostałe wymiary– ludzie silni wydają się bardziej atrakcyjni i wiarygodni, ale zbyt dominujący tracą na sympatii i atrakcyjności, mogą też okazać się niegodni zaufania, jeśli zbytnio starają się podkreślać swoją siłę.