Trojca

Bóg Ojciec

Wierzymy, że Bóg Ojciec jest Władcą suwerennym,

który w doskonałych swych planach czyni wszystko, co
zechce,

czy to w dziele stworzenia, czy w dziełach

swej opatrzności, czy też w dziele odkupienia.

Syn Boży

Wierzymy, że Jezus Chrystus jest Bogiem z Boga,

Jednorodzonym Synem z Ojca;

w Nim, przez Niego i

dla Niego wszystko zostało stworzone, On wszystko
poprzedza i podtrzymuje byt wszystkiego.

W ozna-

czonym czasie,

poczęty z Ducha Świętego,

narodził

się z Dziewicy Marii

— b

ędąc prawdziwym Bogiem

stał się prawdziwym człowiekiem.

Dzielił nasz ludzki

los

i sam będąc bez grzechu,

wziął na siebie grzech

świata,

a umierając na krzyżu stał się doskonałą ofiarą

—

tak zgładził nasze grzechy, wykupił z niewoli grze-

chu, przejednał gniew Boży, stał się jedynym Zbawicie-

lem i jedynym Pośrednikiem między Bogiem a ludźmi.

Złożony w grobie, dnia trzeciego zmartwychwstał w

ciele, wstąpił na niebiosa, gdzie siedząc po prawicy

Boga, wstawia się za nami.

Duch Święty

Wierzymy, że Duch Święty jest Osobą.

Pochodzi On

od Ojca i Syna,

by mieć udział w dziele stworzenia

Jb 9:11n; 12:13-25; Kzn 7:13; Iz 14:27; 43:13; Rz 10:6-
7; 1Kor 15:28.

Jb 9:1-10; 12:15; Dn 4:14, 29, 31-34; Rz 9:15-18.

J 1:1; 14:11.

J 1:14, 18.

Kol 1:15-19; Hbr 1:2-3

Dz 17:30n; Ga 4:4.

Łk 1:35.

Łk 1:26n.

Flp 2:6-7; 1 J 4:3

Ga 4:4

Iz 53:9; 1P 3:18.

J 1:29; 1 J 2:2

Duch Święty Osobą: J 14:16-17.26; 16:13; Dz 11:12;
15:28; 16:6.7; 1Kor 12:4-13; Ef 4:30. Bóstwo Ducha: J

15:26; 1Kor 2:10:13; naprzemienne występowanie Duch

Chrystusowy, Duch Boży, Chrystus w Rz 8:9-10.

zbawienia.

On uskutecznia Boże plany,

przekonuje

świat o grzechu, sprawiedliwości i sądzie.

W dzień

Pięćdziesiątnicy zstąpił na wierzących dając początek

istnieniu Kościoła,

rząc ich różnorodnością Bożej

łaski, jawiąc się w nich przez owoce Chrystusowego

życia,

pouczając i prowadząc.

W kim On zamiesz-

kuje — kto w Nim jest ochrzczony, na nowo zrodzony
—

ten jest dzieckiem Bożym, nowym stworzeniem,

człowiekiem w Chrystusie,

naglonym, by w Nim

naleźć swoją pełnię.

Jeśli w trakcie lektury zrodziły się w Tobie

pytania, daj znać.

Masz Biblię,

masz nas.

Piotr Zaremba

Możesz do nas dotrzeć!

Kościół 5N w Poznaniu odnajdziesz pod www.k5n.pl
lub przy

ul. Grunwaldzkiej 55, barak 6. Możesz napi-

sać: pastor@k5n.pl, lub zadzwonić: 695226957.
Kościół w Gnieźnie odnajdziesz pod

www.baptist.

gniezno.pl

lub przy ul. Mickiewicza

7a. Możesz napi-

sać:

dariusz-banicki@o2.pl

lub zadzwonić: 691392892

Kościół w Kaliszu odnajdziesz pod

www.baptyści.

kalisz.pl

lub przy Podgórzu 1. Możesz napisać:

karate-

kalisz@wp.pl

lub zadzwonić: 791990575

J 15:26; 16:14-15.

Rdz 1:2.

J 3:5-7; Dz 2:1-3.

Za 4:6.

J 16:8-11; Obj 2:7.11.17.29; 3:6.13.22.

Łk 24:47-49; Dz 1:4-5.8; 2:2-13; 8:14-17; 10:44-48;
11:14-18; 19:1-6; 1Kor 12:13.

1Kor 12-14; Ga 5:16-25.

Dz 16:6-7.

J 7:37-39; Dz 19:1-6; Rz 8:9.14-17.

1Kor 9:16.26-27; 15:10; Ga 5:17; Flp 3:13-14.

Trójjeden Bóg

Pisma Nowego Przymierza określają Bogiem Ojca,

Syna i Ducha Świętego. Ten fenomen leży u pod-

staw naszego poznania Boga jako w Trzech jed-

nego lub jako Jedynego w Trójcy. Określenie

Trój-

jest terminem teologicznym. Podobnie jak

wiele innych, nie występujących w Piśmie Świętym

określeń, jest ono uzasadnionym i zwięzłym

streszczeniem zagadnień odnoszących się do

natury Boga. Dzięki nim nie tylko pełniej rozu-

miemy Jego samego. Lepiej też pojmujemy istotę

naszego zbawienia!

W Trzech jeden — czy to da się pojąć?

W całej otaczającej nas rzeczywistości są zagadnienia

trudne do pojęcia. Wystarczy wspomnieć niepojętość

natury światła lub skromnie zauważyć, że naukowcy

wciąż zaskakują nas nowymi odkryciami. Zdaje się, że

apostoł Paweł ma rację, gdy zestawia refleksję o złożo-

ności Boga ze spostrzeżeniem o złożoności człowie-
ka.

Podobnie

jak człowiek jest istotą trójdzielną,

jedno

cześnie jedną, tak trójdzielny jest Bóg, a przecież

jeden i niepodziel

ny. Jasne? Może nie wszystko w

pełni, ale to nie przeszkadza nam żyć i cieszyć się peł-
ni

ą tego, że zostaliśmy stworzeni na obraz i podobień-

stwo Boga!

Ojciec, Syn i Duch — kto był pierwszy?

Nie bez związku z planem stworzenia i zbawienia

człowieka Bóg przedstawił nam swoją naturę w katego-

riach rodzinnych. Te kategorie pozostają najlepsze.
Podobnie jak w rodzinie jest element ojcowski, mat-

czyny i dziecięcy, tak Bóg objawia nam się jako Ojciec,

Syn i Duch (w języku hebrajskim duch jest słowem

rodzaju żeńskiego). Jednak każdy słowny opis rzeczy-

wistości jest niepełny. Bierzemy z niego to, co przybli-

1Kor 2:10-12.

1Ts 5:23.

Rdz 1:26-27; J 10:10.

ża nas do zrozumienia stanu rzeczy. Na to, co nadal

niejasne, szukamy innych przybliżeń. To prawda, że
opis Boga w kategoriach rodzinnych nasuwa

myśl o

tym, że musiało być jakieś stadium istnienia, kiedy Bóg

Ojciec był sam, bez Ducha i Syna. Tego jednak nie da

się wyłuskać z Biblii. Z niej wynika raczaj to, co łatwiej

nam przedstawić na przykładzie komputera. Komputery
bowiem

też są, z grubsza, trójdzielne: jednostka głów-

na, wyświetlacz i programy. Każdy element ma odrębną
to

żsamość, lecz już w najgłębszym zamyśle każdy z

nich

miał funkcjonować w związku z pozostałymi.

Podobnie jak nie wiedzielibyśmy, co się dzieje w jed-

nostce głównej, gdyby nie objawiało się nam to na

wyświetlaczu, tak nie wiedzielibyśmy, co się dzieje w

Ojcu, gdybyśmy nie zobaczyli tego w Jezusie Chrystu-
sie.

I podobnie jak żadna praca nie posunęłaby się bez

programu —

mimo najlepszej jednostki głównej i naj-

wspanialsz

ego wyświetlacza — tak bez Ducha nie

można by mówić o naszym nowym, pełnym życiu. W

komputerze wszystko jest ważne. Wszystko było pierw-
sze.

I podobnie jak w komputerze części pozostają w

stałym stosunku do siebie, tak w Bogu, Jego Osoby

różnią się tylko wzajemnym stosunkiem do siebie.
Ojciec pozostaje Ojcem w stosunku do Syna i nigdy nie

będzie czyimkolwiek Synem, Syn pozostaje Synem w
sto

sunku do Ojca i nigdy nie wyrośnie na kolejnego

Boga —

Duch przenika całą Świętą Istotę i na zawsze

pozostanie j

ej Siłą Sprawczą.

Dlaczego nam tak zależy na tej Trójcy?

Objawienie Boga w Jego Trójjedności raz po raz oży-
wia sprzeciw i prowadzi do kontrowersji. Czy zatem, w

imię jedności, nie można by tych spraw przemilczać?
Kto chce, niech próbuje. Rzecz w tym,

że odrodzony

umysł tym bardziej rwie się do harmonii z Bogiem, a

uwolniony człowiek tym bardziej chce korzystać z

możliwości, które stwarza wolność w Chrystusie. Żyć

bez poznania Boga w Trójcy to tak, jak cofnąć się do

czasów sprzed teorii względności! To tak, jakby wyciąć

najwspanialsze i najpiękniejsze karty objawienia No-
wego Przymierza i

umartwiać się trwaniem w Przymie-

rzu Starym,

niepełnym i już dawno minionym.

J 1:14-18; 14:8-11; Hbr 1:1-2.

Nauka o Trójcy — czy to nie najlepsze wyja-
śnienie złożoności Boga?

Rzeczywistość zawsze będzie wyrażana w kategoriach

jakichś przybliżeń — jak powyżej, w rodzinnych lub
komputerowych.

Żadne z nich, jak dotychczas, nie były

doskona

łe. To dlatego, że my nie jesteśmy doskonali —

z naszym

językiem, pismem i środkami przekazu. W

takiej sytuacji nawet

gdyby powstało jakieś doskonałe

wyjaśnienie natury Boga, nie bylibyśmy w stanie go

pojąć, bo jako niedoskonałym, zabrakłoby nam zdolno-

ści poznawczach. Pismo Święte nazywa Bogiem Ojca,
Syna

i Ducha Świętego.

Czy zatem mamy trzech

gów? Czy jesteśmy politeistami? Nie! Mamy Boga

Jednego i Jedynego — w Trójcy!

To wyjaśnienie pozo-

staje na dziś najlepsze? A na jutro? Zobaczymy. Dość

powiedzieć, że poznam tak, jak zostałem poznany.

Bóg w Trójcy — Tak! Narodziłem się z Boga!

Jednym z filarów Nowego Przymierza jest nowe naro-
dzenie! To nowe narodzenie — które jest przedmiotem
innego traktatu —

nie jest nowym początkiem tego, co

już było. Nie jest ono tylko jakimś radykalnym nowym
zwrotem. Nowe narodzenie jest narodzeniem z Boga, z

Ducha, przeżyciem, które czyni mnie człowiekiem w
Bogu, w Chrystusie, w Duchu

. Bez Trójjedności Boga

to wszystko pozostaje piękną wprawdzie, ale tylko — o
zgrozo! —

metaforą. Budzę się po pięknym śnie jako

dawny drań, który ma tylko to szczęście, że nie wyko-
nano na nim wyroku.

Teksty mówiące o Bogu jako Osobie: Rdz 4:26; 12:8;
Wj 3:14; 20:7; Ps 20:8.

Teksty mówiące o osobach

Trójcy jako o Bogu: Bóg-

Ojciec: 1Kor 8:6; Syn Boży: J

1:1,18; Rz 9:5; Flp 2:6; Tt 2:11-13; Hbr 1:8; 1 J 5:20;

Duch Święty: Dz 5:3-4; 1Kor 3:16. Teksty te przemawia-

ją za troistością Osoby Boga. Teksty mówiące o jedności
Osób Boga: Ojciec — Syn: J 1:1; Ojciec —

Duch Świę-

ty: J 14:21, 23 wraz z Rz 8:9, 11; Syn —

Duch Święty:

Rz 8:9-11; 2Kor 3:17.

Teksty mówiące o wzajemnej re-

lacji Osób w Osobie Boga: Ojciec — Syn: Mt 3:17; J
1:18; 3:16; 5:19-29; Dz 17:31 1Kor 8:4-6; 15:28; Kol
1:15-20; 2:9n; Hbr 1:2-14; Ojciec —

Duch Święty: J

3:34; 14:26; 15:26; 1Kor 2:10:12; Syn —

Duch Święty:

Mt 3:17; J 15:26; o wszystkich Osobach: Mt 28:19; Ef
4:3-6.

1Kor 13:12; 1J 3:2.

Co z tekstami, które przeczą Trójjedności?

Można powiedzieć, że w życiorysie Boga i w Jego

planie zbawienia miało miejsce coś zdumiewającego.

Syn Boży na pewien czas stał się człowiekiem.

Wszechobecny Bóg stał się widzialny, namacalny i
rozdarty w Jezusie.

W tym kon

tekście należy rozu-

mieć fragmenty, które pozornie przeczą Trójjedności
Boga, jak

choćby 1Kor 15:23-28.

A zatem, w imię Boga — do Pisma!

Wierzymy, że istnieje

tylko jeden

żywy,

prawdzi-

wy,

wieczny i niezmienny Bóg:

Ojciec, Syn i Duch

Święty — będący w tych Trzech Osobach jednym i tym
samym Bogiem, Duchem

nieskończonym,

Stwórcą

niestworzonym;

w dziele wszechmocnym,

w czy-

nach łaskawym,

w sądzie sprawiedliwym

— we

wszystkim doskonałym,

objawionym nam w Chrystu-

sie Jezusie,

godnym najwyższej czci ze strony swego

stworzenia.

Mt 27:46; Rz 8:3; Ga 4:4-5; Flp 2:5-11; Kol 1:15-20; 1J

1:1-4.

J 4:24; 1Ts 1:9; Hbr 11:6.

Pwt 6:4; Ps 90:2; Mk 12:29; Ef 4:6.

Wj 3:14; Jr 10:10; J 5:26; Dz 17:25; 1Ts 1:9; Hbr 11:6;

J 17:3.

Lb 23:19; Pwt 32:40; Ps 90:3; 33:11; 102;27-28; Jr

10:10; Iz 40:28; Ml 3:6; Jk 1:17.

Łk 24:39; J 1:18; 4:24; Dz 17:24; 1Tm 1:17; 6:15-16.

1Krl 18:20-40; Ps 139:7-12; Ps 147:5; Prz 15:3; Iz 44:6;

Jr 23:23; Mt 10:29.30; 28:19-20; Dz 1:8; 17:24n; Ef
3:21; Hbr 4:13; Rz 11:33; Obj 1:8; 21:6; 22:13.

Wj 3:14; Ps 104:24; J 5:26.

Rdz 17:1; 18:10-14; 2Krl 6:5-7; Ps 115:3; Jr32:15; Mt

14:22-33; 19:26; Mk 4:35-41; Ef 1:5.9; Flp 2:13; Hbr
6:18; Obj 4:8.

Mt 19:7; Rz 2:4.

Pwt 32:4; Ps 7:9-12.

Rdz 17:1; 2Krl 8:27; Ps 139:7; Iz 6:3; Mt 5:48; Dz 17:27;

Hbr 4:13; Rz 14:26; 1Tm1:17; Obj 4:8.

J 1:18; Hbr 1:2-3.

Ps 145:3.