plik

WINCENTY ŁASZEWSKI

BIAŁY SZKAPLERZ

(OBJAWIENIA W PELLEVOISIN – 1876 ROKU)

SŁOWO WSTĘPNE

Niektóre  objawienia  Matki  Najświętszej  poruszają  nas  w  zupełnie  wyjątkowy
sposób.  Odkrywamy  w  nich  treści,  które  nieoczekiwanie  stają  się  dla  nas
wyzwaniem: czujemy się zobowiązani do odbudowania naszej więzi z Bogiem,
do zmiany życia, do wejścia w świat modlitwy.
OBJAWIENIA W PELLEVOISIN

Tak jest z objawieniami w Pellevoisin. Czyżby potwierdzały się wypowiedziane
tam słowa Maryi o potrzebie "świeżej zachęty"? Estelle Faguette wiedziała już,
że  nie  umrze.  Jej  modlitwy  zostały  wysłuchane.  Nie  pozostawi  na  łasce  losu
swoich najbliższych. Będzie żyd i głosid chwałę Matki Najświętszej. Objawiła jej
to  sama  Matka  Najświętsza!  Ale  przed  wizjonerką  z  Pellevoisin  było  jeszcze
wiele spotkao z Matką Miłosierdzia...

Dnia  18  lutego  1876  roku  Najświętsza  Maryja  Panna  ukazała  wizjonerce  dużą
płytę wotywną. Na każdym jej rogu widniał złoty pączek różany, w środku zaś
złote  serce  przebite  mieczem  i  ukoronowane  wieocem  róż.  Napis  głosił:
"Wezwałam Maryję w głębi mej rozpaczy. Ona wstawiała się za mną u swego
Syna i wyjednała mi całkowite uzdrowienie".

"GDZIEKOLWIEK JESTEŚ I COKOLWIEK ROBISZ..."

Potem nastąpił ciekawy dialog Maryi i Estelle. Oddajmy głos wizjonerce: "Matka
Boża powiedziała do mnie:, ‘Jeśli chcesz mi służyd, bądź pełna prostoty i niech
twe  czyny  będą  potwierdzeniem  twych  słów'.  Zapytałam,  czy  mam  w  swoim
życiu  coś  zmienid  lub  zamieszkad  gdzie  indziej.  Odparła:  'Gdziekolwiek  jesteś  i
cokolwiek  robisz,  możesz  wyjednad  sobie  błogosławieostwo  i  głosid  moją
chwałę'.  Po  czym  dodała:  'Najbardziej  zasmuca  mnie  to,  że  ludzie  nie  szanują
mego Syna w Najświętszej Eucharystii. Boli mnie też sposób, w jaki się modlą,
jednocześnie  myśląc  o  innych  rzeczach.  Mówię  o  tych,  którzy  uważają  się  za
pobożnych'".

Matka Najświętsza zapewnia, że nie musimy szukad Boga na koocu świata. On
jest tu, w naszym szarym, zwyczajnym życiu. Aby zostad świętymi, nie musimy
wstępowad  do  klasztoru,  (o  czym  myślała  Estelle)  ani  szukad  lepszych
warunków  do  życia  duchowego  (np.  mieszkania  bliżej  kościoła).  Wszędzie
możemy zasłużyd na łaskę i Niebo.

To  piękne  orędzie  brzmi  tak:  cokolwiek  robimy,  możemy  głosid  chwałę  Maryi.
Okazuje  się,  że  nie  każda  pobożnośd  podoba  się  Niebu.  Matka  Najświętsza
skarży  się  na  tych  swoich  czcicieli,  którzy  w  modlitwę  nie  wkładają  serca,
których słowa nie są potwierdzane przez czyny... Boli Ją też nasze lekceważenie
największego skarbu chrześcijaostwa - Eucharystii.

CHWAŁA MARYI I UZDROWIENIE

Powródmy  do  objawienia  z  lutego  1876  r.  Wizjonerka  zapytała,  czy  ma
natychmiast zacząd głosid chwałę Maryi. Matka Boża odpowiedziała: "Tak, tak.
Ale  najpierw  zapytaj  swego  spowiednika,  co  o  tym  myśli".  Głoszenie  chwały
Maryi jest więc naglącą koniecznością, bowiem – przypomnijmy tutaj słowa św.
Bernarda  -  "o  Maryi  nigdy  dośd".  Jednak  to  Maryjne  apostołowanie  zawsze
musi dokonywad się w ramach Kościoła i w duchu posłuszeostwa Kościołowi. To
kryterium, o którym nikomu nie wolno zapomnied.

Dla  Estelle  zaczął  się  czas  ogromnego  cierpienia.  Nieprzytomna  z  bólu
zapamiętała  tylko,  że  w  lewej  ręce  trzymała  różaniec  i  że  wszystko
ofiarowywała  Bogu.  Nagle  poczuła  się  zdrowa.  Spojrzała  na  zegar:  było  pół
godziny  po  północy.  Kiedy  o  godz.  6.30  odwiedził  ją  tamtejszy  ks.  proboszcz,
chora  usiadła  na  brzegu  łóżka,  opowiedziała  mu  o  objawieniach  i  o  swym
uzdrowieniu. "Idę odprawid Mszę św. - powiedział kapłan. - Potem przyniosę ci
Komunię  Świętą,  a  jeśli  wówczas  będziesz  zdolna  przeżegnad  się  prawą  ręką,
uwierzę". Gdy wrócił, Estelle uczyniła znak krzyża.

ZJEDNOCZENIE SERC

Druga częśd objawieo rozpoczęła się 1 lipca. Kiedy Estelle odmawiała wieczorne
modlitwy,  ujrzała  otoczoną  światłem  Maryję,  która  skrzyżowała  dłonie  na
piersiach  i  wezwała  wizjonerkę  do  wewnętrznego  wyciszenia,  cierpliwości  i
odwagi.  Nazajutrz  przyszła  do  panny  Faguette,  kiedy  ta,  obudziwszy  się  przed
północą,  zaczęła  odmawiad  "Zdrowaś  Maryjo".  Matka  Najświętsza  znów
skrzyżowała  ręce  na  piersiach.  Powiedziała:  "Już  rozgłosiłaś  moją  chwałę",  po
czym przekazała jej pierwszy z sekretów. Mówiła dalej: "Nie ustawaj. Mój Syn
zdobył już wiele dusz, które jeszcze bardziej poświęciły się Jemu. Jego Serce jest
pełne  miłości  do  mego  Serca.  On  nigdy  Mi  niczego  nie  odmawia.  Dla  Mnie
porusza  On  i  zmiękcza  najbardziej  zatwardziałe  serca".  Maryja  powiedziała
jeszcze: "Przyszłam przede wszystkim po to, by ratowad grzeszników".

Pojawił się więc wątek zjednoczenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi. Kluczem
do  niego  jest  miłośd,  przez  którą  również  każdy  z  nas  może  stad  się
uczestnikiem  tej  komunii.  Jej  owocem  jest  wysłuchanie  przez  Boga  każdej
prośby  Matki  Najświętszej  (i  nas,  jeśli  trwamy  w  zjednoczeniu  jak  Maryja!).
Skoro  Jej  wola  jest  w  pełni  zgodna  z  wolą  Bożą,  to  wysłuchując  Jej  modlitw,
Jezus  Chrystus  wysłuchuje  głosu  własnego  Serca.  Udziela  łask  z  tym  większą
radością, że może dad dowód miłości do Swej niebieskiej Matki.

POKÓJ DUCHA

Maryja ukazała się znowu 3 lipca. Objawienie trwało zaledwie kilka minut.
Matka Boża przyniosła jedynie upomnienie: "Chcę, abyś była bardziej

wyciszona, bardziej przepełniona pokojem". Potem ma miejsce ostatnia, trzecia
częśd objawieo. Rozpoczęły się one 9 września. Estelle odmawiała różaniec, gdy
ukazała się Maryja. Powiedziała: "Pozbawiłaś się spotkania ze mną w dniu 15
sierpnia, nie było bowiem w tobie pokoju ducha".

A więc jedno zaplanowane przez Niebo objawienie nie miało miejsca z powodu
braku predyspozycji wizjonerki! Nie była wyciszona wewnętrznie. Maryja
potwierdza tym samym starą prawdę: nie da się usłyszed głosu Boga w hałasie
własnych spraw i w szumie własnych myśli.

SZKAPLERZ PO RAZ PIERWSZY

Matka  Najświętsza  dodała:  "Wspaniałe  skarby  mego  Syna,  o  które  ludzie  się
modlą, zostały otwarte na długo". Potem ukazała kawałek płótna, który nosiła
na szyi. Był to szkaplerz z czerwonym sercem. "Kocham tę formę pobożności" -
dodała.  Nie  jest  to  jedyna  forma,  na  którą  wskazuje  Maryja.  Jest  Cudowny
Medalik,  jest  brązowy  szkaplerz  Matki  Bożej  z  Góry  Karmel,  jest  szkaplerz
Niepokalanego Poczęcia, jest też medalik z San Nicolas...

Fakt,  że  Matka  Najświętsza  wskazuje  na  jakąś  formę  pobożności,  nie
pomniejsza  znaczenia  innych.  W  propozycjach  Maryi  każdy  znajdzie  coś  dla
siebie.  Jeden  pokocha  szkaplerz  z  Pellevoisin,  coś  w  nim  go  wewnętrznie
poruszy  (może  jego  prostota,  może  jego  odniesienie  do  Chrystusa).  Ktoś  inny
odnajdzie  swą  duchowośd  w  Cudownym  Medaliku  albo  w  najstarszej  formie
Maryjnej pobożności - w karmelitaoskim szkaplerzu.

CNOTA POKOJU

Dnia 10 września Matka Boża przyszła, by powiedzied: "Niech ludzie się modlą.
Daj im przykład". Pięd dni później ogłosiła: "Będę pamiętad o wszystkich twoich
wysiłkach, by zachowad wewnętrzny spokój. Proszę o to nie tylko ciebie samą,
ale i Kościół oraz Francję. Pragnę pokoju dla Kościoła". Westchnęła, potrząsnęła
głową  i  powiedziała:  "Jest  coś,  co  jest  przeszkodą". Wizjonerka  zrozumiała,  że
Maryja  ma  na  myśli  liczne  spory  wewnątrzkościelne.  Maryja  wzywa  do
wewnętrznego  pokoju, jest to bowiem cecha Jej duchowości. Ma ona stad się
udziałem każdego z nas i całego Kościoła. Czy ta cecha znajduje się w katalogu
cnót  Najświętszej  Maryi  Panny?  Owszem,  nazywa  się  cnotą  pokoju,  która  jest
również  zasadniczą  cechą  chrześcijanina  -  "poczuciem  bezpieczeostwa
odczuwanego w perspektywie zbawienia" (św. Ludwik).

FRANCJA NIE SŁUCHA!

Na koniec Maryja zaczęła mówid powoli, jakby akcentując znaczenie
wypowiadanych słów: "Oby się modlili i złożyli we mnie ufnośd! A Francja?
Uczyniłam dla niej wszystko, co mogłam. Dałam jej bardzo wiele ostrzeżeo, ale

oni wciąż nie chcą słuchad!". Wiemy już, dlaczego w XIX w. tak dużo objawieo
miało  miejsce  we  Francji.  To  wyraz  troski  Maryi  o  ten  naród.  Ale  Francja
stanowi  jedynie  przykład  tego,  jak  bardzo  Maryja  zabiega  o  dobro  dla  każdej
ludzkiej wspólnoty.

Przypomnijmy  przykład  innego  kraju  -  Portugalii.  Dnia  2  grudnia  1940  roku
siostra  Łucja,  wizjonerka  z  Fatimy,  pisała  do  Papieża  Piusa  XII  słowa,  które
niebawem  zaowocowały  oddaniem  naszego  kraju  pod  opiekę  Niepokalanego
Serca  Maryi:  "Ojcze  Święty,  jeśli  nie  mylę  się  w  swym  zjednoczeniu  duszy  z
Bogiem, to Pan nasz obiecał roztoczyd specjalną opiekę nad Portugalią w czasie
tej wojny ze względu na poświęcenie narodu Niepokalanemu Sercu Maryi przez
biskupów portugalskich, jako dowód łask, jakie będą udzielone innym narodom,
jeżeli - jak Portugalia - poświęcą się Jemu".

Tak jest i z objawieniami z Francji: wszystkie one stanowią dowód zatroskanej
miłości, jaką Maryja darzy każdy naród i każdego z nas.

ZNOWU SZKAPLERZ

Dzieo  1  listopada  przyniósł  krótkie  spotkanie  z  Matką  Najświętszą.  Maryja
ukazała  się  Estelle,  zapatrzyła  się  w  coś,  czego  wizjonerka  nie  widziała,
rozejrzała  się  wokoło,  zatrzymała  wzrok  na  wizjonerce  i...  znikła.  Pięd  dni
później przemówiła znowu. Powiedziała z uśmiechem: "

Wybrałam cię. Dla mej

chwały wybieram pokornych i nic nieznaczących"

. Skrzyżowała ręce na

piersiach i odeszła.

Przedostatnie  objawienie  (11  listopada)  było  związane  z  rozpowszechnianiem
szkaplerza.  Tego  dnia  Estelle  wykonała  pierwszy  szkaplerz  według  wzoru,  jaki
pokazała  jej  Maryja.  "Nie  zmarnowałaś  dzisiejszego  dnia  -  powiedziała.  -
Pracowałaś  dla  mnie".  Poleciła  też  Estelle,  by  zrobiła  wiele  następnych
szkaplerzy.

Ostatnie objawienie nastąpiło 8 grudnia, po Sumie odprawionej w uroczystośd
Niepokalanego  Poczęcia.  Maryja  przypomniała  najpierw  wszystko,  co
dotychczas  powiedziała,  a  między  kolejnymi  zdaniami  przekazała  jej  wiele
tajemnic. Padły słowa: "Nigdy już mnie nie zobaczysz".

Wizjonerka  tak  wspominała  ostatnie  spotkanie:  "Krzyknęłam:,  ‘Co  się  ze  mną
stanie, Matko Najświętsza?'. Odparła: 'Będę z tobą, ale w sposób niewidzialny...
Nie musisz niczego się bad. Wybrałam cię przecież do ogłoszenia mej chwały i
upowszechnienia  tego  nabożeostwa'.  Mówiąc  to,  trzymała  w  dłoniach
szkaplerz. Było w Jej postawie tyle zachęty, że powiedziałam: 'Ukochana Matko
moja,  czy  mogłabyś  dad  mi  ten  szkaplerz?'...  'Podejdź  i  ucałuj  go'.  Szybko
wstałam, a Matka Najświętsza pochyliła się ku mnie. Pocałowałam Jej szkaplerz.
Była to dla mnie zupełnie wyjątkowa chwila".

Możemy  zawoład:,  Co  za  spotkanie!  Ile  w  nim  zażyłości!  Jak  w  objawieniach
przy  Rue  du  Bac,  gdzie  św.  Katarzyna  złożyła  swe  dłonie  w  dłonie  Maryi.
Następnie  Matka  Najświętsza  poleciła  Estelle  udad  się  do  księdza  biskupa  i
poprosid o pomoc w rozpowszechnianiu szkaplerza. Dodała:, „Jeśli nie zrobi on
tego, czego pragniesz, masz iśd wyżej. Nie bój się, pomogę ci". Ukazała jej łaski,
których udzieli tym, "którzy będą nosid go z ufnością i rozpowszechniad będą to
nabożeostwo".  Gdy  rozłożyła  ręce,  z  Jej  dłoni  zaczęły  spadad  krople  jakby
deszczu.  Na  każdej  z  nich  był  wypisany  rodzaj  łaski.  Wizjonerka  wymienia
zaledwie kilka: zdrowie, ufnośd, szacunek, miłośd, świętośd  - "wszelkie łaski, o
których można pomyśled". Maryja dodała: "To łaski od mego Syna. Czerpię je z
Jego Serca. On Mi nie może niczego odmówid".

Na koniec Maryja raz jeszcze odwołuje się do władzy Kościoła. Kiedy Estelle
pyta, co ma umieścid na drugiej stronie szkaplerza, słyszy:

"Zachowałam tę

stronę dla siebie. Pomyślisz o niej, a potem przekażesz swoje myśli świętemu
Kościołowi. On zadecyduje"

. (Ostatecznie na rewersie szkaplerza znalazła się

Matka Boża otoczona wieocem róż, z rozłożonymi dłoomi, z których tryskają
promienie.)

Estelle  Faguette,  zgodnie  z  poleceniem  Matki  Najświętszej,  żyła  dalej  w
Pellevoisin,  prowadząc  ciche,  nikomu  nieznane  życie.  Zmarła  dopiero  w  1929
roku.  Pewnie  tylko  Niebo  wie,  ile  chwały  przyniosła  Maryi  swą  modlitwą  i
ofiarą. Bo można dad Ją poznad ludziom w dwojaki sposób: albo pokazywad Ją
jako  Matkę  Najświętszą,  albo  sprawid,  że  Serce  Maryi  wyleje  na  nich  morze
łask, które otworzą im oczy na Jej wielkośd i miłośd. I chyba ta druga droga jest
pewniejsza...

POŚREDNIA AKCEPTACJA PRZEZ KOŚCIÓŁ

Jakie  były  dalsze  losy  nabożeostwa,  które  Matka  Boża  objawiła  pannie
Faguette?  W  1900  roku  szkaplerz  został  zatwierdzony  przez  Kościół.  Już
wcześniej  dla  jego  propagowania  powstało  Arcybractwo  Maryi  Matki
Miłosierdzia z Pellevoisin. Zostało ono zatwierdzone przez Papieża Leona XIII w
1894  roku.  Objawienia  w  Pellevoisin  cieszyły  się  w  Kościele  wielkim
autorytetem.  Odwoływała  się  do  nich  św.  Małgorzata  Maria.  Dziś  tytuł  Matki
Bożej z Pellevoisin nosi kilka świątyo, m.in. w Nowym Jorku i w McIntosh.

MODLITWA SERCA

CHWAŁA OJCU, CHWAŁA SYNOWI,
CHWAŁA DUCHOWI ŚWIĘTEMU,
PRZEZ NIEPOKALANĄ DZIEWICĘ,
ZWYCIĘSKĄ KRÓLOWĄ ŚWIATA,
TERAZ I NA WIEKI WIEKÓW. AMEN.