plik

CO ZYSKUJE SAMOBÓJCA?

(SŁOWA MISTYKÓW KOŚCIOŁA ŚWIĘTEGO)

WSTĘP

SŁOWA JANA PAWŁA II OKREŚLAJĄCE NATURĘ SAMOBÓJSTWA

Samobójstwo w swej naturze jest zawsze moralnie niedopuszczalne w takiej samej
mierze,  jak  zabójstwo.  Tradycja  Kościoła  niezmiennie  je  odrzucała,  jako  czyn
zdecydowanie zły. Chociaż określone uwarunkowania psychologiczne, kulturowe i
społeczne  mogą  skłonid  do  popełnienia  czynu  tak  radykalnie  sprzecznego  z
wrodzoną  skłonnością  każdego  człowieka  do  zachowania  życia,  łagodząc  lub
eliminując  odpowiedzialnośd  subiektywną,  z  obiektywnego  punktu  widzenia
samobójstwo  jest  aktem  głęboko  niemoralnym,  ponieważ  oznacza  odrzucenie
miłości  do  samego  siebie  i  uchylenie  się  od  obowiązku  sprawiedliwości  i  miłości
wobec  bliźniego,  wobec  różnych  wspólnot,  do  których  się  należy  i  wobec
społeczeostwa,  jako  całości.  W  swej  najgłębszej  istocie  jest  ono  odrzuceniem
absolutnej  władzy  Boga  nad  życiem  i  śmiercią,  o  której  tak  mówi  w  modlitwie
starożytny mędrzec Izraela: „Ty Boże masz władzę nad życiem i śmiercią: Ty Boże
wprowadzasz w bramy Otchłani i Ty Boże wyprowadzasz” (Mdr 16, 13).

Kto popiera samobójczy zamiar drugiego człowieka i współdziała w jego realizacji
poprzez  tak  zwane  „samobójstwo  wspomagane”,  staje  się  jego  wspólnikiem,  a
czasem  wręcz  bezpośrednim  sprawcą  niesprawiedliwości,  która  nigdy  nie  może
byd niczym usprawiedliwiona, nawet wówczas, gdy zostaje dokonana na żądanie.

(Słowa Papieża z Encykliki - EVANGELIUM VITAE)

JAN PAWEŁ II

CO ZYSKUJE SAMOBÓJCA

CZYN SAMOBÓJSTWA WG FULLI HORAK

O ile człowiek popełniając samobójstwo działał w zamroczeniu — a zatem o ile nie
jest w pełni za ten podły czyn swój odpowiedzialny — DUSZA JEGO, DZIĘKI
DOSKONAŁEJ SPRAWIEDLIWOŚCI BOŻEJ, NIE BĘDZIE POTĘPIONA NA WIEKI.

Musi jednak popatrzcie; w żałośnie bolesnym, a bezużytecznym dla swej przyszłej
szczęśliwości opuszczeniu, odczekad taką ilośd lat, jaka jeszcze człowiekowi do
naturalnej śmierci brakowała. Potem dopiero przystąpi do odrabiania należnej jej i
właściwej kary.

PAMIĘTAJ CZŁOWIEKU:

SAMOBÓJCA, ZATEM OD ŻADNYCH

SWYCH CIERPIEO NIE UCIEKA I NIC NA CZASIE NIE ZYSKUJE.

Zamienia tylko mniejszy znajomy już ból na niepojęcie sroższy i nowy, przekreśla
niektóre  zdobyte  do  tej  pory  zasługi,  dodaje  dobrowolnie  do  przetrwanych  już
trosk doczesnych i do przyszłych mąk czyśdcowych (lub w piekle wiecznych!); owe
brakujące  mu  do  śmierci  lata  a  często  bardzo  długie  lata,  pełne  na  pewno
gorszych cierpieo od tych, przed którymi chciał umknąd z tego świata umknąd.

(Fragment z książki – „ZAŚWIATY”)

FULLA HORAK

SAMOBÓJCY W NAJSROŻSZYM CZYŚDCU WG GLORII POLO

Ujrzałam tam nagle, że były tu niezliczone rzesze młodych ludzi; przede wszystkim
wielu  osób  niepełnoletnich.  Wszyscy  oni  byli  pośród  niewymownych  cierpieo.
Pojęłam, że w tym strasznym miejscu, w tym bagnie pełnym nienawiści i cierpienia
zgrzytali zębami, i wydawali z siebie takie potworne zwierzęce ryki i przerażające
wrzaski  z  ogromnego  bólu,  tak  że  przyprawiało  mnie  to  o  dreszcze  mego  ciała  i
umysłu, czego nigdy nie zapomnę.

Macie pojęcie?

To jest nieobecnośd Boga, to są grzechy, to ich konsekwencje

Macie  pojęcie,  czym  jest  grzech?  To  całkowite  przeciwstawienie  się  Bogu,  który
jest  nieskooczoną  miłością.  Grzech  jest  czymś  tak  przerażającym,  że  ma  takie
straszne  skutki.  A  my  żartujemy  sobie  z  tego.  Żartujemy  z  grzechu,  piekła  i
demonów. Jednocześnie nie zdajemy sobie sprawy z tego, co robimy. Od tamtego
przeżycia  upłynęły  lata,  ale  zawsze,  gdy  o  tym  myślę,  płaczę  z  powodu  cierpieo
tych  wielu  ludzi  (Pani  Polo  wybucha  płaczem).  To  byli  samobójcy,  którzy  w
momencie  rozpaczy  odebrali  sobie  życie  a  teraz  byli  pośród  tych  mąk  i  katuszy;
otoczeni  przez  te  okropne  stwory,  okrążeni  przez  demony,  które  ich  męczyły.
Najgorsze w tej całej  torturze była  nieobecnośd  Dobrego Boga, jego kompletna
nieobecnośd, bo tam nie czuje się Boga.

Zrozumiałam, że ci, którzy odbierają sobie życie, muszą
tam tak długo pozostad, tyle lat, ile musieliby żyd na ziemi.

Samobójstwem naruszyli porządek Boga, dlatego demony miały do nich dostęp.

Dusze Czyśdcowe zazwyczaj są uchronione od wszelkiego wpływu zła, są
już świętymi Boga i zazwyczaj nie mają już nic wspólnego z demonami.

Mój Boże a tam w tym strasznym miejscu czyśdca, było tak wielu biednych ludzi
popełniających czyn samobójstwa i to szczególnie młodych, tak wielu, bardzo
wielu, płaczących, cierpiących niewymownie z zadanego bólu przez szatana-diabła.

Gdyby ludzie wiedzieli, co ich czeka po samobójstwie, z pewnością pogodziliby się
z karą więzienną, dyscyplinarną niż z czymś takim jak ten niegodny człowieka czyn.

Wiecie, jakie dodatkowe cierpienia muszą znosid?

Muszą przyglądad się, jak ich rodzice czy najbliżsi, którzy jeszcze żyją, cierpią z ich
powodu, znoszą haobę, wpędzają się w kompleksy winy o ile tej winy nie są winni:

  Gdybym go wychował surowiej, gdybym go ukarał,
   Gdybym go ukarał, gdybym mu powiedział,
  Gdybym zrobił to czy tamto i na odwrót.

Te  wyrzuty  sumienia  są  przytłaczające  i  bolesne,  stanowią  piekło  tych  na  ziemi.
Koniecznośd  przyglądania  się  temu  wielkiemu  cierpieniu  ich  najbliższych  sprawia
samobójcom największy ból; praktycznie ból nie do zniesienia.

Jest to dla nich największa męka, z której cieszą się podle demony i pokazują im
wszystkie te sceny z ochoczą radością szkodzenia:

Popatrz, jak twoja matka płacze,

Popatrz jak twój ojciec płacze,

Zobacz ci twoi rodzice są zrozpaczeni, przepełnieni wielkim strachem, jak się
obwiniają, jak dyskutują i nawzajem się oskarżają,

Popatrz na cierpienia, jakie im zadałeś,

Spójrz, jak teraz buntują się przeciw Bogu,

Spójrz na swoją rodzinę – wszystko to twoja wina!

Zapamiętajcie  wy  wszyscy,  którzy  to  czytacie,  których  byd  może  dotknęła  taka
tragedia;  te  biedne  dusze  potrzebują  przede  wszystkim  tego,  aby  ci,  którzy
pozostali na ziemi, zaczęli lepsze życie, zmienili swoje życie, spełniali dzieła miłości,
odwiedzali wielu chorych, aby zamawiali msze święte za zmarłych oraz sami w nich
godnie i czynnie uczestniczyli. Dusze te miałyby z tego wiele dobrego i czerpałyby
pociechę w swej czyśdcowej udręce.

Dusze, które są w Czyśdcu nic nie mogą dla siebie zrobid. Nic, zupełnie nic.

Ale Wszechmogący Bóg może uczynid coś dla nich poprzez rozległe łaski Ofiary
Mszy Świętej. Powinniśmy im tym sposobem pomóc.

(Fragment z książki – „TRAFIONA PRZEZ PIORUN”)

GLORIA POLO

PRZESŁANIE POTĘPIONEGO

APEL POTĘPIONEGO KAPŁANA DO KSIĘŻY; NA WYRAŹNY ROZKAZ NIEBA

Jakże można mówid o miłości bliźniego, o wzajemnym zbliżeniu jednych ku
drugim, jeśli zapomina się o głównym:

“Będziesz miłował Pana Boga twego z

całego serca twego, z całej duszy twojej i ze wszystkich sił twoich"?

Przepis miłości

bliźniego przychodzi dopiero na drugim miejscu. Jeśli kapłan wpierw zawrze pokój
z Tymi u góry (Niebem) (wskazuje do góry) miłośd bliźniego zjawi się natychmiast.

Masooską maskaradą jest mówid jak moderniści: „trzeba się wzajemnie miłowad,
wzajemnie sobie pomagad, popierad się wzajemnie”. Lecz popatrzcie gdzie to
wszystko się kooczy?

Nawet, gdy się mówi o miłosierdziu, albo o przebaczaniu, albo o pomaganiu
sobie, zobaczcie rezultat, niech będzie to liczba teraźniejszych samobójstw.

Jaki pożytek ma człowiek, który cały świat zdobył, ale sam siebie zgubił przez
samobójstwo lub zaszkodził swej duszy przez ten odpychający czyn?.

Muszę wam powiedzied, ja Verdi Garandieu,

że ta wasza dzisiejsza epoka jest

bardzo źle w tej sprawie objaśniona. To jest epoka, w której nie ma żadnej miłości
bliźniego i w tej epoce kościół winien głosid wyłącznie miłośd do Boga, aby rozpalid
miłośd do bliźniego.

PRAWDZIWA MIŁOŚD BLIŹNIEGO ZACZYNA SIĘ OD TROSKI O JEGO DUSZĘ NIE O CIAŁO.

Czyż  nie  jest  lepiej,  aby  ludzie  ginęli  od  zarazy  i  wojny  i  wszelkiego  rodzaju
cierpieo, a ratując dusze zdobyli chwałę Bożą? Poza tym, ludzie żyjący w luksusach
i  przyjemnościach  ziemskich,  są  w  wielkim  niebezpieczeostwie  zgubienia  swych
dusz.

Miłosierdzie świadczone na sposób masooski czud zgubieniem.

To jest zatracenie

tylu dusz, bo to nie jest prawdziwa miłośd bliźniego tylko diabelska hipokryzja.

Gdyby dzisiejsi (kapłani) wiedzieli, na jakie zatracenie narażają swoich wiernych
nie przemawialiby nigdy tak jak teraz.

Fragment z książki – „OSTRZEŻENIE Z ZAŚWIATÓW”)

(Upadły ksiądz; Verdi Garandieu)

PRZYKŁADY

SAMOBÓJSTWO TĄ DUSZĘ DOPROWADZIŁO PROSTO DO PIEKŁA

Zastanawiałam się, co uczyniła ta dusza, ze została stracona i znalazła się bez
nadziei i przyszłości w tym strasznym miejscu.

(Kathryn Baxter – „Boskie objawienie piekła”)

PAMIĘTAJ CZŁOWIEKU:

PIEKŁO JEST NA CAŁĄ WIECZNOŚD.

Słysząc płaczącą, torturowaną duszę również i ja płakałam. Słuchałam jak kobieta
mówiła do Jezusa spośród płomieni; cytowała Słowo Boże. „Drogi Panie, co ona tu
robi?" - zapytałam. „Słuchaj" – odpowiedział Jezus. Kobieta kontynuowała: „Jezus
jest  Drogą,  Prawdą  i  Życiem.  Nikt  nie  przychodzi  do  Ojca,  jak  tylko  przez  Niego.
Jezus jest światłością świata. Przyjdź do Jezusa, a On zbawi cię". Wiele straconych
dusz  słuchało  jej,  gdy  mówiła.  Niektóre  bluźniły  i  przeklinały;  inne  prosiły,  aby
przestała, a jeszcze inne potępione dusze pytały: „Czy jest jeszcze nadzieja?", lub
wołały: „Jezu, pomóż nam!" Wielki płacz i smutek wypełniły powietrze piekla. Nie
rozumiałam, co się stało. Nie wiedziałam, czemu ta kobieta głosi tutaj ewangelię.
Pan  Jezus  poznał  moje  myśli  i  powiedział:

„Powołuję wielu do różnych celów w

Moim Ciele. Lecz jeśli chłopak czy mężczyzna, dziewczyna lub kobieta nie chce
mojego Świętego Ducha – odchodzę”.

W  wieku  trzydziestu  lat  wybrałem  tę  kobietę,  aby  głosiła  Moje  Słowo  i  była
świadkiem  ewangelii.  Przez  wiele  lat  odpowiadała  ona  na  moje  wołanie  „tak".
Wzrastała  w  poznaniu  Boga,  znała  Mój  głos  i  uczyniła  wiele  dobrego.  Uczyła  się
Słowa  Bożego,  często  się  modliła,  a  jej  modlitwy  były  wysłuchiwane.  Nauczyła
wielu  ludzi  drogi  świętości.  Była  wierna  w  swym  domu.  Trwało  to  do  dnia,  gdy
odkryła,  że  jej  mąż  cudzołożył  z  inną  kobietą.  I  chociaż  prosił  on  o  przebaczenie,
nie  przebaczyła  mu.  Stała  się  zgorzkniała,  jednak  za  wszelką  cenę  próbowała
uratowad  swoje  małżeostwo.  Prawdą  jest,  że  jej  mąż  był  zły  i  popełnił  wielki
grzech, lecz ta kobieta znała Moje Słowo, koniecznośd przebaczenia, wiedziała, że
z każdej pokusy jest droga ucieczki.

Nie żyła jednak w  wymiarze, jaki znała, nie przebaczyła  swemu mężowi mimo, iż
prosił ją o to. Pozwoliła aby jej złośd zapuściła w niej  korzenie i wzrastała w niej.
Nie złożyła tego na Mnie. Z każdym dniem stawała się coraz bardziej zgorzkniała.
W swoim sercu mówiła, tutaj ja służę Bogu, a mój mąż w tym czasie ugania się za
kobietami.  „Myślisz, że  to  jest  w  porządku?  -  zapytała  Mnie.  Odparłem  jej:  „Nie,
nie  jest,  lecz  przyszedł  do  ciebie,  żałował  tego  i  powiedział,  że  już  nigdy  więcej

tego nie zrobi. Córko, wejrzyj w swoje serce i zobacz, że ty sama byłaś tego
powodem. „To nie ja!" - Wykrzyknęła. „Ja jestem święta, a on jest grzeszny!"

Nie  słuchała  Mnie.  Z  czasem  przestała  się  modlid  i  czytad  Biblię.  Stała  się  zła  nie
tylko  na  swojego  męża,  lecz  także  na  wszystkich  wokoło.  Recytowała  wersety  z
Pisma,  lecz  nie  żyła  już  nimi.  Nie  usłuchała  Mnie.  Jej  wnętrze  wypełnione
nieprzebaczeniem,  stawało  się  coraz  bardziej  zgorzkniałe.  W  sercu,  gdzie  kiedyś
była miłośd, wzrastało teraz morderstwo.

Pewnego dnia w złości zabiła swojego męża i tę drugą złą kobietę. Szatan
w zupełności zawładnął nią wtedy całkowicie i popełniła samobójstwo".

Spojrzałam  na  tę  straconą  duszę,  która  nie  poddała  się  Chrystusowi  i  została
przeklęta  na  wieki  w  płomieniach  i  bólu.  Słuchałam  jej,  gdy  wołała  do  Jezusa:
„Teraz już przebaczę, Panie. Ja chcę stąd wyjśd. Będę Ci posłuszna. Głoszę tu Twoje
Słowo. W ciągu godziny nadejdą demony, aby jeszcze bardziej dręczyd mnie przez
długie  godziny.  Dlatego,  że  głoszę  Twoje  Słowo,  torturują  mnie  jeszcze  bardziej.
Proszę, błagam, pozwól mi wydostad się stąd!"

Płakałam razem z nią. Ale Jezus powiedział – „Wyrok już zapadł”.

SAMOBÓJCA CUDEM URATOWANY

Mój  mąż,  oficer,  został  wyrzucony  z  wojska  za  przewinienie,  które  mu  mylnie
zostało  przypisane.  Zrozpaczony,  postanowił  popełnid  samobójstwo.  Rzucił  się  z
mostu do Sekwany. Byłam zupełnie załamana, kiedy stanęłam nad jego zwłokami.
Byłam  przekonana,  że  nieszczęsny  przez  swoje  samobójstwo  wraz  z  życiem  ciała
utracił  również  życie  duszy.  Ale  święty  proboszcz  powiedział,  że  jest  zbawiony  i
potrzeba  mszy  świętych  i  modlitwy.  —  Czy  ksiądz  Vianney  znał  panią  lub  pani
męża? — Nigdy nas nie widział ani nigdy o nas nie słyszał. — A zatem niech pani
ufa.  Rzeczy  na  pewno  mają  się  tak,  jak  to  święty  powiedział.  CUDA  DOTYCZĄCE
DUSZY SĄ WIĘKSZE NIŻ CUDA DOTYCZĄCE CIAŁA.

(Wilhelm Huenermann - „Święty i diabeł”)

PRZYKŁADY Z KSIĄŻKI „ŻYCIE POZAGROBOWE”

Jaki los czeka dusze samobójców?

To zależy zawsze od tego, w jaki sposób i w

jakich okolicznościach dokonali tego czynu. Czy byli zdrowi na umyśle, czy też ktoś
ich do tego zmusił.

I tak, jeżeli chory umysłowo skróci sobie życie, dusza jego idzie

tam,  tak  jakby  umarł  śmiercią  naturalną.  Większe  winy  jednak  mają  ci,  którzy
doprowadzili  tych  ludzi  do  aktu  samobójczego  i  to  oni  w  konsekwencji  mogą
zasłużyd nawet na karę wieczną.

PRZYKŁADY

1) Pewna osoba, która była bardzo wyczerpana psychicznie trudnym życiem

ziemskim. Już dłużej nie potrafiła żyd, trudności narastały. Wpadła w ciężką
chorobę psychiczną, która powstała z usunięcia ciąży – zamordowała dwoje
nienarodzonych dzieci. A inna była niewidomą ułomną staruszką. Jej stan
psychiczny był wielce zły, zaś szatan bardzo przy niej krążył, gdyż w młodości
grzeszyła nieczystością. Chciał porwad jej duszę i podszeptami zmusił ją do
wyskoczenia przez okno.

Pan Bóg ulitował się nad tymi dwoma kobietami i

policzył im jakby zmarły śmiercią naturalną; nie skazując je na najcięższy
czyściec lub na jego oczekiwanie do czasu naturalnej śmierci.

Samobójstwa

popełniają przeważnie ci ludzie, którzy grzeszą i słuchają podszeptów
diabła. Szatan namawia do tego czynu i zdrowych, i chorych psychicznie.

2) Pewna zamożna kobieta, która żyła tylko życiem ziemskim – nie interesując

się  wcale  Panem  Bogiem  –  grzeszyła  na  różne  sposoby.  Wreszcie  znudziło
się  jej  życie,  miała  wszystkiego  w  bród,  ale  nie  miała  Pana  Boga  w  sercu.
Ponieważ szatan bał się, że może jej duszę uratowad nieżyjąca mama, która
modliła się za nią. Namówił ją aby zażyła truciznę - podsuwając jej taką myśl.
Gdy  zażyła  tę  truciznę,  to  w  jednym  momencie  umarła.  Dusza  tej  biednej
kobiety trafiła do najsroższego stopnia Czyśdca, gdyż mama jej zamówiła za
nią  Mszę  Świętą  Gregoriankę.  Ale  ponieważ  do  jej  naturalnej  śmierci
przeznaczonej  od  Pana  Boga  brakowało  tej  kobiecie  jeszcze  26  lat,  to
właśnie te 26 lat będzie musiała surowo pokutowad i czekad na Sąd Boży, a
następnie przejdzie do innego miejsca w Czyśdcu, na które zasłużyła.

3) W Szczecinie wydarzył się wypadek. Dwoje młodych dorastających dzieci –

nie zdawali sobie sprawy, co robią – byli zakochani i zatruli się gazem w
samochodzie.

Ich dusze będą czekad na Sąd Boży – dziewczynka będzie

czekad 42 lata, a chłopiec 38 lat; – bo Pan Bóg przeznaczył im jeszcze tyle
życia na ziemi.

Oni teraz srodze cierpią w najcięższym stopniu Czyśdca.

Zaiste im nie pomoże ani Msza Św. Gregoriaoska ani żadna inna pomoc.
Dopiero po tym czasie Dobry Bóg zaliczy im pomoc od żyjących na ziemi.

4) Ta biedna niewiasta, która została pochowana przy moim grobie, popełniła

samobójstwo, gdyż miała ciężkie życie, a Pan Bóg szykował dla niej ogromną
nagrodę. Ona jednak skróciła swoje życie ziemskie i popełniła samobójstwo.

Trafiła do najsroższego stopnia Czyśdca i będzie tam czekała na swoją
naturalną śmierd 29 lat, a także dodatkowo, musi w ogromnych mękach
błąkad się po ziemi, aż Pan Bóg da jej miejsce w Czyśdcu.

5) Jednak są liczne przypadki, że samobójcy idą do piekła, bo słuchali szatana

i on od razu zabiera ich dusze. Trzeba o tym informowad tych wszystkich,
którzy niby żartem wspominają o takich zamiarach.

Tutaj chciałabym ostrzec wszystkich załamanych, zniechęconych lub utrudzonych
życiem ziemskim, aby przyjęli te cierpienia duchowe i przetrwali, aby przyjęli to,
jako dar Boży, oczekując za to ogromnej nagrody u Pana Boga w życiu wiecznym.

Otóż my z Nieba możemy bardzo Wam pomóc i pomagamy; ale ludzie nie wiedzą
o tym, bo im się wydaje, że my nie pomagamy lub pomagamy raz na jakiś czas. A
my pomagamy nieustannie.

Tak jak Anioł Stróż jest przy każdym człowieku stale,

tak i my jesteśmy przy naszych bliskich.

Widzimy co jest potrzebne do zbawiania

ludzkiej  duszy;  wypraszamy  łaski,  aby  wspomóc  swoich  bliskich,  bo  my  najlepiej
wiemy co im jest potrzebne. Wstawiamy się do Pana Boga w waszych potrzebach
ziemskich  takich  jak  niedostatek,  brak  pieniędzy.  I  dlatego  nieraz  stąd  ni  zowąd
pojawiają  się  potrzebne  pieniądze.  Tutaj  po  prostu,  to  my  wyprosiliśmy  u  Pana
Boga tę pomoc dla was. Pomagamy również przy chorobach, szczególnie osobom
samotnym, wielu osobom przy pracy oraz w bardzo wielu innych okolicznościach.

Działamy także w taki sposób, że trudno  wam to wytłumaczyd. My jak mówiłam;
wszystko  widzimy,  znamy  wasze  potrzeby,  myśli,  znamy  stan  duszy,  wasze  ciało
widzimy  jak  na  przedstawieniu  o  wiele  wyraźniej  i  lepiej.  Widzimy  też  każdą
chorobę, i możemy jej skutecznie zapobiec lub nawet ją wyleczyd. Wielka szkoda,
że ludzie są tak daleko od Boga.

ALE LUDZIE SAMI SOBIE SĄ WINNI, BO SŁUCHAJĄ NIKCZEMNEGO SZATANA. A ten
szaleniec doprowadza tylko do cierpienia, kłopotów i wtedy człowiek jest jak w
labiryncie i dalej nie zwraca się do Boga o pomoc. Liczy tylko na siebie. A człowiek
bez pomocy Bożej i naszego wsparcia nie przeżyłby nawet sekundy.

Człowiek jest

ciągle ze swoim Aniołem Stróżem i całe Niebo czuwa nad każdym.

Ale gdy Szatan

skutecznie go zaślepi to nie ma on rozeznania o Panu Bogu i o życiu pozaziemskim.

ZAKOŃCZENIE

Zobacz drogi Czytelniku; takie oto, to są samobójców tragiczne zawodzenia, które
powtarzad się będą przez całą wiecznośd. Lecz ich krzyki, skargi i wszelkie wysiłki są
daremne. Owładnie nimi siła nieszczęścia.

Dla cudem uratowanych; chwilowo

nieustanna obecnośd przerażających demonów aż do czasu odbywania właściwej
pokuty

(do czasu ich naturalnej śmierci). Bowiem dla nich czas już nie istnieje. Jest

tylko wiecznośd. A dla potępionych; wiecznośd bez Boga, z ohydnym Lucyferem.