Witamy w Judeopolonii. Henryk Pająk 

Sierpień 10, 2010  

Trzynastego grudnia 2007 roku czołowi polskojęzyczni zdrajcy-okupanci podpisali w 
Brukseli – jakby dla uczczenia stanu wojennego z 13 grudnia 1981 roku, rzekomy „Traktat 
reformujący”, konstytucję europejskiego super-łagru, zmieniającą małe i średnie kraje 
członkowskie w zestaw baraków tego łagru. To koniec Polski suwerennej. 

Tych tragicznych dla Polski grudniowych trzynastek było więcej. 

Oto one: 



 

13 grudnia 1970 roku rząd PRL ogłosił drastyczne, w istocie świadomie 
prowokacyjne podwyżki cen żywności. Wybuchły gwałtowne zamieszki, 
zakończone w następnych dniach krwawą masakrą dziesiątków protestujących 
Polaków. Do historii przeszły one pod enigmatyczną nazwą „wydarzeń gru-
dniowych”. 



 

13 grudnia 1981 roku hunta Jaruzelskiego-Kiszczaka-Kani wprowadziła stan 
wojenny – rządy terroru wojskowo-policyjnego. 



 

13 grudnia 2003 roku rządzący Polską podpisali w Kopenhadze traktat o 
wtłoczeniu Polski do Euro-łagru. 



 

13 grudnia 2007 roku potomek wermachtowca premier Donald Tusk, w 
obecności prezydenta, L. Kaczyńskiego podpisał w Lizbonie tzw „traktat 
reformujący” – końcowy akt piątego rozbioru Polski przez międzynarodowy 
syjonizm i niemiecki rewanżyzm. 

Skąd, z jakiej tradycji wiedzie się to fanatyczne nawiązywanie do trzynastego dnia 
grudnia? Bo przecież nikt trzeźwo myślący nie uzna, że te cztery tożsame daty są dziełami 
przypadku. 

Zanim wyjaśnimy, że jest to bezpośrednie nawiązywanie do żydowskiej tradycji zemsty, 
dodajmy, że 

trzynasty grudnia przypada na żydowskie święto tzw. Purim.

 

 

Właśnie trzynastego grudnia, w święto Purim, dr Baruch Goldstein

: 

z Brooklynu i Hebronu 

zmasakrował muzułmanów modlących się w meczecie przy świątyni Grobu Abrahama. 

Właśnie trzynastego dnia grudnia, czyli w Purim wykonano egzekucję na ministrach 
niemieckiej Trzeciej Rzeszy w Norymberdze. 

Właśnie trzynastego grudnia /1991/, czyli w Purim, rozpoczęła się masakra 200 000 
Irakijczyków przez żydoamerykańskie siły powietrzne. 

Trzynasty grudnia, rocznica Purim, jest więc ulubioną rocznicą podboju, zemsty 
dokonywanego przez Żydów na gojach. 

O tym jak powstało święto Purim, możemy się dowiedzieć z Biblii, staro- testamentowej 
„Księgi Estery”: 

1. W dwunastym miesiącu, to jest w miesiącu Adar trzynastego w nim dnia /…/ Żydzi 
zapanowali nad tymi, którzy ich nienawidzili. /…/ 

5. Tak pokonali Żydzi wszystkich swoich wrogów przez uderzenie mieczem przez zabójstwa i 
zagładę, i zrobili z nienawidzącymi ich wszystko co chcieli. 

6. Na zamku w Suzie zabili Żydzi i wycięli pięciuset mężczyzn. /…/ 

10. Dziesięciu synów Hamana/…/ 

15, A Żydzi, którzy byli w Suzie zgromadzili się także w dniu czternastym miesiąca Adar i 
zabili w Suzie trzystu mężczyzn, ale na majątek ich nie wyciągnęli ręki.  

16. Reszta Żydów, którzy mieszkali w państwach króla, zgromadziła się i stanęła w obronie 
swego życia. I uwolnili się od wrogów, i zabili ich siedemdziesiąt pięć tysięcy, ale na majątek 
ich nie wciągnęli ręki.  

17. Tak było trzynastego dnia miesiąca Agar. A czternastego odpoczęli i urządzili tegoż dnia 
ucztę i zabawę. 

19. Dlatego Żydzi mieszkający w miastach obchodzą dzień czternasty Adar jako dzień radości 
i ucztowania.  

20. Mardocheusz opisał te wypadki i rozesłał listy do wszystkich Żydów, którzy byli we 
wszystkich państwach króla Aswerusa, blisko i daleko  

21. aby im wydać polecenie, że mają obchodzić jako święto dzień czternasty /…/ 

27. Żydzi postanowili i wzięli na siebie i na potomstwo swoje, i na wszystkich przyłączających 
się do nich, obowiązek nieprzemijający obchodzenia owych d stosownie do pisma i stosownie 
do czasu — z roku na rok. /…/ 

28. Owe dni będą wspominane i obchodzone we wszystkich pokoleniach z rodziny na rodzinę i 
z państwa do państwa, i z miasta do miasta. I owe dni Pu nie zaginą wśród Żydów, i pamięć 
ich nie ustanie u potomnych. /…/ 

30. I rozesłano pismo do wszystkich Żydów w stu dwudziestu siedmiu państwach królestwa 
Aswerusa, pismo pokoju i prawdy. 

31. Aby utrwalić owe dni Purim w czasach ich, jak je przedtem ustanowili Żyd Mardocheusz i 
królowa Estera, i jak ustanowili dla siebie i dla potomnych swoich przepisy postu i 
lamentowania. 

32. I tak rozporządzenie Estery umocniło przepisy w sprawie święta Purim i spisane zostało w 
księdze. 

Stary Testament ocieka krwią plemion nieżydowskich, podstępnie wycinanych przez Żydów, 
co nazywano wymierzaniem sprawiedliwości tym którzy ich nienawidzili. Bo Żydzi przecież 
nikogo nie nienawidzili, tylko wszystkich nieżydów , którzy ich „nienawidzili” wycinali w 
pień. 

Oznaczało to już wtedy budowanie pokoju i prawdy

2

, tak jak dzisiejsze zbrodnie syjonizmu 

nazywają się obroną pokoju, budowaniem pokoju i demokracji. 

W tamtych przed-Chrystusowych czasach, siedemdziesiąt pięć tysięcy podstępnie 
wymordowanych Persów, w proporcjach współczesnego zaludnienia Persji, Bliskiego 
Wschodu i całej populacji ziemskiej, oznaczało rzeź około siedmiu milionów osób, ale 
spróbujcie powiedzieć współczesnym Żydom, że było to pierwsze w historii ludzkości 
udokumentowane ludobójstwo! 

Obecnie szykują nowe ludobójstwo współczesnym Persom, czyli Iranowi. Pretekstem jest 
zemsta za rzekome zburzenia wież WTC przez islamistów, co jest po stokroć udowodnionym 
kłamstwem, gdyż wieże zostały zburzone przez siły specjalne USA i Izraela, co 
udokumentowano w setkach publikacji, analizach technicznych, filmowych, pirotechnicznych 
i wszelkich innych. 

Były sekretarz stanu USA Laerence Eagleburger wołał po tej amerykańsko-żydowskiej 
zbrodni: 



 

Jest tylko jeden sposób postępowania z ludźmi – jak oni /terroryści/, a co znaczy 
zabić ich, nawet, jeśli nie byli bezpośrednio za owe czyny odpowiedzialni. 

Steve Bunleavy z Nowego Jorku: 



 

Zabić bastardów! Strzałem między oczy, wysadzić w „powietrze, wytruć ich jeśli 
okaże się to konieczne! Co do miast czy krajów, w których te glisty żyją – 
zbombardować, żeby kamień na kamieniu nie pozostał! 

Rich Lovy w „Waschington Post”: 



 

jeśli zrównamy z ziemią Damaszek lub Teheran, lub cokolwiek innego im 
uczynimy – jest to częścią rozwiązania… 

Ann Coulter napisała w „New York Daily” – gazecie Mortimera Zukermana, ówczesnego 
przewodniczącego Konferencji Szefów Amerykańskich Organizacji Żydowskich: 



 

Nie ma czasu na precyzje w lokalizacji winnych osób odpowiedzialnych za atak… 
Powinniśmy najechać ich kraje, zabić ich przywódców i nawrócić ich na chrześ-
cijaństwo /!! – H.P/ Nie bawiliśmy się w ustalenia, aby odszukać i ukarać tylko 
Hidera i jego ministrów, ale dokonywaliśmy nalotów dywanowych na niemieckie 
miasta zabijaliśmy ludność cywilną. To jest Wojna! I teraz mamy Wojnę! 

Zemsta jest ważnym elementem religii Żydów. Od trzydziestu lat masakrują Palestyńczyków 
nazywając to zemstą /„peilot tagmul”/ tylko nie wyjaśniają – zemstą za co, za jakie 
wykroczenia. Podczas inwazji na Liban w 1 roku 20 000 Libańczyków – chrześcijan i 
muzułmanów – zostało wymordowanych w zemście za próbę zabicia ambasadora Izraela w 
Londynie. Każdy akt izraelskiego terroru i zbrodni jest nazywany tylko „rewanżem”. 

To Żydowskie zaczadzenie zemstą ciągnie się od starożytności i zawsze było i jest obce 
chrześcijaństwu. 

Żydowscy okupanci Polski zmuszają Polaków do świętowania żydowskich krwawych 
tradycji, będących zaprzeczeniem nauczania Chrystusa. Zmuszają nas i rządzących nami 
ich pachołków do świętowania zbrodni dokonanych na nas w ich święto Purim, jak np. 
rocznicy wprowadzenia stanu wojennego przez ich pomazańca /popaprańca/ Jaruzelskiego, a 
teraz będziemy „obchodzić” rocznice podpisania aktu likwidacji suwerenności Polski 13 
grudnia 2007 roku. 

Obecnie uroczyście „obchodzimy” w Polsce tryumfalistyczne żydowskie święto „Chanuki”. 
Polega to na zapalaniu świec na żydowskiej menorze – świeczniku w miejscach publicznych, 
prestiżowych dla Polaków: w Sejmie/Kne-Sejmie/, w Pałacu Prezydenckim, przed Pałacem 
Kultury /żydobolszewickiej/. 

„Chanuki” – święto żydowskie trwające przez osiem dni grudnia, upamiętnia zwycięstwo 
Machabeuszy nad armią syryjską w 166 roku przed Chrystusem. Oznacza „oczyszczenie” 
świątyni jerozolimskiej z profanujących ją posągów bóstw greckich.

3

 

Z czego więc polskojęzyczni chanukowcy oczyszczali salę posiedzeń Kne- Sejmu, zwanego 
mylnie „Sejmem”? Nie ma tam posągów greckich. Nie ma tam żadnych emblematów 
znienawidzonych przez Żydów, za wyjątkiem jednego – krzyża wiszącego nad drzwiami za 
prezydium „Sejmu”. Czyżby więc zapalanie świec chanukowych na menorze w Kne-
Sejmie było symbolicznym odkadzaniem sali „polskiego” parlamentu z tego symbolu 
Męki Pańskiej? 

Fragment książki pt: „Kundlizm znów wygrał” Henryka Pająka