Procedura:

Część szczegółowa

strona 1 z 2

87.172.201

a)  sprzętu i materiału, 

b)  pacjenta, 

c)  personelu; 

a)  liczbę i rodzaj projekcji, z uwzględnieniem obszaru istotnego 

klinicznie, 

napięcie

65 – 85 

ognisko

0,6 (≤ 1,3)

filtracja [mm Al]

Do 1 mm Al + 0,1 lub 0,2 mm Cu (lub równoważna) 

FFD [cm]

115 (100 – 150)

komora AEC

środkowa

czułość błona/folia

400 – 800 (200) podobnie w zestawach CR 

czas [ms]

< 50 

c)  zalecany protokół badania w tomografii komputerowej, 
d)  rodzaj osłon osobistych dla pacjenta jeżeli są wymagane; 

3
4

określenie minimalnego czasu koniecznego do wykonania procedury 
w odniesieniu do poszczególnych jej wykonawców; 

b)  zakres rutynowo wybieranych parametrów ekspozycji w 

radiografii, 

1

opis czynności przygotowawczych przed badaniem dotyczących: 

2

zalecany sposób przeprowadzenia badania, w tym: 

opis czynności po wykonaniu badania; 

Zestaw do unieruchamiania i pozycjonowania  pacjenta, komplet literek ołowiowych do oznaczania strony 
badanej
Identyfikacja pacjenta. Sprawdzenie zgodności danych badanego ze skierowaniem i zgody na wykonanie 
badania. Ogólne poinformowanie chorego o celu i sposobie wykonania badania, konieczności pozostania bez 
ruchu podczas jego trwania. Przekazanie informacji o ryzyku związanym ze stosowaniem promieniowania 
jonizującego. Usunięcie z obszaru istotnego klinicznie elementów mogących wpływać na jakość uzyskiwanego 
obrazu.Usunięcie  wszystkich metalowych elementów z obszaru badania takich jak  kolczyki, łańcuszki, spinki 
itp.
Współpraca z badającym- utrzymanie zalecanej pozycji 

Technik elektroradiologii potwierdza zgodność danych personalnych dziecka i rodzaj procedury zgodnie z 
danymi w skierowaniu,  informuje dziecko i/lub jego opiekunów o przebiegu procedury,  uzyskuje na piśmie 
zgodę na wykonanie badania, układa dziecko we właściwej pozycji do badania, wykonuje zdjęcia,  wypełnienia 
kartę wewnętrzną, dołącza ją do skierowania.
W karcie wewnętrznej odnotowuje rodzaj badania, zużycie błon rentgenowskich i ich rozmiar, podaje 
parametry badania oraz odnotowuje ewentualny udział w procedurze osób trzecich
Badanie wywołuje na błonie rentgenowskiej lub przenosi na nośnik cyfrowy (zapisany w formacie DICOM) i 
oddaje do opisu lekarzowi
Lekarz radiolog zapoznaje się z treścią skierowania i danymi pacjenta, opisuje badanie.

Pacjent leży na plecach w linii środkowej stołu, kończyny górne wzdłuż tułowia, bródka maksymalnie 
przyciągnięta; linia łącząca  środek oczodołu i otwór słuchowy zewnętrzny prostopadła do stołu, górny brzeg 
kasety 3 cm poniżej  sklepienia czaszki;
projekcja skośna, promień centralny pada pod kątem 30º - 40  kaudalnie i trafia na nasadę włosów w 
płaszczyźnie strzałkowej;

-
Fartuch ołowiowy

Zespół lekarzy radiologów                            - 10 minut
Zespół techników elektroradiologii                - 10 minut

Procedura:

Część szczegółowa

strona 2 z 2

87.172.201

5

a)  wykonanie dodatkowych projekcji, 

b)  ograniczenie lub zmiana warunków badania, 

c)  przerwanie badania, 

d)  modyfikację ilości podawanego środka kontrastowego, 
e)  sposób dokumentowania odstępstwa od procedury. 

Nie dotyczy

Odstąpienie od procedury w przypadku całkowitego braku współpracy z dzieckiem lub towarzyszącym 
rodzicem, opiekunem.
Odstąpienie następuje po porozumieniu z lekarzem radiologiem

kryteria prawidłowej formy przedstawienia wyniku badania i jego 
opisu, w tym kryteria prawidłowo wykonanych zdjęć rentgenowskich; 

6

warunki ewentualnego podawania środka kontrastowego (rodzaj, 
ilość, sposób podania, nadzór nad pacjentem w czasie i po badaniu), 
jeżeli dotyczy to procedury; 

7

warunki odstępstwa od procedury w sytuacjach uzasadnionych 

Nie dotyczy
Adnotacja prowadzących badanie lekarza  lub technika w skierowaniu/karcie wewnętrznej  i w opisie 

Na zlecenie lekarza radiologa, celem lepszego uwidocznienia wątpliwych zmian , lub zalecenie wykonania 
badania TK /MR
W przypadku braku możliwości przyciągnięcia brody ( np. pacjent nieprzytomny ) staramy się by linia łącząca 
dolny brzeg oczodołu i otwór słuchowy zewnętrzny była prostopadła do stołu, a promień centralny pada 
kaudalnie pod kątem od 37º do 55°  i trafia na nasadę włosów w płaszczyźnie strzałkowej. Wielkość kata 
padania  związana jest z możliwością ułożenia pacjenta i zależna od  tego, jakie struktury anatomiczne chcemy 
uwidocznić - np. przy kącie 55 widoczne są przednie powierzchnie C1 i ząb obrotnika 

Na kliszy/nośniku  powinny znajdować się :
-  imię i  nazwisko dziecka, data urodzenia, 
-  data badania, numer badania i parametry badania
-  dane identyfikujące zakład i jednostkę organizacyjną zakładu
-  oznaczenie strony ( prawa – lewa)
Prawidłowo wykonany radiogram powinien zawierać następujące elementy:
- przy pochyleniu lampy pod kątem 30° kaudalnie uwidocznione są otwór wielki,: wyrostki pochyłe tylne, 
grzbiet siodła i części skaliste kości skroniowych; 
przy pochyleniu lampy pod kątem 37° kaudalnie, widoczne są również wyrostki pochyłe przednie
- odległość od zarysu brzegów czaszki do brzegów otworu wielkiego powinna być równa po obu stronach,
- symetrycznie ułożone części skaliste kości skroniowych,
- grzbiet siodła i wyrostki pochyłe tylne widoczne w rzucie otworu wielkiego
Opis pisemny powinien zawierać: ocenę patologii lub odmian stwierdzonych w uwidocznionych   strukturach 
kostnych oraz
-  dane identyfikujące dziecko: nazwisko i imię, numer PESEL, data urodzenia,
-  data i numer badania
-  dane identyfikujące zakład i jednostkę organizacyjną zakładu,
 - dane identyfikujące lekarza radiologa, technika elektroradiologii, 
-  dane identyfikujące lekarza kierującego na badanie, 
-  właściwy opis badania zakończony wnioskami, które są podsumowaniem opisu 
Forma przekazywania dokumentacji medycznej zgodnie z aktualnie obowiązującym w tym zakresie prawem