plik

Rozdzia 1

Rok 1819

Sir Hereward Grantley z trudem sadowi si w ogromnym fotelu. Krzywi c si i sapi c, d wign

ł ę

ął

opuchni t stop na taboret i ostro

ę ą

żnie próbowa znale oparcie dla obola ych pleców.

źć

W tej samej chwili w radosnych susach ruszy ku niemu m ody dalmaty czyk. Nagle,

potr cona psim ogonem, szklanka brandy zsu

n a si ze stolika. Sir Hereward wpad we

ęł

w ciek o :

ł ść

— Pilnuj swego przekl tego psa! — krzykn na bratanic i doda z pretensj w g osie: .

ął

— Mówi em ci ju , e nie ma prawa tutaj przebywa . Nie ycz go sobie w domu. Jego

ż ż

miejsce jest w psiarni.

Diona pospiesznie zbiera a z dywanu kawa ki szk a.

— Bardzo przepraszam, stryju Herewardzie. Syriusz zrobi to niechc cy. Chcia tylko przy

wita si z tob . Wiesz przecie , e ci lubi.

ć ę

ż ż

— Mam dostatecznie du o w asnych psów. Albo pójdzie do budy, albo trzeba b dzie go

zastrzeli .

Diona, przera ona, krzykn a, a z drugiego k ta pokoju odezwa si g os:

ęł

ł ę ł

— S dz , ojcze, e to dobra my l! W domu psy sprawiaj tylko k opot. Niedawno te

ą ę

widzia em, jak Syriusz polowa w lesie, gdzie bez w tpienia wystraszy wysiaduj ce ptaki...

— To nieprawda! — zaprotestowa a Dio

na. — Syriusz nigdy beze mnie nie wychodzi. Wiem,

e jest pora l gowa, wi c trzymamy si z dala od lasu.

— Widzia em na w asne oczy!

Diona wiedzia a, e kuzyn Simon k amie i domy la a si powodu jego zachowania.

ł ż

ś ł

Odk d zamieszka a w wielkim, brzydkim domu stryja, Simon prze ladowa j zalotami, a gdy

ł ą

je odrzuci a, sta si z o liwy. Teraz za wtr ci si do sporu zapewne powodowany ch ci

ł ę ł ś

ą ł ę

ę ą

zemsty za domnieman zniewag . Dwa dni temu bowiem, spotkawszy Dion na scho

dach,

usi owa j poca owa . Broni a si , a kie

ł ą

dy zrozumia a, e jest od niej silniejszy, nadep

ł ż

n a mu

ęł

na nog tak mocno, e j kn z bólu.

ż ę ął

Wyrwa a si kuzynowi, wo aj c:

ł ą

— Zostaw mnie w spokoju! Nienawidz ci ! Je eli jeszcze raz o mielisz si mnie dotkn

ę ę

ąć

powiem stryjowi Herewardowi!

Simon tylko czeka na stosown okazj . Wsta od sto u, przy którym apczywie po

ch ania

obfite niadanie, mimo e pora po

rannego posi ku ju dawno min a, i podszed do ojca.

ęł

— Koniecznie trzeba zabi tego psa — stwie

rdzi , wycieraj c usta. — Powiem Heywoodowi,

eby go zastrzeli , tak jak starego Rufusa, kiedy przesta si ju do czegokolwiek nadawa .

ł ę ż

— Nie tkniesz mojego psa! — krzykn a gniewnie Diona. — Jest m ody, a szkod wyrz dzi

ęł

ą ł

nieumy lnie! To pierwsza rzecz, któr st uk w tym domu!

ą ł ł

— Pierwsza, któr zauwa yli my! — wark

ż ś

n Simon.

ął

Diona spojrza a na stryja.

— Bardzo prosz . Wiesz jak ogromnie ko

cham Syriusza, jak wiele dla mnie znaczy. Tylko on

pozosta mi po ojcu...

Raptem u wiadomi a sobie, e mówi c w ten sposób post puje nierozwa nie. Wszak sir

Hereward Grantley nie znosi m odszego brata. Ojciec Diony by o wiele bardziej popularny w

ł ł

hrabstwie, znacznie lepszy w ró nych dzie

dzinach sportu i, w dodatku, o wiele przystojniejszy.

Czasami Diona mia a wra enie, e stryj jest w gruncie rzeczy zadowolony, i m odszy brat

ż ł

przyp aci yciem upadek z porywistego ogiera, gdy ko bra wysok przeszkod .

ł ł ż

Wypadek taki nie powinien by si zdarzy je d cowi równie do wiadczonemu jak jej ojciec.

ł ę

ć ź ź

Ca e hrabstwo op akiwa o Harry'ego Grantleya i Diona zrozumia a, e w a ciwie wtedy

ł ś

umar a tak e jej matka! Pani Grantley z ka

żdym dniem robi a si coraz s absza, a w rok pó niej i

j równie pochowano. Od tej pory stryj sta si prawnym opiekunem bratanicy. Diona musia a

ł ę

opu ci strony, gdzie tak szcz

ś ć

ę liwie up ywa o niegdy jej ycie.

Rodzinny dom zdawa si zawsze wype niony s o cem, podczas gdy nale

cy od trzystu lat

ł ę

ł ń

żą

do Grantleyów dwór by ogromny, ciemny i ponury.

Wkrótce te Diona poj a, e kuzyn Simon przyczyni jej wielu zmartwie . Sir Herewardowi

ęł ż

wydawa o si , e przynajmniej pod jednym wzgl dem by lepszy od nie yj cego brata — mia

ę ż

ż ą

dziedzica. Na nieszcz cie Simon nie by synem, z którego jakikolwiek ojciec móg by by

ęś

dumny. Mia dwadzie cia cztery lata, ale jego rozwój psychiczny zatrzyma si na etapie

ł ę

niedojrza ego nastolatka. Nie wyró nia si

niczym szczególnym, oprócz

nieprawdopodobnego wr cz apetytu. Kuzyn Diony jad za czterech i wci by g odny.

ąż ł ł

W przysz o ci Simon mia zosta szóstym baronetem. W t a, wiecznie cierpi ca lady

ł ś

ą ł

Grantley nie mog a mie wi cej dzieci, tote sir Hereward uwielbia jedynaka i dogadza mu we

wszystkim. ywi przy tym nie uzasadnion nadziej , e podsycaj c wrodzony egoizm syna,

ę ż

wychowa Simona na m

czyzn .

ęż

Diona, z natury spostrzegawcza, szybko zauwa y a nieweso sytuacj stryja i szczerze z nim

ż ł

łą

wspó czu a. W niczym jednak nie po

prawi o to jej w asnego losu.

By a nie tylko wyj tkowo adna, ale te inteligentna. Wkrótce wi c zrozumia a, e iry

ł ż

tuje

stryja, jak niegdy irytowa go jej tragicznie zmar y ojciec. Próby u agodzenia sir Herewarda

spe za y na niczym. Rzadko dzie mija bez z orzecze na wyimaginowane przewinienia

ł ł

bratanicy, zmuszonej cierpliwie znosi wybuchy z o ci starszego pana.

ł ś

ona sir Herewarda ca e dnie sp dza a le

c i skar

c si na okropne bóle. P aka a i

żą

narzeka a, nigdy nie uczyni a jednak naj

mniejszego bodaj wysi ku, by pokona w asn s abo .

ć ł

ą ł

ść

Zachowanie Simona za stanowi o pasmo rozczarowa . Sir Hereward zacz szuka po

ął

ciechy

w alkoholu. Nadmierne picie powodowa o kolejne ataki podagry. Chory cierpia na srogie bóle

go cowe, puch y mu nogi i r ce.

ść

Teraz, kiedy gniew osi gn stan wrzenia, starszy pan warkn do syna:

ą ął

ął

— Masz racj . Powiedz Heywoodowi, eby dzi wieczorem zastrzeli to zwierz . Nie dopu

szcz , by przez jakiego psa, mia y nie uda si jesienne polowania!

ć ę

Diona ukl k a przy fotelu stryja. W jej g osie brzmia o b aganie.

ę ł

— Nie mo esz tego zrobi , stryju Herewardzie! Nie mo esz by tak okrutny. Wiesz ile

Syriusz dla mnie znaczy.

Przez chwil mia a wra enie, e sir Hereward ust pi. I wtedy odezwa si Simon:

ł ę

— Ten pies poluje na wszystko, co si rusza! Wczoraj widzia em, jak goni kury i je li nie

dostaniemy jaj na niadanie, b dzie to jego wina!

— To k amstwo! K amstwo! — krzykn a Diona.

ęł

Jednak zmy lona przez Simona historyjka zawa y a na decyzji sir Herewarda.

ż ł

— Wydaj polecenie Heywoodowi! — rzek do syna. — I niech przeka e le niczym, eby

zastrzeli ka dego b kaj cego si po lesie kota czy psa!

ć ż

łą ą

Diona zrozumia a, e nie ma sensu prosi stryja o lito . Chcia o jej si krzycze z oburzenia na

ł ż

ść

t ra

c niesprawiedliwo

i bezsen

ę żą ą

ść

sowne okrucie stwo. Naraz dostrzeg a b ysk z o liwego

ł ś

zadowolenia w oczach kuzyna Simona. Wsta a wi c i z wysoko podniesion g ow wysz a z

ą ł ą

jadalni. Dopiero gdy zamkn y si za ni drzwi, rzuci a si jak szalona do swojego pokoju.

ęł

Dalmaty czyk pobieg za ni .

Syriusza ofiarowa Dionie ojciec nie na d ugo przed tragicznym wypadkiem. Piesek by mie

ł ś

szny i nieporadny. Na bia ym futerku zacz y pojawia si ciemne plamki, gdy Syriusz sko

ęł

ć ę

ń-

czy w a nie dwa tygodnie. Kiedy patrzy na Dion z mi o ci , przytuli a go delikatnie i po

ł ł ś

ł ś ą

czu a,

e bardzo go kocha.

Tylko Syriusz potrafi pocieszy dziewczyn po mierci rodziców. Liza jej policzki i tuli si ,

ł ę

gdy p aka a bezradnie, jakby rozumia jej rozpacz i samotno . Teraz mia a ju tylko jego.

ść

Oczywi cie yli jeszcze inni cz onkowie ro

dziny Grantleyów, ale niestety mieszkali poza

granicami hrabstwa. Nikt z nich jednak nie kwapi si , by udzieli Dionie go ciny. Nie mia a

ł ę

przecie pieni dzy. Jej ojciec ca y swój niewielki kapita wyda na zakup koni. Liczy , e

ł ż

uje d one b dzie mo na sprzeda z zyskiem. Wyniki treningu pierwszych trzech czy czte

ż ż

rech

wierzchowców przekroczy y wszelkie oczekiwania, wi c zach cony sukcesem naby nast pne.

— Mo e to ekstrawagancja — powiedzia onie — ale mam okazj za bezcen kupi od

ł ż

znajomego z Irlandii kilka rasowych koni. G upio przepu ci tak szans .

ś ć

— Oczywi cie, najdro szy — przytakn a. — Nie znam nikogo, kto by by zr czniejszy od

ęł

ciebie w uje d aniu koni. Jestem pewna, e twój nowy nabytek przyniesie nam wielkie korzy ci.

ż ż

Harry Grantley nawet o tym nie w tpi . Gdy nadszed oczekiwany przez niego transport, z

ą ł

rado ci odkry , e wierzchowce wygl da y znacznie bardziej obiecuj co, ni si tego spo

ś ą

ł ż

ą ł

ż ę

dziewa . By jednak wiadom, e s na tyle dzikie, i okie znanie ich wymaga musi ogrom

ż ą

nej

cierpliwo ci i wysi ku.

— Có to b dzie za przyjemno

obser

ść

wowa prac nad nimi — mówi a sobie Diona. W

obawie o bezpiecze stwo córki ojciec nie pozwala jej dosiada nie wytrenowanego ko

nia. A

przecie Diona by a do wiadczon ama

zonk . Je dzi a konno niemal od chwili, gdy nauczy a si

chodzi .

I w a nie jeden z irlandzkich wierzchow

ł ś

ców sta si mimowolnym sprawc mierci jej ojca.

ł ę

ą ś

Nie uje d one konie sprzedano przygod

ż ż

nemu kupcowi. Mimo, e nie uda o si uzyska za nie

dobrej ceny, panie Grantley mog y y do

wygodnie podczas smutnych miesi cy, które

ł ż ć

ść

nast pi y po mierci sir Harry'ego.

ą ł

Wkrótce Diona zauwa y a, e matka z dnia na dzie robi si coraz s absza i trudno j

ż ł ż

czymkolwiek zainteresowa . Tylko córce po wi ca a jeszcze nieco uwagi. Nie mia a si ju

ś ę ł

ę ż

jednak nigdy i rzadko na jej twarzy go ci blady u miech. W ci gu dnia pani Grantley udawa o

ś ł

si zachowa pozory opa

nowania, ale Diona by a przekonana, e noce matka musia a sp dza

rozpaczaj c za zma

r ym m

em.

ęż

Pó niej Diona nie raz zastanawia a si , czy nie mog a, mimo wszystko, uratowa matki.

Zdawa a sobie jednak spraw , e przyczyn mierci nie by a adna z chorób cia a. Wdowa po

ę ż

ą ś

ł ż

Harry'm Grantleyu po prostu nie potrafi a y bez m

czyzny, którego kocha a ponad wszystko.

ł ż ć

ęż

wiadomo , e rodzice byli ze sob szcz

ść ż

ęśliwi, dodawa a Dionie si do zniesienia ponurej

atmosfery, panuj cej we dworze stryja. Dopiero teraz zrozumia a, e to nie mury i sprz ty

ł ż

tworz dom, ale ludzie, którzy w nim yj !

ż ą

W a ciwie Grantley Hall powinien uchodzi za pi kny. Zdobi a go bowiem wy mienita

ł ś

kolekcja obrazów i mebli, dziedziczonych z pokolenia na pokolenie.

Sir Hereward jednak by cz owiekiem trud

nym, rozgoryczonym, a w gruncie rzeczy, nie-

szcz liwym. Nic wi c dziwnego, e ca y dom wydawa si Dionie ponury i równie zimny, jak

ęś

ł ę

serca jego mieszka ców.

S u

cy, starzy i zgorzkniali, bole nie od

ł żą

czuwali sposób, w jaki wydawano im polecenia, lecz

ze strachu przed utrat posady nigdy nie odwa yli si otwarcie zaprotestowa .

Sir Hereward utrzymywa stajni , s ynn z doskona ych koni oraz psiarni , jedn z naj

ę ł

lepszych w hrabstwie. Ale nawet zwierz ta wydawa y si Dionie inne ni wierzchowce i psy

hodowane w jej rodzinnym maj tku. Mo e dlatego, e nikt nie odnosi si tu do nich jak do

ł ę

indywidualnych istot.

Na pocz tku stryj zgodzi si , by Syriusz zawsze jej towarzyszy , a nawet sypia ko o ó ka

ł ę

ł ł ż

Diony.

Po pewnym czasie jednak Simonowi uda o si nastawi ojca wrogo wobec Syriusza. Sir

Hereward przeklina ulubie ca bratanicy, ile

kro ów wszed mu w drog i wykrzykiwa , e „ten

ł ż

pies prze re wszystko, do ostatniego pensa."

W taki to w a nie sposób stryj dawa Dionie do zrozumienia, e znalaz a si w Grantley Hall

ł ś

na askawym chlebie i nie pozwoli bra

tanicy zapomnie , i musia sp aci d ugi po jej ojcu.

ć ż

ł ł ć ł

Nie by y to du e sumy, ale nawet niewielkie rachunki rozw ciecza y sir Herewarda.

S u

cych, których zatrudniali jej rodzice, kaza zwolni i tylko dwoje najstarszych za

ł żą

trzyma na posadzie dozorców, lecz, jak zapo

wiedzia , jedynie do momentu, kiedy znajdzie si

nabywca posiad o ci Harry'ego Grantleya.

ł ś

— A potem — lubi straszy — o ile nie trafi si jakie miejsce, pójdziecie do przy

tu ku.

Dionie kraja o si serce z rozpaczy, ale nie mia a adnego wp ywu na decyzje despotycz

ł ż

nego

stryja. W g bi duszy ywi a jednak nadziej , e sir Hereward nie spe ni swojej gro by.

łę

ę ż

Natomiast staruszkowie dniami i nocami zamartwiali si o swój niepewny los.

Wyje d aj c z rodzinnego maj tku, Diona zapewni a, e zrobi wszystko, co w jej mocy, aby

ż ż ą

ł ż

im pomóc, kiedy dom zostanie sprzedany.

— My l , e to ma o prawdopodobne — pociesza a ich. — Z pewno ci niewiele osób

ś ę ż

ś ą

chcia oby mieszka na takim odludziu i stryj szybko nie znajdzie nabywcy posiad o ci. Przecie

ł ś

tatu tylko dlatego tak bardzo lubi to miejsce, i trudno o lepsze tereny je dzieckie.

Diona wiedzia a te jak wa ny dla jej ojca by kontakt z domem, gdzie sp dzi szcz liwe

ę ł

ęś

dzieci stwo i, przede wszystkim, ze starszym bratem. Za ycia dziadka Diony, Harry'ego i jego

przyjació zawsze w Grantley Hall ycz

liwie witano. Pó niej ojciec wst pi do armii, walczy

ą ł

przez wiele lat i w 1802 roku, gdy wreszcie zapanowa czas pokoju, o eni si z kobiet , któr

ł ę

pokocha od pierwszego wej

rzenia. Zdecydowa si wówczas osi

w ma

ąść

ym dworku i

rozpocz przyk adne ycie ro

ąć

dzinne.

Chocia Harry Grantley musia odczuwa rozczarowanie, e dochowa si tylko jednej córki,

ł ę

nigdy jej tego nie okazywa . Marzy zapewne o m skim potomku, który mia by szans na

godno baroneta. W tej sytuacji jako dziedzic rodowego tytu u pozosta jedynie Simon.

ść

Diona musia a przezwyci

y obezw adnia

ęż ć

j cy smutek i zmierzy si z k opotami, jakie

ć ę

nios o ycie. Gdy stryj stawa si szczególnie dokuczliwy, rozmy la a gor czkowo, czy nie ma

ł ż

ł ę

ś ł

jakiego sposobu, aby sama mog a za

rabia na swoje utrzymanie. Rozwa a a te mo liwo

ż ł

ść

wyjazdu do innych krewnych. Lecz krewni Diony byli te krewnymi sir Here-warda...

— Jestem twoim opiekunem. Masz robi to, co ci ka

— zwyk powtarza bratanicy. Wida

żę

by o, e terroryzowanie sieroty po znienawi

dzonym bracie, sprawia mu wiele przyjemno ci.

Wra liw , a zarazem spostrzegawcz dziew

czyn razi a nie tyle z o liwo wypowiedzi stryja,

ł ś

ść

co wyra nie wrogie uczucia.

Chocia rodzice Diony dobrze znali ycie wielkomiejskie, przedk adali jednak wiejskie

zacisze nad uroki Londynu. Czasami matka wspomina a mimochodem, e gdy córka sko

ńczy

nauk , trzeba b dzie wprowadzi j w wie

ć ą

lki wiat i zaprezentowa na dworze królews

kim. Lecz

ojciec zmar sze miesi cy przed osiemnastymi urodzinami Diony. Nie zd

y a wi c zobaczy

ść

ąż ł

Londynu, ani nie bra a dot d udzia u w adnym balu z prawdziwego zdarze

nia. Oczywi cie, jako

dziecko bywa a wraz z matk na przyj ciach wydawanych w hrabs

twie, ale gdy podros a, wola a

towarzyszy ojcu w polowaniach lub obserwowa gonitwy, w których uczestniczy . Podczas

wypraw myśliwskich pozna a szlacht hrabstwa. Jednak szczególn sympati darzyli j ,

uwielbiaj cy Harry'ego Grantleya, okoliczni farmerzy. Na

zywali Dion „ adn ma pann

ę ł

łą

Grantley", na jej widok zrywali kapelusze z g ów i cz s

ę towali smacznym, wie ym wiejskim

jedzeniem. Jakkolwiek byli uprzejmi i dobrzy, nie stanowili towarzystwa, o jakim marzy a dla

niej matka.

— Chc , eby odnios a taki sam sukces, jak ja, kiedy by am debiutantk — mówi a pani

ę ż

Grantley. — Nie jestem pró na, moja najdro sza, ale powiem ci, e mia am wielu wielbicieli,

czaruj cych i bogatych m odych ludzi, którzy pytali mego ojca, czy mog si o mnie stara .

ą ę

— To znaczy, e chcieli ci po lubi , ma

ę ś

musiu?

— Tak, ale ja ich nie chcia am. Czeka am, cho wtedy nie zdawa am sobie z tego sprawy...

Na twojego ojca.

— A w jaki sposób si poznali cie? Jak to si sta o?

— Zakocha am si w nim! By taki przystoj

ny, onie mielaj cy, niezwyk y! — pani Grantley

westchn a. — Szkoda, e nie mia a okazji zobaczy go w mundurze! Ju sam ten widok

ęł

ł ś

wystarcza , aby serce m odej dziewczyny za

cz o bi mocniej!

ęł

— A czy on te zakocha si w tobie od pierwszego wejrzenia?

ł ę

— Tak! Natychmiast! I nie s dz , eby jakakolwiek para mog a by od nas szcz liwsza!

ą ę ż

ęś

Diona t skni a za takim szcz ciem, czystym i s onecznym. ycie z rodzicami by o po prostu

ęś

cudowne.

Wbieg a do pokoju, a za ni Syriusz. Staran

nie zamkn a drzwi. Wiedzia a, e musi spokoj

ęł

ł ż

nie

zastanowi si , by znale wyj cie ze strasz

ć ę

źć

nej sytuacji, w której si znalaz a.

Ukl k a i obj a Syriusza. zy sp ywa y jej po policzkach. Pies, wyczuwaj c rozpacz swojej

ę ł

ęł

pani, liza j po mokrej twarzy.

ł ą

Diona wiedzia a, e w adnym wypadku nie mo e rozsta si z Syriuszem. Po có mia aby

ł ż

ć ę

wtedy y ? G aszcz c i tul c czworono nego przyjaciela, raptem poczu a przyp yw si i zde

ż ć

cydowania, czego nie do wiadcza a ju od dawna.

Zamieszkawszy w domu stryja, Diona czu a si tak bardzo nieszcz liwa, i bez protestu

ęś

przyjmowa a wszystkie upokorzenia. Preten

sje, zaczepki i z o liwe uwagi, na które na

ł ś

prawd ani

razu nie zas u y a, znosi a z aniels

ł ż ł

k cierpliwo ci . Przeprasza a i obiecywa a popraw .

ś ą

Teraz jednak poj a, e musi si zbuntowa , nie tylko ze wzgl du na siebie, ale i z powodu

ęł ż

Syriusza. Przytuli a go mocniej, a pies znów poliza j w policzek i zamerda ogonem. Patrzy z

ł ą

niem pro b , jakby proponowa wyj cie na spacer.

ś ą

— Tak zrobimy, Syriuszu. Pójdziemy i nie wrócimy wi cej. Och, dlaczego wcze niej o tym

nie pomy la am...

ś ł

Wsta a i przekr ci a klucz w drzwiach, by nikt nie zaskoczy jej podczas przygotowa .

ę ł

Musia a by dyskretna. Roz o y a na ó ku ogromny jedwabny szal, który nale a ongi do jej

ł ż ł

ł ż

ż ł

matki. Na szalu zacz a uk ada wszy

ęł

stko, co uzna a za absolutnie niezb dne. Sta

ra a si nie

wybiera rzeczy ci

kich. Przecie sama b dzie musia a nie w ze ek. Zapakowa

ęż

ść ę ł

a drobiazgi i

dwie cieniutkie, mu linowe suk

nie. Mimo to, pakunek okaza si ca kiem spory.

ł ę ł

Diona zawaha a si przez moment. Potem zmieni a sukni na najlepsz , jak mia a, w o

ł y a

ż ł

nowe buciki i elegancki czepeczek, który nale a dawniej do jej matki.

ż ł

Od miesi ca nie nosi a ju a oby. Sir Hereward w przyp ywie z ego humoru oznajmi , e

ż ż ł

ł ż

nienawidzi lamentuj cych mu po domu „czar

nych wron".

Mia a adne stroje, gdy stryj zmuszony by da jej troch pieni dzy na zakupy. By o to na

ł ł

samym pocz tku pobytu Diony w Grantley Hall. Kiedy stan a przed sir Herewardem w

ęł

eleganckim stroju, kupionym w pobliskim miasteczku, przyjrza si jej z niech tn ap

ł ę

ę ą

robat .

Wkrótce jednak zacz

znowu narze

ął

ka , wypominaj c Dionie poniesione wydatki. Ale

dziewczyna nie zwraca a na to uwagi. Suknie by y nowe, a to znaczy o, e starcz na wiele lat.

ł ż

Teraz za Diona martwi a si przede wszyst

kim brakiem pieni dzy. a owa a, e musi

Ż ł

zostawi tyle nowych rzeczy, ale na szcz cie mog a wzi

ze sob odziedziczon po matce

ęś

ąć

bi uteri : zar czynowy pier cionek, wysadzan diamentami brosz — prezent od Harry'ego z

okazji narodzin córki i raczej brzydk , ale warto ciow , bransolet po babce.

— Bransolet mo na spieni

y — pomy

ęż ć

śla a. — Je li j sprzedam, b d mia a za co kupi

ś ą

ę ę

jedzenie dla Syriusza.

W o y a pieni dze i bi uteri do torebeczki, podnios a tobo ek i szepn a do Syriusza, by

ł ż ł

ęł

szed za ni . Cicho zamkn a za sob drzwi. Pies przekonany, e idzie na spacer, zacz rado nie

ęł

ął

podskakiwa , ale Diona uspokoi a go gestem d oni. Zrozumia w lot. Wychowy

wa a go od

szczeniaka i nauczy a spe nia ró ne polecenia. Syriusz nigdy nie zachowy

ć ż

wa si niepos usznie,

ł ę

tote k amstwa, które rozpowiada o nim Simon, tym bardziej j oburza y. Nie by o w nich nawet

ż ł

ziarna prawdy!

Syriusz ruszy za swoj pani . Przemkn li si do bocznej klatki schodowej, do tylnego

wyj cia. Diona nie chcia a przechodzi ko o kuchni. O tej porze, a by a ju jedenasta, s u ba

ł ż

mia a wolny czas na drugie niadanie. Jedynie w hallu na parterze mog a zosta zauwa ona, ale,

na szcz cie, nikogo nie spotka a.

ęś

Znalaz szy si na podje dzie, skierowa a si ku niewidocznej z frontowych okien cie ce.

ś ż

Niemal bieg a. Syriusz, w sz c za królikami, od czasu do czasu znika w zaro lach, ale

ę ą

pos usznie wraca , gdy wo a a go przyciszonym g osem.

ł ł

Po mniej wi cej dziesi ciu minutach dotar a do niedu ej bramy. By o to boczne wej cie, nie

tak okaza e jak g ówny wjazd. Diona wiedzia a, e zastanie bram otwart . Para staruszków--

ł ż

dozorców zamyka a j tylko na wyra ny roz

ł ą

kaz. Nie by o ich teraz nigdzie wida , lecz Diona,

mijaj c stró ówk , przyspieszy a kroku.

Wybieg a na zakurzon drog . Przez chwil zastanawia a si , w któr stron si skierowa , ale

ę ę

u wiadomi a sobie, e w a ciwie nie ma wyboru. Droga w prawo prowadzi a do wioski.

ł ś

Zwróci a si wi c w lewo i w tym momencie dostrzeg a nadje d aj c dwukó k . Dziewczy

ż ż ą ą

ł ę

zaniepokoi a si , czy to przypadkiem nie kto , kogo powinna si wystrzega . Wkrótce jednak, ku

swej uldze, rozpozna a w a ciciela powoziku. Gdy dwukó ka podjecha a bli ej, pomacha a mu

ł ś

przyja nie.

Wszyscy we wsi znali starego Teda. Dostarcza paczki, mleko, a czasami nawet podwozi

podró nych.

Ted ci gn lejce t ustemu pstrokatemu koniowi i powozik zatrzyma si ko o Diony.

ś ą ął

ł ę ł

— Dobry dzie , panienko! Mog w czym pomóc?

— Och, tak! Czy mo ecie mnie zabra ze sob ?

Stary zdziwi si . — A dok d to panienka yczy jecha ?

ł ę

— Za chwil wam powiem.

Poda a mu tobo ek i wspi a si na dwu

ęł

kó k , a Syriusz wskoczy w lad za ni . Ca y ty

ł ę

powozu zajmowa y klatki z m odymi kogucikami, wi c Diona usiad a ko o wo

nicy.

— Dawno nie widzia em panienki, ale widz , panienka i pies zdrowi — zagadn Ted.

ął

Tymczasem Syriusz, zbyt podniecony, by le e spokojnie na pod odze, zdo a wcisn

si na

ż ć

ł ł

ąć ę

aweczk obok Diony. Pies rozgl da si bacznie, a jego pani obj a go opieku czym gestem,

ą ł ę

ęł

jakby chcia a ochroni ulubie ca przed czyhaj cymi niebezpiecze stwami.

Przez jaki czas jechali w milczeniu. Wreszcie dziewczyna zdecydowa a si zapyta : —

Dok d jedziecie? Chyba daleko?

— A daleko — odpar Ted. — Zabieram te koguciki do jednej farmy w maj tku jego

lordowskiej mo ci. To szmat drogi. Potrzeba ca ego dnia, eby tam dojecha .

— Jego lordowskiej mo ci? — zdziwi a si Diona.

Ted skin g ow .

ął ł ą

— Do markiza Irchester. One tam b d ... Mówi co jeszcze, ale Diona ju nie s ucha a.

ę ą

ł ś

Zna a nazwisko markiza Irchester, ale nigdy nie spotka a go osobi cie. S ysza a, e jego dobra

ł ż

le a y gdzie w s siednim hrabstwie, bli ej Londynu.

ż ł

— Markiz Irchester — powtórzy a zamy

ślona. Ojciec czasem opowiada o koniach wy

cigowych markiza. Niedawno te czyta a w ga

zecie, e Irchester wygra wielki wy cig w New-

market. Poza tym nic o nim nie wiedzia a.

Znów przez jaki czas jechali w ciszy. S ycha by o tylko st panie konia i skrzypienie piast

dwukó ki.

— Jak s dzicie? Czy jest nadzieja, ebym dosta a jakie zaj cie na której z farm nale

żących

do markiza?

— Zaj cie, panienko? Czemu panienka mia

aby pracowa ?

— Bo uciek am!

— Chce panienka tam pojecha i harowa jak biedni ludzie?! Ojciec panienki to by sobie

chyba tego nie yczy .

Zamilk , smutno kiwaj c g ow . Po d u szej chwili mówi dalej.

ą ł ą

ł ż

— Dobry koniarz by z ojca panienki. Wie-lem go razy widzia , a to na polowaniu, a to jak

jecha do Grantley Hall. Nikt nie siedzia w siodle lepiej ni on.

— Tak, tak — przytakn a Diona. — Ale zrozumcie, ja musia am ucieka ! Stryj Here-ward

ęł

kaza zastrzeli Syriusza!

Ted spojrza jej w oczy z niedowierzaniem. — Nie mo e by ! To m odziutki pies! Dlaczego

go zabija ?! — wykrzykn .

ął

— Tatu da mi go tu przed mierci . Nie mog straci Syriusza! Nie mog ! — Diona mia a

ś ł

zy w oczach. — Nie pozwoli abym go zabi nawet, gdyby by stary i niedo

ny!

łęż

— Jasne, e nie! — zgodzi si Ted. — Ale mo e by go panienka komu odda a?

ł ę

— Nie. Zawsze mieszka ze mn . Zama

rtwia abym si tylko, czy jest nale ycie tra

ktowany i

ywiony. To by oby nie do znie

sienia!

Rozpacz, brzmi ca w jej g osie, powiedzia a Tedowi wi cej ni s owa. Zrozumia , w jak

ż ł

trudnej sytuacji znalaz a si jego m oda pa

sa erka.

— Ale przecie panienka sama sobie nie poradzi. Nie mo e panienka jecha do jakich

krewnych?

— My la am o tym, ale jestem pewna, e stryj Hereward zmusi by mnie do powrotu.

ś ł

Straci abym szans na ocalenie Syriusza.

Ted zamy li si .

ś ł ę

— Wi c co panienka chce robi ? — zapyta po chwili zatroskanym tonem.

— Mog abym pracowa na farmie.

— Ale panienka nie ma poj cia o... krowach!

— Naucz si .

ę ę

Srokaty ko spokojnie przemierza dobrze znan tras . Diona dalej snu a swoje rozwa a

ż nia,

jakby chcia a przekona nie tylko Teda, lecz i sam siebie.

— Znam si dobrze na koniach i psach — o wiadczy a.

— Tak, jego lordowska mo trzyma psy. Zdaje si spaniele. Nawet adne — zauwa y stary.

ść

ż ł

Diona spojrza a na Teda z nieukrywan rado ci .

ś ą

— Mo e potrzebuje kogo do opieki nad nimi?

— Tam ju jest ch opak od psów.

— A nie mo e by dziewczyna od psów? — zapyta a z u miechem.

— Ale tam, panienka arty sobie stroi. Nigdy o czym takim nie s ysza em.

Diona uchwyci a si jednak tej my li.

— Och, jest mnóstwo zaj

, które kobiety mog wykonywa równie dobrze jak m

czy

ęć

ęż

ni! —

stara a si przekona Teda. — Mog a

ł bym opiekowa si szczeniakami i chorymi zwierz tami.

ć ę

Mog abym te tresowa psy nie gorzej ni niejeden m

czyzna!

ęż

— W adnym z domów, które znam — ode

zwa si powoli Ted — gdzie s jakie konie czy

ł ę

psy, nie widzia em, eby zajmowa a si nimi kobieta!

— Ale to nie znaczy, e w a ciciel maj tku nie zatrudni by kobiety, gdyby nadarzy a si taka

ł ś

okazja! — upiera a si Diona. — Rolnicy maj dziewki do krów. Dlaczego nie mog oby by

dziewczyny do psów i koni?

Ted prze o y lejce do jednej d oni i woln r k podrapa si po g owie. By zak opotany.

ł ż ł

ą ę ą

ł ę

— Po prawdzie, to sam nie wiem. Mo e panienka ma racj . Tylko, jak yj , nigdy czego

ż ę

podobnego nie widzia em...

— Jednak spróbuj — o wiadczy a Diona, ale ju znacznie mniej pewnym g osem. — Je eli

powiedz : nie, b dziemy musieli wymy li co innego... to znaczy ja b d musia a co

ś ć

ę ę

wymy li .

ś ć

Diona nagle u wiadomi a sobie, e natkni cie si na dwukó k Teda by o nieprzewidzianym

ł ę

utem szcz

cia. Jednak, gdy dojad ju na miejsce, b dzie zdana tylko na sam siebie. W tej

ęś

ą ż

samej chwili, Ted, jakby czytaj c w jej my lach, powiedzia :

— Je li mog , dam panience rad . Niech panienka wraca do stryja i jeszcze raz go poprosi.

Czuj , e inaczej napyta sobie panien

ę ż

ka biedy...

— Biedy? My licie o zabójcach, z odziejach? Syriusz mnie obroni!

— Zdarzaj si gorsze rzeczy, panienko Diono.

ą ę

— A co, na przyk ad?

Ted nie chcia da odpowiedzi, albo nie dos ysza . Przejechali kawa drogi, zanim znów si

odezwa :

— Mnie tam panienka nie przeszkadza, ale my l sobie, e panienka le robi, odje d aj c tak

ś ę

ż ż ą

daleko od domu.

— Zaoszcz dzili cie mi d ugiego spaceru. A ja, i tak nie mam zamiaru wraca ! — odpar a.

Jechali ju do d ugo. Diona poczu a g ód. Na niadanie zjad a ma o, a i to by o kilka godzin

ść ł

temu.

— Mia em przegry

co „Pod Zielonym Cz owiekiem" w Little Ponders End, ale je li

źć

panienka nie chce, eby j kto zobaczy , pojedziemy mimo karczmy.

— Ale ja te jestem g odna — sm tnie zauwa y a Diona. — A poza tym w Little Ponders End

ż ł

by am tylko raz. Na polowaniu. Nie s dz , eby mnie tu kto pozna .

ą ę ż

Po chwili namys u doda a:

— Je li zdejm kapelusz i owin g ow sza

ę ł ę

lem, mo emy udawa , e jestem dziewczyn ze

ć ż

wsi, która prosi a o podwiezienie...

— Dobry pomys , panienko Diono — ucie

szy si Ted. — Wezm sera i chleba. Panienka nie

ł ę

musi nawet wysiada . Znam karczmarza. Jest prawie lepy, pewnie nawet na panienk nie

popatrzy.

Z dala majaczy y domki Little Ponders End.

Diona odwi za a wst

ki kapelusza, który po chwili wsun a pod aweczk . Rozsup a a to

ą ł

ąż

ęł

ł ł

bo ek i

wyci gn a nale

cy niegdy do matki, bladob kitny jedwabny szal. Nie by ozdobny, wi c z

ą ęł

żą

łę

pewnej odleg o ci móg uchodzi za wiejsk chustk .

ł ś

Mia a nadziej , e zdo a go udrapowa na wzór nakry g owy noszonych przez miejscowe

ę ż

ć ł

dziewcz ta.

Wjechali do wsi. By o pusto, tylko po stawie p ywa o stadko kaczek, a nieco dalej szczypa y

traw dwa os y.

Zatrzymali si przed karczm . Ted pozwoli koniowi swobodnie skuba traw , a sam wszed

do rodka. U wej cia do „Zielonego Cz owie

ka" sta a drewniana awa, któr popo udniami

zajmowali m

czy ni z wioski. Teraz jednak nie by o tu nikogo. Diona przysiad a na awie i

ęż

czeka a.

Wkrótce pojawi si Ted. Niós dwa talerze z plastrami sera i kromkami wie ego, jeszcze

ł ę

ciep ego, chleba.

Diona jad a z apetytem. Dawno ju nic jej tak nie smakowa o.

Ted znów znikn w karczmie. Tym razem wróci z dwoma cynowymi kubkami. Dla Dio-ny

ął

przyniós jab ecznik, sobie za piwo.

Jedli w po piechu, nie chc c ci ga na siebie uwagi.

ą ś ą ć

Gdy sko czyli, stary poszed zap aci , a dzie

ł ć

wczyna usadowi a si w dwukó ce. Syriusz

usiad obok niej.

I znów ruszyli w drog . Po chwili milczenia Diona zwróci a si do Teda:

— Prosz mi powiedzie , ile jestem wam winna?

— Panienka jest moim go ciem. Skoro pa

nienka uciek a, powinna oszcz dza ka dego pensa

dla siebie i dla pieska.

— Ale nie mog si na to zgodzi ! — wy

ę ę

krzykn a speszona.

ęł

— Zap aci mi panienka, kiedy ju si wzbo

ż ę

gaci. Mam nadziej , e uda si to panience

ę ż

niebawem — powiedzia z u miechem.

— Ja te mam tak nadziej — westchn a Diona.

ęł

Podró w nieznane naraz wyda a jej si smutna i przera aj ca. Lecz przecie zdanie si na

ż ą

ask stryja by o jeszcze gorsze. Sir Hereward niechybnie rozkaza by zarz dcy Heywoodowi

zabi Syriusza. A bez ukocha

nego psa samotno sta aby si nie do znie

ść

sienia.

Diona pociesza a si w duchu, e sprosta wszystkim przeciwno ciom. Najwa niejsze, to nie

rozstawa si z Syriuszem. Mia a uczucie, i ojciec b dzie nad nimi czuwa .

ć ę

Ojciec szczególnie nienawidzi okrucie stwa w jakiejkolwiek postaci. Cierpia , gdy musia

dobi starego lub nieuleczalnie chorego ko

nia.

Z pewno ci by by wstrz ni ty pomys em starszego brata, by zastrzeli Syriusza tylko dla

ś ą

ąś ę

kaprysu.

Mimo przekonania, e ojciec b dzie si ni opiekowa , Diona odczuwa a coraz wi ksze

ę ą

zaniepokojenie.

Dopiero teraz zacz a u wiadamia sobie, jak ma posiada a wiedz o wiecie, jak nie

ęł

łą

wielkie do wiadczenie yciowe.

Owszem, dzi ki trosce matki, zdoby a wy

kszta cenie ogólne. Pobiera a bowiem nauki nie

tylko u mieszkaj cej w s siedztwie emery

towanej guwernantki, lecz równie u miejs

cowego

proboszcza, znakomitego humanisty.

Diona pokocha a starego pastora jakby by jej w asnym dziadkiem. Gdyby y , w a nie do

ż ł

ł ś

niego zwróci aby si o pomoc. Cho nawet wtedy stryj móg by odebra j spod go cinnego

ć ą

dachu plebanii. By wszak jej prawnym opie

kunem.

— Sprawi abym tylko k opot — pomy la a ze smutkiem.

ś ł

Od starego przyjaciela my li Diony pod

y y ku innym postaciom z dzieci stwa. Wspomi

ąż ł

na a guwernantk , bardzo ju leciw osob , i nauczyciela z wiejskiej szko y, który wprowadza

ma Dion w tajemnice algebry i geo

łą

metrii.

— W a ciwie dlaczego musz si uczy ? — zapyta a kiedy matk .

ł ś

ę ę

— wiczysz umys , kochanie — odpar a pani Grantley. — Chc , by otrzyma a wszech

stronne wykszta cenie. B dzie to z korzy ci dla ciebie, bez wzgl du na to, jak potoczy si twoje

ś ą

ycie.

Diona by a wówczas zbyt m oda, by zro

zumie , co matka ma na my li. Wiedzia a jednak, e

rodzice przywi zuj ogromn wag do spraw edukacji. Dziadek Diony, dzi ki wybitnym

ą ą

zdolno ciom i gruntownemu wy

kszta ceniu, piastowa ongi wa ne stanowisko w Ministerstwie

Spraw Zagranicznych.

On to w a nie zaszczepi córce szacunek dla nauki i wiadomo , jak wielk rol odgrywa

ł ś

ść

sprawny umys , nie tylko w yciu m

czyzny, ale i kobiety.

ęż

Nied ugo przed mierci pani Grantley oznaj

mi a córce:

— Bardzo pragn am i modli am si , aby da twemu ojcu syna. Wiele dla niego znaczy

ęł

a ,

ł ś

bo, mimo e jeste dziewczyn , doskonale rozumieli cie si . Móg rozmawia z tob , jak z

ch opcem.

Widz c wyraz przykro ci i rozczarowania na twarzy Diony, pospiesznie doda a:

- Ojciec by z ciebie bardzo dumny, gdy jeste prze liczna, ale wiedzia , e uroda nie

ł ż

wystarcza. M

czyzna potrzebuje partnerki umiej cej inspirowa i bawi . Niestety, wi k

ęż

ę szość

kobiet tego nie potrafi. — Ostatnie s owa mówi a ju bardzo cicho. Diona uca owa a matk i

rzek a:

— Zawsze pragn am, by ojciec móg by ze mnie dumny i wiesz, mamo, e uwielbia am z

ęł

nim rozmawia . Ale teraz dopiero widz , e by o to mo liwe w a nie dzi ki lekcjom, które

ę ż

ł ś

wydawa y mi si takie trudne, a szczerze mó

wi c, czasem okropnie nudne.

Pani Grantley u miechn a si do córki.

ęł

— Pewnego dnia b dziesz mia a z nich praw

dziwy po ytek. Mój ojciec, a twój dziadek,

mawia : w najmniej spodziewanym momencie nawet drobiazgi nabieraj ogromnej warto ci.

Diona wiedzia a, e matka nie ma na my li spraw materialnych.

ł ż

— Oczywi cie. To co takiego, jak posiada

nie skarbów, których nikt nie mo e ci ukra —

ść

przytakn a z powag .

ęł

Stwierdzenie Diony wywo a o kolejny u miech na twarzy chorej.

ł ł

— W a nie to chcia am powiedzie ! A ty, kochanie, posiadasz wiele nieoszacowanych

ł ś

skarbów. Pewnego dnia przekonasz si o ich wielkiej warto ci.

Wspominaj c tamt rozmow , Diona, mi

mo woli, poczu a si rozbawiona. Rzeczywi

ście,

praca przy dogl daniu krów lub psów b dzie wielkim wyzwaniem dla inteligencji i wiedzy.

Gdybym by a starsza, rozmy la a, mo e do

ś ł

sta abym posad opiekunki biblioteki. Ale czy kto

s ysza o bibliotekarce z psem?

Pomys ten wyda si jej tak zabawny, e dziewczyna roze mia a si cichutko.

ł ę

S ysz c to, Ted powiedzia :

— Dobrze, e si panienka mieje. mieje si panienka, jak jej wi tej pami ci tatu . To by

ś ę

dopiero pan. Ka dy k opot umia obróci w miech.

ć ś

— To prawda. Zawsze, kiedy b dzie mi si le dzia o, postaram si mia . I nigdy nie strac

ę ź

ę ś

nadziei, e b dzie lepiej.

ż ę

— Racja, panienko — pokiwa g ow Ted. Jednak jego g os nie brzmia zbyt pewnie.

ł ł ą

Diona poczu a, e znów ogarnia j smutek.

ł ż

Ko zwolni kroku i zacz wspina si na niewielkie wzniesienie. Wreszcie znale li si na

ął

ć ę

szczycie wzgórza. Diona spojrza a w lewo. Na tle nieba rysowa a si sylwetka pi knego, wiel

kiego budynku.

W popo udniowym s o cu pa ac wygl da imponuj co. Na jednej z wie powiewa a wspa

ł ń

ą ł

nia a

chor giew.

Dziewczyna nie mog a powstrzyma okrzyku zachwytu:

— Cudowne! Czyj to dom?

— Jego lordowskiej mo ci. A maj tek le y po drugiej stronie doliny. W a nie tam je

ł ś

dziemy.

Diona przez moment milcza a. Po chwili powiedzia a dobitnie:

— Chc jecha do pa acu. Wiem, e znajd tam pomoc!

Rozdzia 2

Markiz Irchester wróci do domu znacznie wcze niej ni si go spodziewano. Mimo to, w

ż ę

Irchester Park zasta , jak zwykle, idealny porz dek. S u

cy, chocia nie byli uprzedzeni o

ł żą

przyje dzie pana, znajdowali si na pos

terunkach, a szef kuchni potrzebowa zaledwie pó

godziny, by uraczy markiza wspania ym obiadem.

M ody w a ciciel Irchester Park w a ciwie nie mia zamiaru przyje d a na wie . Przypa

ł ś

ż ż ć

dkiem

jednak poprzedniej nocy us ysza , i ksi

regent planuje znów pobyt w Brighton i przerazi si ,

ł ż

ążę

ł ę

e b dzie zmuszony mu towa

ż ę

rzyszy .

Rok wcze niej ju przekona si , jak bardzo Brighton go nudzi. Markiz dysponowa , co

ł ę

prawda, w asnym domem i nie by zmuszony stawa w Pawilonie Królewskim, nie móg jednak

unikn

monotonii ycia towarzyskiego, konieczno ci s uchania pospolitych truizmów i m ki

ąć

rozmów z lud mi, z którymi nie mia ju o czym mówi .

ł ż

Owszem, markiz szanowa ksi cia regenta*

i nawet mieli ze sob sporo wspólnego: obaj byli

znawcami i mi o nikami sztuki. Kochali doskona e malarstwo i meble pochodz ce ze

ł ś

znakomitych warsztatów, cenili pi kno nie dostrzegane przez wi kszo cz onków wity jego

ść

wysoko ci.

Jednak e teraz markiz uzna , e nie warto marnowa ju wi cej czasu na ja owe rozrywki.

ł ż

ć ż

Ci gn ce si w niesko czono obiady w Carl-ton House znale

mia y godn kontynuacj w

ą ą

ść

źć

Brighton, gdzie szef ksi

cej kuchni z pew

ążę

no ci zechce rywalizowa , w ró norodno ci i

ś ą

przepychu da , z kuchmistrzami okolicznych panów.

Nagle markiz odczu niesmak i przesyt. Ale, prawd mówi c, by jeszcze jeden powód tak

pospiesznego odjazdu. Romanse pana na Ir-chester Park budzi y powszechne zaintereso

wanie,

lecz wrodzone rozwaga i dyskrecja chroni y go jak dot d od skandalu.

W affaires de coeur markiz okaza si równie bieg y, jak w prowadzeniu rozleg ych

1 * Ksi

Regent — pó niejszy Jerzy IV (1762-1830), najstarszy syn Jerzego III, znany z urody, intelektu i romansów. Z powodu choroby

ążę

psychicznej ojca parokrotnie pe ni funkcj regenta. Od 1811 r. wyst puje ju zawsze jako ksi

regent. Niepopularny w kraju z po

ł ł

ążę

wodu

ekstrawaganckiego trybu ycia. W 1820 r. wst puje na tron. (przyp. red.)

interesów, czy je dzie konnej.

Przy jego urodzie i maj tku flirty by y nie

uniknione. Jak dot d udawa o mu si jednak

unikn sytuacji, w której musia by si ostatecz

ąć

nie zdeklarowa .

Ale markiz Irchester da si pozna nie tylko w londy skich salonach. Dos u y si wysokich

ł ę

ł ż ł ę

odznacze w armii Wellingtona. Odegra bo

wiem wielk rol w dzia aniach operacyjnych, a w

ko cu mianowany zosta jednym z dowód

ców armii okupacyjnej.

Kiedy nareszcie wróci do domu, tak jak wielu innych o nierzy, pragn odrobi lata

ż ł

ął

zmarnowane na ci g ej grze ze mierci .

ą ł

Londyn czeka , aby ofiarowa weteranom ka d mo liw rozrywk i przyjemno . Po trudach

ż ą

ść

i niebezpiecze stwach wojny smaczne jedzenie, wino i oczywi cie kobiety zaj y m o

ęł

ł dego

oficera bez reszty.

Markiz otworzy dom przy Park Lane, a z je

go fantastycznymi przyj ciami konkurowa

mog y jedynie obiady wydawane w Carlton House przez nast pc tronu. Markiz by jednak

ę ę

bardziej wybredny w doborze go ci, a zdobione sztychami zaproszenia do Irchester House cie

szy y si szczególn popularno ci w ród s yn

ś ą ś

ł nych pi kno ci londy skiego

Beau Monde.

Ambitne matki córek na wydaniu do szyb

ść

ko zorientowa y si , e nie uda im si upolowa

ę ż

przystojnego pana Irchester House na zi cia.

M ody cz owiek mia wyra n predylekcj do wyrafinowanych i uwodzicielskich m

atek i

ź ą

ęż

do weso ych wdówek, których m

owie stracili ycie na wojnie.

ęż

Jedn z takich dam, mo e najwybitniejsz , by a lady Sybille Malden.

Lady Malden pochodzi a ze starego ksi

ążęcego rodu. Mia a ju za sob nieudane ma e

łż ństwo.

W osiemnastym roku ycia zakocha a si w niejakim Christopherze Maldenie, tylko dla

tego, e

wygl da niezwykle atrakcyjnie w ofi

ą ł

cerskim mundurze. Dopiero po jakim czasie odkry a, e

ł ż

jej urodziwy m

, mówi c ogl dnie, jest wyj tkowo nudnym cz owiekiem i, jeszcze zanim

ąż

poleg pod Waterloo, ich ma e stwo otwarcie uchodzi o za nieporozumienie.

łż ń

Lady Sybille owdowia a w wieku dwudziestu trzech lat. By a wówczas wiadom swych

wdzi ków wiatow dam . Gdy sko czy si rok a oby objawi a si , jako nowa gwiazda, na

ł ę

ż ł

firmamencie londy skiego ycia towarzys

kiego. Natychmiast odnios a sukces, z którego te

umia a korzysta . Jej kochankami zo

stawali tylko m

czy ni o wielkim znaczeniu i jeszcze

ęż

wi kszym maj tku. Byli jednak onaci.

Mniej wi cej sze

miesi cy wcze niej pi kna wdowa pozna a markiza Irchester i wtedy

ść

w a nie przyszed jej do g owy pewien pomys .

ł ś

Pierwsze ma e stwo okaza o si nudne i nie da o oczekiwanego szcz cia. Teraz zdecydo

łż ń

ęś

wana by a nie wychodzi za m

, lecz korzysta z ycia na wszelkie mo liwe sposoby.

ąż

ć ż

Jako córka ksi cia, jakkolwiek by si nie zachowywa a, mog a z ca pewno ci liczy na

łą

ś ą

zaproszenia do najdostojniejszych domów. Natomiast jako kobieta wyj tkowej urody mia a

zawsze wokó t um m

czyzn gotowych z o y serce i maj tek u jej licznych stóp.

ł ł

ęż

ł ż ć

To, e potrzebowa a raczej nie wielbicieli, a ich bogactwa by o dla wszystkich jasne. Jej

ojciec nie posiada du ego maj tku, z którego utrzymywa i tak jeszcze kilku synów. M

ąż

natomiast nie zostawi jej w spadku fortuny niezb dnej do zaspokojenia licznych potrzeb

wykwintnego ycia.

Mimo k opotów finansowych, nic nie mog o przeszkodzi Sybille w wynaj ciu domu przy

Berkeley Square i protekcjonalnym traktowaniu najdro szych krawców z Bond Street.

Trudno by o oderwa od niej oczy, gdy przeje d a a przez Hyde Park powozem za

ż ż ł

prz

onym w

ęż

najpi kniejsze konie pe nej krwi. Jednak lady Malden uzna a, e teraz, w dwudziestym ósmym

ł ż

roku ycia, osi gn a w a nie apogeum urody i czeka j ju tylko zmierzch starzenia si .

ą ęł

ł ś

ą ż

A przecie wys awiali j wszyscy wybitni arty ci, niemal na kolanach b agali, by zgodzi a si

pozowa . Porównywali j z Afrodyt , Simonett Botticellego i licznymi kobietami Fragonarda.

Mimo to, pi kna wdowa z niepokojem my

śla a o najbli szych latach, gdy na jej twarzy

pojawi si zmarszczki, a w z otych w osach pierwsze srebrne nitki.

ą ę

Pewnego dnia ujrza a markiza Irchester i zro

zumia a czego pragnie.

Nie spotkali si wcze niej, gdy ubieg e dwa lata lady Sybille sp dza a g ównie za granic .

ł ł

Nast pca tronu jakiego bli ej nieznanego ba ka skiego ksi stewka podczas wizyty w Lon

ł ń

dynie zakocha si w niej bez pami ci.

ł ę

Wiedzia a, e nie mo e pozwoli sobie na tak dwuznaczny zwi zek z cudzoziemcem. Stra

ł ż

ci aby wiele w oczach swych angielskich wiel

bicieli.

Pozwoli a wi c zaprosi si do Pary a.

ć ę

Miasto pod wign o si ju z upadku czasu wojny i na powrót sta o si jednym z najbardziej

ęł

ę ż

uroczych i najweselszych miejsc w Europie.

Sukcesy towarzyskie, jakie tam odnios a, uderzy y lady Sybille do g owy niczym m ode wino.

Nadszed jednak dzie , kiedy uzna a, e ma ju do Pary a i czas wraca do domu.

ł ż

ść

Z okazji powrotu lady Sybille wydano w Devonshire House wspania e przyj cie. W a nie na

ł ś

tym balu pozna a markiza. Oczywi cie s ysza a ju o nim wiele, lecz nie poznali si wcze niej,

gdy ona by a zaj ta swoimi roman

sami, a on swoimi.

Wystarczy o jednak, e raz tylko zerkn a na markiza przez pe n go ci sal balow . Natych

ęł

ł ą

miast poprosi a gospodarza, aby go jej przed

stawiono.

W ci gu nast pnych dwóch miesi cy markiz przekona si , e jest obiektem przemy lnego

ł ę ż

polowania. Dostrzegli to nawet mniej spostrzegawczy od niego i sprawa sta a si pub

liczną

tajemnic .

Trudno zreszt by o nie dostrzec licznych, niby przypadkowych, spotka na przyj ciach, kiedy

ą ł

to Sybille wci

przebywa a w pobli u markiza. Gdziekolwiek by si nie pojawi , ona

ąż

znajdowa a si tam równie .

Pocz tkowo mówi sobie, e nie jest szcze

gólnie zainteresowany czynionymi mu awansami.

Owszem, lady Malden by a pi kna, nie mo na temu zaprzeczy , ale on odznacza si

wybrednym gustem w doborze kochanek. A poza tym w owym czasie polowa na pon tn on

ę ą ż ę

pewnego w gierskiego dyplomaty.

Sam markiz lubi okre la swoje zabiegi wokó p ci pi knej s owem „polowanie". Zde

ś ć

ł ł

cydowanie jednak wola uchodzi za my liwego, ni za zwierzyn own . W rzeczywisto ci

ę ł

sprawy wygl da y wr cz przeciwnie: wi kszo ko

ą ł

ść

biet okazywa a mu zainteresowanie w sposób

zupe nie jednoznaczny. Cz sto zastanawia si , czemu w tych adnych g ówkach tak ma o kryje

ł ę

si rozumu.

W ko cu, mo e pragn c podsyci jawn zazdro przyjació , zacz ulega lady Sybille.

ść

ął

Na pocz tku nie by ani troch rozczarowa

ny. Cho wygl dem przypomina a olimpijsk

bogini , jej usta czarowa y ca kowicie ziems

kim ogniem, a ca e cia o niespo yt nami t

ż ą

ę no ci .

ś ą

Jednak markiz z wolna zacz nabiera prze

ął

konania, e Sybille pragn a czego wi cej, ni

ęł

tylko przelotnego zwi zku mi osnego, podczas gdy on sam nie oczekiwa , by romans ten potrwa

d u ej ni którykolwiek z dotychcza

ł ż

sowych. Nie musia tego kochance oznajmia . By a zbyt

przebieg a, aby nie dostrzec jego intencji. On za , z tak sam intuicj , z jak dowodzi

oddzia ami, umia dociec tajników my li kobiety. I doszed do wniosku, e lady Malden planuje

ma e stwo.

łż ń

Markiz wiedzia , i kiedy wreszcie musi si o eni . Krewni dawali mu do zrozumienia, e

ł ż

ę ż

jego powinno ci jest sp odzenie dziedzica. Istotnie, powinien mie synów, aby by o ko

ś ą

przekaza stary tytu szlachecki oraz ma

j tek.

Jednak od powrotu z wojny nie odczuwa adnej potrzeby ustatkowania si . D ugie lata

ł ż

o nierskiej tu aczki obudzi y w nim przemo n ch

odrobienia straconej m odo ci. Teraz by

ż ł

ż ą

ęć

panem samego siebie, co mu ze wszech miar odpowiada o. Gdy s u y pod rozkazami ksi cia

ł ż ł

Wellingtona, takie poczucie wolno ci wydawa o si nie do pomy lenia.

— O eni si kiedy — powtarza sobie — ale nie z przymusu.

ż ę ę

Na razie jednak k opota si g ównie swoim maj tkiem, który, podczas ostatnich lat ycia

ł ę ł

ojca, mocno podupad . Stary pan Irchester zaniedba rozleg e dobra, a na domiar z ego powierzy

administrowanie nimi ludziom nieudolnym. Markiz, podnosz c Irchester Park z upadku,

odczuwa rado i ogromn satys

ść

fakcj . Ma e stwo mog o wi c poczeka . Od

łż ń

kry przy tym, e

ka praca tak e bywa doskona rozrywk . Zwi zek z kobiet , która, nawet je li pi kna, z

ęż

łą

pewno ci okaza aby si g upiutk g sk przeszkadza by mu tylko w zaj

ś ą

ę ł

ą ą ą

mowaniu si maj tkiem.

Kiedy w „White Club", popijaj c w towa

rzystwie jednego z najlepszych przyjació ,

o wiadczy z zadum w g osie:

— Nie wiem, jak to t umaczy , e wi kszo kobiet, z którymi sp dzi em tyle czasu, jest tak

ć ż

ść

ę ł

zatrwa aj co le wykszta cona? Niepodobna rozmawia z nimi o czymkolwiek, pomijaj c jeden

ż ą ź

tylko temat amorów.

Przyjaciel, z którym markiz s u y ongi w tym samym pu ku, roze mia si tylko. — Wiesz

ł ż ł

ł ę

równie dobrze jak ja, e pieni dze wydaje si na kszta cenie synów. Córkami zajmuj si

ą ę

guwernantki, a one same niewiele umiej .

— Masz racj — powiedzia markiz, kiwaj c w zamy leniu g ow .

ł ą

Pami ta , e kiedy jego wys ano do Eton, a potem do Oksfordu, siostry zosta y w domu w

ę ł ż

towarzystwie bladych, myszowatych kobietek, których twarzy nie sposób by o zapami ta .

ę ć

— Przypuszczam, e dlatego w a nie damy na kontynencie sprawiaj wra enie znacznie

ł ś

inteligentniejszych... — ci gn swoje rozwa

ą ął

ania.

— Nie powiem, eby mi nadmiernie zale a o na umy le kobiecym — odpar przyjaciel. — Je

ż ł

li kobieta jest adna, to j uwodz , je eli brzydka, nie zauwa am jej.

ę ż

Markiz roze mia si . Nadal my la jednak o banalnej wymianie zda z lady Sybille, przy

ł ę

ś ł

tych nielicznych okazjach, gdy nie byli zaj ci igraszkami mi osnymi.

Pewnego wieczoru przy apa kochank , gdy rozmawia a z regentem, w sposób, który wyda

mu si wysoce podejrzany. Nie móg s ysze , co mówili, ale bez w tpienia odnosi o si to do

ł ł

jego osoby. Lady Malden zerka a na markiza od czasu do czasu. W jej oczach malowa si

ł ę

wyraz, z jakim g odny kot wlepia wzrok w mi

seczk mietanki, wyraz po

dliwo ci i zado

ę ś

żą

wolenia. Markiz czu w powietrzu k opoty. Tymczasem jednak prowadzi uprzejm kon

wersację

z jednym z ambasadorów. I od swego rozmówcy niespodziewanie otrzyma klucz do

rozwi zania zagadki.

— Przypuszczam, e to ostatnie przyj cie w Carlton House — mówi ambasador —jakim

cieszymy si , zanim jego wysoko wyjedzie do Brighton.

ść

— Zapewne — zgodzi si markiz.

ł ę

— Moja ona i ja zostali my zaproszeni do Pawilonu Królewskiego w Brighton — ci gn

ą ął

dygnitarz z nut satysfkacji w g osie —jeste my zachwyceni, e pan i lady Sybille równie tam

b d . Jego wysoko wspomina o tym.

ę ą

ść

Markiz spojrza na ambasadora, staraj c si dobrze zrozumie zawart w jego wypowiedzi

sugesti . Po chwili milczenia dyplomata wzru

szy bezradnie ramionami i doda :

— Moja ona zawierzy a mi pa ski sekret, ale obiecuj , e b d szalenie, ale to szalenie

ę ż

ę ę

dyskretny. Naturalnie ja te jestem wielbicielem lady Sybille.

Nawet, gdyby pod oga otworzy a si , ziej c u jego stóp g bok przepa ci , markiz nie by by

łę

ś ą

bardziej zaskoczony i zak opotany. Zro

zumia teraz, co robi Sybille. Jak móg by tak

niedomy lny? U ywa a wszak tej samej broni, któr pos ugiwa o si tyle kobiet: opinii pub

licznej.

Tylko e Sybille zacz a od szczytu: od nast pcy tronu i jego otoczenia. Chcia a zmusi

ęł

kochanka do o wiadczyn. Presj mieli wywiera krewni i znajomi regenta. Irchester zna ju

ł ż

podobne przypadki w ród swoich przyjació .

Korzystaj c z tego, e gospodarz zaj ty by rozmow z licznym gronem go ci, markiz czym

pr dzej opu ci Carlton House, omijaj c z da

ś ł

leka lady Sybille.

Wróci do domu, na Park Lane. Zastanawia si , co powinien w tej sytuacji zrobi . Z wpraw

ł ę

zdobyt podczas planowania wojennych ope

racji, b yskawicznie podj decyzj . Pierwszym

ął

krokiem musi by opuszczenie Londynu, po

stanowi .

Wyda dyspozycje s u bie: trzeba wszystko przygotowa do natychmiastowego wyjazdu do

ł ż

Irchester Park. Przeprowadzi rozmow z sekretarzem i wreszcie zasiad przy biurku, by

napisa list do regenta. Dzi kowa za go

ścinno i wyja nia , e zosta wezwany na wie w

ść

ś ł ż

nie cierpi cej zw oki sprawie rodzinnej.

Do lady Sybille nie pos a ani s owa. Mia cich i okrutn nadziej , e b dzie si martwi a

ł ł

ę ż

jego znikni ciem.

Natychmiast po niadaniu wyruszy z naj

wi kszym po piechem do Irchester Park. Czu si

ł ę

okropnie, jak lis cigany przez sfor psów go czych.

Widok rodzinnych stron i pe ne dostoje stwa pi kno starego pa acu przynios y mu ulg jak

dotyk koj cej ból d oni.

— Czy jego mi o oczekuje towarzyst

ł ść

wa? — zapyta z szacunkiem kamerdyner.

— Nie w tej chwili, Dawson — odpar markiz. — Mam sporo do zrobienia w Irchester Park i

potrzebuj spokoju.

— Wasza mi o znajdzie tu spokój. Tak si cieszymy, e pan wróci , milordzie.

ł ść

Szczero brzmi ca w jego g osie spodoba a si markizowi.

ść

Lecz kiedy Irchester zosta sam, na twarzy pojawi mu si grymas zniecierpliwienia. My la o

ś ł

narastaj cej nudzie, przenikaj cej jego ycie w ci gu ubieg ego roku. Jak melodia wygrywana

przez katarynk . Te same bale, przyj cia, zebrania w Carlton House, Vauxhall, Ranelagh. I

ci gle te same kobiety. Pi kne, do

wiadczone, kusz ce, budz ce po

danie, przy bli szym

żą

poznaniu odkrywa y bezwiednie sw pró no , samolubstwo, sk pstwo, niewiary

ż ść

godn g upot

ą ł

i bezwzgl dno , gdy chodzi o o ich ma e, egoistyczne cele.

ść

— Czego ja chc , czego szukam? Markiz nie potrafi znale odpowiedzi.

źć

Poczu t sknot za wojn , za podniet , jak daje skrajne niebezpiecze stwo, za odpowie

ł ę

dzialno ci , za najwy szym napi ciem uwagi. Tam by cel — ja niej cy niczym gwiazda

ś ą

przewodnia — zwyci stwo.

Cel zosta osi gni ty i... rozczarowa .

— Czego naprawd chc ?

To pytanie wci

dr czy o go, gdy samotnie jad obiad. Wyszed na taras. S o ce zachodzi o

ąż ę

ł ń

powoli za starymi d bami w wielkim ogrodzie, a w gasn cym wietle dnia ukazywa y si ju na

ę ż

niebie pierwsze gwiazdy i nów ksi

yca.

ęż

Za plecami markiza wznosi si , wsparty na tych samych od pi ciuset lat fundamentach pa ac

ł ę

— Irchester House. W pocz tkach ubieg

ego wieku pradziad markiza zdecydowa si na

ca kowit przebudow rezydencji.

W rezultacie powsta jeden z naj wietniej

szych w kraju przyk adów architektury

gregoria skiej. Paradne apartamenty pa acu za

chwyca y pi knem wystroju.

Markiz bowiem posiada zbiory sztuki, które by y przedmiotem zazdro ci samego ksi cia

regenta.

Irchester House otacza y ogrody i lasy. Ogro

dom markiz przywróci ich pierwotny kszta t,

tote zadowoli mog y sw urod ka dego konesera pi kna. Rozleg e lasy za pozwala y na

organizowanie wspania ych polowa . W do

linie p yn strumie , którego rozlewiska two

ł ął

rzy y

bagna. Tam w a nie, pó n jesieni strze

ł ś

ź ą

la kaczki i bekasy.

Na ogromnych obszarach swej posiad o ci markiz móg rozkoszowa si nie tylko polowa

ł ś

ć ę

niem, ale i jazd konn . A odk d wróci z Francji jego stajnie s yn y z najlepszych

ł ęł

wierzchowców.

Mam wszystko, my la , dlaczego mia bym pragn

wi cej? Jednak czego mu brakowa o,

ś ł

ąć

czego niezmiernie wa nego, czego nie umia okre li .

ś ć

Zm czony postanowi po o y si wcze niej. Nie móg jednak zasn w ogromnej sypialni, w

ł ż ć ę

ąć

której jego przodkowie przychodzili na wiat i umierali.

Rozmy la o sobie. Zawsze uwa a , e jest panem samego siebie i doskonale daje sobie rad .

ś ł

ż ł ż

W armii za przekona si , e posiada umiej tno dowodzenia.

ł ę ż

ść

Pewna kobieta — nie by a Angielk — po

równywa a go do Aleksandra Wielkiego i szcze

rze

mówi c, podoba o mu si to wyró nienie. Aleksander by nie tylko wojownikiem, ale te

cz owiekiem wykszta conym, idealist nie po

przestaj cym na atwych celach.

— Taki przecie i ja jestem — mówi sobie markiz. A przecie nie czu si zadowolony.

ł ę

Szcz cie jest zawsze zwi zane ze zmaganiami, z podj ciem walki, ze zwyci stwem. W czasie

ęś

wojny wiedzia , jak odnosi zwyci stwa. Pod

czas pokoju mia wra enie, i cel wymyka mu si

r k.

Nast pnego dnia markiz wsta w kwa nym humorze. Z drwi cym u miechem wspomina

wczorajsze rozterki.

Po niadaniu, by odwróci uwag od przy

krych my li, wyruszy na konn przeja d k .

ż ż ę

Specjalnie wybra tym razem szczególnie narowistego ogiera.

Wróci w lepszym nastroju. Samotnie zjad obiad, obmy laj c list osób, które chcia by go ci

ś ą

ś ć

w Irchester Park. Mia kilku przyjació , których móg zaprosi bez obawy, e b dzie si z nimi

nudzi . Lecz towarzystwo wy cznie m skie, pr dzej czy pó niej, sta oby si nie

łą

zno ne, przeto

zastanawia si nad kandydaturami dam. Nie wypada o zaprasza adnej z pa , z którymi

ł ę

ć ż

flirtowa zanim pozna lady Sybille. Do wiadczenie podpowiada o, e ka da spo ród jego

dawnych kochanek natychmiast

da aby przeprosin, robi a nieprzyjemne sceny i domaga a si

żą ł

zado uczynienia za wyimagi

ść

nowane krzywdy.

— A niech to! Z kobietami zawsze same utrapienia. Obejd si bez nich! — o wiadczy sam

ę ę

sobie.

Od powrotu z Londynu nie mia i nie chcia mie utrzymanki, chocia by o to modne w

wy szych sferach. Raz tylko zastanawia si , czy by nie wzi

pod opiek adnej baletniczki z

ł ę

ąć

ę ł

Covent Garden, ale w ostatniej chwili doszed do wniosku, e dra ni go jej akcent i preten

sjonalno . Markiz by wybredny i takie w a nie drobiazgi cz sto odpycha y go od kobiet. Przy

ść

ł ś

jaciele nie mogli zrozumie jego post powania, a poniewa nigdy nie rozmawia o swoich

sercowych perypetiach, cieszy si opini wy

j tkowo dyskretnego. Salonowa plotka przy

pisywa a mu za t um pa na utrzymaniu.

ś ł

— Czego ja w a ciwie chc ? — zapyta siebie po raz setny i, jak zwykle, nie mog c znale

ł ś

źć

odpowiedzi, kaza osiod a konia.

ł ć

Wróci o czwartej. Czu si ju znacznie lepiej. Uda si wi c do biblioteki, gdzie ka

ł ę ż

ł ę

żdego

popo udnia sp dza czas na lekturze.

Rzuci spojrzenie na nag ówki w a nie dostar

ł ś

czonych gazet i zacz przegl da wiadomo ci

ął

ą ć

sportowe. Nie znalaz niczego zajmuj cego. Ziewn lekko i w tym momencie drzwi ot

ął

worzy y

si , a Dawson zaanonsowa :

— Pan Roderic Nairn, prosz pana!

Markiz spojrza zaskoczony na wkraczaj ce

ą go do biblioteki siostrze ca. M ody cz owiek,

ubrany zgodnie ze wszystkimi wymogami mody, wyci gn d o na powitanie.

ą ął ł ń

— Co tutaj robisz, Roderiku? — zdumia si Irchester.

ł ę

— Jeste zaskoczony wuju Lenoxie?

Dwudziestodwuletni syn starszej siostry markiza by mi ym m odym cz owiekiem. Rozpiesz

czany od chwili urodzenia upar si , e musi spróbowa ycia w Londynie. Matka wyla a potoki

ł ę ż

ć ż

ez, a wreszcie ub aga a markiza, by zechcia wzi pod opiek jej „najdro szy skarb".

ąć

Lady Beatrice Nairn by a wdow po Szkocie, który zostawi w spadku wielkie, lecz nie

przynosz ce specjalnych dochodów, dobra. Nie mog a wi c opu ci Szkocji, aby dogl da

ś ć

ą ć

debiutu syna w stolicy, obawiaj c si pozo

stawi rozleg posiad o bez swojego dozoru.

łą

ł ść

Lady Nairn by a przekonana, e najukocha

ńszy synek b dzie w Londynie wydany na pastw

licznych pokus. A markiz traktowa swoje obowi zki nader lekko.

— Ch opak musi samodzielnie stan

na nogi — powiedzia siostrze, kiedy zaklina a go, aby

ąć

dba o Roderika.

— Ale on jest taki m odziutki, a przy tym taki przystojny!

— Jak wi kszo

jego rówie ników. Przecie nie mo e by na wieki przywi zany do

ść

mamusinego fartuszka!

— Martwi si o niego. Nie ma ojca, do którego w nag ej potrzebie móg by si zwróci o

ę ę

rad — odpar a strapiona matka.

— Nie dr cz si na zapas — zirytowa si markiz. — Je li wpadnie w k opoty, to go

ł ę

wyci gniemy.

— W a nie o to przez ca y czas ci prosz — i lady Beatrice rozp aka a si . — Nie umia a

ł ś

ł -

bym go ochroni , tak jak ty! Boj si , e przy swoim braku do wiadczenia wpadnie w r ce

ę ę ż

jakiej zepsutej kobiety.

Markiz rozumia siostr . Uwa a jednak, e Roderic, zgodnie z prawami m odo ci, powi

ż ł

nien

si wyszale . Nie dr czy wi c siostrze ca kazaniami, a wr cz przeciwnie, zapowiedzia mu, e

w razie potrzeby mo e liczy na pomoc.

Dlatego rok temu, Irchester bez zmru enia oka, uregulowa niewysokie d ugi karciane

m odzie ca i nie rzek mu z tego powodu z ego s owa.

Pe ne zrozumienia podej cie spowodowa o, e ch opak, pocz tkowo nieufny, zacz trak

ł ż

ął

tować

opiekuna jak przyjaciela. Nie ukrywa te przed nim niczego. Markiz szybko zorien

ł ż

towa si ,

ł ę

e Roderic jest cz owiekiem prosto

linijnym, chocia mo e niezbyt inteligentnym. Roderic

zbli y si do fotela, w którym zasiada wuj, i zacz niepewnym g osem:

ż ł ę

ął

— Mam problem wuju Lenoxie, dlatego przyjecha em.

— Jak si tu dosta e ?

ł ś

Po krótkiej chwili milczenia m ody cz owiek odrzek :

— Twoim powozem.

Markiz mocno zacisn usta i ostro zapyta :

ął

— Sam powozi e ?

ł ś

— Chcia em, ale Sam mi nie pozwoli . Irchester odetchn . Sam doskonale radzi

ął

sobie z ko mi.

— No i...?

— Nie wiedzia em, e wyjecha e z Lon

ł ś

dynu — mówi Roderic. — Kiedy uda em si do

Irchester House, pan Swaythling powiedzia mi, e pojecha e na wie . Oznajmi em, e musz

ł ś

si z tob natychmiast zobaczy .

— I Swaythling kaza Samowi odwie ci do Irchester Park?

źć ę

— Tak. Mia em nadziej na pobicie twojego rekordu.

— Jak d ugo jechali cie?

Trzy godziny i czterdzie ci pi minut. Oczy markiza b ysn y.

ęć

ęł

— O dziesi minut d u ej.

ęć

ł ż

— To samo powiedzia Sam. By em roz

czarowany.

— Ciesz si , e nadal jestem w dobrej formie — stwierdzi markiz z ukontento

ę ę ż

waniem.

— Jak mog oby by inaczej? — pospieszy z komplementem Roderic.

— A teraz opowiedz mi, dlaczego tak pr d

ę ko przyby e z Londynu. Masz wierzycieli na

ł ś

karku?

— Nie! Nie! Tym razem to nie pieni dze. Markiz przyjrza mu si z niepokojem.

— Chodzi o zak ad ze znajomymi z klubu — kontynuowa m ody cz owiek.

ł ł

— Ach, tak. O zak ad.

— Chc zwyci

y i my l , e nikt poza tob nie jest w stanie mi pomóc.

ęż ć

ś ę ż

Lenox Irchester poprawi si w fotelu. Szy

ł ę

kowa o si d u sze opowiadanie.

ę ł ż

— Mów, s ucham. Tylko zacznij od po

cz tku.

— To zdarzy o si wczoraj po lunchu. Wszy

scy my ju sporo wypili...

— Co to znaczy „my"? — przerwa markiz.

— Och, moi znajomi, pozna e ich.

ł ś

Edward, George, Billy i Stephen...

Markiz skin g ow .

ął ł ą

Zna ich. Byli m odymi arystokratami, przy

jació mi Roderika z Eton. Zdaniem markiza pili

zbyt du o, a jakichkolwiek po ytecznych zaj

mieli za ma o. Siostra, gdyby ich razem

ęć

zobaczy a, by aby jednak pewnie zachwycona. Typowi ch opcy z dobrych domów.

— Rozmawiali my i artowali my — mówi dalej Roderic. — I wtedy do czy do nas sir

łą

Mortimer Watson.

Markiz skrzywi si lekko. Wiedzia wiele o sir Mortimerze, lecz nic co by wiadczy o na

ł ę

jego korzy . Rozmy lnie wi c go unika . Przez jaki nieszcz liwy zbieg okoliczno ci Watson

ść

ęś

zosta przyj ty do „White Club". Cz sto bywa te na wy cigach. Wi kszo

przyzwoitych

ł ż

ść

d entelmenów oddala a si pospiesznie na jego

widok.

— Ta winia, Watson, znów chce oskuba przy kartach jakiego dzieciaka — markiz

przypomnia sobie niedawno us yszan w klubie uwag .

— Postawi nam drinka, i sam nie wiem kiedy, zacz li my si spiera , czy zagraniczne

ę ś

kurtyzany s adniejsze od angielskich, czy odwrotnie.

ą ł

Przerwa na moment, po czym doda :

— Sir Mortimer twierdzi , e zagraniczne Córy Koryntu s nie tylko adniejsze, ale i

ł ż

inteligentniejsze i z atwo ci umiej gra role osób z lepszych sfer.

ś ą

Markiz pomy la , e sir Watson ma sporo racji. Roderic tymczasem mówi dalej.

ś ł ż

— Potem Edward, który jak wiesz, nie lubi sir Mortimera, powiedzia , e cudzoziemki s ,

ł ż

przepraszam za wyra enie „rynsztokowe", je li tylko zajrze pod puder i szmink . A angielskie

dziewczyny maj wrodzon og ad i umiej zachowywa si elegancko.

ą ł ę

ć ę

Markiz przypomnia sobie, e ów Edward to lord Somerford, który ca kiem niedawno otrzy

ma tytu i fortun .

— Oczywi cie, wi kszo

z nas popar a Ed

ść

warda — opowiada Roderic. — Potem sir

Mortimer postawi tysi c funtów przeciw jed

nemu, e nikt z nas nie dostarczy dziewczyny, która

mog aby wspó zawodniczy z pewn , znan mu dobrze, Francuzk . Jest ona pono nie tylko

pi kna, ale te bez trudu mo e uchodzi za dam .

— Nigdy nie s ysza em podobnej bzdury! — zawo a wtedy Edward. — Z pewno ci dziew

ł ł

ś ą

czyny od krów w naszym maj tku bardziej przypominaj damy ni jaka importowana pi kno !

ść

Roderic u miechn si i mówi dalej:

ął ę

— Byli my naturalnie bardzo rozgor czko

wani i zgodzili my si spotka z sir Mortimerem za

tydzie . Ka dy ma przyprowadzi s u

c ub kurtyzan , eby udowodni , e byle An

ć ł żą ą ł

ę ż

ć ż

gielka

b dzie lepsza od jego zagranicznej pa

nienki.

Roderic sko czy i popatrzy na wuja z oba

w .

— Ile musicie wp aci do wspólnej puli?

ł ć

— Z o yli my si po sto gwinei — od

ł ż ś

powiedzia Roderic — które oczywi cie straci

my, je li

bezstronny s dzia wybierze jego dziewczyn . Sir Mortimer wy o y pi

set funtów.

ł ż ł ęć

Markiz by pewien, e Watson nie ryzyko

wa by, ni z tego ni z owego, takiej sumy. Po

cz owieku jego pokroju nale a o spodziewa si jakiego podst pu. adne wyzwanie znalaz dla

ż ł

ć ę

g upich, podpitych m odzików.

— Wi c có zamierzasz zrobi ? — zapyta siostrze ca.

— To dlatego przyjecha em do ciebie wuju Lenoxie!

— Tak? A to czemu?

— eby mi wynalaz jak pi kn dziew

ąś ę ą

czyn od krów.

Markiz roze mia si . — Drogi ch opcze, zdajesz sobie chyba spraw , e Watson wy

ł ę

ę ż

strychnął

was na dudków. Nie stan by do zak adu, gdyby nie mia czego specjalnego w zanadrzu.

ął

Roderic zrobi nad san min .

— Wuju, aden z nas nie chce przegra .

— Ja te nie pragn , eby on wygra . Nie lubi go — uspokoi siostrze ca markiz.

ę ż

— Musimy co zrobi . Edward wyjecha do swego maj tku w Hertfordshire, a reszta roz

gl da

si po teatrach...

— No i...?

— Co mamy zrobi ? — w g osie m odego cz owieka brzmia a desperacja.

— Zap a sto gwinei i uznaj przegran . Roderic, który przysiad wcze niej na krze le,

ł ć

wsta gwa townie.

— A niech to. Ju nie pierwszy raz sir Mortimer mnie nabra !

— Tak?

— Nie mówi em ci, ju kiedy za o y em si z nim. By em wtedy lekko wstawiony, w efekcie

ś ł ż ł

straci em dwie cie gwinei. Nast

ępnego ranka czu em si okropnie. Nawet ó todziób nie

ż ł

powinien okaza si takim durniem.

ć ę

— Zatem dosta e nauczk . Taki cz owiek jak Watson zawsze wyci gnie pieni dze. od

ł ś

naiwnych.

— Tak, ale tym razem chcia em go pobi jego w asn broni . Czy mog jutro rozejrze si po

ć ę

twoich farmach, wuju? Mo e znajd jak pi kno , która ich zaskoczy?

ąś ę

ść

— To dopiero b dzie cud! Sam by bym zaskoczony!

— W a nie, potrzebuj cudu! Jestem op

ł ś

tymist i wierz , e si wydarzy.

ę ż

— Mam nadziej , e twoja wiara zostanie wynagrodzona. Uwa am, e najpi kniejsza wiejska

ę ż

dziewczyna przeniesiona na Picadilly mo e du o straci ze swej atrakcyjno ci.

— Ty mnie rozmy lnie chcesz przygn bi — j kn Roderic. — Czy wiesz, co mi powiedzia

ę ć

ę ął

Edward, zanim przyjecha em tutaj?

— Opowiedz — zach ci go markiz, sam w coraz lepszym humorze.

ę ł

— Powiedzia : jedyn osob , która mo e ci pomóc, jest twój wuj.

— A to dlaczego?

— Doda jeszcze, e je li jest kto , kto zna adne kobiety i umie sprawi , eby nie uciek y, to

ć ż

chyba tylko Irchester!

— Dzi kuj — powiedzia markiz. — Po

doba mi si ten komplement. Jednak za

pewniam ci ,

e kobiety, z którymi by em zwi zany nie by y i nie s dziewczynami od krów.

— Wi c co mam zrobi ? — Roderic by

smutny.

Markiz zastanawia si nad odpowiedzi , kiedy drzwi dyskretnie si uchyli y.

ł ę

— Przepraszam ja nie pana — rzek Dawson. — Jest tu m oda dama. Nalega na widzenie z

panem.

— Jak si nazywa? — zapyta markiz.

— Nie poda a nazwiska, ale twierdzi, e to bardzo wa ne, aby mog a z panem pomówi

osobi cie.

— Powiedzia e „m oda dama", Dawson?

ł ś

— W a ciwie powinienem powiedzie „m o

ł ś

ł da kobieta", prosz ja nie pana. Ma ze sob

ę ś

du ego psa.

— M oda kobieta z psem, która nie chce powiedzie jak si nazywa? — zastanowi si markiz.

ł ę

— To brzmi jak jedna z twoich zagadek, Roderiku.

Siostrzeniec spogl da przez okno, min mia smutn . Milcza .

ą ł

— Wydaje mi si , e to do dziwaczna pro ba, Dawson. Czy s dzisz, e ona zamierza wej

ę ż

ść

tu z psem?

— Zaproponowa em, eby zosta na ze

wn trz, ale powiedzia a: pies przyjecha ze mn i chc ,

eby jego wysoko go zobaczy — od

ść

par Dawson.

— Podejrzewam, e chce mi sprzeda psa.— rzek sucho markiz. — Trzeba jej b dzie po

wiedzie , e mam ju du o psów i nie po

ć ż

trzebuj wi cej.

ę ę

Spodziewa si , e kamerdyner opu ci pokój, ale ten zawaha si .

ł ę ż

ł ę

— To bardzo pi kny pies, prosz ja nie pana. Niezwyk y. Mo e zabrzmi to imper-tynencko,

ę ś

ale ta kobieta jest wyj tkowo adna i co dziwnego by o w sposobie, w jaki nalega a na widzenie

z panem, milordzie.

Roderic odwróci si od okna.

ł ę

— adna? Dawson, powiedzia e , e jest

ł ś ż

adna?

— Bardzo, bardzo adna, paniczu, niezwykle

adna!

Roderic spojrza na markiza.

— S ysza e wuju Lenoxie? Mam przeczucie, e w a nie sta si cud!

ł ś

ł ę

Markiz za mia si z przymusem.

ł ę

— Je li to naprawd cud, w co nie wierz , to zap ac tych sto gwinei za ciebie.

ł ę

— Dobrze! — wykrzykn zachwycony Ro

ął

deric. — Dawson, zawo aj j ! Natychmiast zawo aj

t m od kobiet i jej psa!

ę ł ą

Dawson spojrza na markiza, aby si upew

ni . Ten skin g ow .

ął ł ą

— Tak jest, milordzie — powiedzia kamer

dyner i wyszed .

Rozdzia 3

Ted spojrza na Dion zaskoczony.

— Panienko, my l e to b d — powie

ś ę ż

łą

dzia bez przekonania. — Jego wysoko chyba jest w

ść

domu. Powinni my pojecha na farm .

Diona potrz sn a g ow .

ą ęł ł ą

— Nie, Ted. Pójd od razu do pa acu, czuj e mam racj .

ę ż

Intuicja podpowiada a jej, e w Irchester Park otrzyma pomoc. Wiedzia a, e to szansa, aby

ł ż

uratowa Syriusza.

Powóz jecha powoli, zm czony ko Teda wlók si noga za nog .

ł ę

— Prosz mi obieca , e nie powiecie niko

ć ż

mu, gdzie jestem. Gdyby wiadomo ci o miejscu

mego pobytu dosz y do stryja Herewarda, zabra by mnie st d i zabi Syriusza.

— Panienka Diona mo e mi zaufa , to jasne — odpar stary i zamy li si .

ś ł ę

Po chwili znów si odezwa :

— Gdyby panienka znalaz a si w k opo

tach, prosz powiadomi farmera Burrowsa. Po le po

mnie. Przyjad tak szybko, jak tylko dam rad .

— Dzi kuj , dzi kuj za pomoc i za wasz

dobro .

Ted ci gn lejce i powóz zatrzyma si . Diona wysiad a, a Syriusz zeskoczy za ni . Ted

ś ą ął

ł ę

poda dziewczynie jej niewielki baga .

— Prosz dba o siebie, panienko Diono. Niech panienka pami ta, przyjad , kiedy do

stanę

wiadomo .

ść

— Nie zapomn . Jeszcze raz dzi kuj . Ruszy a w stron domu. Wiedzia a, e stary

ł ż

cz owiek patrzy za ni z trosk . Dosz a do szarego kamiennego mostu nad jeziorem i za

trzyma a

si . Pomy la a, e mo e to dziwnie wygl da , je li pojawi si w pa acu, d wigaj c owini ty

ś ł ż

ą ć

szalem ca y swój dobytek.

Obok mostu ros a k pa krzaków. Diona ukry a tobo ek mi dzy ga ziami i poczu a si lepiej.

łę

Mia a nadziej , e nikt nie natrafi na kryjówk zanim b dzie mog a zabra st d swoje rzeczy.

ę ż

ć ą

By a zdenerwowana i przera ona, ale nie widzia a innego wyj cia. Wola a szorowa pod ogi ni

wróci do stryja i narazi Syriusza na mier . Pro by na pewno by nie poskut

kowa y. Powiem

markizowi, rozwa a a, e mog robi cokolwiek, ale najbardziej u ytecz

ż ł ż

na by abym w psiarni.

Przebycie szarych, kamiennych schodów wiod cych do frontowego wej cia wymaga o ogro

mnego wysi ku woli.

Nie musia a ko ata . Lokaj pe ni cy s u b w sieni dostrzeg j i, gdy znalaz a si przed

ł ć

ł ą

ł ż ę

ł ą

wielkimi drzwiami, otworzy .

— Chc widzie si z markizem Irchester! — powiedzia a tonem, jakiego u ywa a jej matka.

ć ę

Lokaj bez s owa spojrza na kamerdynera, który nadszed w a nie w tej chwili. Mia siwe

ł ł ś

w osy i wygl da niezwykle dostojnie.

ą ł

— Panienka do jego wysoko ci? — spyta namaszczonym tonem.

— Tak. Chc si z nim zobaczy .

ę ę

— Kogo mam zaanonsowa ?

Diona nie chcia a zdradzi swego nazwiska. Kamerdyner o wiadczy wi c, i nie mo e

przeszkadza jego wysoko ci, o ile nie b dzie wiadomo, e sprawa jest naprawd istotna. Ale

Diona nie ust powa a. Musia a spotka si z cz owiekiem, na którego pomoc liczy a.

ć ę

Wreszcie kamerdyner, pokonany jej uporem, odszed . Sta a w westybulu i czu a, e trzech

ł ż

innych s u

cych przygl da si jej i Syriuszowi z zachwytem.

ł żą

— Pi kny pies — powiedzia jeden z nich. Diona pomy la a, e je li wzi li j za osob

ś ł ż

ę ą

z wy szych sfer, s zapewne zdziwieni, dlaczego nie przyby a w towarzystwie matki lub opie

kunki.

— Ma na imi Syriusz. Mam go od szcze

niaka — odpar a.

— To szybkie psy, dobre na gonitwy.

— Tak, wiem — u miechn a si z dum . Us yszeli kroki powracaj cego kamerdynera.

ęł

Lokaj wyprostowa si s u bi cie i zamilk . Diona poczu a niepokój.

ł ę ł ż ś

— T dy, panienko, prosz — rzek kamer

dyner.

Wi c uda o si . Ale to dopiero pocz tek. Pomó mi tatusiu, prosz .

Kamerdyner otworzy drzwi z tak min , jakby wiedzia , e pope nia b d, wpuszczaj c

ł ż

łą

nieznajom przed oblicze ja nie pana.

Us ysza a:

— M oda kobieta, milordzie!

Wesz a. W pierwszym momencie widzia a tylko tysi ce ksi

ek, od sufitu do pod ogi.

ąż

Dopiero po chwili dostrzeg a, e w bibliotece jest dwóch m

czyzn. Jeden, ca kiem m ody,

ł ż

ęż

patrzy na ni w dziwny sposób. Drugi by chyba najprzystojniejszym m

czyzn , jakiego

ęż

widzia a w yciu. Wyda si jej w adczy i pot

ny. Tak w a nie wyobra a a sobie markiza

ł ę

ęż

ł ś

ż ł

Irchester.

Siedzia odpr

ony w fotelu z wysokim opar

ęż

ciem. Nogi skrzy owa niedbale. Wygl da jak

ą ł

król na tronie. Ogarn o j nieprawdopodobne uczucie, e powinna pa przed nim na kolana.

ęł ą

ść

Zamiast tego dygn a wdzi cznie. Poniewa obydwaj milczeli, podesz a bli ej. Nie mog a

ęł

wiedzie , i jej widok zaskoczy ich zupe nie. W najlepszej sukience ze wzorzystego mu linu

ć ż

przewi zanej b kitn wst

k wygl da a nad

łę

ąż ą

ą ł

zwyczaj pi knie. Wianuszek z polnych kwia

tków

zdobi jej s omkowy kapelusz, a po

niewa r kawiczki by y dla niej za drogie, za o y a mitenki,

ż ę

ł ż ł

które nie zakrywa y kszta t

ł nych palców.

Podesz a jeszcze kilka kroków. U jej boku st pa dalmaty czyk. Kiedy znalaz a si blisko

ą ł

markiza, uzna a e nale y jeszcze raz dygn

ł ż

ąć

— Panienka yczy a sobie widzie si ze mn ? — spyta Irchester.

ć ę

— Tak, prosz pana.

— Powiedzia a panienka, e to pilne?

— Bardzo pilne, wasza wysoko .

ść

— Ciekawe. Jak si panienka nazywa? Po chwili wahania powiedzia a:

— Diona...

Markiz spojrza nieco zdziwiony.

— I to wszystko?

— Tak. Tak, prosz pana. Mam powody aby nie podawa mojego nazwiska.

— Prosz mi wi c powiedzie , jaki jest po

wód pani przyjazdu tutaj.

Z trudem zacz a:

ęł

— Zastanawia am si , czy wasza wysoko nie zatrudni by mnie jako dziewczyn do psów...

ść

W oczach markiza dostrzeg a wyraz zasko

czenia. Drugi m

czyzna podszed teraz bli ej i

ęż

przygl da si jej w sposób, który wprawi j w jeszcze wi ksze zak opotanie.

ą ł ę

ł ą

— Jako dziewczyn do psów? — upewni si

ł ę

markiz.

— Tak, prosz pana. Mo e na to nie wy

gl dam, ale mam du e do wiadczenie z psami i

ko mi... Potrzebuj pracy.

— Nigdy nie s ysza em... — zacz markiz, ale Roderic przerwa mu.

ął

— Dlaczego nie mia aby by dziewczyn

do krów? Diona spojrza a na niego i odpowiedzia a:

— Mog pracowa w oborze, ale wola abym w psiarni. Wiem, e kobiety zwykle nie do

gl daj psów. Lecz przecie nic nie stoi na przeszkodzie... Umiem wiele rzeczy, które uwa

ą ą

a si

za trudne tylko dlatego, e wykonuj je m

czy ni.

ęż

Spojrza a markizowi prosto w oczy.

— A co panienka potrafi?

— Kobieta lepiej opiekuje si szczeniakami, je li musz by karmione r k . Umiem te

ę ą

zajmowa si chorymi ko mi. Uczy mnie tego ojciec i jego stajenni...

ć ę

W tej chwili u wiadomi a sobie, e pragn c zaprezentowa si jak najlepiej, nieopatrznie

ć ę

pope ni a b d.

ł ł łą

— Ojciec panienki ma konie? — zainteresowa si markiz.

ł ę

— Tak, prosz pana.

— I nie chce, aby panienka pomaga a dalej w stajni?

— Mój ojciec... Nie yje, prosz pana. Markiz dos ysza dr enie jej g osu, mimo e

ł ż

by o ledwo wyczuwalne.

— Domy lam si , e nie zostawi panience adnych pieni dzy?

ę ż

Suchy, rzeczowy ton rozmówcy pomóg Dionie opanowa si . Odpar a ca kiem spokojnie:

ć ę

— To prawda, prosz pana. Musz teraz sama zarabia na ycie. Dla mnie to wa ne, bym

mog a zacz prac jak najszybciej. Nawet od zaraz.

ąć

Gdyby nie by a tak zdenerwowana, szybka odpowied markiza zastanowi aby j .

— To znaczy, je li dobrze zrozumia em, e panienka nie ma dok d pój , gdybym jej nie

ść

przyj ?

ął

— Tak...

W tym momencie Roderic wyda cichy okrzyk tryumfu:

— Cud! Wuju Lenoxie, cud! Wygra em za

k ad! Spójrz na ni ! Spójrz! To osoba, której

szukamy!

Markiz machn niecierpliwie r k . Roderic post pi ku przyby ej i natarczywie poprosi :

ął

ę ą

ą ł

— Czy mo esz zdj kapelusz?

ąć

Diona spojrza a na niego ze zdziwieniem.

— Zaraz wyja ni , ale prosz zdj kapelusz.

ś ę

ąć

By o to dziwne

danie, ale nie mia a powo

żą

du odmawia . Pomy la a, e dziewczyny na

ś ł ż

farmie nie nosz si tak jak ona. Szkoda, e nie wzi a ze sob stroju do pracy. Zabra a jednak

ą ę

ęł

spódnic do jazdy konnej. Zapakowa a j w ostatniej chwili, mimo e sporo wa y a.

ł ą

ż ł

Diona si gn a do wst

ek przy kapeluszu.

ę ęł

ąż

— Rozumiem, i s jakie powody, dla których przyprowadzi a panienka swego psa?

ż ą

Panienka chce go sprzeda ?

— Ale nie! Nie odda abym go nawet za milion funtów. To w a nie z jego powodu szukam

ł ś

pracy. Chcia am pracowa w psiarni, aby on móg mi zawsze towarzyszy .

Markiz wyci gn d o . Diona zdziwi a si , gdy Syriusz podszed do niego bez oporu. Pies

ą ął ł ń

by zazwyczaj nieufny wobec obcych.

— To wyj tkowo pi kny okaz swojej rasy — zauwa y w a ciciel Irchester Park. — Rozu

ż ł ł ś

miem, dlaczego panienka nie chce si z nim rozsta .

- Mam go odk d by szczeniakiem. Jest dla mnie ca ym wiatem, moj mi o ci .

ł ś ą

Dziewczyna powiedzia a to tak gor co, e markiz uniós brwi zaskoczony.

Zdj a kapelusz i przyg adzi a z ociste w osy, które spad y na ramiona. Roderic j kn z za

ęł

ę ął

chwytu.

— Wuju, ona jest pi kna! W a nie jej szu

ł ś

ka em!

Diona spojrza a na niego ze zdumieniem. To bardzo dziwny m odzieniec, pomy la a.

ś ł

Natomiast markiz w duchu przyzna Roderikowi ca kowit racj . Ta dziewczyna istotnie by a

pi kna. Chocia , pomy la artobliwie, nie mia a ró owych policzków angielskiej wie

ś ł ż

śniaczki, o

jak chodzi o Roderikowi.

Tymczasem Roderic dalej wykrzykiwa :

— Znalaz em! Jestem pewien, e sir Mor-timer zg upieje z wra enia i tysi c gwinei nasze!

— Roderiku! Spokojnie. Musisz jeszcze przekona Dion , aby pomog a ci w tym donios ym

zadaniu.

Ze sposobu, w jaki markiz to powiedzia , Diona wyczu a, e nie pochwala zamys ów

m odego m

czyzny.

ęż

— Prosz ja nie pana. Ja chc pracowa u milorda, z psami — powtórzy a.

ę ś

— Rozwa

t niezwyk

propozycj . My l jednak, i powinna panienka wys ucha

żę ę

łą

ś ę

najpierw, co do powiedzenia ma mój siostrzeniec. Pozwoli panienka, e przedstawi . Pan

Roderic Nairn — panna Diona!

Znów w g osie gospodarza wyczu a ironi . Dygn a. Syriusz podbieg do niej. Po o y a d o

ęł

ł ż ł

ł ń

na jego bie i poczu a otuch . Nie mo e stchórzy . Co zrobi aby ze sob i Syriuszem? Syriusz

poliza jej r k , a ona pog aska a go po karku. Spojrza a na markiza. Zupe nie innym ni przed

ę ę

chwil tonem powiedzia :

— Proponuj , eby pani usiad a i wys ucha a mego siostrze ca. Jego propozycja mo e w pier

ę ż

wszej chwili wyda si nie tyle niepoj ta, co nieprzystojna.

ć ę

— Przepraszam, je li zachowa em si nieelegancko — powiedzia szybko Roderic. — To

dlatego, e wuj powiedzia mi, i to, co chc znale

jest niemo liwe. I e tylko cud mo e mi

źć

pomóc...

U miechn si bardzo mi o i doko czy :

ął ę

— Kiedy pani wesz a, cud si dokona !

Diona poczu a, e nogi odmawiaj jej po

ł ż

s usze stwa. Przysiad a ostro nie na krzese ku blisko

fotela markiza, a Syriusz u o y si przy niej. Po o y a kapelusz na kolanach i podnios a

ł ż ł ę

ł ż ł

ogromne, fio kowe oczy na Roderika Nairna. Zastanawia a si , có on ma zamiar powiedzie .

Wszystko, co do tej pory us ysza a w bibliotece, zaskakiwa o j . My la a, e markiz zechce

ł ą

ś ł ż

sprawdzi jej umiej tno ci i b dzie wypytywa o nazwisko. Bardzo j to niepokoi o, gdy nie

lubi a k ama . Roderic przysiad na por czy fotela i zacz :

ł ł

ął

— Przypuszczam, e wie pani, i m

czy ni w Londynie lubi si zak ada . Szczególnie

ż ęż

ą ę

dotyczy to cz onków mojego „White Club".

— Wiem, poniewa ... — w ostatniej chwili ugryz a si w j zyk.

Harry Grantley nie raz rozbawia on i cór

ł ż ę

k opowiadaniami o zak adach, spo ród któ

rych

najdziwaczniejsze zapisywano w specjalnej ksi dze. Diona pomy la a, e musi bardzo uwa a .

ś ł ż

ż ć

Dobrze, e nie doko czy a!

— Ja i kilku moich przyjació — mówi Roderic — za o yli my si z pewnym cz onkiem

ł ż ś

klubu, e uda nam si znale

Angielk , naj

źć

lepiej prost dziewczyn od krów, adniejsz i

inteligentniejsz ni zachwalana przez naszego przeciwnika cudzoziemka.

ą ż

Diona zdumia a si .

— Z pewno ci — powiedzia a — b dzie to nierówne wspó zawodnictwo, o ile dziewcz ta

ś ą

pochodz z ró nych klas spo ecznych. Przecie wie niaczki nie maj adnego wykszta cenia.

ą ż

Markiz zacisn usta i zwróci twarz w stron siostrze ca. Wiedzia , e Roderic dobiera ostro

ął

ł ż

nie s owa, by nie da pozna , e chodzi o zawodniczki podejrzanej konduity. A wi c znacznie

ć ż

bardziej b yskotliwe ni zwyk a wie

śniaczka. To, e Diona wytkn a s abo wywo

ęł ł

ść

du, rozbawi o

Irchestera.

Tymczasem Roderic usi owa znale logicz

źć

n odpowied .

— To nie musi by dziewczyna od krów. Poda em tylko taki przyk ad. Lecz cudzoziem

ka,

któr sir Mortimer chce zaprezentowa , jest nie tylko pi kna, ale i b yskotliwa. I oczy

wi cie ma

maniery damy.

Diona zastanawia a si przez chwil .

— Nie my l , aby którakolwiek ze znanych mi wie niaczek mia a szans na wygranie takie

ś ę

wspó zawodnictwa.

— Ale — zaoponowa Roderic — w a nie pani jest odpowiedni osob . Powiedzia a pani, e

ł ś

mo e pracowa w oborze. A jestem pewien, e wuj Lenox z zachwytem zatrudni pani w

psiarni...

Urwa i po chwili doda z naciskiem:

— Ale najpierw musi pani wygra dla mnie

ten zak ad.

— Co... musz ... zrobi ? —j kn a Diona. Obawia a si , e m ody cz owiek proponuje co ,

ę ęł

ę ż

czego absolutnie nie zaaprobowaliby rodzice. Ojciec wyra a si bardzo niepochlebnie o

ż ł

zatwardzia ych hazardzistach i bezmy lnych dandysach, których nazywa „niczym wi cej jak

wieszakami na ubrania".

Podawa za przyk ad Beau Brummella*

, znanego z dba o ci o swój wygl d, cho min y ju

ł ś

ęł

lata od czasu kiedy s ynny galant zmuszony zosta opu ci Angli .

ś ć

— Nie pojmuj — mówi Harry Grantley — jak to mo liwe, eby m

czyzna chcia sp dzi

ęż

ł ę ć

dwie lub trzy godziny, stroj c si . To ju nie tylko marnowanie cennego czasu, to marno

wanie

ycia!

— A ja s ysza am, ojcze — zaoponowa a Diona — e Brummell by szalenie inteligent

nym

cz owiekiem.

— Dowcipnym. I na tyle bystrym, e potrafi uczyni z siebie arbitra elegancji i osob po

żą-

dan w towarzystwie. Jednocze nie jednak nie mia ani odrobiny samokontroli. Nie umia

powstrzyma si od hazardu i zgrywa si do ostatniego pensa. Czy mo e by przyk ad wi k

ć ę

ł ę

ę szej

g upoty?

— Ca kowicie si z tob zgadzam — do rozmowy w czy a si matka Diony. — Wydaje mi

łą

si jednak, e to, w du ej mierze, wina tych wszystkich klubów. Tam m odzi ludzie wy

stawiani

s na ró ne pokusy. Chc si pokaza przed pozosta ymi, wi c nieuchronnie zaczynaj pi zbyt

ą ę

ą ć

du o, eby doda sobie odwagi do ponoszenia wydatków, na które nie mog sobie pozwoli .

ż ż

Ojciec u miechn si .

ął ę

— Doskona e usprawiedliwienie, ale m

ężczyzna musi si zachowywa jak na m czyzn

ęż

przysta o i radzi sobie o w asnych si ach.

— Obawiam si jednak, e zazwyczaj spro

wadza si to do szukania oparcia w innych —

odpar a spokojnie pani Grantley.

Wspomnienie tej rozmowy sprzed lat sprawi o, e Diona zdenerwowa a si jeszcze bar

ł ż

dziej.

2 * Brummell, George Bryan (1778-1840) — zwany Beau Brummell, s ynny dandys narzucaj cy mod socjecie londy skiej w pocz. XIX w.

Przez lata cieszy si opiek ksi cia regenta, pó niejszego Jerzego IV. Z po

ł ę

wodu d ugów i k ótni z ksi ciem, zbieg ok. 1813 r. do Francji, gdzie w

kilkana cie lat potem zmar w szpitalu dla ob kanych, (przyp. red.)

łą

— Wszystko, o co chc pani prosi — t u

ł maczy tymczasem Roderic — to eby przyje

cha a pani do Londynu i pozwoli a zabra si do... Nie do klubu, bo tam kobiety nie maj

ć ę

wst pu, ale do pewnego domu, gdzie b d oczekiwa y inne zawodniczki, no i ta cudzozie

ę ą

mka.

Ona z pewno ci , nawet w po owie, nie jest tak adna jak pani.

ś ą

— A w jaki sposób oceniana b dzie in

teligencja zawodniczek? — zapyta a Diona.

Roderic znów musia si namy li . Markiz by w coraz lepszym humorze. Podoba o mu si

ł ę

ś ć

pytanie Diony. By o rozs dne. Zapewne sam sir Mortimer nie umia by na nie od

powiedzie .

— Przypuszczam — rzek wreszcie m ody cz owiek — e b dzie to rozmowa, chyba po

obiedzie, a potem mo e zata czymy. S dziowie oceni maniery dziewcz t podczas jedzenia i

ta ca.

Diona z trudem z apa a oddech. Propozycja wzi cia udzia u w tak podejrzanym konkursie

by a dla niej absolutnie nie do przyj cia. Obiad z jakimi nieznanymi m

czyznami, bez

ęż

przyzwoitki, ta ce w towarzystwie dziewczyn od krów i Bóg wie kogo jeszcze, kiedy na dodatek

nie wiadomo, kto jest pani domu. Matka z pewno ci nigdy by jej na to nie pozwoli a.

ś ą

— Nie mog tego uczyni — powiedzia a szybko.

— A to dlaczego? — zdumia si Roderic. Po chwili, jakby sobie co przypomnia ,

ł ę

dorzuci :

— Naturalnie zostanie pani wynagrodzona. — Zawaha si i doda . — Otrzyma pani

dwadzie cia funtów i now sukni .

Diona wyprostowa a si na krzese ku.

— Nie! — zawo a a. — Nie mog si zgo

ł ł

ę ę

dzi , aby nieznajomy m

czyzna kupowa mi

ęż

sukni ! Nie chc bra udzia u w tych... za

wodach!

Przysz o jej na my l, e gdyby zgodzi a si i pojecha a do Londynu, w klubie móg by

ś ż

zobaczy j jaki dawny znajomy ojca. By o ma o prawdopodobne, a eby starsi, szacowni

ć ą

d entelmeni nale eli do towarzystwa Nairna, ale jednak mo liwe. Có by pomy leli, widz c

córk Grantleya, udaj c wiejsk dziewczyn .

ą ą

Roderic przera ony krzykn :

ął

— Nie mów tak! Musisz mi pomóc! Poniewa zarówno postawa, jak i ton g osu

nie pozostawia y w tpliwo ci, e dziewczyna czuje si obra ona, Roderic zwróci si o pomoc

ł ę

do markiza.

— Zrób co wuju Lenoxie —j kn . — Wy

ę ął

t umacz pannie Dionie, e jest cudem, o który si

modli em, nawet jeszcze wi kszym cudem, ni mog em sobie wymarzy !

— My l — odpar markiz powoli — e twoja propozycja wyda aby si , podobnie jak i

ś ę

Dionie, przera aj ca i szokuj ca tak e wielu

ż ą

godnym szacunku wiejskim dziewcz tom.

— Szokuj ca? — zdziwi si niepomiernie Roderic.

ł ę

Nagle dotar o do niego, e wuj specjalnie zaakcentowa s owa „godnym szacunku" i zro

ł ł

zumia , dlaczego.

Wsta z por czy fotela i b agalnie zwróci si do dziewczyny:

ł ę

— Prosz , panno Diono, niech mi pani nie odmawia pomocy, której tak rozpaczliwie po

trzebuj . Diona milcza a, wi c po chwili doda :

— Mówi pani, e musi zarobi . To jest najprostsza droga. Zap ac pi

dziesi t funtów, je eli

ł ę ęć

przyjmie pani moj propozycj .

— To... za du o! — zaprotestowa a Dio

na. — Zreszt , nie mog ... jecha do Londynu.

— Nie takie to straszne, jak pani s dzi — przekonywa Roderic. — Obiecuj , e b d si

ę ż

ę ę ę

pani opiekowa .

Markiz spojrza przenikliwie na Dion . Nie mo e jecha do Londynu, pomy la . Mia

ś ł

wra enie, i Roderic niew a ciwie poj od

ł ś

ął

powied dziewczyny.

Irchester przepada za wszelkiego rodzaju amig ówkami i tajemnicami, dla rozwi zania

których musia by szczególnie nat

a swój bystry umys . Po powrocie do Anglii z zapa

ęż ć

zabra si do wykrywania s abych punk

ł ę

tów w organizacji odziedziczonych dóbr rodowych.

Sporo czasu po wi ci na dociekanie, w jaki sposób pieni dze ojca zosta y roz

ś ę ł

trwonione b d

ą ź

ukradzione i kto, spo ród zatrudnionych w maj tku, nie zas uguje na zaufanie.

Teraz o ywi si równie , gdy tajemnicza panna wyda a mu si nadzwyczaj intryguj ca. I to

ł ę

nie z powodu niecodziennej urody. By o jasne, e dziewczyna ukrywa co wa nego i z

pewno ci nie pochodzi z prostego stanu. Postanowi przerwa Roderikowi.

ś ą

— Mam pewn propozycj i pragn , aby cie oboje jej wys uchali — o wiadczy .

Diona zwróci a si w stron markiza, to samo niech tnie uczyni Roderic.

— Wyobra am sobie, cho mog si myli , e Diona ma za sob dalek drog i musi by

ę ę

ć ż

zm czona. Wspomnia a, i nie ma dok d pój . Proponuj wi c, aby przyj a moj go cin na

ść

ęł

ś ę

dzisiejsz noc, a jutro, czy te po dzisiejszym obiedzie, rozwa y a twoj propozycj ponownie.

ż ł

Diona ju rozchyli a usta, eby powtórzy swoj odmow , lecz markiz nie pozwoli jej doj

ść

do s owa.

— Chcia bym równie porozmawia z moim zarz dc , czy uwa a za mo liwe zatrudnienie

ą ą

kobiety w psiarni. Mamy ju bowiem czterech m

czyzn do opieki nad psami.

ęż

Diona spojrza a z wdzi czno ci . Jej twarz rozja ni a si , a z oczu zacz znika wyraz l ku.

ś ą

ś ł

ął

— Wasza wysoko naprawd tak zrobi? — zapyta a bez tchu.

ść

— Zrobi , je li zgodzisz si przenocowa tu dzi .

ę ś

— Z Syriuszem? — upewni a si .

— Oczywi cie, moje zaproszenie obejmuje równie i jego.

— Och, wi c serdecznie dzi kuj . Dzi kuj milordzie!

Wsta a, a markiz powiedzia :

— Przypuszczam, i ma pani jaki baga ? Mówi z lekk ironi , jakby przypuszcza , e

ł ż

nic ze sob nie zabra a. Diona zarumieni a si .

— Nie chcia am, aby by o mi ci

ko, spako

ęż

wa am wi c tylko kilka rzeczy do tobo ka.

Zostawi am go w krzakach, po drugiej strome mostu.

Pomy la a, e musia o to zabrzmie dzie

ś ł ż

cinnie.

Markiz nie sprawia wra enia zaskoczonego. Rzek :

— Roderiku, zadzwo .

— Mam nadziej — zwróci si do Diony — e nie odmówi nam pani przyjemno ci swego

ł ę

towarzystwa przy obiedzie?

Spodziewa si , e przyjmie zaproszenie z ta

ł ę ż

k sam skwapliwo ci , z jak przyj a propo

ś ą

ęł

zycj noclegu, ale ku swemu zdziwieniu, do

strzeg , e zawaha a si przez moment, zanim

ł ż

odpowiedzia a:

— Chyba nie b dzie mi wypada o?

— S ucham?

— Skoro mam by dziewczyn do psów, nie wypada, abym zasiada a przy jednym stole z

chlebodawc .

Markiz u miechn si .

ął ę

— Jeste dosy niezwyk dziewczyn do psów. Pragn zauwa y , e jeszcze ci nie

łą

ż ć ż

zatrudni em. Wi c b dzie w porz dku, je li zjesz z nami obiad.

ę ę

Przez chwil Diona rozwa a a jego argu

ż ł

menty.

— Dzi kuj , milordzie — powiedzia a w ko

ńcu. — Czuj si zaszczycona pa skim zapro

ę ę

szeniem.

— Przestrzegam londy skich pór posi ków. Obiad jemy o ósmej. My l , e zechce pani

ś ę ż

odpocz

. Spotkamy si w B kitnym Salonie kwadrans przed posi kiem. S u ba wska e pani

ąć

łę

ł ż

drog .

— Dzi kuj milordzie.

Do biblioteki wszed Dawson.

— Pan dzwoni , milordzie?

— Tak, panna Diona zostaje tu dzi na noc. Umie j w pokoju go cinnym. Zostawi a swoje

ść ą

rzeczy w krzakach, po drugiej stronie mostu.

Twarz Dawsona nawet nie drgn a. Powie

ęł

dzia oboj tnie:

— Zabior je, milordzie.

— Popro pani Fielding, aby zaopiekowa a si pann Dion . Panna Diona zje obiad wraz z

paniczem Roderikiem i ze mn .

Dawson sk oni g ow . Diona dygn a.

ł ł ę

ęł

— Dzi kuj panu, milordzie. Bardzo, bardzo dzi kuj .

By a ju zupe nie spokojna.

Markiz przygl da si jej, gdy ruszy a za Dawsonem. Zastanawia si , co naprawd ukry

ą ł ę

ł ę

wa.

Intrygowa o go to.

Gdy drzwi si zatrzasn y, Roderic poderwa z krzes a poduszk , podrzuci j i rado nie

ęł

ł ą

zawo a :

ł ł

— Wygra em! Wygra em! Nikt, powtarzam nikt, nie dostarczy tak adnej dziewczyny!

Rzuci poduszk na krzes o.

— Dzi kuj , wuju Lenoxie! Zawsze wiedzia

em, e masz sportowego ducha, a teraz jestem

gotów tysi c razy wypi twoje zdrowie i publi

cznie og osi , e nie ma drugiego takiego jak ty!

ł ć ż

— Jestem bardzo wdzi czny — powiedzia oschle markiz.

— Przez moment by em przera ony, e ona ucieknie, ale zrozumia em twoje ostrze enie, aby

odnosi si do niej z szacunkiem. Sam bym o tym nie pomy la .

ć ę

ś ł

— Oczywi cie, ona jest godna szacunku! — powiedzia ostro markiz. — A co wi cej, w t

ą pi ,

czy kiedykolwiek w yciu s ysza a o „Có

rach Koryntu", a je li nawet, to czy wie, co ten zwrot

naprawd oznacza.

Roderic wbi w niego wzrok.

— Naprawd tak s dzisz, wuju?

— My l , Roderiku, e musisz nauczy si ocenia ludzi nie tylko wed ug pozorów.

ś ę

ć ę

— Ale, tu nie ma o czym mówi . Przyjecha a bez przyzwoitki, chce dosta prac w psiarni.

Co mam my le o takiej panience?

ś ć

Markiz dopiero po chwili odpowiedzia :

— Sam powiniene umie wyci gn

wnio

ą ąć

ski. Po prostu ostrzegam ci Roderiku, e ona

zapewne uciek a z domu i ukrywa si . Je li b dziesz j dalej straszy , odejdzie.

Roderic zaprotestowa gwa townie.

— Nie pozwol na to!

— Wi c uwa aj, jak si zachowujesz i co mówisz.

Roderic przez chwil zastanawia si nad s owami wuja. Wreszcie rzek :

ł ę

— Je li ona jest, jak mówisz, godna szacun

ku, na pewno nie b dzie zachwycona pozna

niem

wybranki Watsona, która z pewno ci jest, jak mawiaj Francuzi, „kurtyzan ". Cho

ś ą

cia nigdy

nie by em w Pary u, wiele o nich s ysza em. S ponad zwyk e

ł filles de joie. I oczekuj , e ka dy

ą ż

wystarczaj co bogaty m

czyzna obsypie je diamentami i orchideami.

ęż

Przerwa , przypomniawszy sobie z kim roz

mawia.

— Zreszt komu to mówi ? By e w Pary u i wiesz, o co mi chodzi.

ł ś

Markiz zmru y oczy.

ż ł

— Uwa am, e w Anglii nie ma prawdzi

wych kurtyzan. Dlatego Watson móg bez obawy

sprowokowa zak ad z band naiwnych m odzików.

— A niech go licho! Kawa ajdaka! I po

ł ł

wiadasz wuju, e aden z nas nie ma szans z

ż ż

Watsonem?

— Przeciwnie, uwa am, e macie szans . Je li s dziowie b d uczciwi, Diona za mi ka d

ę ą

ż ą

francusk kurtyzan !

Roderic wyprostowa si .

ł ę

— Naprawd tak uwa asz, wuju Lenoxie?

— Tak.

— Wi c musz j namówi , albo... ty!

ę ą

— Ja nie mam z tym nic wspólnego! — zaprotestowa markiz.

— Ale musisz mi pomóc. Wiesz, równie dobrze jak i ja, e ka da kobieta zrobi wszyst

ko, co

zechcesz. Na twoj pro b nawet skoczy ze ska y!

ś ę

Markiz roze mia si .

ł ę

— Tak ciesz si reputacj ?

ę ę

— Edward kiedy powiedzia o tobie: nie

pokonany na wojnie i niepokonany w ó ku.

ł ż

Roderic dostrzeg zmarszczk mi dzy brwia

mi wuja, wi c doda szybko:

— Ja tylko powtarzam, co powiedzia Ed

ward. Nie obra aj si . Prosz , wiesz przecie , e

ż ż

musz pokona tego obuza. W przeciwnym razie, on roztr bi swoje zwyci stwo po ca ym

Londynie!

— I tego w a nie nale y unikn

za wszelk cen — zauwa y markiz — ale nie wolno by

ł ś

ąć

ż ł

zbyt pewnym siebie. Nie, eby Diona nie mia a wszelkich szans na zwyci stwo, ale dlatego, e

mo e nie zgodzi si na wzi cie udzia u w takim wspó zawodnictwie.

ć ę

Markiz wsta i, nie czekaj c na odpowied Roderika, wyszed z biblioteki. U miecha si ,

ł ę

sytuacja zdecydowanie bawi a go.

Rozdzia 4

Schodz c na obiad, Diona czu a si jak boha

terka sztuki teatralnej. Wprawdzie matka opisywa a

jej pi kne domy, w których go ci a za m odu, a potem ju jako m

atka, ale przepych Irchester

ś ł

ęż

Park zupe nie Dion oszo omi . Sy

pialnia nie by a wprawdzie du a, lecz urz dzo

no j wygodnie i

elegancko.

o e pod bal

Ł ż

dachimem wspartym na czterech kolumienkach ozdobiono

przewi zanymi srebrnym sznurem zas onami.

Gdy dziewczyna rozgl da a si z zachwytem po przydzielonym jej pokoju, gospodyni po

ą ł

wiedzia a tonem wyra aj cym najwy sz deza

ż ą

probat :

— Rozumiem panienko, e baga em s rze

czy, które ma panienka w szalu?

W a nie w tej chwili lokaj wr czy wystrojonej w koronkowy czepeczek pokojówce w ze ek

ł ś

ę ł

Diony.

— Nie chcia am zabiera w drog zbyt ci

ężkiego baga u — t umaczy a si speszona — dla

tego nie wzi am adnych kufrów.

ęł

Pani Fielding zacisn a usta, wi c Diona doda a:

ęł

— Dom opu ci am w wielkim po piechu. Gospodyni milcza a. Diona, aby doda sobie

ś ł

animuszu unios a podbródek i o wiadczy a, na laduj c sposób mówienia matki:

— Bardzo mi o z pani strony, e si pani o mnie troszczy. A ten dom, to naj adniejszy dom,

jaki kiedykolwiek widzia am.

Pani Fielding udobrucha a si . Po chwili ju zupe nie innym tonem zwróci a si do Diony:

— Panienka yczy sobie, aby pies spa obok panienki w pokoju?

— Tak, oczywi cie. Obiecuj , e nie b dzie z nim adnych k opotów. Jest przyzwyczajony do

ę ż

warunków domowych.

Gospodyni sapn a niedowierzaj co, wi c Diona doda a:

ęł

— Mam go od szczeniaka. Opiekuje si mn . Gdyby z odzieje próbowali w ama si tutaj, to

ć ę

zapewniam, e stan by w obronie domu. Potrafi by gro ny!

ął

Gospodyni spojrza a troch dziwnie, lecz po chwili u miechn a si .

ęł

- My l , e to rozs dnie ze strony panienki, mie go przy sobie. Emilia b dzie si

ś ę ż

opiekowa panienk . Niech j panienka prosi o wszystko, czego tylko panienka potrzebuje.

Mówi c to, wysun a si majestatycznie z po

ęł

koju, dumna jak królowa. Dionie zachcia o si

mia .

Zacz a a owa , e nie ma tu matki. Razem mog yby podziwia dom i mia si z za

ęł ż ł

ć ż

ć ę

bawnych

sytuacji. Zastanawia a si , czy b dzie mia a okazj zobaczy obrazy i inne pi kne rzeczy. eby

tylko markiz da jej prac , wes

tchn a w duchu. Przypomnia a sobie o czym mówi pan Nairn.

ęł

Jak e mog aby jecha do Londynu i bra udzia w tym dziwnym przy

j ciu?

Diona mia a zaledwie mgliste wyobra enie, na czym polega b dzie konkurs, ale prze

ć ę

czuwa a, e jest to impreza zupe nie dla niej niestosowna.

ł ż

Przecie chcia a tylko pracowa przy psach i mie pewno , e stryj jej tu nie znajdzie.

ść ż

Propozycja pana Nairna komplikowa a wszy

stko.

W Londynie czyha y tysi czne zasadzki, a gdyby kto j rozpozna , to by aby katastrofa.

ś ą

Wiedzia a o tym bardzo dobrze, dlatego pomys m odego cz owieka przera a j . Ulg natomiast

ł ł

ż ł ą

przynosi a Dionie my l, e ona i Syriusz maj gdzie sp dzi dzisiejsz noc i e za darmo dostan

ś ż

ę ć

posi ek.

Obja ni a Emilii, co Syriusz jada na kolacj . Zaledwie Diona zd

y a si umy , gdy s u

ś ł

ąż ł

ł żą

wróci a z misk pe n wie ego, poci tego w kawa eczki mi sa. Syriusz a podskoczy z rado ci.

ą ł ą ś

Diona obawia a si czymkolwiek narazi pani Fielding, wi c na wszelki wypadek roz

o y a na

ł ż ł

dywanie r cznik i dopiero wtedy pozwoli a Emilii ustawi misk dla Syriusza. Chcia a mie

pewno , e nie dostarczy powodu do narzeka na ni i na psa.

ść ż

Kiedy pokojówka pomaga a jej przebra si w bia mu linow sukni , jedn z tych, które

ć ę

łą

zabra a z Grantley Hall, Dionie przysz o do g owy, e markiz i pan Nairn wyst pi w stro

ą ą

jach

wieczorowych. Sukienka by a bardzo ad

ł na, ale matka na pewno nie uzna aby jej za odpowiedni

na wieczór.

Chyba powinnam odmówi uczestnictwa w obiedzie, pomy la a sp oszona. Mo e po

ś ł

prosi o

jedzenie do sypialni?

Jednak jedzenie w samotno ci wydawa o jej si smutne i nudne. Posi ek w towarzystwie

markiza z pewno ci oka e si przyjemniejszy i w niczym nie b dzie przypomina obiadów w

ś ą

Grantley Hall. Sir Hereward zawsze monopolizowa konwersacj przy stole. Monologowa ,

wiecznie zirytowanym tonem, o sprawach hrabstwa lub w asnym maj tku. Od pozosta

ych

biesiadników stryj oczekiwa jedynie po

mruków aprobaty.

Diona dobrze pami ta a ciekawe rozmowy rodziców, dyskusje, podczas których mierzyli si

ę ł

na dowcip i intelekt.

— Je eli jest co , czego nie mog znie — mawia ojciec — to m ode dziewcz ta z nieobec

ść

nym spojrzeniem, my l ce jedynie o tym, ile jedzenia mog sobie na o y na talerz.

ś ą

ł ż ć

— Chyba nie mówisz tego o naszej córce? — roze mia a si pani Grantley.

— Chcia bym, eby by a taka jak ty. Pi kna i dowcipniejsza od innych kobiet — odpar jej

ąż

— Mi o mi to s ysze , ale Diona jest jeszcze bardzo m oda. Nie podró owa a tyle, co ty. Nie

zna wiata. Dopiero wkracza w ycie.

— Nauczy si b yskotliwej rozmowy. Nie znosz dzwonów, które nie dzwoni , ptaków, co

ę ł

nie piewaj i kobiet, które nie maj nic do powiedzenia!

Roze mieli si wszyscy troje.

Wspominaj c t rozmow , Diona pomy la a, e nawet je li nie b dzie mia a wiele do powie

ą ę

ś ł ż

dzenia, mo e przynajmniej pos ucha m drzej

ć ą

szych od siebie.

Markiz onie miela j , ale by a pewna, i wszystko, co mówi warte jest uwagi. Wola a s ucha

ł ą

ł ł

jego ni pana Nairna.

Dawson czeka na dole. Dziewczynie wyda o si , e spojrza z dezaprobat na jej prost

ę ż

mu linow sukni .

Kiedy j kupowa a, suknia wygl da a zbyt skromnie. Diona poprosi a zatrudnione u stryja

ą ł

szwaczki o przyszycie falbany z prawdziwej koronki. Koronka otacza a te dekolt, a przód sukni

zdobi y wst

ki z niebieskiej paryskiej satyny. Wprawdzie strój ten nie przypomina

ąż

wymy lnych modeli z „Lady's Journal", lecz by naprawd adny.

ę ł

B kitny Salon, do którego Dawson wpro

łę

wadzi Dion , o wietla ogromny, kryszta owy

yrandol, w którym p on a chyba setka wiec. W ich migotliwym blasku wszystko zdawa o si

ł ęł

b yszcze . Diona u miechn a si . Ruszy a przed siebie po mi kkim dywanie z Aubusson.

ęł

Opodal kominka sta wielki wazon z bukietem kwiatów.

Markiz i Nairn trzymali w d oniach kielichy szampana. Markiz wygl da wspaniale, pomy

śla a

Diona. Nawet bardziej wytwornie ni ojciec na balach my liwskich lub obiadach z dostoj

nikami

z hrabstwa.

Mia bia y fular, zawi zany w przemy lny w ze , nad który wystawa y rogi wysokiego

ę ł

ko nierzyka. nie na biel materia u odcina a si od lekko opalonej twarzy. Na doskonale

skrojonym surducie nie by o wida najmniejszej fa dki, a krój spodni „drainpipe" zgodny by z

wymogami ostatniej, lansowanej przez ksi cia regenta, mody. Nowy ten fason uwalnia d en

ł ż -

telmenów od konieczno ci wk adania przy mniej formalnych okazjach jedwabnych po

ńczoch do

satynowych, si gaj cych kolan bry

ę ą

czesów.

Roderic Nairn wygl da mi o i elegancko, lecz markiz nosi swój wykwintny strój z tak

ą ł

naturalno ci , jakby nie wiadom by w asnego wygl du.

ś ą

ł ł

Gdy sz a ku nim przez salon, obaj m

czy ni zamilkli. Dygn a, a markiz powiedzia :

ęż

ęł

— Dobry wieczór, Diono! Mam nadziej , e dobrze si pani zaj to?

ę ż

— Wszyscy s tacy mili, a Syriusz dzi kuje panu za wy mienity obiad.

Syriusz na d wi k swego imienia podniós ogon i zamerda . Ca y czas trzyma si za plecami

ź ę

ł ę

Diony.

— Dziwne imi dla zwierz cia — zauwa y markiz.

ż ł

— Dziwne? Wasza wysoko zapewne wie, e Syriusz to pies Oriona. Razem polowali.

ść

Markiz zdziwi si . Zna , rzecz jasna, mito

ł ę

logiczne pochodzenie imienia, ale nie spodziewał

si , e Diona te co wie na ten temat.

ę ż

ż ś

— Och, staro ytni Grecy... Uczy em si o nich w Oksfordzie, ale ju wszystko zapomnia em!

— zawo a Roderic, jakby by o si czym chwali .

ł ł

— Jest to raczej powód do alu — zauwa y markiz. — Nie wiesz te zapewne, e Diona to

ż ł

imi utworzone od Dione.

Roderic wygl da do niem drze i Diona musia a si roze mia .

ą ł

ść

— Ma pan racj — powiedzia a. — Mama chcia a nazwa mnie Dione, bo, jak artowa a,

jestem córk Nieba i Ziemi, czyli mojej matki i ojca.

Znowu roze mia a si i opowiada a dalej:

— Tatu uzna , e Dione to imi za trudne dla Anglików i mog abym mie z tego powodu

ł ż

k opoty. Wola form Diona i tak mnie ochrzczono.

Oczy markiza b ysn y.

ęł

— My l , drogi Roderiku — zwróci si do siostrze ca — e szykuje si nam bardzo in

ś ę

ł ę

telektualny wieczór! Szkoda, e s dziowie za

ż ę

k adu nie s ysz nas teraz.

— Chcia bym, eby panna Diona powtó

rzy a to wszystko w ich obecno ci — o wiadczy

Nairn.

Diona nie chcia a popsu nastroju o wiad

czeniem, e, za adne skarby, nie we mie udzia u w

nieprzyzwoitym konkursie, wi c zr cznie zmieni a temat rozmowy.

- Chcia am, aby Syriusz mia na imi Tisztrja, jak gwie dzisty pies czczony w Persji, ale

tata powiedzia , e to imi jest nazbyt trudne do wymówienia. Zbyt skomplikowane.

ł ż

Przerwa a. Markiz s ucha z zamy lon min . Po chwili mówi a dalej:

— Wtedy pomy la am, e nadam mu imi innego niebia skiego psa, mianowicie chi

ś ł

ńskiego

T'ienkon, który odp dza z e duchy.

W chwili, gdy wymówi a „z e duchy", przy

sz o jej na my l, i T'ienkon móg by „od

ś ż

p dzi "

ę ć

stryja Herewarda.

— Obawiam si , e imiona moich psów wydadz si pani zbyt pospolite — zauwa y markiz.

ę ż

ą ę

ż ł

— Wybiera je zarz dca psiarni.

— Czy wasza wysoko ma jakiego dalmaty czyka?

ść

— Dwa. Starsze, ale z dobrym rodowodem. Ciekaw jestem, jak wypadn w porównaniu z

Syriuszem.

— B dzie mi przykro, je li Syriusz oka e si gorszy.

— A ja, oczywi cie, poczuj si dotkni ty, je li zwyci

y — odpowiedzia markiz artob

ę ę

ęż

liwie.

Roze mia a si w sposób uroczy i naturalny. Jak e inaczej brzmi afektowany miech kobiet,

które spotyka em w Londynie, pomy la ma

ś ł

rkiz.

Po chwili Diona rzek a:

— Musz panowie wybaczy mi ten nie

odpowiedni strój, ale opu ci am dom w wielkim

ś ł

po piechu i nie mog am zabra ze sob zbyt wielu rzeczy.

Po ustach markiza przemkn s aby grymas.

ął ł

— Wi c uzna a , Diono, e ta bardzo adna sukienka, w której pani przyjecha a, jest od

ł ś

powiednia do pracy w psiarni?

Diona sp on a rumie cem. Pomy la , e chyba zachowa si nieuprzejmie.

ł ęł

ś ł ż

ł ę

Po chwili milczenia dziewczyna odpowiedzia a:

— Ja naprawd przyjecha am tu tylko po to, aby dosta prac . Oczywi cie, je li wasza

wysoko zatrudni mnie, to sprawi sobie... odpowiednie ubranie.

ść

Markiz nie zd

y nic odrzec, gdy w tej chwili Dawson zapowiedzia , e obiad zosta

ąż ł

ł ż

podany. Roderic poda Dionie rami .

— Wygl da pani bardzo adnie, ale w tpi eby psy mojego wuja mog y wyrazi swój

ą ę ż

zachwyt równie elokwentnie jak ja!

Diona roze mia a si .

— Je li oka e si pan zbyt wymowny, wów

czas Syriusz b dzie zazdrosny. A on robi si

niebezpieczny, kiedy mnie broni.

— Przez pani staj si nerwowy — o wiad

ę ę

czy Roderic.

Patrz c na Dion pomy la , e kiedy si mieje wygl da powabniej ni jakakolwiek

ś ł ż

ę ś

Francuzka, nawet wybitna pi kno . Postano

ść

wi by ostro ny i niczym jej nie zra a . Mia

ż ć

nadziej , e wuj Lenox pomo e mu.

ę ż

Weszli do jadalni. Na widok tego wn trza Diona a krzykn a z zachwytu.

ęł

Utrzyman w tonacji bladej zieleni sal projektowa sam Robert Adam. W cianach

podzielonych jo skimi pilastrami znajdowa y si nisze, w których ustawiono pos gi greckich

bóstw. Plafon przedstawia Wenus w otoczeniu t u ciutkich putt, które pozdrawia y wy aniaj

ł ś

ą-

cego si z pienistych fal Neptuna. Obok boga morza pl sa y nereidy.

ą ł

Jadalni o wietla y ogromne wiece osadzone w rze bionych kandelabrach pochodz cych, jak

ę ś

s dzi a Diona, z W och lub Hiszpanii.

ą ł

Na stole ustawiono mniejszy, srebrny kandelabr. Nie by o natomiast bia ego obrusa, zgod

nie z

mod wprowadzon przez nast pc tronu.

ę ę

Diona usiad a po prawej stronie markiza. Czu a si tak podekscytowana, e musia a podzieli

si swoimi wra eniami.

— Ojciec mówi , e panuje moda, aby nie k a obrusa na stole z politurowanym blatem, ale

ł ż

ł ść

nigdy jeszcze czego takiego nie widzia am. Jak, dzi ki temu, pi knie prezentuje si ten

kandelabr w stylu Jerzego I.

Markiz znów si zdziwi .

— Ma pani racj . Sk d pani wie, e to Je

rzy I?

— S ucham? — zapyta a zaskoczona. Markiz postanowi sformu owa pytanie

inaczej.

— Je li chodzi o srebra, to myli si powsze

chnie trzy style georgia skie — Jerzego I, II i III.

— Przecie srebra z okresu Jerzego I s du o prostsze w rysunku. Dlatego ten kan

delabr tak

wietnie pasuje do wn trza ozdo

bionego jo skimi, a nie korynckimi, kolu

mnami.

Markiz pomy la , e nawet wyrobiona Fran

ś ł ż

cuzka przegra z Dion .

Zreszt w tej chwili ma o go obchodzili sir Mortimer, Roderic i ich zak ad. Markiz usi o

ł wał

bowiem z o y fragmenty uk adanki i no

ł ż ć

towa w my li ka dy lad, mog cy naprowadzi na

rozwi zanie tajemnicy: kim jest Diona.

Tymczasem Roderikowi znudzi o si mil

czenie i te postanowi b ysn erudycj . Zacz wi c

ł ł

ąć

ął ę

mówi o koniach i wy cigach w Ascot.

Diona dowiedzia a si , e markiz zdoby tam z oty puchar i nie zaskoczy o jej to. Musia

ę ż

wspaniale finiszowa , gdy jego ko pobi faworyta o szyj .

— Szkoda, e tego nie widzia am. Zawsze pragn am pojecha do Ascot, lecz obawiam si , i

ęł

ę ż

nigdy nie b d mia a okazji.

ę ę

Zapewne kiedy obiecywano zabra j na wy cigi, ale z jakiej przyczyny jej marzenia si nie

ć ą

spe ni y, pomy la markiz.

ł ł

ś ł

Diona zamilk a. Markiza coraz bardziej in

trygowa a zagadka pochodzenia dziewczyny. Bez

w tpienia by a dam , cho zdawa o si niemo liwe, aby panna z dobrego domu po

dró owa a

wy cznie w towarzystwie psa. I ja

łą

kim cudem zdoby a si na tyle odwagi, eby chcie

samodzielnie zarabia na ycie? Dlaczego nie mia a pieni dzy? Dlaczego krewni pozwolili jej na

równie niebezpieczn eskapad ?

To tajemnica, któr musia rozwi za . Naj

ą ć

pro ciej by o pozwoli , aby mówi a o sobie. Mia

zbyt wiele do wiadczenia, zdobytego w czasie przes ucha dezerterów i niesubordy-nowanych

o nierzy, eby wystraszy dziew

ż ł

czyn dociekliwymi pytaniami. Zamiast tego prowokowa j do

ł ą

rozmowy na ró ne tematy.

— Chyba nie musz ci pyta , czy lubisz jazd konn , ale czy jeste dobr amazonk ? —

ę ę

zapyta .

— My l , e nie b dzie to pró no , je li powiem „tak". Ojciec tak uwa a , a on zna si na

ś ę ż

ż ść

ż ł

ł ę

tym i by surowym s dzi .

ę ą

— Czy twój ojciec bra udzia w jakich wy cigach?

Diona zawaha a si , nie chc c zapewne, aby odpowied zdradzi a jej sekret. Dosz a jednak do

wniosku, e markiz nie móg s ysze o ojcu i odpowiedzia a:

ł ł

— Bra udzia w lokalnych gonitwach, to wszystko.

— To mi przypomina, e powinienem zor

ganizowa tutaj bieg z przeszkodami. Wyda em ju

polecenie, aby tor wy cigu zosta odpowied

nio przygotowany, ale jeszcze go nie sprawdza em.

Chc mie takie same przeszkody, jak na Grand National.

— Wspania y pomys , wuju Lenoxie! — za

wo a Roderic. — Gdybym móg pojecha na

ł ł

którym z twoich koni, mia bym zwyci stwo w kieszeni!

Markiz roze mia si .

ł ę

— Gdyby dosiad mojego wierzchowca w swoich barwach, uznano by to za czyn niegodny

sportowca.

— W takim razie zainwestuj we w asne konie!

— Niestety, s dz c z obecnego stanu twoich oszcz dno ci, nie by aby to rozs dna decyzja.

ą ą

— Skoro wi c nie po yczysz mi adnego konia ze stajni w Irchester Park, b d zmuszony

ę ę

pozosta obserwatorem — o wiadczy Roderic weso o.

Diona zrozumia a, e Nairn i tak postawi na swoim, wi c u miechn a si do niego, a on

ł ż

ęł

rzek :

— Je li masz zamiar bra udzia w tych zawodach, doradzam ci: ukl knij przed wujem

Lenoxem i b agaj, eby pozwoli ci dosi

jednego ze swoich koni — s lepsze od najlep

ąść

szych.

— Domy lam si — powiedzia a Diona. — Mam nadziej , e b dzie mi wolno opiekowa si

ę ż ę

ć ę

w razie potrzeby równie ko mi jego wysoko ci.

Markiz poprawi si w fotelu.

ł ę

— Powa nie rozwa asz prac w stajniach i psiarni?

— Ale , czemu nie? Nie rozumiem! — rzek a nieco bu czucznie. — Konie dobrze znosz

kobiec r k i czasami to w a nie my posiada

ą ę ę

ł ś

my magiczn , znan Cyganom, moc, która

nieokie znanego wierzchowca sk ania do spo

koju i pos usze stwa.

— A ty znasz jakie cyga skie zakl cia? — zapyta markiz z lekk ironi w g osie.

Diona odwróci a od niego wzrok. Rozwa a

ż a, co odpowiedzie .

Lenox Irchester równie potrafi zmusza do pos usze stwa. U ywa do tego magii w asnej

osobowo ci. Skoncentrowa my li na Dionie, a wreszcie znów na niego spojrza a.

— Niewiele wiem na ten temat — odpar a. Cyganie maj swoje sekrety.

— A czy zawierzali je kiedykolwiek tobie? -spyta cicho markiz.

Oczy Diony zamigota y.

— Wtajemniczyli ojca. Traktowa ich jak przyjació . Kiedy mieli do sprzedania jakiego

naprawd wietnego konia, zawsze propono

ę ś

wali go najpierw nam.

— I nie zdarzy o si , eby was oszukali?

ę ż

— Nie. Oczywi cie, e nie. Cyganie nigdy nie oszukaj przyjaciela. A nas uwa ali za

przyjació .

— Dlaczego? — Pytanie zosta o postawione z takim naciskiem, i Diona nie mia a od

mówić

udzielenia odpowiedzi.

— Mieli obozy na naszej ziemi i co roku wracali. — Spojrza a na markiza i ci gn a:

ą ęł

— Wiem, e trudno w to uwierzy , ale nigdy nie tkn li niczego, co do nas nale a o. Ani razu

ż ł

nie zgin o nam kurcz , czy cho by jajko. A kiedy ruszali w drog , zostawiali po sobie idealny

ęł

porz dek. Jedynie lady wypalonych ognisk przypomina y nam o nich.

Diona si gn a my lami w przesz o . Nie tylko Cyganie, ale ka dy kto pozna jej ro

ę ęł

ł ść

dziców,

musia ich pokocha . Szcz cie, które od nich promieniowa o, ogarnia o ca e ich otoczenie.

ęś

Gdy znalaz a si u stryja, mia a wra enie, e otoczy y j ciemno ci. W Grantley Hall nie

ł ą

kochano jej, a nawet nie akceptowano. Twarz dziewczyny wyra a a wi cej ni Diona mog a

ż ł

przypuszcza .

Nagle jej oczy napotka y badawczy wzrok markiza i przez moment obydwojgu wydawa o si ,

e sprz g a ich ze sob jaka dziwna si a.

ę ł

Nie mia o znaczenia ani gdzie byli, ani kim byli. Na chwil stali si cz stk wie

ę ą ą

czno ci.

I wtedy odezwa si Roderic, przywracaj c obydwoje do rzeczywisto ci.

ł ę

— Pomówmy o zawodach. Wuju Lenoxie, jakie przewidujesz nagrody? Kogo zamierzasz

zaprosi ?

— Przyjació i ka dego z s siadów, który ma dostatecznie dobre konie.

Jego odpowied u wiadomi a Dionie, e osob , która na pewno nie powinna wzi

udzia u w

ź ś

ąć

zawodach jest w a nie ona. Okoliczni ziemianie, a przynajmniej niektórzy spo ród nich, mogli

ł ś

okaza si znajomymi jej rodziców i bez trudu j rozpozna . A mo e b d w ród nich przyjaciele

ć ę

ż ę ą ś

stryja, których zna a, chocia nigdy nie mia a okazji z nimi rozmawia . Ilekro w Grantley Hall

próbowa a przy czy si do konwersacji, sir Hereward ostro przywo

łą

ć ę

dzi j do porz dku, ka

ł ą

żą

pilnowa w asnego nosa zamiast w ciubia go tam, gdzie nie powinna. Znajomi stryja na pewno

ć ł

j pami tali.

Je li chcia a pozosta w ukryciu, absolutnie nie mog a dopu ci , aby zobaczyli j s siedzi ma

ś ć

ą ą

rkiza.

Diona nie odzywa a si , ale markiz zauwa

y , e jej nastrój przygas . Tym bardziej po

ż ł ż

czu si

ł ę

zaintrygowany. Przysz o mu na my l, e uciek a z powodu narzucanego jej przez rodzin

ś ż

narzeczonego. Potem jednak doszed do wniosku, a pomog a mu w tym doskona a znajomo

ść

duszy kobiecej, e dziewczyna jest jeszcze zupe nie niewinna, nietkni ta nawet poca unkiem.

Kiedy po raz pierwszy na niego patrzy a, w jej wzroku malowa y si tylko szacunek i obawa. Nie

uczyni a najmniejszego gestu obliczonego na przyci gni cie m skiej uwagi, zapewne nawet nie

potrafi aby zacho

wywa si kokieteryjnie.

ć ę

Markiz spojrza na Roderika i uzna , e m ody cz owiek rozmawia z Dion nader ocho

ł ż

czo, a

przy najmniejszej zach cie z jej strony z pewno ci zacz by flirtowa . Jednak e dzie

ś ą

ął

wczynie

taka my l nawet nie za wita a w g o

ł wie. Nie wygl da o te , by Diona czu a si za enowana

ą ł

faktem, i zasiada do obiadu sama z dwoma atrakcyjnymi, m odymi m

czyznami.

ęż

Zachowywa a si jak dziecko. Z zapa em za

chwyca a si jadalni , srebrami i wykwintnymi

daniami.

- Nigdy nie jad am nic wspanialszego! — zawo a a, gdy obiad si sko czy . — Lecz jednej

ł ł

rzeczy nie potrafi zrozumie .

— Jakiej? — zapyta markiz.

— Je li wasza wysoko

ma doskona ego kuchmistrza w Irchester Park, a w Londynie

ść

drugiego, który pewnie tutejszemu w pe ni dorównuje, to w jaki sposób wasza wysoko zdo a

ść

ł ł

zachowa tak dobr lini ?

Pytanie zabrzmia o jak przejaw czystej cie

kawo ci, nie jak komplement, wi c markiz

odpowiedzia skromnie:

— Du o wicz .

ż ć

— Tak my la am. Tatu zawsze narzeka , e jadamy zbyt du o posi ków przyprawionych

ś ł

ł ż

mietan . Obawia si uty , a to nie by oby wskazane przy je dzie konnej.

ł ę

— Ja tak e nie chc by zbyt ci

ki dla moich koni. Ale przez tyle lat s u by w armii

ęż

ł ż

otrzymywa em posi ki tak skromnie racjono-wane, e teraz lubi si wprost przejada . Za d ugo

ę ę

mia em do czynienia z przymusowym postem — wyja ni markiz.

ś ł

— Musz przyzna , e i ja by am dzisiaj bardzo akoma. Jad am o wiele wi cej ni zazwyczaj

ć ż

i cieszy mnie ka dy k s.

Roze mia a si , a Roderic wraz z ni .

Razem przeszli do salonu, gdy markiz i Rode

ric zgodnie o wiadczyli, i pragn jeszcze w

towarzystwie Diony wypi kieliszek portwajnu.

Diona podesz a do wysokiego, wychodz ce

ą go na ogród, okna. Jej smuk a sylwetka spowita w

bia sukni rysowa a si na tle gwiazd i gin cych w mroku drzew. Mog aby by niebia sk

łą

ń ą

istot , greck czy rzymsk bogini , która przyby a tu, aby uwodzi i czarowa zwyk ych

miertelników, my la Irchester, przy

ś ł

gl daj c si jej z zachwytem.

ą ą

Markiz by pewien, e Diona nie pomo e Roderikowi. Mia te uczucie, e dziewczyna mo e

ł ż

znikn równie tajemniczo, jak si poja

ąć

wi a i nie uprzedzi o swoich planach.

Zostali sami. Roderic wyszed odetchn

wieczornym powietrzem. W ogrodzie s ycha by o

ąć

Syriusza buszuj cego po krzakach. Markiz stan obok Diony w otwartym oknie.

ął

Odwróci a g ow i spojrza a na gwiazdy.

ł ł ę

— Czy b aga pani Oriona, tam nad naszymi g owami jest jego konstelacja, aby nie domaga

si powrotu Syriusza?

Pytanie zosta o zadane lekkim tonem i mar

kiza zaskoczy a niespodziewana arliwo

ść

emocja w g osie Diony.

— Nikt, nikt nie zabierze mi Syriusza! Jest mój! Mój... Nikt go nie skrzywdzi!

Markiz spojrza na ni szeroko otwartymi ze zdziwienia oczami. Jej reakcja zaskoczy a go w

najwy szym stopniu. Po chwili spyta cicho:

- Pani protest... Brzmi tak, jakby kto grozi , e to zrobi?

ł ż

Diona spojrza a w stron Syriusza, biegaj

ącego mi dzy ciemnymi krzewami.

— Ja... Nie chc o tym mówi . Zamilkli. Dopiero po d u szym czasie ode

ł ż

zwa a si .

— Czy mog pana prosi o ask ?

ć ł

— Oczywi cie.

— Czy mo e pan obieca , e nie powie o mojej obecno ci tutaj, i o tym, e jestem razem z

ć ż

dalmaty czykiem?

— Uwa a pani, e pieskowi co grozi?

— Tak! Jest w niebezpiecze stwie! Prosz , mo e mi pan obieca ?

— Chyba zrozumia e, e jestem ciekaw przy

ł ż

czyn takiej pro by.

— Przykro mi, e musz tyle ukrywa , ale dla pana to nie ma wielkiego znaczenia, a dla

mnie... ogromne. Musimy zachowa ... anoni

mowo .

ść

— Oczywi cie, b d respektowa pani ycze

ę ę

nie, ale mam w zamian za to pro b .

ś ę

Podnios a oczy i znów zobaczy w nich strach. Zrozumia , e Diona obawia si , i ponowione

ł ż

ę ż

zostanie yczenie Roderika. Jednak, ku zdumieniu dziewczyny, markiz rzek :

— Je li boi si pani i my li, e móg bym jej w czym pomóc, prosz powiedzie mi o tym.

ś ż

Us ysza westchnienie ulgi.

— Dzi kuj z ca ego serca! Wiedzia am, e u pana znajd pomoc.

— Tak? — Pomy la , e ona nie powie ju ani s owa. Lecz spojrza a na gwiazdy i rzek a:

ś ł ż

— Co , co tatu nazywa intuicj kaza o mi wej

do tego domu. Czu am, e otrzymam

ść

pomoc... I nie omyli am si .

Markiz wiedzia , o czym mówi Diona. Nie

raz, gdy rozum, do wiadczenie i rozs dek nie na

wiele si zdawa y, intuicja ratowa a mu ycie. I nigdy go nie zawiod a.

— By a pani pewna, e jej pomog ? Spojrza a na niego.

— By am te przede wszystkim bardzo wy

straszona... — przyzna a.

— A teraz?

— Nadal, ale to nie z pana powodu.

— Pomog pani uwolni si od strachu... Potrz sn a g ow .

ć ę

ą ęł ł ą

— Nikt mi w tym nie pomo e, ale je li mogliby my, ja i Syriusz, zosta tu przez jaki czas,

b dziemy bardzo wdzi czni.

— Mówi em ju , i zastanawiam si jak pomóc. Nie lubi podejmowa pospiesznych decyzji.

ż ż

Na razie b dzie pani po prostu moim go ciem.

Kiedy odpowiada a, ujrza w jej renicach odbicie gwiazd.

- Dzi kuj ... Dzi kuj panu! Nie b d mu

ę ę

sia a spa w stogu siana, ani pod p otem! Ba am

si tego! Markiz roze mia si .

ł ę

— My l , e ó ko w sypialni jest znacznie wygodniejsze.

ś ę ż ł ż

Diona wpatrywa a si w ciemno , lecz Ir-chester mia wra enie, e nie widzi ani Syriusza

ść

biegaj cego gdzie daleko, ani Roderika, ani gwiazd odbijaj cych si w jeziorze.

Powiedzia a niemal szeptem:

— My l , e mamusia by aby zaszokowana moim pobytem tutaj. Ale ja, nie wiem dlaczego,

ś ę ż

czuj , e to dobre i w a ciwe miejsce i sam Bóg mnie tu przywiód .

ę ż

ł ś

Kiedy wróci Roderic, a za nim nadbieg pies, Diona znów zadziwi a markiza. — Mam

nadziej — powiedzia a — e nie b dzie to zbyt niegrzecznie, je li Syriusz i ja pójdziemy ju do

sypialni. Jestem bardzo zm czona, mam za sob d ugi dzie , du o zdenerwowania i nie

ą ł

pokoju.

Czuj si tak wyczerpana... Jakbym ca y dzie sp dzi a w siodle.

ę ę

ń ę ł

Markiz przyzwyczajony by do kobiet, które szuka y wszelkich mo liwych pretekstów, aby

nie rozstawa si z nim.

ć ę

— My l , e to rozs dny pomys . Mam nadziej , Diono, e w swoim obfitym baga u ma pani

ś ę ż

ubrania nadaj ce si do jazdy konnej!

Proponuj , aby nazajutrz, po niadaniu wyru

szy a pani z Roderikiem i ze mn na konn

przeja d k .

ż ż ę

Diona przez chwil wpatrywa a si w niego bez s owa. Wreszcie odezwa a si , nie ukrywaj c

rado ci:

— Naprawd ?! Mam spódnic do jazdy konnej. Obawiam si tylko, e jest nieco dziwna.

— Och, przecie jedynie konie b d j ogl

ę ą ą

ąda y. Nie s dz , aby chcia y sk ada skarg !

ą ę

Dziewczyna roze mia a si cicho:

— O której godzinie jest niadanie? Nie chc si spó ni .

ę ę

ź ć

— O ósmej. Oczywi cie, je li b dzie pani jeszcze spa a, Roderic i ja zrozumiemy to i

pojedziemy we dwóch — dokucza jej markiz, ale Diona o wiadczy a z powag :

— Wstan i b d ubrana ju o szóstej na wypadek, aby panowie nie czekali na mnie!

ę ę ę

— Nie ma takiej potrzeby. Wystarczy poprosi pani Fielding, aby obudzi a pani o

odpowiedniej porze.

— Tak, oczywi cie. Nie przysz o mi to do g owy, bo w domu musia am si sama budzi .

To nast pny lad, pomy la markiz. Miesz

ś ł

ka a w domu, w którym nie by o wielu s u

ł żących.

Cho podczas obiadu zauwa y , e by a przyzwyczajona do tego, aby obs ugiwano j przy stole.

ż ł ż

Zwróci o równie jego uwag , e stanowczo i bez zastanowienia dzi kowa a za niektóre gatunki

ę ż

win, musia a wi c je zna .

K ad c si spa , markiz rozmy la o spra

ł ą

ś ł

wach dotycz cych Diony. Przedstawia a sob

pasjonuj c zagadk . Pr dzej czy pó niej b dzie musia równie powa nie zastanowi si nad

ą ą

ć ę

problemem posady i zwi zanymi z ni kom

plikacjami. Nie mo e przecie zatrudnia dziew

czyny w psiarni, a jednocze nie go ci przy swoim stole. Gdyby mia a pracowa przy psach, nie

ś ć

mog aby te d u ej mieszka w pa

ż ł ż

acu. Diona, zapewne, jeszcze o tym nie pomy

śla a, ale

wkrótce i ona zda sobie spraw z k o

ł potliwej sytuacji.

Chocia nie powiedzia a tego wprost, rozu

mia e wszystko, co dotyczy o jej tajemniczej

ł ż

ucieczki, mia o zwi zek z Syriuszem. Nigdy dot d nie spotka kobiety, której uwaga by aby

bardziej skupiona na tym, czy psu nie dzieje si jaka krzywda ni na atrakcyjnym m skim

towarzystwie. Dziwne. Pi kne kobiety ch tnie, odchylaj c g owy, spogl da y w gwiazdy, aby

ą ł

uwydatni d ug lini szyi. Diona uczyni a" to samo, jednak w sposób ca kiem naturalny.

ć ł ą

Nie wiadoma spojrzenia markiza, nawet nie pomy la a, e ten gest móg by zrobi na nim

ś ł ż

wra enie. egnaj c si przed pój ciem na gór , wyci gn a do Irchestera r k i powiedzia a:

ą ęł

ę ę

— Dzi kuj , milordzie, za dobro . Ten wie

czór by dla mnie prze yciem, którego nigdy nie

zapomn .

Markiz, mimo wszystko, spodziewa si , e Diona doda to, co kobiety zawsze mówi y mu

ł ę ż

mi kkim, kusz cym tonem:

nigdy nie zapomn sp dzonego z panem wieczoru.

ę ę

Ona za zamiast tego powiedzia a:

— Dzi kuj za mo liwo

obejrzenia pa

ść

ńskiego pi knego domu. Mam nadziej , i jutro

ę ż

zwiedz go dok adniej. Dzi kuj te za wspa

ę ż

nia y obiad.

— Mi o mi, e jest pani zadowolona — od

par uprzejmie markiz.

— Syriusz tak e dzi kuje. — Da a znak dalmaty czykowi i pies natychmiast do niej podszed .

— Powiedz: dzi kuj ,

ę ę Syriuszu! — rozkaza a. Zwierz przysiad o na tylnych apach i pochyli o

eb.

— Co wspania ego! Widz , e jest dosko

ę ż

nale wychowany i naprawd szczerze okazuje

wdzi czno .

ść

— Oboje dzi kujemy! — o wiadczy a Diona. U miechn a si , ale w jej spojrzeniu nie

ęł

by o nic intymnego ani prowokuj cego. Z oczu znikn równie wyraz l ku.

ął

Markiz i Roderic odprowadzili Dion do podnó a schodów. Dziewczyna powiedzia a

dobranoc, dygn a, po czym, jak podlotek, pomkn a razem z Syriuszem na gór . Zanim

ęł

znikn a im z oczu, odwróci a si jeszcze i ra

ęł

do nie pomacha a d oni .

ł ł

— Jest doskona a! — wykrzykn Rode

ął

ric. — Doskona a! Och, wuju Lenoxie! Nie mog si

ę ę

doczeka , kiedy wreszcie zaprezentuj j sir Mortimerowi!

ę ą

Markiz nie odpowiedzia . Ruszy z powrotem do salonu, a min mia zafrasowan . Ostatnia

uwaga Roderika rozdra ni a go. Nie chcia nawet my le , e kto tak nie zepsuty jak Diona,

ż ł

ś ć ż

mia by mie cokolwiek do czynienia z sir Mortimerem Watsonem.

Rozdzia 5

Kiedy Simon wszed do jadalni, ojciec siedzia ju za sto em. M ody cz owiek obficie nape ni

ł ż

ł ł

talerz i zapyta :

— S jakie wiadomo ci od Diony?

Przez chwil sir Hereward milcza . Wreszcie mrukn :

ął

— Wróci, kiedy b dzie g odna.

Simon rozsiad si wygodnie i rozpocz niadanie. Sposób, w jaki rzuca si na jedzenie

ł ę

ął ś

ł ę

zawsze przyprawia Dion o md o ci.

ł ś

Tymczasem sir Hereward czyta listy. Nagle wykrzykn wzburzonym g osem:

ął

— Dobry Bo e!

Simon oderwa wzrok od talerza:

— Co si sta o, tato?

— Trudno uwierzy .

— W co? — dopytywa si Simon.

ł ę

Sir Hereward jeszcze raz z najwi kszym niedowierzaniem popatrzy na trzyman w r ku

kartk papieru.

— To jest list od radcy prawnego twego stryja. Pisze, e Diona w a nie odziedziczy a,

ł ś

zapisany jej przez matk chrzestn du y spadek.

ą ż

— Spadek?

— Osiemdziesi t tysi cy funtów!

— My la em, e ona nie dysponowa a ad

ś ł

ł ż nymi pieni dzmi — w g osie Simona zabrzmia o

szczere rozczarowanie.

— Oczywi cie! — przytakn z w ciek o

ął

ł ci sir Hereward. — Ale teraz, dzi ki chrze

ś ą

stnej

matce, o której istnieniu nigdy nawet nie s ysza em, Diona sta a si bogata. Ad

wokat, zresztą

najzupe niej s usznie, skon

taktowa si ze mn , jako prawnym opie

ł ę

kunem.

— Ale ty nie wiesz, gdzie ona teraz jest. Simon, jak zwykle, odkrywczym tonem

stwierdza to, co oczywiste, wi c sir Hereward nawet nie zwróci na niego uwagi. Zmarszczy

natomiast brwi i rzek sam do siebie:

— Osiemdziesi t tysi cy funtów! Ona ma zaledwie dziewi tna cie lat! Simonie, mam po

ę ś

mys .

I ty zyskasz dzi ki spadkowi Diony.

— Ja, ojcze?

— Tak.

Sir Hereward u miechn si w sposób, który z pewno ci przerazi by Dion , gdyby tylko

ął ę

ś ą

mog a zobaczy wyraz twarzy stryja.

Diona rozmy la a wracaj c konno przez park. Ostatnie dni nale a y do najszcz liw

ś ł

ż ł

ęś szych w jej

yciu. Je dzi a na doskona ych wierzchowcach, a radosna perspektywa wy

praw w towarzystwie

markiza i Roderika sprawia a, e ka dego ranka Diona ochoczo zry

ł ż

wa a si z ó ka i wita a

ł ż

rozpoczynaj cy si dzie u miechem.

ń ś

Zaraz po niadaniu galopowali na

ki, wje d ali w ch ód lasów, przesadzali tuziny

łą

ż ż

ywop otów i ogrodze .

Wracali w a nie z takiej wyprawy. W pa acu czeka na nich wy mienity posi ek, który up ynie

ł ś

przy interesuj cej rozmowie. Od czasu mierci ojca Diona nie mia a okazji do prawdziwie

b yskotliwej, intelektualnej konwersacji, tote teraz przy apywa a sam siebie na tym, e przed

za ni ciem obmy la tematy do kolejnych dyskusji. Wi kszo o ywionych utarczek s ow

ś ę

ść ż

nych

odbywa a si mi dzy ni a markizem. Roderic za by doskona ym s uchaczem. Od czasu do

czasu wspiera to jedn , to drug stron , co czyni o spór bardziej interesuj cym.

Czasami, gdy nie mog a spa , Diona rozmy la a. Mia a wra enie, i je li zapali wiec ,

ś ł

zobaczy nie pi knie udrapowane kotary o a, w którym sp dzi a ostatnich kilka nocy, lecz

ł ż

ę ł

ciemnobr zowe, aksamitne zas ony sypialni w Grantley Hall, równie ponure jak ca y dom

stryja i wszyscy jego mieszka cy.

Tutaj czu a si szcz liwa. Powoli zapomina a o strachu przed sir Herewardem i o niebez

ęś

piecze stwie gro

cym Syriuszowi.

żą

Psy markiza, co stwierdzi a z zadowoleniem, mimo e bardzo rasowe, nie dorównywa y jej

ulubie cowi. Nawet zarz dca psiarni przyzna

wa , e Syriusz to zwierz wyj tkowej urody.

ł ż

Poranne biegi za ko mi dobrze wp yn y na jego sylwetk . Jest po prostu pi kny, my

ł ęł

la a

ś ł

Diona. Zwróci a wzrok na markiza i na

gle przysz o jej do g owy, e tym samym przymiotnikiem

mo na by okre li w a ciciela Irchester Park.

ś ć ł ś

— Pora wypróbowa tego konia na torze przeszkód — odezwa si Roderic. — Przeko

ł ę

nam

si , jak skacze. Musz przecie zadecydo

wa , na którym z twoich wierzchowców pojad

podczas zawodów.

Markiz u miecha si . Milcza . Roderic za

ł ę

wróci i pogalopowa w stron trasy wy cigów po

drugiej stronie parku.

— Jest pe en zapa u — stwierdzi a Diona. Jechali w a nie st pa przez kamienny most.

ł ś

— Czy s dzi pan, e ma szans na zwy

ci stwo?

Zanim markiz zd

y otworzy usta, roze

ąż ł

mia a si i sama sobie udzieli a odpowiedzi:

— Wiem: zwyci

y, o ile pan osobi cie nie we mie udzia u w wy cigu.

ęż

— Chce pani przez to powiedzie , e powi

ć ż

nienem da mu fory?

— Oczywi cie — odpar a. — Poniewa jest pan za dobry we wszystkich konkurencjach, co

odbiera szans innym miertelnikom.

— To pochlebstwo! Podejrzewam, e ma pani ochot poprosi mnie o pozwolenie, by

podczas zawodów dosi

Championa lub Mer

ąść

kurego.

Istotnie, w a nie te konie podoba y si D o

ł ś

ę ł nie najbardziej i by a zdumiona, e markiz to

zauwa y . Przypomnia a sobie jednak, i nie powinna pokazywa si na zawodach. Odpar a

ż ł

ć ę

wi c:

— Obawiam si , e na d ugo przed terminem wy cigu b dzie pan musia zadecydowa , czy

ę ż

zaanga uje mnie pan do pracy... Je li nie, poszukam miejsca gdzie indziej.

Ka dym nerwem czu a, e za nic w wiecie nie chce opu ci Irchester Park, a ci lej mó

ł ż

ś ć

ś ś

wi c,

e nie mo e rozsta si z Lenoxem Irchesterem.

ć ę

Reszta drogi up yn a w milczeniu. Dopiero gdy przystan li na schodach pa acu, markiz

ł ęł

powiedzia :

— Musz z pani porozmawia . Kiedy si pani przebierze, Diono, prosz zej do biblio

ść

teki.

B d tam na pani czeka .

ę ę

Zaniepokojona podnios a na niego oczy, ale on nawet na ni nie spojrza .

Diona pobieg a do sypialni. W napi ciu zastanawia a si , co te markiz ma jej zakomu

nikowa . Nie chcia a traci czasu na toalet , wi c tylko rozpu ci a w osy, upi te do konnej

ś ł

jazdy, a pokojówka Emilia pomog a jej si przebra .

Tym razem Diona wybra a skromn sukien

k z bia ego mu linu, ozdobion bladozielony

mi,

jak wiosenne p czki, wst

kami. Przypi a jeszcze do gorsu dwie malutkie, wyj te z wazo

ąż

ęł

nu,

ró yczki i ju by a gotowa.

— Panienka zawsze taka adna! — z za

chwytem pochwali a pokojówka.

Diona u miechn a si do niej i szybko wysz a z pokoju.

ęł

Tak jak oczekiwa a, markiz odpoczywa w swoim ulubionym fotelu w pobli u pi knego

kominka projektu braci Adamów. Nad kominkiem wisia a, malowana na desce, tarcza her

bowa

rodu Irchesterów.

Kiedy tak zbli a a si do markiza, przysz o Dionie na my l, i siedz c bez ruchu, Lenox

ż ł

ś ż

Irchester wygl da jak posta z obrazu jakiego wybitnego artysty, jeszcze jeden wizerunek w

galerii portretów przodków.

Markiz powita j bez u miechu. Powa ny wyraz jego szarych oczu sprawi , e znów poczu a

ł ą

ł ż

si zdenerwowana.

— Co si sta o? Chyba nie zrobi am nicze

go... z ego? — wyj ka a.

ą ł

— Oczywi cie, e nie. Jednak nadszed czas, eby porozmawia o pani przysz o ci.

ł ś

Diona, czuj c, jak lodowata d o ciska jej serce, zapyta a:

ł ń ś

— Czy pan Nairn wspomnia znowu o tym... konkursie?

— Rzeczywi cie, mówi o tym — potwierdzi markiz.

— Ja... obawiam si , e pan b dzie si na mnie gniewa , ale... Prosz ... nie mog zrobi tego, o

ę ż

co on mnie prosi.

— Dlaczego?

— Bo, wiem, e to co ... co , czego moi rodzice z pewno ci by nie zaakceptowali, a poza

ś ą

tym... nie mog jecha do Londynu.

— Dlaczego? — po raz wtóry zapyta Ir

ł chester.

Diona by a pewna, e odmowa odpowiedzi rozgniewa markiza, wi c spojrza a na niego

b agalnie i rzek a:

— Prosz spróbowa zrozumie . Ja... si ukrywam. Gdybym pojecha a do Londynu, kto

móg by mnie rozpozna .

Zauwa y a, e popatrzy na ni ze zdzi

ż ł ż

wieniem.

— Podobno nigdy nie by a pani w Lon

dynie — przypomnia jej w asne s owa.

— To prawda, ale znam ludzi, którzy tam mieszkaj i gdybym wzi a udzia w konkursie pana

ęł

Nairna... To...

Jej g os si za ama . Przera ona, i markiz b dzie nalega na przyj cie propozycji Roderi-ka,

ę ł

pad a na kolana.

— Prosz o pomoc — b aga a. — Wszystko jest straszliwie popl tane... By am tutaj taka...

szcz liwa... z panem...

ęś

Markiz spojrza Dionie w oczy. Milcza , ale poj a, e j rozumie. Po d u szej chwili

ęł ż

ł ż

powiedzia cicho:

— Mówisz Diono, e by a pani tu ze mn szcz liwa. Ja tak e czu em si bardzo szcz

ęś

ęśliwy.

Pragn wi c co zaproponowa .

ę ę

Nie spuszcza a z niego wzroku. Irchester zawaha si , jakby zastanawiaj c, nad dobo

ł ę

rem

s ów:

— Mam nadziej , e pewnego dnia powierzy mi pani swój sekret. Jednak tymczasem nie mo e

ę ż

pani przebywa tutaj jako osoba o nie

okre lonym statusie. Pojedziemy do Londynu. Tam ukryj

pani w bezpiecznym miejscu.

— Do Londynu? Przecie ja musz pracowa .

— Ale nie jako dziewczyna do psów!

— Wi c, co mam robi ?

Przez chwil si zastanawia , wreszcie odpar :

ę ę

— Mam ma y, ale wygodny dom. Obydwoje z Syriuszem b dziecie tam bezpieczni. Nie

zamieszkam z wami na sta e, ale mo emy widywa si do cz sto. B d te zabiera pani do

ć ę

ść ę

ę ę ż

moich wiejskich posiad o ci, gdzie mo emy je dzi konno.

ł ś

Diona spogl da a na niego zdumiona jakby nie dok adnie rozumia a, co jej proponuje.

ą ł

Wreszcie powiedzia a:

— Z panem czu abym si bezpiecznie, ale w jaki sposób mia abym zarabia na ycie?

Markiz wyci gn do niej r k , a ona, po sekundzie wahania, równie poda a mu d o .

ą ął

ę ę

ł ń

Przyci gn Dion bli ej i otoczy ra

ą ął

ł mieniem.

Poczu a si jego mi ni i te dziwne wibracje, które ju wcze niej pozna a.

łę

ęś

— Jeste liczna — rzek g bokim g osem — i bardzo m oda. Kto musi si tob opiekowa .

ś ś

ł łę

Sposób, w jaki to powiedzia sprawi , e ogarn o Dion dziwne, nie znane jej wcze niej

ł ż

ęł

uczucie. Patrzy a na markiza szeroko otwar

tymi oczami i nic ju poza nim nie widzia a.

— Razem b dziemy szcz liwi — powiedzia Irchester agodnie.

ęś

Nagle drzwi do biblioteki uchyli y si . Diona i markiz odsun li si od siebie gwa townie. Do

pokoju wszed Dawson i zaanonsowa :

— Sir Hereward Grantley i pan Simon Grantley, milordzie!

Diona wyda a st umiony okrzyk, a Syriusz, który przez ca y czas spokojnie le a obok fotela,

ż ł

zawarcza g ucho.

ł ł

Do pokoju, kulej c z powodu podagry, wkroczy sir Hereward.

Szed z trudem, wspieraj c si na lasce wyko czonej ga k z ko ci s oniowej. Na jego widok

ł ą

Diona poczu a, e kamienieje. Zapad a cisza.

ł ż

Sir Hereward stan w odleg o ci kilku stóp od markiza. Nie zwróci jednak na gospodarza

ął

ł ś

uwagi, tylko szorstko warkn do Diony:

ął

— A wi c tutaj jeste ! adnie mnie urz dzi

ś Ł

a , znikaj c w tak haniebny sposób!

ł ś

Dopiero teraz Diona odwa y a si odetchn

. Ze zdenerwowania dr a a na ca ym ciele. Sy

ż ł

ąć

ż ł

riusz znowu zawarcza . Reakcja psa przywró

ci a dziewczynie przytomno umys u. Odwa

ść

y a

ż ł

si odezwa :

— Stryju... uciek am, aby ratowa Syriusza. Przecie chcia e go zabi . A ja nie mog am go

ł ś

straci ! Nie mog am...

— Trzeba by o porozmawia ze mn , a nie post powa jak ostatnia idiotka. — Sapn i po

ął

chwili doda : — Mo esz teraz wróci do domu. Je li Syriusz b dzie grzeczny, daruj mu.

Zmiana tonu by a tak niespodziewana, e Diona a otworzy a szerzej oczy.

Tymczasem Simon, pragn c w czy si do rozmowy, wykrzykn :

łą

ć ę

ął

— Ojciec chce powiedzie , e teraz, kiedy odziedziczy a maj tek, sama mo esz utrzymy

ć ż

ł ś

wać

Syriusza i sp aci d ugi swojego ojca!

ł ć ł

— Simonie! B d cicho! — rykn sir Here

ą ź

ął

ward i dopiero wówczas dostrzeg stoj cego nie

opodal markiza. Wyci gn do niego r k w ge cie powitania i powiedzia :

ą ął

ę ę

— Prosz mi przebaczy , milordzie, tak nieoczekiwane wtargni cie do pa skiego domu, ale

dopiero ostatniej nocy dowiedzia em si , e moja niesubordynowana podopieczna w a nie tutaj

ę ż

ł ś

przebywa.

Markiz zignorowa wyci gni t d o i ch od

ę ą ł ń

ł nym tonem zwróci si do sir Herewarda:

ł ę

— Chcia bym us ysze , o co w tej historii chodzi.

— Wyja ni panu — wyrwa si znów Si

ś ę

ł ę

mon. — Moja kuzynka, Diona, otrzyma a w a nie

ł ś

spadek po matce chrzestnej. Prosz sobie wyobrazi : osiemdziesi t tysi cy funtów dla takiej

m odej dziewczyny!

— Simonie, o czym ty mówisz? — wyj ka a Diona.

ą ł

— Nie ma potrzeby, aby my przed obcymi omawiali nasze rodzinne sprawy! — wtr ci sir

ą ł

Hereward nerwowo. — Na zewn trz czeka powóz. Diono, pójdziesz teraz ze mn . Wszy

stko ci

pó niej wyt umacz .

— Przepraszam, stryju Herewardzie, ale nie zamierzam wraca do Grantley Hall. By am tam

nieszcz liwa. Mimo moich pró b i b aga , chcia e zastrzeli Syriusza. Nie chc ryzyko

ęś

ł ś

wa , e

ć ż

taka sytuacja si powtórzy.

— Ju ci powiedzia em, e mo esz zatrzyma psa — odpar ze z o ci stryj.

ł ś ą

— Mo esz go sobie mie — znowu wtr ci si Simon — poniewa mnie po lubisz! Z takim

ą ł ę

posagiem trzymaj i tuzin psów, je eli ci na tym zale y.

— O czym ty mówisz...?

Diona tak si zdenerwowa a, e s owa z tru

ł ż ł

dem wydobywa y si z jej ust.

— Cicho b d , Simonie! — hukn na syna sir Hereward. — Ja to za atwi .

ą ź

ął

Simon, który lekcewa y wszystkich z ojcem w cznie, zupe nie nie zmieszany u miechn

ż ł

łą

ął

si do Diony. Na widok wyrazu jego twarzy dziew

czyn przesz y ciarki. By to ten sam

obrzydliwy u miech, z jakim m ody cz owiek usi owa nie

gdy ca owa stawiaj c opór

ą ą

kuzynk .

Sir Hereward gestem d oni nakaza synowi milczenie, po czym zwróci si do markiza:

ł ę

— Milordzie, prosz przyj

moje przepro

ąć

siny za zak ócanie pa skiego spokoju naszymi

rodzinnymi k opotami. Zabior zaraz moj bratanic i wi cej nie b dziemy pana niepokoi .

Diona nie mia o przysun a si do markiza. Mia a wra enie, e za chwil si udusi.

ęł

ę ę

— Poniewa zosta em ju niejako wprowa

dzony w sprawy pa skiej bratanicy — odezwa si

ł ę

Lenox Irchester — nale y mi si wyja nienie z pa skiej strony. Jakie s pana zamiary co do jej

przysz o ci?

ł ś

— Nie widz adnego powodu... — zacz sir Hereward, ale prze kn lin i opanowa si . —

ę ż

ął

ł ął ś ę

ł ę

Diona jest sierot . Pragn , aby po lubi j mój syn, który odziedziczy po mnie tytu i maj tek.

ł ą

— I s dzi pan, e pa ska bratanica przy

stanie na taki plan?

W g osie markiza zabrzmia a wyra na ironia. Twarz sir Herewarda pokra nia a. Odrzek

ś ł

gniewnie:

— Jestem jej opiekunem i, jak jego wysoko dobrze wie, zgodnie z prawem musi mi by

ść

pos uszna.

W jednej chwili Diona poj a groz sytuacji. Zapragn a natychmiast ukry si przed zbli a

ęł

ć ę

ż -

j cym si niebezpiecze stwem i gotowa by a w ka dej chwili rzuci si do drzwi.

ć ę

Markiz jakby przeczuwaj c decyzj Diony, mocno uj dziewczyn za nadgarstek, unie

ął

mo liwiaj c jej ucieczk . Spojrza a mu w oczy z wyrzutem. Widzia , e by a blada i dr a a ze

ł ż

ż ł

strachu. Syriusz zawarcza ostrzegawczo. Mar

kiz zacie ni u cisk i przyci gn Dion bli ej

ś ł ś

ą ął

ku sobie, po czym zwróci si do sir Herewarda:

ł ę

— Obawiam si , sir Grantley, e pana plany s nieaktualne, poniewa panna Diona dzi

w a nie zar czy a si ze mn !

ł ś

Zapad a d uga cisza. Nagle jednocze nie da o si s ysze g o ne westchnienie Diony i

ę ł

ć ł ś

w ciek y wrzask Simona.

— Nie mo esz jej mie ! Ona jest moja! Moja! Tata powiedzia , e ona wyjdzie za mnie! I tak

ł ż

ma by !

Markiz nie zwraca uwagi na krzyki m odego cz owieka. Obserwowa sir Herewarda. Ten za

wiadom by w pe ni wagi s ów wypowie

dzianych przez Irchestera. Sir Hereward czuł

beznadziejno

sytuacji. W pierwszej chwili zaskoczenia nie potrafi zebra my li, wi c, gdy

ść

wreszcie umilk przenikliwy, histeryczny g os Simona, rzek tylko:

— Ona nie mo e wyj za m wbrew mojej woli!

ść

ąż

— Wiem o tym — markiz zachowywa ca

łkowity spokój — ale nie s dz , by odmówi pan

ą ę

swej zgody.

Ich oczy spotka y si . Spojrzenie Irchestera by o pe ne pogardy. Sir Hereward opu ci wzrok.

ś ł

— W tych okoliczno ciach mog mie tylko nadziej , milordzie, e jest pan wiadom swych

czynów i nie b dzie pan pó niej rozczarowany.

Markiz nie odpowiedzia , wi c sir Hereward doda :

— S dz , e kolejnym krokiem b dzie spo

ą ę ż

rz dzenie przez pa skich prawników intercyzy

ma e skiej...

łż ń

Markiz nadal milcza . Nie wykona te ad

ł ż ż nego gestu zapraszaj cego, by niespodziewani

go cie usiedli. Jego opanowanie jeszcze bardziej zirytowa o sir Herewarda. Rzuci wi c z pasj :

— egnam, milordzie!

Sir Grantley, nie obdarzywszy Diony nawet jednym spojrzeniem, ruszy powoli w stron

drzwi.

— Ale , tato! — protestowa Simon. — Obieca e mi! Powiedzia e , e po lubi Dion ! Jak

ł ś

ł ś ż

ona mo e wyj za kogo innego?! To nie w porz dku! Przecie on nie potrzebuje jej pieni dzy.

ść

Ma swoje w asne!

Sir Hereward w milczeniu opu ci bibliotek . Simon wybieg za nim. Przez otwarte drzwi

ś ł

s ycha by o jeszcze jego j kliwe skargi, s a

ł bn ce w miar , jak nieproszeni go cie oddalali si .

Dopiero, gdy g osy zupe nie ucich y, markiz pu ci r k Diony. Dziewczyna osun a si na

ś ł ę ę

ęł

kolana i obj a ramionami Syriusza, który, wyczuwaj c stan ducha swojej pani, poliza j

ęł

ł ą

delikatnie w policzek. Markiz podszed do drzwi.

— Zaraz po lunchu jedziemy do Londynu. Natychmiast! — o wiadczy stanowczo.

Diona przez chwil nie mog a poj znacze

ąć

nia jego s ów. Wreszcie szepn a:

ęł

— Do Londynu...

W bibliotece zostali ju tylko ona i Syriusz.

Jechali na tyle szybko, i nie sposób by o rozmawia . Diona z zadowoleniem pomy la a, e w tej

ś ł ż

sytuacji nie musi zada pyta , których i tak w najbli szej przysz o ci nie uniknie.

ł ś

Wyp akawszy si w samotno ci swojej sypia

lni, Diona ogromnym wysi kiem woli zdo a a

ł ł

nakaza sobie opanowanie i na lunch zesz a ju ca kiem spokojna. W bibliotece, oprócz

Irchestera, zasta a rów

nie Roderika. Nie mia a poj cia, czy Nairn s ysza o scenie, która

rozegra a si tu pod jego nieobecno , nie chcia a jednak, by poruszano ten temat. Markiz

ść

wyczuwaj c jej nastrój, rozpocz rozmow o biegach terenowych z przeszkodami. Przedstawi

ął

Roderikowi przepisy zawodów, po czym zacz li rozwa a , kogo nale a oby zaprosi .

ż ć

ż ł

Zanim lunch dobieg ko ca Diona nabra a przekonania, e Roderic nie ma poj cia o nie

spodziewanej wizycie sir Herewarda i Simona. Zaskoczy o j natomiast i wyda o si zastana

ł ą

wiaj ce, i nie by ciekaw, dlaczego tak nagle wyruszaj do Londynu. Czy przypadkiem nie

wzi takiego obrotu spraw za pocz tek reali

ął

zacji planu zwi zanego z zak adem. Zapewne uzna ,

e markiz zabiera j do stolicy wcze niej, aby zd

y a odpocz

i nale ycie przygotowa si do

ąż ł

ąć

ć ę

konkursu. Ta my l ogromnie Dion niepokoi a. By ju najwy szy czas, by ujawni Roderikowi

ł ż

ca prawd i u wiadomi mu, e córka Harry'ego Grantleya absolutnie nie mo e bra udzia u w

łą

podobnie podejrzanych przedsi wzi ciach.

A zreszt — pomy la a nieco spokojniej — najlepiej b dzie zda si na pomoc markiza.

ś ł

ć ę

Uratowa j raz, uratuje wi c znowu.

ł ą

Mimo e nie potrafi a przenikn

uczu i my li Irchestera, Diona by a przekonana, e nie ma

ąć

on zamiaru si z ni o eni . S owa, które wypowiedzia podczas wizyty stryja za

ą ż

ć ł

pewne nic nie

znaczy y. Intrygowa a j nato

miast niezrozumia a propozycja markiza, by zamieszka w

Londynie, a wspomnienie tonu, jakim to mówi , i dotyku obejmuj cych j ramion budzi y w

Dionie nieznane jej dot d emocje. Pomy la a, cho natychmiast wyda o jej si to niedorzeczne,

ś ł

i gdyby nie przybycie stryja Herewarda, markiz z pewno ci by j poca owa . Stali wtedy tak

ś ą

blisko siebie, a kiedy j obejmowa , czu a zawrót g owy, nag y jak wiat o b yskawicy. Przez

chwil nie mog a oddycha , ani my le .

ś ć

Teraz obserwowa a markiza ukradkiem, gdy ca swoj uwag skupia na powo eniu. Wy

łą

gl da niezwykle poci gaj co. Diona zrozu

ą ł

ą ą

mia a, i t skni do dotyku jego ust. Tak, pragn a

ż ę

ęł

poca unków.

Dawniej poca unek kojarzy si jej tylko z obrzydliwymi zalotami Simona. Kiedy uciek

ł ę

pe na wstr tu obiecywa a sobie, e nigdy nie pozwoli dotkn

si adnemu m

czy nie. A te

ąć ę ż

ęż

raz,

musia a szczerze to przyzna , niepokoi a si , czy Lenox Irchester, wiedz c, e ma do czynienia z

ą ż

pann Grantley, zechce kiedykol

wiek znowu j poca owa .

Rozs dek podpowiada , i „zar czyny" zo

ł ż

sta y og oszone stryjowi, aby ratowa j przed

ć ą

zakusami Simona.

Zbli ali si ju do Londynu, a Diona ci gle zastanawia a si nad uczuciami markiza i raz po

ę ż

raz powtarza a sobie w duchu, e niemo liwe jest, ,by naprawd my la o ma e stwie. Zapew

ś ł

łż ń

ne, dosz a do wniosku, postanowi si ni po prostu zaopiekowa .

ł ę ą

Diona niewiele wiedzia a o m

czyznach i o mi o ci, cho ycie rodziców by o dla niej

ęż

ł ś

ć ż

przyk adem szcz cia, które pragn a osi gn we w asnym ma e stwie.

ęś

ęł

ą ąć

łż ń

Simon chcia j obejmowa i ca owa , co napawa o Dion wstr tem. Markiz by zupe nie

ł ą

inny, lecz i on nie ofiarowywa jej takiej mi o ci, na któr czeka a i któr mog aby przyj

, nie

ł ś

ąć

trac c przy tym szacunku dla samej siebie.

— Uratowa mnie, ale nie mog mu ule

ga — postanowi a. A je li stryj odnajdzie j i

ponownie zacznie nak ania do ma e stwa z Simonem? By oby to straszne i poni aj ce. Sama

łż ń

ż ą

my l o zwi zku z kuzynem, o jego dotyku i pieszczotach, sprawi a, e Dion zala a fala

obrzydzenia.

Musia a chyba zadr e , gdy markiz obróci si ku niej i zapyta :

ż ć

ł ę

— Wszystko dobrze? Nie jest ci zimno?

— Nie, oczywi cie, e nie.

Zatrzymali si tylko, by wymieni konie i natychmiast ruszyli dalej. Roderic podró owa w

towarzystwie Sama innym faetonem.

Markiz powozi osobi cie i Diona domy li a si , e ma on zamiar pobi swój w asny rekord

ś ł

ę ż

przejazdu do Londynu.

Gdy nareszcie dotarli do Irchester House, Dion znów ogarn l k.

ął ę

Wesz a za markizem do ogromnej sieni, gdzie powita ich starszy m

czyzna. By to pan

ęż

Swaythling, osobisty sekretarz, maj cy piecz nad wszystkimi domami markiza. Diona zna a go

ze s yszenia, gdy jego nazwisko pada o niejednokrotnie podczas rozmów markiza i Roderica.

— Otrzyma e wiadomo , Swaythling? — zapyta Irchester.

ł ś

ść

— Tak, milordzie. Pos aniec przyjecha pó godziny temu.

— Wykona e moje instrukcje?

ł ś

— Wszystko zosta o urz dzone zgodnie z pa sk wol , milordzie.

ń ą

— wietnie! — wykrzykn markiz i zwróci si do Diony:

ął

ł ę

— To jest mój sekretarz, pan Swaythling, który z w a ciw sobie operatywno ci zdo a ju

ł ś

ś ą

ł ł ż

znale dla ciebie przyzwoitk .

źć

Sekretarz z szacunkiem sk oni si przed Dion .

ł ę

— Mam nadziej , panno Grantley, e b

ż ędzie pani zadowolona. Przypuszczam, e teraz pragnie

pani obmy si i przebra po podró y, bo, jak s dz , by a to bardzo szybka jazda. Na górze czeka

ć ę

ą ę

na pani ochmistrzyni, pani Norton.

— Dzi kuj — odpar a krótko Diona.

Markiz w milczeniu przygl da si , jak po

ą ł ę

woli idzie po schodach — smutna, onie mielona i

samotna. Gdy pan Swaythling zwróci si do niej po nazwisku, zda a sobie nagle spraw , e

ł ę

ę ż

nadszed moment, kiedy jej pozycja w domu markiza musi zosta ostatecznie jasno sprecy

zowana.

Pani Norton dygn a. Diona skin a jej g ow .

ęł

ł ą

— Panienka jest pewnie miertelnie zm czo

na. Jecha ze wsi z tak szybko ci , z jak jego

ś ą

wysoko zawsze p dzi! Gdybym to ja mia a podró owa , w którym z tych szybkich powo

ść

zów,

umar abym chyba ze strachu.

— Mnie to sprawi o przyjemno , chocia , mam wra enie, e jestem ca a pokryta ku

ść

rzem —

u miechn a si dziewczyna.

ęł

Wyruszaj c w drog , Diona w o y a najlep

ł ż ł

sz sukni i kapelusz. Nie musia a wi c wstydzi

si swojego wygl du w tym eleganckim domu.

Rozejrza a si po pokoju. By ogromny, a okna wychodzi y na ogród.

— S ysza am, e baga panienki gdzie si zapodzia . Krawcowe b d tu w ci gu godziny.

ś ę

ę ą

— Krawcowe? — zdumia a si Diona.

Ju mia a powiedzie , e nie sta jej na nowe suknie. Tym bardziej nie mia a zamiaru po

ć ż

zwoli , aby markiz za nie p aci , gdy nagle przypomnia a sobie, e przecie teraz jest bar

ł ł

dzo

bogata.

Podczas podró y tak zaprz tni ta by a roz

ą ę

my laniami o Lenoxie Irchesterze, e zupe nie

zapomnia a, po co w gruncie rzeczy przyjecha stryj i jak wa n wiadomo uzyska a dzi ki tej

ż ą

ść

nieprzyjemnej wizycie.

By a naprawd bogata. Niezwyk e uczucie po d ugim okresie niedostatku. Od momentu

przybycia Diony do Grantley Hall nieustannie podkre lano jej ubóstwo, ci gle przypominano o

d ugach ojca. Teraz to ju si nigdy nie powtórzy.

ż ę

Dobrze pami ta a matk chrzestn . Lady Campbell, cho du o starsza, przyja ni a si

ę ł

ź ł

ogromnie z pani Grantley. Obecnie musia a by mie ju chyba dobrze po siedemdziesi tce,

ć ż

my la a Diona.

ś ł

Udr czona atmosfer panuj c w domu stry

ą ą

ja, Diona nie raz mia a ochot zwróci si o

ć ę

pomoc do lady Campbell, lecz wszelki kontakt z ni urwa si na dwa lata przed mierci matki.

ł ę

Chrzestna mieszka a w Northumber-land, za daleko dla Diony.

— Widocznie przez ten czas jednak my la a o mnie. Wiem przecie , jak bardzo nas kocha

ś ł

— snu a rozwa ania Diona — i dlatego uczyni a mnie swoj spadkobierczyni . Dziew

czyna

a owa a, e nie próbowa a zobaczy si , czy cho by napisa do staruszki, ale po mierci

ż ł

ć ę

rodziców czu a si tak przygn biona i bezradna, i nie potrafi a zdoby si na jakikolwiek wyraz

ć ę

sprzeciwu wobec stryja.

- By am s aba i samolubna — skarci a si w duchu. — Ojciec nigdy nie zaniedba starych

przyjació . Jaka szkoda, e nie mo na cofn

czasu. Potem my li jej pop yn y innym torem.

ąć

ł ęł

Gdyby pieni dze nadesz y za ycia rodziców, mogliby cieszy si nimi we trójk . Diona

ć ę

kupi aby ojcu najlepsze konie i nie dosz oby do wypadku z dzikim ogierem. Pojechaliby te do

Londynu, jak pragn a matka, i Diona wy

ęł

st pi aby na wielkim balu jak prawdziwa debiutantka.

ą ł

Teraz by o ju za pó no. Pieni dze nie mia y dla niej znaczenia, tyle e uniezale

żnia y j od aski

ł ą

stryja.

Raptem przypomnia a sobie o czym bardzo wa nym, co powinno zosta zrobione od razu!

Musia a si pospieszy . Nie przebiera a si wi c, a tylko zmy a kurz z twarzy i r k i, z pomoc

pokojówki, u o y a w osy.

ł ż ł

Zbieg a na dó . Kamerdyner wskaza jej drog do salonu, gdzie spodziewa a si znale

źć

markiza. Zauwa y a go stoj cego w pobli u kominka i ruszy a ku niemu prawie biegiem, lecz

ż ł

nagle z rozczarowaniem stwierdzi a, e nie by sam.

ł ż

Na sofie siedzia a przystojna pani w rednim wieku, ubrana z niebywa elegancj i przymil

łą

nie spogl da a na markiza.

ą ł

— Oto Diona Grantley — przedstawi Ir-chester. — Diono, s dz , e powinna pani

ą ę ż

podzi kowa mojej kuzynce, pani Lamborn, która zgodzi a si przyby tutaj i pe ni rol twojej

ł ć

opiekunki.

Diona dygn a, a pani Lamborn wyci gn a r k :

ęł

ą ęł ę ę

— Niezmiernie mi mi o, i mog pani po

zna , Diono Grantley. Kuzyn wspomina mi o

wielkim szcz ciu, które pani spotka o. Moje gratulacje.

ęś

— Pieni dze szcz cia nie daj — uci markiz tonem tak ch odnym, jakby chcia ostudzi

ęś

ął

entuzjazm pani Lamborn. Ale ta roze mia a si tylko:

— Owszem, tak si mówi. Ale wielu pan

nom, niezbyt powabnym, odziedziczony majątek

dziwnie doda atrakcyjno ci. Oczywi cie, nie dotyczy to panny Grantley.

— Dzi kuj — odpar a Diona, zdenerwo

wana, e trac czas na tak bezsensowne roz

wa ania,

po czym zwróci a si nagl cym tonem do markiza:

— Czy mog spyta o co bardzo wa nego i pilnego?

— O co chodzi?

— Je li rzeczywi cie mam tyle pieni dzy, w co nadal trudno mi uwierzy , to czy mog wys a

ł ć

od razu zasi ek ludziom, których zaraz po mierci ojca odes ano na emerytur ? Stryj Hereward

potraktowa ich w taki sposób, e zapewne przymieraj g odem. To samo dotyczy s u

cych,

ą ł

ł żą

pozostawionych aby opiekowa si naszym domem, zanim zostanie sprzedany.

ć ę

— Prosz zwróci si do Swaythlinga, eby wykona pani zarz dzenia — odpar markiz.

ć ę

— Czy mog pój do niego natychmiast?

ść

— Oczywi cie.

— Gdzie go znajd ?

Markiz, z pob a liw min , jakby op dza si od natr tnego dziecka, ruszy w stron drzwi.

ł ż

ł ę

Mijaj c kuzynk , sk oni si lekko:

ł ę

— Wybacz mi na chwil , Noreen.

— Ale oczywi cie — odpar a pani Lam

born.

Markiz szybkim krokiem przemierzy kory

tarz, potem drugi i wskaza Dionie drzwi, za

którymi mie ci si gabinet sekretarza. Na ich widok pan Swaythling podniós si zza biurka.

ś ł ę

ł ę

— Panna Grantley — powiadomi go Irches-ter — ma dla pana szereg polece . Poniewa

przej cie spadku zajmie nieco czasu, na razie ja b d pe ni funkcj bankiera panny Diony.

ę ę ł ł

Dziewczyna wygl da a na skonsternowan .

ą ł

— Nie chc sprawia k opotu, ale bardzo le y mi na sercu los tych ludzi. S u yli wiernie

ć ł

ł ż

moim rodzicom i ufali im.

Lenox Irchester spojrza na ni agodnie.

ą ł

— By oby niegodziwo ci pozostawienie ich w niedostatku.

ś ą

— Wiedzia am, e pan to zrozumie — u miechn a si Diona.

ęł

— Prosz poinformowa pana Swaythlinga dok adnie, czego pani sobie yczy — markiz

ruszy ku drzwiom, lecz Diona zatrzyma a go na moment, k ad c mu d o na ramieniu.

ł ą

ł ń

— Chcia abym pó niej porozmawia z pa

nem na osobno ci.

— Oczywi cie, ale s dz , e najpierw powin

ą ę ż

na pani pozna si lepiej z pani Lamborn. Na

ć ę

pewno oka e si bardzo pomocna.

Markiz powiedzia to tonem innym ni po

przednio i odszed . Spogl daj c za nim, poczu a

ą ą

nagle pustk , sama nie mog a zrozumie dla

czego.

— Prosz mi dok adnie wszystko powie

dzie , panno Grantley — dobieg j , jakby z oddali,

ł ą

g os sekretarza.

Straci am markiza — ta rozpaczliwa my l ko ata a si w g owie Diony. Nie umia a po

ł ł

wiedzie ,

na czym polega o zerwanie wi zi. Zdarzenia toczy y si tak szybko, e czasami Diona mia a

wra enie, jakby brak o jej tchu. A przecie , gdy ujrza a stryja w Irchester Park, od razu poj a, i

ęł ż

wszystko musi si zmieni . W Londynie zasiadali do sto u we czworo. Pani Lamborn

opowiada a o ludziach, których Diona nie zna a, g ównie o krewnych jej i mar

kiza. Roderic

wci

si d sa , gdy markiz stanowczo zabroni mu miesza Dion w spra

ąż ę ą ł

w zak adu z

Watsonem.

Pewnego razu Roderic szepn Dionie, tak aby pani Lamborn nie us ysza a:

ął

— Wuj przynajmniej móg si nie sprzeci

ł ę

wia , ebym rozejrza si po wsi. Mo e znalaz

ć ż

ł ę

łbym

jak adn dziewczyn . Mog em chocia spróbowa ...

ąś ł

— Jest pan pewien, e markiz nic tu nie pomo e? — równie sciszonym g osem zapyta a

Diona.

— Powiedzia , eby zda si na niego. Ale przecie nie mog straci twarzy przed wszyst

ł ż

ć ę

kimi

znajomymi z klubu, sam musz co zrobi .

ę ś

Diona u miechn a si .

ęł

— Jestem pewna, e markiz wymy li co m drego i przechytrzy tego obrzydliwego cz o

ś ą

ł -

wieka.

— W tpi — ponuro odpar Roderic. Rozmawiali w odleg ym k cie salonu. Diona

ą ę

pomy la a, e je li b d zachowywa si tak tajemniczo, pani Lamborn zacznie podejrzewa ich

ś ł ż

ę ą

ć ę

o jakie wspólne sekrety. Podesz a zatem do markiza i jego kuzynki. Odnios a jednak wra e

ż nie,

e nie mieli oni ochoty na jej towarzystwo, wi c, smutna i zm czona wydarzeniami dnia,

zapragn a znale si ju w swojej sypialni.

ęł

źć ę ż

Wysz a jeszcze tylko z Syriuszem na krótki spacer do ogrodu. Ogród by niewielki, ale jak

wszystko co nale a o do markiza pi knie utrzy

ż ł

many. Widok kwiatów i drzew na chwilę

pocieszy Dion . K ad c si do ó ka, czu a si jednak straszliwie samotna i nieszcz liwa.

ę ł ą

ł ż

ęś

Nast pnego dnia pani Lamborn zabra a Dio

n po zakupy, które zaj y im czas od rana do

ęł

wieczora.

Diona i jej nowa opiekunka samotnie zjad y szybki posi ek, gdy Irchester wyszed gdzie

wcze niej. Zobaczyli si dopiero wieczorem, podczas obiadu, ale markiz znowu rozmawia

g ównie z kuzynk . Dionie przypomnia y si smutne obiady w domu stryja, w czasie których

siedzia a milcz c — smutna i znudzona.

A jednak tu by o inaczej. Mog a przynaj

mniej patrze na markiza i s ysze jego g os. Staraj c

si , by tego nie zauwa y , przygl da a mu si ukradkiem i próbowa a si my li ci g

ż ł

ą ł

łą

ś ś ą n , cho

ąć

na chwil , jego uwag .

Kiedy yczyli sobie dobrej nocy, czu a e markiz staje si wobec niej coraz bardziej oficjalny.

ł ż

Mia a ochot uciec i ukry si . Roz

ć ę

s dek podpowiada , i zamiarem markiza jest wprowadzenie

ł ż

Diony do towarzystwa i znalezienie dla niej, z pomoc pani Lamborn, odpowiedniego m

a. Bo

ęż

przecie w a nie za stosown parti powinni si rozgl da opieku

ż ł ś

ą ć

nowie debutante.

Dzi ki staraniom markiza, Diona ubiera a si teraz szczególnie elegancko, a pani Lamborn

da a jej do zrozumienia, e uzyska a zaprosze

nia na wszystkie licz ce si bale a do ko ca

sezonu. Mimo, e by ju rodek lata, sporo osób zdecydowa o si pozosta w Londynie. Kiedy

ł ż ś

jednak ycie towarzyskie w stolicy za

mrze ca kowicie, wezm udzia w wielu przyj

ęciach w

wiejskich rezydencjach.

— Kuzyn Lenox zna, rzecz jasna, wszystkie te miejsca — i pani Lamborn zacz a wymie

ęł

nia ,

pe nym szacunku tonem, nazwy posiad

o ci — Syon House nale

cy do ksi cia i ksi

ł ś

żą

ężnej

Northumberland, Osterley — dom hrabiostwa Jersey w Chiswick...

Lista ci gn a si bez ko ca, a wreszcie Diona przesta a cokolwiek rozumie i nie pró

ą ęł

bowa a

ju nawet zapami tywa nazwisk wszy

stkich tych nie znanych jej ludzi.

— Chc tylko jednego — powtarza a sobie w duchu — porozmawia z markizem, tak jak w

Irchester Park. Bola a j my l o tamtych szcz liwych chwilach. Wspomina a wspólne konne

ł ą

ęś

wyprawy i pasjonuj ce, a czasem zabaw

ne, dyskusje przy stole.

Diona czu a, jak ogarnia j rozpacz. Przewraca a si w ó ku z boku na bok, zm czona i

ł ż

niespokojna. By o zbyt gor co, aby mog a zasn

ąć

Nagle us ysza a dziwny d wi k dochodz cy zza okna. Wiedziona ciekawo ci wyskoczy a z

ź ę

ś ą

po cieli, odsun a zas ony i wyjrza a. Ksi

yc blado-srebrzystym blaskiem o wietla ogród.

ęł

ęż

W ród cieni drzew Diona odró nia a zarysy rabat kwiatowych.

D wi k powtórzy si . Brzmia jak j k bólu jakiego zwierz cia. Syriusz wspi si na okno

ź ę

ł ę

ął ę

przednimi apami i warkn .

ął

— Co to mo e by , Syriuszu? — szepn a.

ęł

Pies znów zawarcza . Jednocze nie Diona us ysza a cichutki skowyt. Teraz by a ju pew

na, e

jakie ma e zwierz , mo e kot, wpad o w pu apk .

Nie zastanawiaj c si d u ej, Diona narzuci a szal na koszul nocn , otworzy a drzwi i wy

ę ł ż

bieg a na korytarz. Pies nie odst powa jej ani na krok. Dotarli do bocznej klatki schodowej,

któr odkry a wieczorem, wychodz c na spacer z Syriuszem.

Tamt dy najszybciej b dzie mo na wydosta si z domu. Teraz od ogrodu dzieli y j ju tylko

ć ę

ł ą ż

drzwi wej ciowe. Diona przekr ci a tkwi

ę ł

ący w zamku klucz i odsun a skobel. Syriusz wybieg

ęł

pierwszy, a ona pod

y a za nim. Nagle zatrzyma a si w pó kroku. Przera ona chcia a wzywa

ąż ł

pomocy, lecz krzyk zosta st umiony, nim jeszcze wydoby si z gard a. Na g ow zarzucono jej

ł ł

ł ę

jak grub i ci

k tkanin . Próbowa a walczy , ale nie potrafi a si wyrwa . Z przera eniem

ąś

ęż ą

poczu a, e traci równowag i jacy ludzie nios j przez ogród.

ł ż

ą ą

Rozdzia 6

Lenox Irchester po o y si pó no i chocia by zm czony, nie móg zasn

. Sprawy, o któ

ł ż ł ę

ąć

rych

my la bez przerwy, i teraz nie pozwala y mu zmru y oka. W ko cu jednak zmorzy go sen.

ś ł

ż ć

Obudzi si nagle z uczuciem niepokoju. Zza drzwi dobiega niezwyk y ha as. Co w nie

ł ę

drapa o, po chwili us ysza ostre szczekanie. Przez moment wydawa o mu si , e jest na wsi i to

ę ż

jeden z jego psów próbuje dosta si do pokoju. Ale zaraz oprzytomnia . Le a w swojej

ć ę

ż ł

londy skiej sypialni, a za drzwiami musia znajdowa si Syriusz.

ć ę

Markiz zapali wiec , wyskoczy z ó ka i otworzy drzwi. Syriusz, jak burza, wpad do

ł ś

ł ż

pokoju. G o no zaszczeka i, ogl daj c si , czy markiz idzie za nim, wybieg na korytarz.

ł ś

ą ą

Zatrzyma si po raz kolejny, znów odbieg kawa ek i obejrza ponownie. Przy tak wymow

ł ę

nym

zachowaniu psa, Irchester nie móg nie zrozumie , e sta o si co z ego, i Syriusz prosi o

ć ż

ś ł

pomoc.

Markiz chwyci szlafrok, pozostawiony przez lokaja na krze le obok ó ka, i narzuciw

ł ż

szy go

na koszul , z zapalon wiec w r ku pod

y za Syriuszem. Spodziewa si , e pies pobiegnie

ą ś

ąż ł

ł ę ż

prosto do sypialni Diony. Id c ciemnym, w skim korytarzem, zastanawia si , co te mog o si

ł ę

zdarzy . Czy aby Diona nie zachorowa a?

A je li tak, dlaczego nie pos u y a si dzwonkiem i nie wezwa a pokojówki? Syriusz min

ł ż ł

ął

jednak otwarte drzwi sypialni Diony i nawet si nie obejrza . Na widok pustego ó ka i

ł ż

otwartego okna, markiz poczu l k. To bardzo dziwne. Musia o si wydarzy jakie nieszcz cie.

ł ę

ęś

Syriusz wyra nie prowadzi go w stron drzwi wej ciowych. Co jaki czas przystawa , by

upewni si czy markiz nadal mu towarzyszy.

ć ę

Irchesterowi za wita o w g owie straszne podejrzenie. Zawróci szybko do swojej sypia

lni.

Je li jego domys y s s uszne, musi si ubra . Syriusz przystan przed drzwiami i tyl

ł ą ł

ął

ko cichym

wyciem okazywa zniecierpliwienie. Markiz b yskawicznie naci gn obcis e, jasne spodnie,

ą ął

które nosi poprzedniego dnia, po czym wsun nogi w wysokie buty. Z apa pierwsz ze stosu

ął

bia ych, starannie u o onych koszul w szufladzie komody. Owin jeszcze szyj fularem,

ł ż

ął

narzuci lekki p aszcz i ju by gotów. Lata s u by wojskowej przyzwyczai y go do sprawnego,

ł ż

szybkiego dzia ania. Tym

czasem Syriusz skomla nagl co.

Jeszcze od drzwi markiz zawróci i otworzy szuflad komody. Wyci gn pistolet, z którym

ą ął

nie rozstawa si podczas nie zawsze bezpiecz

ł ę

nych podró y.

Syriusz zaskomla g o niej. Markiz wsun bro do kieszeni i pobieg za psem. Ku zdu

ł ł ś

ął

mieniu

markiza ruszyli nie do g ównego wej cia, ale w kierunku rzadko u ywanej bocznej klatki

schodowej. Dopiero na dole, na widok otwartych drzwi do ogrodu, Irchester poj , co sta o si z

ął

Dion .

Syriusz mkn ju mi dzy drzewami, a mar

ął ż

kiz spieszy za nim. Wiedzia , e Dion upro

ł ż

wadzono. Zapewne wyniesiono j przez wiod

ąc do stajen bram na ko cu ogrodu.

Irchester gor czkowo zastanawia si , gdzie, u diab a, z oczy cy mogli ukry dziewczyn . To

ł ę

oczywiste, e zosta a porwana i wiadomo przez kogo. Okaza naiwno , s dz c, e sir Hereward

ść ą ą ż

tak atwo da za wygran . A przecie brak jakichkolwiek prób kontaktu ze strony radców

prawnych starego Grantleya powinien by wyda si wystarczaj co podejrzany.

ć ę

Markiz sta w pustej alejce. W ciemno ci nocy s ysza jedynie d wi ki dolatuj ce ze stajni.

ź ę

Sam ju nie wiedzia , co czyni . I nagle przy

pomnia sobie. Przecie sir Grantley ma dom w

Londynie!

Dowiedzia si o tym przez przypadek dawno temu, tu po zako czeniu wojny, ale z

atwo ci potrafi jeszcze odtworzy w pami ci potrzebn mu scen . Oczyma wyobra ni

ś ą

zobaczy pewn liczn m od dam , która mówi a:

ą ś

ą ł ą

— Mam nadziej , e przyjdzie pan jutro na kolacj . Bez trudu znajdzie pan mój dom na Park

ę ż

Street. Niedu y, wci ni ty mi dzy znacznie bardziej imponuj ce budowle, z których jedna

ś ę

nale y do hrabiego Warnshaw, druga za do sir Herewarda Grantleya.

Po czym roze mia a si i doda a:

— Chocia jestem wci ni ta mi dzy tych dwóch panów, nie ma pan powodu do zazdro

ś ę

ci.

Obaj s wiekowi i niezbyt poci gaj cy.

ą ą

Markiz pami ta , e jej dom sta naprzeciwko szeregu budynków wzniesionych w miejsce

ę ł ż

ci gn cych si wzd u ca ej Park Street stajni pa acowych. Przypomnia sobie co jeszcze. Dama

ą ą

ł ż ł

dbaj c o reputacj , po dwóch wizytach da a mu klucz do ogrodu. Co prawda, ogród nale a do

ż ł

kilku s siaduj cych ze sob domów, ale czasami, zw aszcza noc , markiz u ywa klucza i nigdy

nie natkn si na nikogo obcego. Teraz zastanawia si , w jaki sposób wykorzys

ął ę

ł ę

ta posiadan

znajomo terenu.

ść

— By oby b dem — pomy la , prawie bieg

łę

ś ł

n c — dzwoni lub puka do domu Grantleya.

S u ba zapewne otrzyma rozkaz, by nikogo nie wpuszcza , a sam nie zdo am sforsowa drzwi.

ł ż

Zwolni kroku i przeszed na drug stron Park Street. Odnalaz przej cie prowadz ce do

ogrodów na ty ach szeregu domów z czerwonobrunatnej ceg y.

Bez trudu dotar do bramy. Tak jak przypu

szcza , by a zamkni ta. Pomy la , e wy amanie

ś ł ż

zamka spowoduje ha as, który w ciszy nocnej z pewno ci zwróci na niego uwag . Po o y wi c

ś ą

ł ż ł

d o na bie Syriusza, i g aszcz c powie

ł ń

dzia rozkazuj cym tonem:

— Siad, Syriuszu. Siad.

Pies pos ucha . Markiz, bez wi kszego tru

du, wdrapa si na mierz cy blisko sze

stóp *

ł ę

ść

wysoko ci mur i po chwili by ju w ogrodzie. Odsun zasuw blokuj c furtk i wpu ci

ął

ą ą

ś ł

Syriusza. Pies zdawa si doskonale rozumie , o co chodzi. Bezszelestnie pod

a za mar

ł ę

ąż ł

kizem

gdy ten skrada si mi dzy drzewami i krzewami.

ł ę

Pomimo panuj cych ciemno ci, markiz bez trudu odnalaz dom sir Herewarda. Na dole pali o

si wiat o, zas ony nie by y zaci gni te, a dwa okna, szcz liwym zrz dzeniem losu,

ę ś

ęś

pozostawiono szeroko owarte.

Najpierw uszu markiza doszed be kotliwy, m ski g os, a w chwil potem Irchester us ysza

Dion . Mówi a:

— Nie po lubi go! Nie po lubi !

Jeszcze w ogrodzie Diona zorientowa a si , kto j porwa . Z g ow owini t ci

k tkani

ł ą

ę ą ęż ą

n ,

mia a wra enie, e za chwil si udusi. Nios cy j m

czy ni szli bardzo szybko. Po jakim

ę ę

ą ęż

czasie us ysza a g os, który od razu rozpozna a.

ł ł

— Uwa aj na bram ! — warkn sir He

ął

reward.

czy ni przystan li na chwil . Stryj za

ęż

kl , tak dobrze znanym jej, rozw cieczonym tonem:

ął

— Z drogi, precz, przekl ty psie! Us ysza a skowyt. Pewnie to sir Hereward

uderzy lask Syriusza. W tym samym momen

cie trzasn a furtka i Diona domy li a si , e

ęł

ś ł

ę ż

Syriusz zosta zamkni ty w ogrodzie. Zadr a a ze strachu, sukno na twarzy dusi o j coraz

ż ł

bardziej. Wiedzia a, i tylko jeden cz owiek móg by j uratowa . Trzeba wi c sk oni Sy

riusza,

by obudzi markiza.

3 * 1 stopa ~ 30,5 cm

Gdy dalmaty czyk by jeszcze ca kiem malu

tki, oprócz zwyczajnej tresury, Diona próbowa a

na nim te wicze w wykonywaniu rozkazów przekazywanych jedynie za pomoc si y umys u.

ż ć

ą ł

Ojciec opowiedzia jej o zdumiewaj cych przyk adach transferencji my li. Zjawisko to by o

pono dobrze znane w Indiach. Zdarza y si przypadki, e ludzie potrafili kontaktowa si ze

ć ę

sob na bardzo du odleg o .

żą

ł ść

— Tato, nie rozumiem. Jak to mo liwe? — dziwi a si Diona.

— Uczeni od dawna wiedz , e ywe istoty emituj specyficzne fale. My l , i na tym w a nie

ą ż ż

ś ę ż

ł ś

opiera si zjawisko transferencji my li.

— Dalej nie rozumiem...

— Nasze my li s falami — t umaczy ojciec. — Wysy amy je w okre lonych kie

ś ą

runkach, do

innych ludzi. Ale odebra taki przekaz potrafi tylko kto szczególnie wra

liwy.

— Tato, to fascynuj ce. Spróbuj przes a ci w ten sposób jak informacj .

ł ć

ąś

— Cz sto robimy to z twoj matk . Czasami ona odpowiada na pytanie, którego jeszcze nie

y em wypowiedzie na g os.

ąż ł

Diona postanowi a wypróbowa t metod w tresurze Syriusza. Wkrótce te zacz a od

ć ę

ęł

nosić

sukcesy. Potrafi a wezwa go do siebie bez u ycia s ów, nawet z drugiego ko ca ogro

du.

Jednak, gdy chcia a aby Syriusz spe ni jakikolwiek inny rozkaz, efekty by y znikome. Tote

ł ł

teraz Diona obawia a si , e pies nie zrozumie jej polecenia.

ę ż

— Biegnij po markiza! Biegnij po markiza! — powtarza a w my li. Czu a napi cie ka dego

nerwu, gdy tak nat

a a umys , by zmusi Syriusza do wykonania rozkazu. Tym

ęż ł

czasem

czy ni wnosili j ju do jakiego budynku.

ęż

ą ż

Wreszcie pozwolono Dionie stan na nogi i zdj to jej z twarzy okropne sukno.

ąć

Przez moment niczego nie mog a dostrzec, by o jej tylko straszliwie gor co i duszno. Gdy

oczy przyzwyczai y si do pó mroku, zobaczy a e znajduje si w wielkim, o wiet

ł ż

lonym

wiecami pokoju. Przed ni stali stryj i Simon. Mimo e spodziewa a si ich widoku, zadr a a ze

ż ł

zgrozy. Simon przygl da si jej z wyrazem twarzy, który wzbudzi w Dionie wstr t, a zarazem

ą ł ę

przera enie. Nerwowo za

garn a szal na piersi, okrywaj c szczelniej nocn koszul .

ęł

— Dostarczy em j tutaj — o wiadczy sir Hereward. — Teraz wszystko za atwimy!

Stryj mówi do kogo za jej plecami. Odwróci a g ow i zobaczy a ubranego na czarno

czyzn . Kim móg by ? Wydawa si zbyt niski i w t y, jak na jednego z porywaczy.

ęż

ł ę

ą ł

Mo e wi c lokaj?

Nagle, ku swemu przera eniu, dostrzeg a bia koloratk . Nieznajomy by duchownym! Dion

łą

przej a trwoga. Nie by o trudno domy li si powodu, dla którego sprowadzono pastora.

ęł

ś ć ę

Dziewczyna poczu a si schwytana w pu apk bez mo liwo ci ucieczki. Jaki wewn trzny

g os podpowiedzia jej, eby za wszelk cen gra na zw ok . Powoli osun a si na pod og i

ł ę

ęł

ł ę

mocno zacisn a powieki. Mia a nadziej , e stryj da si oszuka i uzna, e ze strachu straci a

ęł

ę ż

przytomno .

ść

— Zemdla a! — zawo a Simon. — Widzisz ojcze, co narobi e ?! Zemdla a, a mo e nawet

ł ł

ł ś

umar a!

— Oczywi cie, e yje! — odburkn gniew

ż ż

ął

nie sir Hereward. — Przynie szklank wody!

— Sk d? Nie mam poj cia, gdzie tu jest woda!

— Rozka s u

cemu, g upcze! — zagrzmia sir Hereward.

ż ł żą

Spiesznie wychodz c, Simon potkn si i Diona z nadziej pomy la a, e zbyt pr dko nie

ął ę

ś ł ż

zdo a spe ni rozkazu ojca. Stryj pozosta przy niej.

ł ć

Tu obok siebie s ysza a jego ci

ki oddech.

ęż

Nadal udaj c omdlenie, Diona nie przery

wa a wewn trznego wo ania o pomoc. Tym razem

jednak zwraca a si w my lach bezpo

rednio do Irchestera.

Je li Syriusz zdo a zrozumie przes any mu rozkaz, markiz zauwa y ju jej tajemnicze

ł ł

ż ł

znikni cie. Ale czy domy li si , gdzie jej szuka ? Pami ta a, e stryj ma w Londynie dom, z któ

ę ł ż

rego rzadko korzysta .

Ale nigdy w tym domu nie by a i nie potrafi a nawet przypomnie sobie, gdzie si dok adnie

znajduje.

— A markiz przecie nie zna stryja — my la a gor czkowo — i ma o prawdopo

ś ł

dobne, by w

ogóle wiedzia , e sir Hereward ma tu jak posiad o . Jednak tl cy si jeszcze w jej sercu w t y

ł ż

ąś

ł ść

ą ł

p omie nadziei sprawi , i znów zacz a wzywa pomocy. Oczyma wyobra ni ujrza a twarz

ł ż

ęł

markiza i ca si woli skoncentrowa a si na prze

łą łą

kazywaniu mu w my lach, tak, jak zgodnie z

opowiadaniami ojca, robili to wtajemniczeni Hindusi.

— Pomó mi! Uratuj mnie! Prosz ... Uratuj mnie! Kocham... ci !

Kiedy dopowiada a dwa ostatnie s owa, u wiadomi a sobie, i przecie on jej nie kocha i

przestraszy a si , czy w tej sytuacji zrozumie jej przes anie.

Rozmy lania Diony przerwa y kroki powra

caj cego Simona. Stryj zapyta :

— Masz wod ? Podnie jej g ow i wlej do gard a.

ł ę

— A je li nie prze knie? Duchowny odezwa si po raz pierwszy:

ł ę

— Ja to zrobi .

Diona wyczu a, e przykl kn obok niej. Simon zapewne poda mu szklank .

ł ż

ę ął

Kiedy pod o y jej rami pod plecy i uniós g ow , poczu a wstr t. Ten cz owiek by równie

ł ż ł

ł ł ę

odpychaj cy jak Simon. Dotyk jego r k koja

rzy jej si z czym obrzydliwym, diabelskim. Mia a

ochot wyszarpn

si , lecz on radzi sobie znacznie lepiej ni m ody Grantley. Przy

ąć ę

ż ł

cisn brzeg

ął

szklanki do jej ust i chocia stawia a opór, musia a prze kn

odrobin , a woda sp ywa a stró k

ł ąć

ż ą

po podbródku i na koszul nocn .

— No, dalej! — ponagla sir Hereward.

— My l , e wraca do siebie — zawiadomi pastor. — Poruszy a oczami.

ś ę ż

— Najlepiej chlusn jej wod w twarz! — zniecierpliwi si sir Hereward.

ąć

ł ę

Tego Diona nie yczy a sobie zupe nie, wi c ostro nie poruszy a r koma i odepchn a od ust

ł ę

ęł

szklank .

— Ju w porz dku! — stwierdzi sir Here

ward. — A teraz wstawaj i przesta nam opó nia

ceremoni — zwróci si ostro do Diony.

ł ę

— Niedobrze mi, stryju — j kn a omdle

ę ęł

waj co.

— Zaraz b dzie ci jeszcze gorzej, je li nie zrobisz tego, co ci ka

! Simon! Pomó jej, niech

żę

wstanie i rozpoczynamy!

Simon niezdarnie usi owa pod wign

Dion z pod ogi, w czym, równie nieudolnie,

ąć

pomaga mu pastor. Diona, widz c, e dalszy opór nie ma sensu, sama podnios a si i

ą ż

odgarn wszy w osy z czo a zwróci a si do sir Herewarda:

— Stryju, prosz pozwoli mi ubra si w co

ć ę

przyzwoitego.

— Po lubie b dziesz mog a wróci do Ir-chester House i zabra swoje ubrania — od

rzek sir

Grantley z drwin w g osie. — Teraz nie ma powodu, aby nara a a narzeczonego na dalsz

ż ł

strat czasu.

— Je li masz zamiar wyda mnie za Simona ja... Nie godz si ! Nigdy go nie po lubi !

ę ę

Diona wiedzia a, e nie ma ju nic do stracenia, wi c krzycza a dalej. — Jak mia e post pi ze

ł ż

ł ś

ą ć

mn w taki sposób! Porwa e mnie! To... Bezczelno ! To bezprawie, dobrze o tym wiesz!

ł ś

ść

— Milcz! — rykn sir Hereward. — By a sierot bez grosza przy duszy, kiedy wzi em ci

ął

ł ś

ął

do swego domu. Ubra em, nakarmi em, sp aci em d ugi twego ojca! Mieszka a w Grantley Hall

ł ł

ł ś

za darmo i oto podzi kowanie, ty niewdzi cznico!

— To nie kwestia wdzi czno ci — odpar a Diona ch odno. — Jestem gotowa podzi kowa ci

za wszystko, co dla mnie zrobi e , chocia ani przez moment nie by am u ciebie szcz liwa! Ale

ł ś

ęś

twojego syna nie po lubi ! On nie mo e by moim m

em. W ogóle... niczyim m

em!

ęż

Diona zdawa a sobie spraw , e jej s owa brzmi obra liwie, ale teraz, gdy musia a sto

ę ż

czyć

samotn walk w obronie w asnej czci i honoru, nagle przesta a si ba . Wola aby raczej umrze ,

ę ć

ni pozwoli , by Simon cho by j dotkn i z pewno ci zabi aby si , gdyby musia a z nim y ,

ął

ś ą

ż ć

jako ona. S ysz c jej zuchwa odpowied , sir Hereward spurpurowia na twarzy i ostro zwróci

łą

si do pastora: — Rozpoczynaj! No, dalej!

— Nie po lubi go! Nie po lubi ! — po

wtarza a z rozpacz Diona.

Sir Hereward Grantley podniós lask .

— B d ci bi dot d, dopóki nie zrobisz tego, co ka

... — zasycza ju niemal fioletowy ze

ę ę ę ć

żę

ł ż

z o ci. Post pi krok w jej stron . Przera ona krzykn a.

ł ś

ą ł

ęł

Naraz rozleg o si szczekanie i do pokoju wskoczy Syriusz.

Us yszawszy podniesione g osy, nie czekaj c na markiza, ruszy swojej pani na pomoc.

Teraz biega rado nie wokó niej, szcz

liwy, e j odnalaz . Diona westchn a z ulg , gdy w

ęś

ż ą

ęł

otwartym oknie ukaza si równie markiz.

ł ę

Tylko moment zaj o mu przedostanie si do rodka. Ale t krótk chwil sir Hereward

ęł

zdo a wykorzysta . Ze zdumiewaj c w jego wieku szybko ci i si chwyci Dion za szyj i

ł ł

ą ą

ś ą

łą

odci gn a pod cian . Teraz trzyma dziew

ą ął ż

czyn przed sob , jak tarcz .

Lenox Irchester spojrza z pogard na roz

grywaj c si przed nim scen . Pastor i Simon

ą ą ę

wlepiali we os upia y wzrok. Stary Grantley za , niemal zgniataj c Dion w stalowym u cis

ń ł

ś ku,

woln r k wyszarpn z kieszeni p aszcza pistolet i zawo a :

ą ę ą

ął

ł ł

— Milordzie! Wdar e si do mojego domu! Albo natychmiast wyniesiesz si st d, albo

ł ś ę

ę ą

przydarzy ci si przygoda, któr nazwa mo na po a owania godnym wypadkiem.

ż ł

— Pan powa nie grozi mi mierci ? — ton markiza wiadczy o ch odnym opanowaniu.

— Nie zawaham si ani chwili, je li b dzie si pan dalej wtr ca — odpar gniewnie sir

ą ł

Hereward, celuj c w pier Irchestera.

Diona z trudem chwyta a powietrze, gdy stryj coraz mocniej ciska jej szyj . Przera ona

pomy la a, e gotów jest wype ni swoje gro by, je eli tylko markiz b dzie próbowa interwe

ś ł ż

ł ć

niowa . Zrozumia a, e musi ulec, podda si yczeniu stryja i po lubi Simona, aby nie

ł ż

ć ę ż

dopu ci do tragedii. Spróbowa a wi c odezwa si , ale stryj wzmocni u cisk i, zamiast s ów, z

ś ć

ć ę

ł ś

ust Diony wyrwa si j k bólu.

ł ę ę

W tym momencie Syriusz zrozumia , e jego pani grozi miertelne niebezpiecze stwo. Rzuci

ł ż

si na sir Herewarda i wbi mu z by w r k . Zaatakowany starzec podniós pistolet i wy

ę ę

mierzył

do dalmatynczyka. Ale markiz by szybszy. Huk wystrza u odbi si echem w ogro

ł ę

mnym pokoju.

Sir Hereward zatoczy si , a bro wypad a mu z bezw adnej d oni. Pu ci Dion i zdrow r k

ł ę

ś ł

ą ę ą

z apa si za zranione prawe rami .

ł ę

Dziewczyna rzuci a si rozpaczliwie w stron markiza. Nie mog a mówi , trzyma a si go

tylko kurczowo, jakby by ostatni desk ratun

ku na wzburzonym morzu. Markiz obj j woln

ął ą

r k i, mierz c z pistoletu, wycofywa si ty em w kierunku wyj cia. Gdy znale li si wreszcie

ę ą

ł ę ł

przy drzwiach, z naciskiem powiedzia :

— Je eli my li pan, e zdo a mnie zatrzyma , to si pan myli!

— Bandyto! Nie mia e prawa strzela do mojego ojca! — histerycznie wrzasn Simon.

ł ś

ął

Lenox Irchester nie zada sobie trudu, aby zwróci na niego uwag , spojrza natomiast z

wyrzutem na pastora. Czarno ubrany mężczyzna z modlitewnikiem w r ku kuli si pod cian ,

ł ę

jakby by oskar ony o dokonanie bez

prawia.

— To nie moja wina! Robi em tylko to, co mi kazano — zacz si t umaczy , ale markiz nie

ął ę ł

zni y si do odpowiedzi.

ż ł ę

Wiedzia , jakiego typu duchownego naj sir Hereward. W Londynie by o takich wielu. Za

ął

odpowiednio wysok zap at udzielali nielegal

ł ą

nych lubów, a potem przysi gali, e ceremonia

odby a si w wi tyni i zgodnie z prawem.

ę ś ą

Markiz po raz ostatni spojrza na zgroma

dzonych w pokoju. Sir Hereward opad ci

ł ężko na

krzes o, krew sp ywa a mu z przed

ramienia.

Irchester poci gn Dion do sieni. Dopiero teraz uwa niej przyjrza si dziewczynie i do

ą ął

ł ę

strzeg , e jest bosa. Wzi j wi c na r ce, a kiedy lokaj otwiera przed nimi drzwi, zwróci si

ł ż

ął ą

ł ę

do niego:

— Po lij po doktora. Twój pan skaleczy si !

ł ę

Nie czekaj c na odpowied , markiz zniós Dion po schodkach i ruszy w stron Irchester

House. Diona ukry a twarz w jego ramionach, obejmowa a go kurczowo, jakby ba a si go znów

utraci i cicho p aka a.

Markiz szed szybkim krokiem, a Syriusz bieg za nim, rado nie machaj c ogonem. Nie

bawem znale li si przed domem.

Markiz otworzy furtk i weszli do ogrodu.

Kiedy kroki markiza przesta y uderza o bruk, Diona unios a g ow i rozejrza a si .

ł ł ę

— Przyszed e ... — szepn a. — By am pew

ł ś

ęł

na, e Syriusz jako da panu zna , co mi si

przydarzy o.

— I da mi zna — odpar cicho markiz.

— Próbowa am te przekaza panu wiado

mo , gdzie jestem...

ść

— Znalaz em ci ! I na szcz cie zd

y em. Diona znów wtuli a twarz w klap jego

ęś

ąż ł

p aszcza i obj a go mocniej. Markiz wniós j do domu, ale zamiast pój na gór , skr ci w

ęł

ł ą

ść

ę ł

korytarz prowadz cy do frontowego holu.

W du ym, wy cie anym fotelu obok g ów

ś ł

nego wej cia drzema lokaj. Na d wi k kroków

ź ę

ockn si nagle i zerwa na równe nogi.

ął ę

— Zapal wiece w salonie — rozkaza markiz.

S u

cy pospieszy spe ni polecenie, a mar

ł żą

ł ć

kiz wniós Dion do pokoju. Po chwili za

p on y

ł ęł

dwa kandelabry.

— Wystarczy, dzi kuj — powiedzia markiz i lokaj wyszed , cicho zamykaj c drzwi.

Diona unios a g ow . W osy sp ywa y jej na ramiona, a w oczach odbija si blask wiec.

ł ę

Próbowa a co powiedzie , lecz wzruszenie t umi o jej g os.

— Uratowa e mnie! Uratowa e mnie! — wyszepta a wreszcie.

ł ś

— Tak, uratowa em ci .

Irchester postawi Dion na pod odze, ale nadal nie wypuszcza jej z ramion. Pochyli si nad

ł ę

ni i zbli y usta do jej warg. Mia a wra enie, e zaraz zacznie krzycze ze szcz cia, ale on ju

ż ł

ęś

ca owa j gwa townie, jakby sam sobie chcia udowodni , e jest bezpieczna, i e znów s

ł ą

ć ż

razem.

Nie mog a uwierzy , e to prawda. Wszystko, co si z ni dzia o okaza o si jeszcze cudow-

ć ż

niejsze, ni sobie wyobra a a. Usta markiza by y twarde, sprawia y niemal ból, ale ona ju si

ż ł

ż ę

nie ba a, bo wiedzia a, e nie straci a wcale uczu cz owieka, który by dla niej ca ym wiatem.

ł ż

ć ł

Irchester ze wzruszeniem tuli Dion , tak drobn i bezbronn w jego obj ciach. Coraz czulej

i delikatniej ca owa jej nienawyk e do pieszczot wargi.

I w a nie wtedy Diona poj a, i odkry a skarb, którego istnienia nawet nie przeczuwa a. To

ł ś

ęł

by o pi kno kwiatów, gwiazd, ksi

yca i jego srebrnych b ysków w tafli wody. To by a muzyka,

ęż

s yszana w marzeniach i s o ce, i mi

ł ń

o , za któr t skni a, odk d opu ci a dom i zamieszka a w

ł ść

ą ę

ś ł

Grantley Hall. Cudown t doskona o

ofiarowywa jej ukochany m

ą ę

ł ść

ężczyzna. Wiedzia a, e

ł ż

nale y do niego dusz , sercem i cia em.

Kiedy na moment uniós g ow , szepn a:

ł ł

ęł

- Kocham ci ... By am pewna, e... moja mi o ... przywiedzie ci do mnie...

ł ść

Markiz milcza i nie przestawa jej ca owa . Obydwoje czuli, jakby ogarnia ich p omie , a ich

usta zdawa y si coraz bardziej rozpalone. Nieoczekiwanie markiz chwyci Dion na r ce i

zaniós na sof .

— Tyle przesz a — o wiadczy — e po

ł ś

winna czym si wzmocni . Bóg mi wia

ś ę

dkiem, e

obydwoje zas u yli my na kieliszek czego dobrego.

ł ż ś

Chcia a mu powiedzie , e nic jej nie po

ć ż

trzeba, ale Irchester wyci gn ju butelk szampana

ą ął ż

ze srebrnego kube ka z lodem. Na

pe ni kielich, poda jej i, nie odrywaj c od niej wzroku,

ł ł

przysiad na brzegu sofy. Wyraz jego szarych oczu onie miela Dion i nagle zda a sobie spraw ,

e ubrana jest tylko w nocn koszul , a szal ca kiem zsun jej si z ramion. Speszona, próbowa a

ął

otuli si szczelniej, na

ć ę

daj c si raczej do ozdoby, jedwabn tkanin . Na ten widok markiz nie

ą ą ę

móg powstrzyma u miechu.

ć ś

— Kto by uwierzy , e tak male kiej osobie mog y si przydarzy równie wielkie przygody?

ł ż

— Na szcz cie zd

y e ... W por .

ęś

ąż ł ś

— My l , e za to powinna podzi kowa Syriuszowi.

ś ę ż

Dalmaty czyk, który przez ca y czas le a grzecznie przy kominku, us yszawszy swoje imi ,

ż ł

nastawi uszy.

— Czy Syriusz... powiedzia ci, co si ze mn dzieje? — zapyta a nie mia o Diona.

— Opowiedzia wszystko w najbardziej wy

mowny sposób. Najpierw obudzi mnie drapa

niem

w drzwi i wyciem. Potem zaprowadzi do ogrodu, gdzie zobaczy em, e zamek u furtki jest

wy amany — relacjonowa markiz.

— Usi owa am dawa mu polecenia za pomo

c my li, ale obawia am si , e tego nie

ę ż

zrozumie.

W oczach markiza odmalowa o si zdumie

nie. Zacinaj c si , gdy by a mocno wytr cona z

równowagi poca unkami, Diona przytoczy a teori ojca na temat przenoszenia my li. Opo

wiada a, jak porywacze nie li j zawini t w grube sukno, a ona próbowa a przekazywa rozkazy

ś ą

ę ą

Syriuszowi.

Markiz s ucha uwa nie, wreszcie cicho rzek :

— Potem chyba wysy a a my li bezpo red

ł ł ś

nio do mnie.

— Czu e to?

ł ś

— Teraz jestem tego pewien. To twoje my li musia y sprawi , e nagle przypomnia em sobie,

ć ż

gdzie znajduje si dom sir Herewarda. Uda o mi si dosta do ogrodu i kiedy dotar em a pod

owarte okno, us ysza em, jak ten ajdak straszy ci pobiciem.

ł ę

— Próbowa am gra na zw ok — westchn a Diona — ale chyba jestem... tchórzem... wi c,

ł ę

ęł

gdyby nie przyby na czas, nie potrafi a

ł bym ju d u ej si opiera .

ż ł ż

Markiz uj d o dziewczyny i podniós do ust.

ął ł ń

— Nigdy nie widzia em kogo równie dziel

nego i... cudownego! — szepn , patrz c jej prosto

ął

w oczy. Jego g os brzmia tak dziwnie, e spojrza a na niego rozszerzonymi ze zdu

mienia

oczami.

Wsta i wyj kielich z jej r ki.

ął

— Nalegam, aby po o y a si ju spa . Przesz a piek o... Jutro o wszystkim poroz

ł ż ł

ę ż

ł ś

mawiamy.

— Nie chc ci opuszcza — zaprotestowa a Diona.

ę ę

— Wiem, kochanie. I ja nie pragn si z tob rozstawa , ale powinienem by rozs dny za nas

ę ę

obydwoje.

Odstawi kielich na stolik i pomóg Dionie podnie si z sofy.

ść ę

— Poza tym, pomy l o Syriuszu. On tak e potrzebuje odpoczynku.

Roze mia a si , a o to mu w a nie chodzi o. Gdy tak sta a obok niego, bosa, z jasnymi

ł ś

w osami opadaj cymi na ramiona i oczami niemal e zbyt ogromnymi w porównaniu z de

likatną

twarzyczk , wyda a mu si drobna jak dziecko.

— Diono, mamy sobie tyle do powiedzenia, ale wiem, nawet je li nie chcesz si do tego

przyzna , e jeste miertelnie zm czona.

ć ż

ś ś

To by a prawda. Dion zaskoczy o, e mar

ł ż

kiz tak doskonale wyczuwa jej reakcje. Ponownie

wzi j w ramiona.

ął ą

— Mog i sama — broni a si .

ę ść

— Lubi ci nosi , jeste taka lekka, e mog aby by nimf z naszego jeziora w Ir-chester

ę ę

Park — odpar .

— Od kiedy ujrza am to jezioro, by am pew

na, e rzeczywi cie mo na tam napotka nimfy,

ale nie mówi am o tym, bo ba am si , e mnie wy miejesz za takie fantazje.

ę ż

— W dzieci stwie wierzy em w czarodziej

skie mieszkanki jeziora. Teraz, gdy jestem doros y,

nagle przekona em si , e istniej naprawd — roze mia si markiz, wynosz c Dion z salonu.

ę ż

ł ę

Lokaj spojrza na nich za

skoczony. Markiz zaniós Dion do sypialni. Zdj z niej szal, u o y

ął

ł ż ł

dziewczyn w ó ku, otuli do snu jak dziecko i rzek :

ę ł ż

— pij smacznie, najdro sza, nij, e oboje z Syriuszem jeste cie bezpieczni. Nic z ego ju

si nie zdarzy.

Poniewa nie zna a s ów, jakimi mog aby wyrazi tak wielk mi o , Diona po prostu

ł ść

wyci gn a ramiona. Ca owa j dopóki nie poczu a, e ca y pokój zaczyna wirowa , a oni,

ą ęł

ł ą

ł ż

spleceni u ciskiem, zdaj si wzlatywa do gwiazd. Chcia a eby to szcz cie trwa o wiecz

ą ę

ł ż

ęś

nie,

lecz markiz raptem powiedzia zmienionym g osem:

— Dobranoc, moja droga.

Wysun si delikatnie z jej ramion i przez chwil jeszcze sta i spogl da na ni z góry, a ona

ął ę

ą ł

czu a, e w nich obydwojgu p onie nadal jaki tajemniczy ogie .

ł ż

Markiz zgasi wiec i wyszed , cicho za

ł ś

mkn wszy za sob drzwi. Przez moment Diona nie

mog a uwierzy , e ju go nie ma.

ć ż

W ci gu tej nocy sta si dla niej tak bliski, e czu a si jego cz ci , jakby byli ze sob

ł ę

ęś ą

nierozerwalnie zwi zani. Zamkn a wi c oczy i powtarza a:

ęł

— Dzi kuj Ci, Bo e, dzi kuj ! To mi o , o której zawsze marzy am! Dzi kuj ! Dzi kuj !

ł ść

Rozdzia 7

Diona ockn a si przepe niona uczuciem szcz cia. Le a a i rozmy la a, jakie to cudow

ęł

ęś

ż ł

ś ł

ne, e

ju nigdy nie b dzie musia a si ba i nie b dzie ju nigdy samotna. Syriusz spogl da na ni

ą ł

sponad brzegu ó ka. Domy li a si , e to w a nie on j obudzi .

ł ż

ś ł

ę ż

ł ś

— Pewnie chcesz wyj , Syriuszu? — po

ść

ci gn a za brokatowy pas dzwonka i niemal

ą ęł

natychmiast w drzwiach ukaza a si poko

jówka.

— Czy kto mo e wyprowadzi Syriusza do ogrodu? I prosz z nim tam pozosta .

— Dobrze, panienko — dygn a s u

ca. Syriusz wyczu , e idzie na spacer i rado nie

ęł ł żą

ł ż

podbieg do drzwi, a jego pani przeci gn a si i zapyta a:

ą ęł

— Która to godzina?

— Prawie jedenasta, panienko. Diona j kn a ze zgrozy.

ę ęł

— Nie mia am poj cia, e jest tak pó no!

— Jego wysoko nakaza , eby panienki

ść

ł ż

nie budzi !

— Czy jego wysoko jest na dole?

ść

— Nie, panienko. Wyszed i powiedzia , e wróci na lunch, a pani Lamborn kaza a po

ł ż

wtórzy , e przedpo udnie sp dzi chodz c po sklepach.

ć ż

Poniewa Syriusz wymkn si ju na kory

ął ę ż

tarz, pokojówka pospieszy a za nim.

Diona wyskoczy a z ó ka i rozsun a zas ony. Wyjrza a do ogrodu i przypomnia a sobie

ł ż

ęł

wydarzenia ubieg ej nocy. Gdyby nie Syriusz i markiz by aby teraz on Simona. Ta my l

ż ą

przyprawi a j o dreszcz zgrozy. Ale przecie wszystko co z e, sko czy o si . By a absolutnie

ł ą

przekonana, e stryj zostawi j ju teraz w spokoju. Nie powin

na nigdy wi cej my le o

ś ć

smutnych dniach sp dzonych w Grantley Hall, ani o Simonie. Czu a si znów jak za ycia

rodziców. S o ce wieci o specjalnie dla niej, piewa y ptaki, a ziemia zdawa a si by jej

ł ń

w asnym rajem.

Diona w o y a jedn z naj adniejszych sukie

ł ż ł

nek. Mia a nadziej , e spodoba si w niej

ę ż

markizowi. Nie chcia a traci ani chwili, wi c zbieg a na dó w towarzystwie Syriusza, który

wróci ze spaceru, w a nie gdy si ubiera a.

ł ś

Postanowi a pój do biblioteki, gdy wie

ść

dzia a, e jest to ulubiony pokój markiza. By o tutaj

ł ż

znacznie mniej ksi

ek ni w Irchester Park, za to ciany zdobi a pi kna kolekcja p ócien

ąż

przedstawiaj cych g ównie konie i sceny my liwskie.

Diona przygl da a si obrazom, wspomi

ą ł

naj c jednocze nie, jak dobrym je d cem jest markiz i

ź ź

jaka to rado je dzi konno w jego towarzystwie.

ść ź

Nagle drzwi biblioteki otworzy y si . Diona odwróci a si rado nie, przekonana, e to mar

kiz

wcze niej wróci do domu, i zastyg a ze zdumienia. Zobaczy a bowiem najpi kniejsz kobiet ,

jak kiedykolwiek zdarzy o jej si spotka . Nieznajoma ubrana by a z wyszukan elegancj w

sukni , która musia a kosztowa maj tek i najmodniejszy kapelusz-budk , przy

brany strusimi

piórami o barwie srebrzysto-zielonej morskiej wody. Efektu dope nia y bry

lantowe kolczyki i

pi kna kolia otaczaj ca szyj .

Przez moment Diona nie mog a wykrztusi s owa, tymczasem dama podesz a bli ej. Do

ć ł

piero

wtedy dziewczyna przypomnia a sobie o dobrych manierach i dygn a. Dostrzeg a przy tym ze

ęł

zdumieniem, e niespodziewany go patrzy na ni z nieukrywan niech ci .

ść

ę ą

— A wi c to prawda! — g os nieznajomej zabrzmia ostro i nieprzyjemnie. — Mówiono mi,

e markiz trzyma u siebie m od kobiet , ale nie wierzy am!

ł ą

Diona, oszo omiona agresywnym tonem roz

mówczyni, odpar a:

— Tak, mieszkam tutaj, ale opiekuje si mn kuzynka markiza, pani Lamborn.

Uprzejme wyja nienie bynajmniej nie uspo

koi o pi knej pani. Wprost przeciwnie. Wyda

wa a si coraz bardziej rozgniewana.

— Kim jeste i sk d si tu wzi a ? — zapy

ęł ś

ta a ju wr cz niegrzecznie.

Diona stropi a si , lecz odpowiedzia a:

— Nazywam si Diona Grantley. Przyje

cha am do Londynu razem z jego wysoko ci dwa

ś ą

dni temu.

— Jak s dz , narzuca a si mu! — warkn a dama. — Twoja obecno tutaj wywo a a mnó

ą ę

ł ś ę

ęł

ść

ł ł

stwo plotek bardzo niepo

danych dla reputacji jego wysoko ci! Czy masz przyzwoitk , czy

żą

nie, m ody m

czyzna z jego pozycj nie mo e trzyma w domu jakiej dziewczyny. Im wcze

ęż

ś-

niej st d wyjedziesz, tym lepiej.

— Mam wyjecha ...?

— Tak, wyjedziesz st d natychmiast.

— Ja... nie... rozumiem.

— Wi c mog ci to wyja ni ! Jestem lady Sybille Malden. Markiz, do którego domu

ś ć

wtargn a ma zamiar mnie po lubi !

ęł ś

— Po lubi ...? — Dionie pociemnia o w oczach. Mia a wra enie, e sufit zaraz spad

nie jej na

g ow .

ł ę

— Tak, po lubi — powtórzy a lady Sybille ostro i dobitnie. — I nie pozwol wystawia na

po miewisko mego przysz ego ma onka. Jes

łż

tem przekonana, e nie przysz o ci nawet na my l,

i tak dwuznaczna sytuacja kompromituje markiza w towarzystwie.

— Nie... Nie przysz o mi to na my l.

— No, to teraz ju wiesz — rzek a szorstko lady Sybille. — Im szybciej wyjedziesz i wrócisz

tam, sk d przyby a , tym lepiej dla mnie i dla niego!

ł ś

Przygl da a si Dionie. Zauwa y a s oneczne wiat o na jej w osach i bezbrze ny smutek w

ą ł

ż ł ł

ogromnych oczach o zdumiewaj cej barwie. Nagle, jakby ten widok zupe nie wytr ci j z

ą ł ą

równowagi, lady Sybille tupn a nog .

ęł

— S ysza a , co mówi am! — krzykn a. — Wyno si st d i nigdy nie wracaj! Lenox

ł ś

ęł

ś ę ą

Irchester nale y do mnie!

Diona, wstrzymuj c p acz, odwróci a si i wybieg a z biblioteki. Drzwi oddzieli y j od tej

ł ą

strasznej kobiety. Teraz pr dko na gór . Prawie bez tchu wpad a do sypialni. Wiedzia a ju ,

dlaczego markiz nie poprosi jej o r k . By a g upia i naiwna. Jak mog a my le , kiedy ca owa j

ę ę

ł ł

ś ć

ł ą

wczorajszej nocy, e nale y do niego i pozostanie z nim na zawsze? Gor czkowo zastanawia a

si dok d powinna si uda , gdzie si ukry . Chc do domu, pomy la a, niczym skrzywdzone

ś ł

dziecko. Stryj wprawdzie mo e odnale j w maj tku rodziców, ale zapewne ju tam jej szuka i

źć ą

jest nadzieja, e pr dko nie powróci.

— Tak, musz wróci do domu — powtó

rzy a i otar a zy. — Nigdzie indziej.

ł ł

Nieopodal szafy, na krze le le a o du e okr g e pud o na kapelusze, które pani Lam-born

ż ł

ą ł

kupi a poprzedniego dnia na Bond Street. Diona sprawnie je opró ni a, a na miejsce eleganckich

ż ł

okry g owy wrzuci a kilka sukie

ć ł

nek, które, prawie im si nie przygl daj c, ci gn a z

ą ą ś ą ęł

wieszaków. Do o y a jeszcze nocn koszul i szczotk do w osów. Pude ko by o pe ne.

ł ż ł

Przykry a je i obwi za a wst

kami. Wyda o jej si dosy ci

kie, chocia niewiele si w nim

ą ł

ąż

ć ęż

pomie ci o. Dziewczyna przypo

ś ł

mnia a sobie jeszcze o szalu matki, którego przecie nie mog a

tu zostawi . Wreszcie w o

ł y a kapelusz, r kawiczki i przypasa a satynow sakiewk na

ż ł

chusteczki.

Przysz o jej na my l, e powinna mie pie

ś ż

ni dze. Przez moment zastanawia a si , czy s jej

rzeczywi cie niezb dne, lecz rozs dek pod

powiada , e brak pieni dzy mo e uniemo liwi jej

ł ż

sprawn ucieczk .

Zesz a na dó z Syriuszem u nogi. S u

cy chcia odebra od niej pud o, wi c wyja ni a, sil c

ł żą

ś ł

si na naturalny ton:

— Musz spotka si na mie cie z pani Lamborn. Prosz sprowadzi mi doro k .

ć ę

ż ę

— Mog pos a do stajni, eby zaprz gli, panienko — zaproponowa lokaj.

ł ć

— Nie potrzeba. Pani Lamborn ma powóz i do czenie do niej nie zajmie mi wi cej ni

łą

kwadrans.

— Racja, panienko — potwierdzi i wyszed poszuka doro ki. Diona za pospieszy a do biura

pana Swaythlinga.

Sekretarz pracowa przy biurku. Na jej widok wsta i u miechn si .

ął ę

— Dzie dobry, panno Grantley. Czym mog panience s u y ?

ł ż ć

— Chcia abym dosta troch pieni dzy — powiedzia a i zaczerwieni a si lekko.

— Ale , oczywi cie! Ile panienka potrzebuje?

— Sporo, b d dzisiaj mia a du e wydatki. Mo e dwadzie cia funtów?

ę ę

Swaythling uniós brwi. Wysoko

kwoty zdziwi a go niepomiernie, ale uprzejmie od

ść

powiedzia :

— Naturalnie. Jednak, gdyby panienka zechcia a poprzesta na pi tnastu funtach wyp aci bym

ł ł

je od razu panience w banknotach.

— Dobrze — zgodzi a si Diona i otworzy a uwi zan przy nadgarstku satynow sakiewk .

Sekretarz wyci gn banknoty z szuflady, a po chwili do o y do woreczka Diony jeszcze pi

ą ął

ł ż ł

ęć

z otych suwerenów.

— Niech panienka uwa a na kieszonkowych z odziejaszków — za artowa .

— Dzi kuj za przestrog , b d uwa a a.

ę ę ę

ż ł

— Mam nadziej , e zakupy si udadz .

ę ż

Gdy Diona wysz a, usiad znowu przy biur

ku. W tym czasie s u

cy przywo a doro k i

ł żą

ł ł

ż ę

y umie ci w niej pud o Diony.

ąż ł

ś ć

— Chc pojecha do sklepu

madame Bertin na Bond Street.

Polecenie zosta o przekazane doro karzowi i ruszyli. Nie ujechali daleko, gdy Diona

zawo a a:

ł ł

— Prosz si zatrzyma ! Zmieni am zda

ę ę

nie! — a po chwili doda a:

— Jedziemy na Picadilly do „Bia ego Nie

d wiedzia".

Doro karz pokiwa g ow na znak, e zro

ł ł ą

zumia i skr ci z Park Lane. Có za szcz liwy

ę ł

ęś

zbieg okoliczno ci, pomy la a Diona, e wiem gdzie mo na wynaj karetk pocztow .

ś ł

ąć

Dowiedzia a si o tym przez zupe ny przypa

dek. Kiedy w drodze powrotnej do Londynu uda o

si markizowi wygra wy cig z Roderikiem, ten ostatni o wiadczy :

— Naturalnie! Pobi e mnie! Mia e najlep

ł ś

sze konie! Te, którymi powozi Sam s okropnie

powolne. Lepiej ju by oby wynaj poczt na Picadilly „Pod Bia ym Nied wiedziem"!

ąć

— Czy ty mnie przypadkiem nie chcesz obrazi ? — zapyta markiz z udan gro b w g osie.

ź ą

Roderic roze mia si .

ł ę

— Ale sk d. Po prostu doprowadza mnie do sza u, e aden wo nica nie mo e si z tob

ł ż ż

równa .

— Tak mi pochlebiasz, e zaczynam si zastanawia , o co mnie za chwil poprosisz.

Wszyscy si roze mieli. Diona pomy la a, e w towarzystwie tych m

czyzn nie sposób by

ś ł ż

ęż

smutn . Czasami, nawet podczas powa nej rozmowy, markiz albo Roderic wtr cali jakie

artobliwe uwagi.

Nazwa „Bia y Nied wied " wyda a jej si dziwaczna i by mo e dlatego utkwi a w pa

mi ci.

Kiedy doro ka wjecha a na podwórko, Dio

na by a ju ca kiem pewna, e doskonale zatar a za

ż ł

sob lady. Ani stryj, ani markiz nie odnajd jej.

ą ś

By mo e markiz nawet nie b dzie próbowa mnie szuka , pomy la a, albo, wr cz przeciwnie,

ś ł

uzna to za swój obowi zek? Wiedzia a, i teraz, gdy pozna a prawd , nie mog aby znie jego

ść

uprzejmo ci i troski.

On ma zamiar po lubi lady Malden, po

wtarza a w duchu. Jaka by am g upia, gdy

wyobra a am sobie, e mog co dla niego znaczy !

ż ł

ę ś

Diona zap aci a za doro k i wynaj a za

ł ł

ż ę

ęł

prz

on w dwa konie karetk . Wyda a sporo

ęż ą

pieni dzy, ale to nie mia o dla niej znaczenia. Dziesi

minut pó niej, z Syriuszem u boku,

ęć

jecha a zat oczonymi ulicami. A wreszcie wy

dostali si z miasta na go ciniec. Wraca a do

domu. By o to jedyne miejsce, o którym mog a bez wahania powiedzie , e nale a o naprawd

ć ż

ż ł

do niej. Ale czu a, e jej serce pozosta o w Lon

ł ż

dynie. Ofiarowa a je markizowi, a on wkrótce

po lubi lady Sybille Malden.

Kiedy tylko markiz pojawi si w klubie, Roderic natychmiast odci gn go na bok i

ą ął

konfidencjonalnym szeptem zapyta :

— Jak to za atwi e ? W jaki sposób doko

ł ś

na e tak zr cznej sztuki?

ł ś

Markiz u miechn si nieznacznie.

ął ę

— Z tego co mówisz, wnioskuj , e konkurs sir Mortimera nie odb dzie si .

ę ż

— W a nie nas poinformowa , e z powo

ł ś

ł ż

dów, których nie mo e wyjawi , musi wycofa si z

ć ę

zaproponowanego przez siebie zak adu — Roderic nie ukrywa rado ci.

— Wspaniale! — stwierdzi markiz.

— Jak tego dokona e ? Co zrobi e , e Wat-son podda si bez walki?

ł ś

ł ś ż

ł ę

— My l , e najrozs dniej zapomnie o tej sprawie.

ś ę ż

— Nie mo esz mnie zostawi dr czonego ciekawo ci przez reszt ycia — nalega Ro

ć ę

ś ą

ę ż

deric.

Markiz pomy la , e by by to zaiste okrutny los.

ś ł ż

— Naprawd podzi kowania nale

si pew

żą ę

nemu mojemu przyjacielowi, który zdo a do

ł ł

wiedzie si , dzi ki komu to sir Mortimer chcia wygra zak ad.

ć ę

— Odnalaz francusk kurtyzan !

— No, w a nie — potwierdzi markiz.

ł ś

— Ale ty musia e przekona j jako , eby nie przyje d a a do Anglii — powiedzia do

ł ś

ć ą

ś ż

ż ż ł

my lnie Roderic.

— Udzia w konkursie wyperswadowa jej jeden z moich znajomych. Pary jest znacznie

zabawniejszym miejscem ni Londyn.

Roderic wyda okrzyk tryumfalnej rado ci:

— Wuju Lenoxie! Nale y ci nazwa geniu

szem! Jestem ci wdzi czny na wieki za ocalenie

honoru tak w asnego, jak i moich przyjació ! Widzisz, nie znale li my adnej kobiety, która

ź ś

by aby wystarczaj co pi kna i inteligentna!

— Nast pnym razem wystrzegaj si sir Mortimera i nie przyjmuj jego zak adów — o wiad

czy powa nie markiz.

— Nie, nie b d . Mo esz by tego ca kiem pewnym — zaklina si Nairn. — Kto si raz

ę ę

ł ę

sparzy , na zimne dmucha!

W tym momencie zauwa y znacz cy wyraz twarzy markiza, wi c doda z lekkim alem:

ż ł

— Je eli o mnie chodzi, to sparzy em si nawet dwa razy.

— wietnie, jestem zadowolony, e mog em

ci pomóc.

Markiz u miechn si i odszed , aby poroz

ął ę

mawia ze znajomym, który dawa mu znaki z

drugiego ko ca sali. Ale pobyt w klubie nie sprawia tego dnia markizowi przyjemno ci.

Irchester ze zdumieniem u wiadomi sobie, e t skni za Dion i zdecydowa si natychmiast

ż ę

ł ę

wraca do domu.

Chcia zobaczy si z ni ju z samego rana, ale wiedzia , e po tak m cz cej nocy musia a

ć ę

ą ż

ł ż

ę ą

dobrze si wyspa .

Teraz czu , e musi j jak najszybciej zoba

ł ż

czy . Narasta w nim dziwny niepokój, przypo

minaj cy zam t uczu , którego doznawa , gdy zosta a porwana. Dr czony irracjonalnym l

ękiem,

markiz pop dzi konie.

ę ł

Gdy dotar do domu, ujrza czekaj cego na schodach Swaythlinga. Ogarn o go przeczucie

ęł

nieszcz cia. Wysiad z faetonu i skierowa szybkie kroki do holu. Sekretarz pod

a za nim, a

ęś

ąż ł

wyraz niepewno ci malowa si na jego twarzy. W ko cu odezwa si cicho:

ł ę

— Czy pozwoli pan, milordzie, do gabinetu? Musz panu co powiedzie .

— Tak, oczywi cie.

W milczeniu weszli do rodka i dopiero wtedy markiz zapyta :

— Czy sta o si co z ego?

ę ś ł

— Milordzie, my l , e powinienem pana uprzedzi , i lady Sybille jest tutaj ju od ponad

ś ę ż

ć ż

godziny...

Sekretarz dostrzeg , e oczy markiza pociem

ł ż

nia y. — Kiedy przyjecha a, uda a si prosto do

biblioteki, chocia lokaj usi owa wprowa

dzi j do salonu. A w bibliotece by a w a nie panna

ć ą

ł ś

Grantley.

Markiz zesztywnia , lecz milcza . Swaythling za kontynuowa :

— Milordzie, mo e martwi si bez potrze

ę ę

by, ale panna Grantley przysz a zobaczy si ze

ć ę

mn w dwadzie cia minut po przybyciu lady Sybille. O wiadczy a, e wybiera si do sklepów w

ł ż

towarzystwie pani Lamborn.

Swaythling zawiesi g os, jakby zbieraj c my li przed przekazaniem najgorszej wiadomo

ł ł

ci.

Po chwili zacz szybko mówi dalej:

ął

— Poprosi a mnie o wydanie dwudziestu funtów. Mówi a, e musi kupi mas drobiazgów.

ł ż

Nie uzna em tego za dziwne czy niepoko

j ce, dopóki nie wróci a pani Lamborn, która

twierdzi, e panna Grantley wcale nie spotka a si z ni w mie cie.

— W jaki sposób Diona opu ci a dom? — zapyta rzeczowo markiz.

ś ł

— Odjecha a doro k , milordzie.

ż ą

— Doro k ? Przecie mamy konie w staj

ż ą

niach.

— Lokaj powiedzia mi, e doradza jej wzi cie powozu, ale ona upar a si , eby we

ę ż

zwać

doro k . I to w a nie mnie zdziwi o i zaniepokoi o, milordzie.

ż ę

ł ś

Na czole markiza pojawi a si g boka bruz

ę łę

da. Zapyta :

— Czy panna Diona wzi a co ze sob ?

ęł

— Nios a du e pud o na kapelusze. Lokaj mówi , e ci

kie. No i naturalnie mia a ze sob

ł ż

ęż

sakiewk .

Markiz stara si spokojnie rozwa y sytua

ł ę

ż ć

cj . W tym momencie rozleg o si pukanie i w

drzwiach stan a, przydzielona Dionie przez markiza, pokojówka.

ęł

— Przepraszam panie Swaythling, ale domy li am si , e jego wysoko

jest u pana i

ś ł

ę ż

ść

postanowi am znie to na dó ...

ść

— A có to takiego? — zapyta sekretarz.

— List, który znalaz am na toaletce w sypia

lni panny Grantley. Nie wiedzia am, e jeszcze raz

wchodzi a na gór . List zauwa y am dopie

ż ł

ro przed chwil .

— Dzi kuj .

Swaythling zamkn drzwi i wr czy papier markizowi. Pomy la jednocze nie, e jednak

ął

ś ł

chyba nie pomyli si podejrzewaj c, e panna Grantley wcale nie zamierza a odwiedza

ą ż

sklepów.

Tymczasem markiz otworzy list.

„Dzi kuj za ocalenie mnie przed stryjem Herewardem i dzi kuj za okazanie mi serca

ę ę

— pisa a

Diona. — Mam nadziej , e b dzie Pan bardzo, bardzo szcz liwy, ale poniewa moja obecno

ę ż ę

ęś

ść

w Pa skim domu szkodzi Panu, Syriusz i ja musimy odej

tam, gdzie nikt nas nie znajdzie.

ść

Prosz si o mnie nie martwi . Jestem pewna, e dam sobie rad . Jeszcze raz ogromnie dzi kuj .

ę ę

Diona"

Markiz przeczyta list jeszcze raz, po czym zwróci si do sekretarza:

ł ę

— Swaythling, gdyby by sam jeden na wiecie i musia si ukrywa , to dok d by si uda ?

ł ę

ś ę

Sekretarz, który zna markiza od lat, ledwie rozpozna g os swego pana.

ł ł

— ...I gdyby mia przy duszy tylko dwadzie

ścia funtów? — doko czy markiz zupe nie

cicho.

Swaythling zamy li si , zanim udzieli od

ś ł ę

powiedzi:

— Nie wyobra am sobie, dok d w tych okoliczno ciach mog a pojecha panna Grant-ley.

Przecie ona nie ma domu...

Nie doko czy , gdy markiz przerwa mu raptownie.

— Co to by za adres, który ci da a, gdy chcia a wys a pieni dze dla starych s u

ł ć

cych ojca?

żą

Sekretarz przez chwil szuka w ród stosu papierów na biurku, wreszcie poda markizowi

ł ś

zapisan kartk .

— Co pan zamierza, milordzie?

— Id do stajni.

— Zapomnia pan, e lady Sybille czeka w bibliotece?

— Niech czeka — odpar markiz i szybkim krokiem wyszed z gabinetu.

Diona znów znalaz a si w starym dworze, w którym prze y a z rodzicami tyle szcz

ż ł

ę liwych lat.

Dotar a na miejsce w po udnie. Podró trwa

a d ugo, gdy za ka dym razem, kiedy zmie

niali

konie, Diona pozwala a Syriuszowi troch pobiega . W a ciciele przydro nych zajazdów

ł ś

namawiali j , aby co zjad a i wypi a, ale Diona nie czu a g odu. Natomiast z ka d mil

ż ą

oddalaj c j od Londynu, narasta w jej sercu niezno ny ci

ar. Wyobra nia przywo ywa a

ą ą ą

ęż

wspomnienie urodziwej twarzy markiza i dotyku jego warg, które ca owa a ubieg ej nocy.

Rozmy la a o cudownym uczuciu wzlatywania do gwiazd i zjednoczenia ze wszech wiatem — i

ś ł

ze sob nawzajem.

— Ju nigdy nie b d szcz liwa — szepn a do siebie. Diona ba a si przysz o ci. Mo e ju

ę ę

ęś

ęł

ł ś

zawsze b dzie musia a ukrywa si przed stry

ć ę

jem. W jaki sposób ma si obroni , by nie wyda

jej za Simona?

Lecz gdy przekroczy a próg domu, w którym sp dzi a pogodne dzieci stwo, poczu a, jakby to

ę ł

ojciec i matka znów wzi li j w ramiona i poj a, e ich mi o b dzie j nadal chroni przed

ę ą

ęł ż

ł ść ę

z em.

Starzy Briggsowie ucieszyli si z jej przyjazdu ogromnie. Nie otrzymali jeszcze wiadomo ci o

zmianie sytuacji maj tkowej Diony, wi c zasiad a z nimi, jak dawniej, w kuchni i d ugo

opowiada a o k opotach i smutkach, których zazna a od czasu, gdy ostatni raz si widzieli. Zna a

Briggsów od wczesnego dzieci stwa i uwa a a za cz onków rodziny. Gdy us yszeli, w jaki

ż ł

sposób stryj Hereward usi owa zmusi j do po lubienia Simona, wydawali si równie

ć ą

wstrz ni ci i przera eni, jak z pewno ci byliby przera eni jej rodzice.

ąś ę

ś ą

— Od razu, kiedy zobaczy am oczy tego m odego, wiedzia am, e co jest z nim nie w

porz dku — o wiadczy a pani Briggs. — Wy

gl da jak ten biedny Jake ze wsi, co to zawsze

ą ł

wszyscy si z niego miali i nazywali „g up

ł kiem". Nikt nie pomy la nawet, e mo e by

ś ł

czyim m

em.

ś ęż

— Teraz rozumiecie, dlaczego musia am si ukrywa — powiedzia a smutno Diona.

Diona mia a racj przypuszczaj c, e stryj odwiedzi dwór Grantleyów w poszukiwaniu

ą ż

zbieg ej bratanicy. Briggsowie opowiadali, e sir Hereward przyby w towarzystwie lo

kaja,

ogromnego m

czyzny o srogim wy

ęż

gl dzie, który, mimo ich protestów, zrewi

dowa ca y dom.

ł ł

— Panno Diono, to by a obraza i despekt, nie ma na to s ów — relacjonowa stary Briggs,

oburzony w najwy szym stopniu.

— Nie przypuszczam, eby stryj Hereward szuka mnie tutaj ponownie. Ale je li zrobi to,

jestem gotowa ukry si w lesie, albo w piwnicy, dopóki nie odjedzie.

ć ę

— Nie dopu cimy do tego, kochanie — po

wiedzia a agodnie pani Briggs. — Teraz id na

ł ł

gór , przebierz si w co wie ego, a ja zabior si do przygotowania smacznego obiadu.

ś ś

ę ę

Diona uczyni a to, co poleci a jej staruszka. Jednak nie posz a do siebie, lecz otworzy a

drzwi do sypialni matki.

Pokój by uroczy. Wprawdzie Grantleyowie mieli ma o pieni dzy, ale matka Diony od

znacza a si wy mienitym gustem.

Diona rozwar a okiennice i, kiedy wiat o s oneczne zala o pokój, przekona a si , e

ę ż

Briggsowie utrzymywali wsz dzie nieskaziteln czysto . Bia e, mu linowe draperie ocienia y

ść

du e ó ko, w którym sypia a niegdy jej matka. Po ciel by a nadal nie nobia a, podobnie jak

ż ł ż

ś ż

delikatna tkanina zdobi ca toaletk .

Przez otwarte okno nap ywa do pokoju osza amiaj cy zapach ró . Ojciec ze znawstwem

sadzi je i piel gnowa .

Znajoma wo uzmys owi a Dionie, e rodzice nadal czuwaj nad ni . Atmosfera mi o ci, za

ł ś

któr tak t skni a w pa acu stryja, znów j otoczy a. Mimo dr cz cego smutku i rozpaczy, Diona

ę ą

poczu a ulg .

By a tu sama, nie musia a zwa a na opini innych, mog a wi c wreszcie wyp aka swój al i

ż ć

poczucie straty.

— On ma zamiar si o eni — powtarza a we zach. T skni a za ramionami, których si i

ę ż

łę

urok pozna a ostatniej nocy. Czu a jego usta na swoich wargach i s ysza a pi kny, g boki g os,

łę

od którego zamiera o jej serce w pier

siach.

— Kocham go, kocham go — powtarza a na g os, jakby zwierza a si matce. — On wype nia

ca y mój wiat, niebo i ziemi ... Nigdy nie pokocham nikogo innego... Zaszlocha a i doda a:

— Mamo, w taki sam sposób kocha a ojca, teraz to rozumiem. Co mam teraz zrobi ? Jestem

ł ś

ca kiem sama.

Poczu a mokry nos Syriusza na d oni. Pies usi owa pocieszy swoj pani . Obj a go

ęł

i rzek a:

— Teraz zostali my sami, Syriuszu. Ja i ty. Sami. Musisz si mn opiekowa , gdy nikt inny

tego nie uczyni...

Siedzia a tak w sypialni matki, nie zauwa a

ż j c up ywaj cego czasu.

S o ce zacz o zachodzi w powodzi czer

ł ń

ęł

wonego blasku. Dopiero wtedy Diona zorientowa a

si , e ju zapada zmierzch. W o y a szybko czyst sukni , a te które przywioz a ze sob

ę ż

ł ż ł

rozwiesi a, zupe nie jakby chcia a pokaza

je matce.

Strój podró ny by ca kiem zakurzony. Od

ł ł

o y a go na bok. Trzeba poprosi pani Briggs by

ł ż ł

pó niej si nim zaj a, pomy la a.

ęł

ś ł

Bia a, ozdobiona ró yczkami krepdeszynowa suknia, w któr przebra a si Diona, pochodzi a

z eleganckiego sklepu przy Bond Street. By a wykwintna, a zarazem odpowiednia dla m odej

dziewczyny, najpi kniejsza spo ród wszystkich, jakie Diona kiedykolwiek posiada a. Gdy

spojrza a na siebie w lustrze, dziewczyna zrozumia

a, e prosi a o t sukni , aby wyda si

ł ż

ć ę

adniejsz markizowi. Teraz nawet najwspanial

sza kreacja nie potrafi a wzbudzi jej zaintere

sowania.

I znów my li wróci y do markiza. Broni c si przed narastaj c rozpacz , Diona posta

ą ą

nowi a

zej na dó do Briggsów. Mia a na

ść

dziej , e rozmowa z nimi zaprz tnie jej uwag cho by na

ę ż

krótki czas.

By a ju na schodach, gdy us ysza a turkot kó na podje dzie. Drzwi wej ciowe o tej porze

dnia sta y jeszcze otworem i Dion ogarn strach, e pomimo zastosowania tylu rodków

ął

ostro no ci, stryj j w a nie odnalaz . Nawet je li to kto z miejscowych, my la a gor cz

ż ś

ą ł ś

ś ł

ą kowo,

wa ne jest by nie wiedzia , e jestem tutaj. Wie

o mnie mog aby wszak dotrze do sir

ł ż

ść

Herewarda.

Ow adni ta panik , nie zdo a a wymy li nic innego, jak ukry si za pierwszymi z brzegu

ł ł

ś ć

ć ę

drzwiami. To by gabinet ojca. Podobnie jak u markiza, sceny my liwskie i pó ki z ksi

kami

ąż

wype nia y ciany. Wn

ł ś

ętrze ton o w pó mroku. Diona ruszy a do k ta, gdzie spodziewa a si

ęł

znale du y fotel, za którym, w razie potrzeby, mog a si scho

źć

wa . Przykucn a i pe na nadziei,

ęł

e nikt jej tu nie zdo a dostrzec, przytuli a si do Syriusza, dotkni ciem d oni nakazuj c mu

absolutn cisz .

Wkrótce us ysza a odg os otwieranych drzwi. Kto wszed do sieni. Po krokach rozpozna a, e

ł ż

to by m

czyzna. Bo e, jednak stryj j odnalaz . Ale, w jaki sposób? Zapewne sir Hereward i

ł ęż

Simon rozpowiadali we wsi o maj tku, który odziedziczy a, a miejscowi far

merzy, w najlepszej

wierze, zrobili wszystko, by pomóc j odnale . Diona zacz a si gor co modli , aby stryj,

źć

ęł

mimo wszystko, nie zorientowa si , e ona tu jest.

ł ę ż

Nagle poczu a uk ucie w sercu. Przypomnia a sobie, e swój, ozdobiony piórami i kwiatami,

kapelusz rzuci a niedbale na stó w sieni. Zacis

n a palce na sier ci Syriusza. Pies poruszy si i

ęł

ł ę

cichutko zawy . Diona sykn a, eby go uciszy i w tej chwili drzwi do pokoju otworzy y si .

ęł ż

Zamar a i wstrzyma a oddech, ale Syriusz, rado nie szczekaj c, wyrwa si z jej ramion.

ł ę

Podskakiwa zachwycony i merda ogonem.

— Diona?

To by g os markiza. Wsta a i zobaczy a jego sylwetk na tle jasnego prostok ta drzwi. Rzu

ł ł

ci a si biegiem przez pokój, prosto w obj cia Lenoxa Irchestera, a on przytuli j mocno i

ł ą

ca owa , jak poprzedniej nocy.

Dla Diony nic ju nie mia o znaczenia, prócz tego, e znów nale a a do ukochanego

ż ł

czyzny. Wreszcie markiz zapyta zd awionym g osem:

ęż

ł ł

— Jak mog a uciec w taki sposób? Jak mog a opu ci mnie po tym, co powiedzia em ci

ł ś

ś ć

ostatniej nocy?

Diona milcza a, wi c znów j przytuli . Mia a wra enie, e leci wprost do nieba. Wre

szcie

odezwa a si cichym, lekko dos yszalnym g osem:

— Zrobi am ci krzywd . Skompromitowa

am ci , mieszkaj c w twoim domu w Lon

dynie...

— Sk d ci przysz y do g owy takie niedo

rzeczno ci? — zdziwi si markiz.

ł ę

— Lady Sybille... Ona w a nie wyja ni a mi, e zamierzasz j po lubi .

ł ś

ś ł

ą ś

Markiz z apa Dion za r k i wyci gn z ciemnego pokoju. Wpadaj cy przez okna blask

ę ę

ą ął

zachodz cego s o ca pozwoli mu do

ł ń

strzec delikatne rumie ce, lady poca unków i smutek w jej

oczach. Ogarn a go czu o

i wzruszenie, gdy patrzy na male kie usta i jasnoz ote w osy,

ęł

ł ść

l ni ce niczym nimb wokó drobnej twarzy.

ś ą

Rzek bardzo cicho:

— We kapelusz, widzia em e le y na stoliku.

Diona, wstrz ni ta spotkaniem, sta a nadal jak skamienia a. Markiz si gn wi c po kapelusz,

ąś ę

ę ął ę

w o y go dziewczynie na g ow i zawi za pod brod wst

ki.

ł ż ł

ł ę

ą ł

ąż

Spogl da a na niego spokojnie, z mi o ci której nie umia a i nie chcia a ju nigdy ukry

ą ł

ł ś ą

wa .

Podali sobie r ce i wyszli.

Powóz, którym przyjecha markiz pokryty by kurzem, lecz konie wygl da y ca kiem rze ko.

ą ł

Stajenny, krz taj cy si przy powozie, u miechn si do Diony i dotkn d oni kapelusza na

ą ą

ął ę

ął ł

powitanie. Rozpozna a go, gdy cz sto towarzyszy swemu panu, i równie si

ż ę

u miechn a.

ęł

Markiz pomóg jej wsi

, potem wzi lejce, usadowi si na miejscu wo nicy i zaci

ąść

ął

ł ę

ął

konie.

Dopiero gdy wyjechali na poln drog , Diona odzyska a g os.

ł ł

— Dok d mnie zabierasz? — zapyta a nie

mia o.

— Do ko cio a.

ś ł

Spojrza a na niego, jakby si przes ysza a. Powtórzy a ze zdumieniem:

— Do ko cio a?!

ś ł

— Pobierzemy si , proboszcz ju na nas czeka — odpar spokojnie Irchester.

Diona milcza a, og uszona niezwyk ym bie

giem wydarze . Po jakim czasie w oddali ukaza

si , zbudowany z szarego kamienia ko ció ek. Diona zna a go doskonale. Ka dej niedzieli

ś ł

chodzi a tu na msze. Tutaj te na przyko cielnym cmentarzu pochowani byli jej rodzice. W

czasie podró y dziewczyna och o

ł n a na tyle, by zapyta :

ęł

— Ale jak mo esz mnie po lubi ?

— Zupe nie po prostu — odpar markiz rado nie. I natychmiast doda :

— Powinienem by zrobi to wcze niej. Nie chc wi cej ryzykowa , e mi znów uciekniesz!

ę ę

ć ż

Zajechali przed bram ko cio a i markiz pomóg Dionie wysi

ę ś ł

ąść

— Czy ma e stwo ze mn przyniesie ci szcz cie? — zapyta a. — Naprawd tego chcesz?

łż ń

ęś

Markiz zwróci si do niej agodnie:

ł ę

— My l , e oboje tego chcemy...

ś ę ż

Diona spojrza a mu uwa nie w oczy i zro

zumia a, e mia racj . Ju teraz stanowili jedno .

ł ż

ść

Markiz uj Dion pod r k i wprowadzi j do ko cio a. Us ysza a agodny d wi k orga

ął

ę ę

ł ą

ś ł

ł ł

ź ę

nów.

Na stopniach o tarza czeka na nich pastor. Par lat temu zast pi starego probosz

ą ł

cza, jej

nauczyciela i w krótkim czasie zdo a zaskarbi sobie przyja

rodziny Grantleyów.

ł ł

źń

Markiz powiód Dion wzd u g ównej nawy do o tarza. Po chwili obrz dek za lubin rozpo

ł ż ł

cz si .

ął ę

Wracali poln drog do jej rodzinnego domu. Z trudem mog a uwierzy , e jest m

atk . Jak

ć ż

ęż ą

przez mg

pami ta a zdecydo

łę

ę ł

wane s owa markiza i w asn , z o on dr

ł ż ą

żącym g osem

przysi g . Marzenie sta o si rzeczywisto ci . Muzyka wype nia a ich serca. Diona czu a, e jej

ę ę

ś ą

ł ż

rodzice s razem z ni szcz liwi, bo pragn li, aby ich córka prze y a tak wspania e chwile.

ęś

ż ł

Jestem zam

na, my la a, i kocham go bar

ęż

ś ł

dziej ni umiem wypowiedzie . Nikt nie móg

mie nigdy pi kniejszego lubu.

Diona czu a mi o i szcz cie promieniuj ce od markiza. Serce bi o jej jak oszala e. Nawet

ł ść

ęś

Syriusz zdawa si dzieli ich rado .

ł ę

ść

Wierny dalmaty czyk bieg za faetonem, gdy jechali do ko cio a i przez ca y czas trwania

ś ł

ceremonii za lubin nie odst powa swojej pani. Gdy tak wspomina a niedawne prze ycia,

powóz zajecha przed dwór. Markiz wzi Dion na r ce i przeniós j przez próg. Syriusz bieg

ął

ł ą

przed nimi.

Weszli do bawialni. Pani Briggs zostawi a wszystkie okna otwarte i dom wype nia cudow

zapach kwiatów z ogrodu.

Markiz niespiesznie rozwi zywa wst

ki ka

ąż

pelusza Diony. Przez moment patrzy jej prosto

w oczy. Potem schyli si nad ni i poca owa w czo o, w oczy, w usta. Ca owa j tak

ł ę

ł ą

delikatnie, e Dionie chcia o si p aka ze szcz cia. Przytuli a si do niego z ca ej si y.

ę ł

ęś

— Jeste moja. Moja, nigdy ci nie strac ...

— Kocham ci ... Kocham ci ... — odpo

wiedzia a mu oszo omiona. — Kocham ci , ale chyba

nie powiniene by mnie po lubia ...

— Nigdy przez ca e moje ycie nikogo tak nie kocha em. Moja najdro sza, moja liczna, to

by o nieuchronne.

Znów j poca owa , a po chwili doda :

— adne z nas nie potrafi oby ju y bez drugiego. Jeste my jedno ci .

ż ż ć

ś ą

— To w a nie czuj , ale nie wiedzia am, e i ty tak to odbierasz.

ł ś

Markiz u miechn si .

ął ę

— Wiem o tym od chwili, gdy ci ujrza em. Walczy em z t mi o ci , gdy s dzi em, e nie

ł ś ą

ż ą ł

chc nikogo po lubi ...

— ... Ale lady Sybille powiedzia a...

— Zapomnij o niej — przerwa . — Ona nie ma dla mnie najmniejszego znaczenia. My l , e

ś ę ż

post pi em g upio zabieraj c ci do Londynu, ale uczyni em tak z uwagi na twoje dobro.

ą ł

— Z uwagi na moje dobro?

— Tak. Jeste bardzo m oda, s abo znasz wiat. Postanowi em da ci to, co nazywa si

sportow szans . W ten sposób mog a pozna innych m

czyzn. Gdyby zechcia a, mog aby

ł ś

ęż

pokocha którego z nich.

Diona krzykn a z oburzenia:

ęł

— Jak mog e co podobnego pomy le ? To oczywiste, e nigdy nie pokocha abym nikogo

ł ś ś

ś ć

bardziej ni ciebie. To by oby niemo liwe!

— Tak. Pope ni em b d i zosta em za to ukarany. Nie chcia bym ju nigdy wi cej cier

ł ł

łą

pieć

takich m czarni jak ostatniej nocy, gdy zorientowa em si , e zosta a porwana, albo jak dzisiaj,

ę ż

ł ś

gdy dowiedzia em si , e uciek a . I to tylko dlatego, e lady Malden opowiada a

ę ż

ł ś

jakie nonsensy.

— To znaczy, e nie obiecywa e lady Sybille

ł ś

ma e stwa?

łż ń

— Nigdy nie prosi em o r k adnej kobiety,

ę ę ż

z wyj tkiem ciebie. Diona roze mia a si .

— Mnie równie nie prosi e ! Dlatego, kiedy ona opowiada a, e macie si pobra , pomy

ł ś

ł ż

ś-

la am, e chcia e ukry mnie w jakim ma ym domku na uboczu, gdzie byliby my razem, ale

ł ś

nie jako m i ona.

ąż ż

Markiz przytuli j .

ł ą

— Musisz zapomnie o z ych chwilach. W g upi sposób próbowa em obroni le poj t

ć ź

ę ą

wolno i niezale no . Od pocz tku powinie

ść

ż ść

nem wiedzie , e to przegrana bitwa.

ć ż

Markiz pomy la , e wyra a si niezbyt jasno,

ś ł ż

wi c doda :

— Kocham ci . Moje serce t skni o za tob , ale jak wi kszo m

czyzn obawia em si

ść ęż

zwi za na zawsze z jedn kobiet , która mog aby mnie znudzi . Diona struchla a.

ą ć

— A co si stanie, je eli... ja ci znudz ? — spyta a z l kiem w g osie.

— Nie, najdro sza, to niemo liwe. Nigdy nie zdarzy o si , abym si nudzi w twoim

towarzystwie. Gdy by a przy mnie, jedna dramatyczna scena nast powa a po drugiej. My l , e

ł ś

ś ę ż

teraz jestem wr cz upowa niony do odpoczynku, czyli... Do miodowego miesi ca.

— A gdzie sp dzimy miodowy miesi c?

— Pojedziemy do Dover, a stamt d po

p yniemy moim jachtem.

Oczy Diony rozszerzy y si z zachwytu.

— Dok d? Powiedz, dok d?

— Pop yniemy tam, gdzie tylko b dziesz sobie yczy a. wiat jest ogromny i znam wiele

ł Ś

pi knych miejsc, które chcia bym ci pokaza . B dziemy si kocha , a gdy wrócimy, razem

podejmiemy wspólne obowi zki.

Diona zaczerpn a tchu.

ęł

— To brzmi tak cudownie, cudownie! Jeste pewien, e nie b dziesz mn znudzony?

— A oczekujesz tego po mnie? — zapyta z u miechem.

— Nie, ale obawiam si , e... Markiz przerwa jej delikatnie.

ę ż

— Zapomnia a ju , e czy nas nie tylko zwi zek uczu , ale i my li. e ty potrafisz

ł ś

ż ż łą

odczyta moje my li, a ja twoje.

— To znaczy, e naprawd s ysza e mnie wtedy, w noc porwania?

ę ł

ł ś

— Tak. I dzisiaj te — potwierdzi mar

kiz. — Jestem pewien, e pod wiadomie wzy

wa a

ł ś

mnie, cho chcia a uciec ode mnie jak najdalej.

ł ś

— By am absolutnie przekonana, e masz zamiar po lubi lady Sybille... Prze y am strasz

ż ł

chwile, chcia am umrze .

Ostatnie s owa Diona wymówi a na tyle cicho, e ledwie zdo a j dos ysze .

ł ł ą

Ich usta spotka y si . Ca owa j tak d ugo, a wszystko wokó sta o si ciemno ci . Czu a

ł ą

ś ą

tylko zapach ró i s ysza a muzyk w g bi serca.

ż ł

łę

— Kocham ci ... Kocham ci ...

Nie by a pewna, czy powiedzia a to g o no, czy tylko pomy la a.

ł ś

ś ł

Znacznie pó niej, gdy pokój o wietla ju tylko blask gwiazd i stoj cego wysoko na niebie

ksi

yca, Diona poruszy a si w ramio

ęż

nach markiza.

— Nie pisz? — wyszepta a.

— Jestem zbyt szcz liwy, eby spa .

ęś

— Naprawd ? Nie jeste znudzony, rozcza

rowany?

Roze mia si .

ł ę

— W tpi , czy kiedykolwiek mi si to przy tobie przydarzy! A ty moja najdro sza? Czy nie

ą ę

skrzywdzi em ci , ani nie urazi em?

Diona g boko westchn a.

łę

ęł

— Ach... Nie wiedzia am, e mi o jest taka cudowna!

ł ść

Poca owa a go w rami i stwierdzi a:

— By z tob , to jak by w niebie. Teraz czuj si jeszcze szcz liwsza. I ciesz si , e t noc

ę ę

ęś

ę ę ż ę

mogli my sp dzi w domu wype nionym mi o ci moich rodziców, e mogli my le e w ich

ę ć

ł ś ą

ż ć

ó ku. Oni byli najszcz liwszymi lud mi na wiecie!

ł ż

ęś

— Oprócz nas! — poprawi j markiz. — Je

ł ą

stem przekonany, moja liczna, e aden m

ż ż

ęż-

czyzna nie mo e si nazwa takim szcz ciarzem jak ja. B d walczy m

niej ni wtedy, gdy

ęś

ę ę

ł ęż

by em o nierzem, aby ci chroni , aby nie dozna a adnej krzywdy.

ż ł

ł ż

Diona przytuli a si mocniej do niego.

— Kocham ci , mój najdro szy... Kocham ci . Kocham ci — szepta a nami tnie. — Nie

znam innych s ów, prócz tych dwóch: kocham ci . Kocham ci !

— I one mi wystarcz . To w a nie pragn us ysze . Ale mo esz kocha mnie bez s ów. Za

ł ś

ę ł

ka dym razem, moja najdro sza, gdy dotykam twego cia a czuj , e wyznaje mi mi o . Za

ę ż

ł ść

ka dym razem, kiedy patrz w twoje oczy, widz w nich wszystko, co chcia aby mi wyzna .

— Mówisz w a nie to, o czym chcia am ci powiedzie — rzek a cicho Diona. — Jeste

ł ś

wspania y, cudowny.

— Chcia bym, najdro sza, chcia bym by cudowny. Teraz wiem, jak wiele szcz cia da

ęś

wali

innym twoi rodzice. My tak e musimy kocha si podobn mi o ci .

ć ę

ł ś ą

Diona lekko westchn a.

ęł

— Jak mog am kiedykolwiek w tpi , e mama i ojciec opiekuj si mn nawet po mierci? To

ą ć ż

ą ę

oni skierowali moje kroki do Irchester Park. My l , e od samego pocz tku, chocia budzi e we

ś ę ż

ł ś

mnie ogromny respekt, pod wiadomie wiedzia am, e to w a nie ty jeste cz owiekiem, z którym

ł ś

ś ł

chc sp dzi reszt

ę ę ć

ycia.

Na chwil przerwa a, zaczerpn a tchu i za

ęł

pyta a nie mia o:

— Czy nasze ma e stwo nie b dzie mia o negatywnego wp ywu na twoj pozycj spo

łż ń

eczn ? Po lubi e dziewczyn z niezamo nej

ł ś

rodziny.

Markiz wiedzia , e Dion znów gn bi my l o lady Sybille. Odpar wi c agodnie, ale z na

ł ż

ę ł

ciskiem:

— Nie jeste , moja uwielbiana ono, jedy

n osob na wiecie, której zdarzy o si rato

wać

ucieczk . Pami tasz, e kiedy pojawi a si w Irchester Park, przyby em tam w a nie

ł ś

niespodziewanie dla s u by. Otó , musisz wie

ł ż

dzie , e wówczas uciek em z Londynu przed

ć ż

pewn kobiet , która próbowa a z apa mnie w sid a...

ł ł

Nagle jego ton zmieni si .

ł ę

— Ale oczywi cie, tak jak i ty, wierz , e by o to przeznaczenie wiod ce mnie na spot

ę ż

kanie z

tob . Zwróci a si wtedy do mnie o pomoc, w a nie wtedy...

ł ś ę

ł ś

— Och! Naturalnie, e to los, przeznacze

nie! — przytakn a Diona. — No, i Syriusz. Gdyby

ęł

nie str ci szklanki brandy stryja Herewarda... I gdyby nie obudzi ci wtedy, by uchroni mnie

ą ł

ł ę

przed ma e stwem z Simonem... Nie by abym tutaj teraz...

łż ń

Markiz instynktownie przytuli j mocniej, a Diona mówi a dalej:

ł ą

— To by a ekscytuj ca, frapuj ca, niezwyk a historia. Mam wra enie, e przeczyta am o niej

w ksi

ce, a nie prze y am naprawd ...

ąż

ż ł

— A mo e powinna napisa o tym ksi

k ? A na pewno kiedy opowiemy j naszym

ąż ę

dzieciom.

W ciemno ci markiz nie móg dostrzec ru

mie ca, który wyp yn na policzki Diony, ale

ł ął

wyczu jej konsternacj . Diona wtuli a twarz w rami m

a. Us ysza jej st umiony g os.

ę ęż

— Czy s dzisz, e teraz zosta o pocz te nasze

dziecko?

Markiz u miechn si zanim odpowiedzia :

ął ę

— Je li chcesz, mo emy zrobi to dla pew

no ci jeszcze raz.

— A do tej... chwili... nie wiedzia am... sk d si bior dzieci... — mówi a urywanym g osem.

— To jest... co cudownego.... nie chc tylko jednego... Chc mie kilkoro dzieci... Czy mo esz,

bardzo prosz , kocha si ze mn dalej?

ć ę

— Moja liczna, mog ci kocha , przytula , pie ci , dopóki gwiazdy nie zgasn na niebie,

ę ę

ś ć

dopóki ksi

yc nie zajdzie.

ęż

Jego usta w drowa y po mi kkiej skórze ony, delikatnie g adzi jej cia o.

I znów poczu a, e ogie zap on w jej piersiach i na jej wargach. A wreszcie podda a si i

ł ż

ł ął

bez reszty pogr

y a w rado ci i zapom

ąż ł

nieniu. To by o boskie uczucie i wiedzia a, e Bóg

ł ż

b ogos awi ich szcz ciu.

ęś

Nami tno ogarn a ich swoim p omieniem i stali si jedno ci cia a i duszy. Na wieczno .

ść

ęł

ś ą

ść