plik

Mirosław Salwowski

Medjugorie

Wst p

Kończšcy się XX wiek bez wštpienia można zaliczyć do wieku wielkiej
ekspansji komunizmu, liberalizmu, ateizmu oraz sekularyzmu.
Dechrystianizacji i apostazji uległy całe narody, dzi

już bardzo niewielu ludzi

traktuje swe ziemskie życie jako walkę o zbawienie swej duszy i uratowanie
siebie od wiecznego potępienia. Jednak mimo swego procesu sekularyzacji i
dechrystianizacji wiek XX zaznaczył się w historii ogromnš liczbš przeróżnych
prywatnych objawień, w których majš się ukazywać Pan Jezus,

więci,

aniołowie, czy Matka Boża. Według

International Marian Research Institute

latach 1900-1999 zarejestrowano 386 objawień Matki Bożej

[1]

. Bardzo często

wszelkie wiadomo

ci o domniemanych objawieniach sš entuzjastycznie

podchwytywane przez wiernych, którzy bezkrytycznie uznajš nadprzyrodzony
charakter danych zjawisk. Jak mówił

w. Ludwik Maria Grignon de Monfort, w

miarę zbliżania się powtórnego przyj

cia Chrystusa Pana, Bóg pragnie, aby

NMP była coraz bardziej znana i przez Ducha

więtego objawiana. Słowa

Ludwika Marii Grignon de Monfort nie oznaczajš jednak, iż należy
zrezygnować z ostrożno

ci w stosunku do różnych zjawisk, które pretendujš do

miana nadprzyrodzonych. Musimy wiedzieć, iż:

W czasach ostatnich niektórzy

odpadnš od wiary, skłaniajšc się ku duchom zwodniczym i ku naukom
demonów

(1 Tym 4, 1-2),

Pojawieniu się jego (antychrysta - przyp. MS),

towarzyszyć będzie działanie szatana, z całš mocš w

ród znaków i fałszywych

cudów

(2 Tes 2, 9).

Wtedy je

liby wam kto powiedział:

Oto tu jest Mesjasz

albo

Tam

, nie wierzcie. Powstanš bowiem fałszywi mesjasze i fałszywi prorocy i

działać będš wielkie znaki i cuda, by w błšd wprowadzić, je

li to możliwe, także

wybranych

(Mt 24, 23-24). Jak więc widać, w miarę wypełniania się czasów,

ludzko

ci będš towarzyszyć tak prawdziwe, nadprzyrodzone objawienia, jak i

fałszywe mamienia, które pod pozorami dobra będš odwodzić dusze od wiary
katolickiej oraz wprowadzać chaos i dezorganizację. W pracy tej pragnę
odpowiedzieć na pytanie: Czy trwajšce od 1981 roku, wydarzenia w
Medjugorje sš wielkim orędziem, jaki NMP daje

wiatu, kontynuacjš Fatimy,

czy mamy tu do czynienia z ogromnym oszustwem i mamieniem
dokonywanym w okre

lonym celu?

Objawienia prywatne w œwietle nauczania Koœcio a Katolickiego

Magisterium Ko

cioła Katolickiego nie neguje możliwo

ci objawień

prywatnych pochodzšcych od Boga. Jednakże nawet uznane przez
Ko

ciół Katolicki objawienia prywatne nie wymagajš absolutnego

posłuszeństwa i zgody ze strony katolika. Katolik nie wierzšcy w autentyczne
prywatne objawienia nie grzeszy przeciw wierze i nie naraża się w ten sposób
na gro

bę wiecznego potępienia. Papież Benedykt XIV naucza, iż kto odrzuca

objawienia prywatne, postępuje nierozważnie.

[2]

Istotnie, chociaż objawienia

prywatne nie wnoszš nic nowego (gdyż z zasady nic nowego wnosić nie mogš)
do Depozytu Wiary, to sš one pewnym przypomnieniem prawd wiary i zasad
moralno

ci katolickiej i jako takie mogš być

ródłem wielu Bożych Łask, dlatego

też nie jest rozsšdnym zamykać się na nie. Ażeby objawienie prywatne było
uznane za pochodzšce od Boga, musi spełniać kilka niezbędnych kryteriów:
a) naturalnych
- psychologiczna równowaga

wiadków objawień,

- prawdziwo

ć i prawdomówno

wiadków objawień,

-         fakty udowadniajšce interwencję przyczyny nadnaturalnej,
b)      teologicznych
-         całkowita zgodno

ć tre

ci orędzi z prawdami wiary i zasadami moralnymi

nauczanymi przez Ko

ciół Katolicki,

- posłuszeństwo względem prawowitych pasterzy,
- okoliczno

ci objawień winny cechować się stosownym pięknem,

godno

ciš, powagš i dostojeństwem,

- owoce nadprzyrodzone w duszy wizjonera,
- owoce nadprzyrodzone w duszach wiernych.

Ażeby dane zjawisko mogło być uznane za nadprzyrodzonš interwencję

Boga,   spełnione   muszš   być   wszystkie   powyższe   kryteria.   Jeżeli   prywatne
objawienie   nie   będzie   wypełniać   choćby   jednego   z   wyżej   wymienionych
kryteriów, wówczas takie zjawisko  nie może być uznane za pochodzšce od
Boga.   Ko

ciół Katolicki z wielkš ostrożno

ciš podchodzi do wszelkich,

domniemanych   prywatnych   objawień,   zawsze   skrupulatnie   badajšc,   czy   w
danym   przypadku   nie   istnieje   prawdopodobieństwo   choroby   psychicznej,
zręcznego   oszustwa   czy   nawet   diabelskiego   mamienia.   Ewentualne
potwierdzenie Bożego charakteru danych wydarzeń może nastšpić jedynie po
ich   zakończeniu.   Wyrokowanie   co   do   prawdziwo

ci objawień podczas ich

trwania jest dowodem wielkiej nieroztropno

ci, gdyż nie wiadomo, czy nie

pojawi się pó

niej jaki

nowy element, który przekre

li domniemanš prawdziwo

objawień. Jak twierdził

w. Ignacy Loyola, na 10 prywatnych objawień tylko 1

naprawdę pochodzi z Nieba.

[3]

To, co mówił

więty założyciel jezuitów w XVI

wieku, sprawdza się bardzo mocno w XX wieku. Na 386 domniemanych
objawień dziejšcych się w latach 1900-1999 zaledwie w paru przypadkach
władze Ko

cioła uznały, iż Boża interwencja nie budzi wštpliwo

ci, za

w 79

przypadkach zapadł wyrok zdecydowanie negatywny.

[4]

Niektóre fa szywe objawienia w historii Koœcio a

Garabandal (1961-1965)

[5]

- W tym okresie w małej hiszpańskiej

wiosce Conchita i trzy inne małe dziewczynki miały mieć rzekomo wizje

Michała Archanioła oraz NMP. Rzekome objawienia rozpoczęły się od próby
kradzieży jabłek. Matka Boża miała rzekomo przekazać dziewczynkom, iż po
papieżu Janie XXIII będzie panować już tylko 3 papieży, po czym ma nastšpić

koniec czasów

. Wydarzeniom w Garabandal towarzyszyło wiele

nadzwyczajnych zjawisk, tj.: lewitacje, odgadywanie my

li, jasnowidzenia,

uzdrowienia. W Garabandal zdarzały się też nawrócenia żydów i protestantów
na katolicyzm. Conchita przez pewien czas przebywała w zakonie, po czym
zrezygnowała z pozostawania w nim. Kompetentne władze ko

cielne, w osobach

kolejnych lokalnych biskupów, zdecydowanie zanegowały autentyczno

objawień

. Zdecydowana postawa miejscowych biskupów wobec

domniemanych objawień zdołała na dłuższy czas zminimalizować ich wpływ
na

rodowiska katolickie. Niestety od pewnego czasu zwolennicy objawień w

Garabandal zdobywajš coraz większy wpływ na społeczno

ć katolickš. W

niektórych katolickich księgarniach dostępne sš publikacje propagujšce
Garabandal. Od 1964 roku działa Garabandalskie Centrum

w. Michała dla

Naszej Pani z Góry Karmel. Poza tš organizacjš działajš również inne grupy
propagujšce

objawienia

w Garabandal, tj.:

Apostołowie Garabandal

wiadkowie

Wydarzeń z Garabandal

. Gorliwš zwolenniczkš i propagatorkš tych objawień

jest fałszywa, prawosławna wizjonerka

Vassula Ryden. 18 lipca 1991 Conchita

Gonzales spotkała się z Vassulš w Nowym Yorku.

Palmar de Troya (1968).

[6]

- W hiszpańskie wiosce El Palmar de Troya .

W 1968 roku czterem dziewczynkom zaczęła się ukazywać zjawa podajšca się
za Matkę Bożš.

NMP

zakazywała wiernym uczestnictwa w nowej posoborowej

Mszy, przyjmowania Komunii

w. na rękę i w postawie stojšcej. W roku 1969

rzekome objawienia zaczšł również miewać Clemente Dominguez Gomez,
któremu

Matka Boża

zapowiedziała, iż po

mierci Pawła VI będzie papieżem, za

w Rzymie zasišdzie antypapież. Objawieniom tym towarzyszyły stygmaty u
wizjonerów oraz uzdrowienia. W latach 70-tych tysišce ludzi z różnych stron

wiata przybywało do Palmar de Troya. W roku 1976 Clemente Dominguez

Gomez wraz z 5 towarzyszami zostaje wy

więcony na kapłana, a następnie na

biskupa przez wietnamskiego abp. Piotra Marcina Ngo-Dhin Thuca. Po
konsekracjach biskupich Gomez wraz ze swymi towarzyszami udziela

więceń

kapłańskich i biskupich setkom osób. W roku 1978 bp Gomez ogłasza się

papieżem

Grzegorzem XVII, twierdzšc, iż koronował go sam Bóg. Następnie

Grzegorz XVII

formuje

kolegium kardynalskie

oraz tworzy alternatywnš

hierarchię ko

cielnš. Ko

ciół Katolicki nazywa Gomez

wielkš wszetecznicš

, za

wiernym zakazuje pod karš ekskomuniki jakichkolwiek kontaktów z Ko

ciołem

Katolickim. W sferze doktrynalnej

Grzegorz XVII

proklamuje

dogmaty

niepokalanym poczęciu

w. Józefa oraz o realnej obecno

ci ciała i duszy NMP w

konsekrowanych hostiach. Niemal od poczštku rzekome objawienia potępiał
miejscowy biskup, mówišc, iż mamy tu do czynienia z przypadkiem

zbiorowej

histerii

. Szacuje się, iż Grzegorz XVII posiada ok. 50 tysięcy zwolenników.

Oława 1983.

[7]

Od tego roku Kazimierzowi Domańskiemu ma się

rzekomo objawiać Naj

więtsza Maryja Panna. Poczštkowo ówczesne władze

komunistyczne zwalczały te

objawienia

. W miejscu rzekomych objawień

zanotowano pewnš liczbę nadzwyczajnych zjawisk, tj.: uzdrowienia, wirowanie
słońca, itp. W tre

ciach orędzi pochodzšcych rzekomo od NMP znajdujš się

błędy doktrynalne. Jednym z takich błędów jest twierdzenie, iż realna obecno

Pana Jezusa w konsekrowanych hostiach zanika w momencie przyjmowania
Komunii w postawie stojšcej. Kazimierz Domański przez pewien czas wspierał
fałszywego wizjonera, tzw. Małego Kamyka. Od poczštku objawień, Oławę
odwiedziło setki tysięcy pielgrzymów. Objawienia popierał niegdy ks.
Kazimierz Barzycki. Najprawdopodobniej przychylny wobec objawień jest bp
Ludovit Batora ze Słowacji, który odprawił w oławskiej

wištyni dwie Msze.

17.I.1986 roku w oficjalnym komunikacie Episkopat Polski uznał oławskie
objawienia za fałszywe. Niedawno kard. Gulbinowicz zakazał propagowania
tychże objawień.
Oławskie objawienia sš mocno propagowane przez wydawnictwo

Arka

Bayside.

[8]

- W tej amerykańskiej miejscowo

ci Veronice Lucan ukazuje

się rzekomo Matka Boża. Tre

ć objawień obfituje w zapowiedzi różnych

apokaliptycznych wydarzeń, tj. wojna

wiatowa, głód, trzęsienia ziemi. W roku

1988 Veronica Lucan zapowiadała, iż w cišgu 3 lat ma się załamać

wiatowy

system monetarny. W tym samym roku u Veroniki Lucan przebywał przez kilka
tygodni William Kamm (tzw. Mały Kamyk), który pó

niej zaczšł miewać własne

objawienia.

William Kamm (

Mały Kamyk

[9]

- Mieszka w Australii, twierdzi, iż

ukazuje mu się Matka Boża.

Mały Kamyk

mówi, iż na polecenie Niebios

zawarł

mistyczne małżeństwo z 17-letniš dziewczynš, porzucajšc swš

dotychczasowš prawowitš małżonkę. Kamm

prorokował

, iż w 1988 roku w

Fatimie Jan Paweł II konsekruje go na biskupa. W 1990 roku

Mały Kamyk

twierdził, iż w cišgu 3 lat wybuchnie trzecia wojna

wiatowa. Twierdzi, iż będzie

przyszłym papieżem, lecz wybranym niekanonicznie. De facto oznacza to, iż
chce on być antypapieżem.

Vassula Ryden

[10]

- jest to prawosławna Greczynka, była modelka i

tenisistka, rozwódka ponownie

zamężna z luteraninem. Od 1985 roku

propaguje orędzia rzekomo pochodzšce od Pana Jezusa. Stałym motywem
orędzi dawanych Vassuli sš irenizm i panchrystianizm. Pan Jezus ma rzekomo
zaprzeczać dogmatowi mówišcemu, iż jedynym Ko

ciołem Chrystusa jest

ciół Katolicki. Według Vassuli zjednoczenie prawosławnych z Ko

ciołem

Katolickim nie odbędzie się na drodze nawrócenia z prawosławnej schizmy.
Wizjonerka twierdzi, iż nie ma powodu, dla którego miałaby się nawrócić na
katolicyzm. W orędziach znajdujš się również akcenty millenarystyczne,
mówišce o nastaniu na ziemi ery pokoju. Błędne jest również przedstawianie w
orędziach nauki o Trójcy

więtej. W tekstach Vassuli Ryden znajdujš się również

zdania mówišce o preegzystencji duszy ludzkiej. Orędzia swe Vassula
otrzymuje za pomocš tzw. pisma automatycznego

praktyki występujšcej w

seansach spirytystycznych. Vassula Ryden przyznaje, iż w cišgu 2 lat od
rozpoczęcia objawień miała kontakt z literaturš okultystycznš i ezoterycznš.
Mimo pozostawania w prawosławnej schizmie i konkubinackim zwišzku,
Vassula przystępuje do Komunii

w. w Ko

ciele Katolickim. Jak twierdzi

Pan

Jezus miał rzekomo jš za to pochwalić. Kongregacja Nauki Wiary w dniu
6.X.1995 roku zanegowała autentyczno

ć orędzi Vassuli Ryden, apelujšc do

biskupów o niedopuszczanie do rozpowszechniania jej orędzi. Kongregacja
wskazała na błędy doktrynalne propagowane przez orędzia Vassuli, tj.
millenaryzm i panchrystianizm. Działalno

ć Vassuli Ryden spotkała się z dużym

pozytywnym odd

więkiem w

rodowiskach katolickich, swego czasu jej ksišżki

były szeroko rozpowszechniane w księgarniach, sama Vassula często
występowała w ko

ciołach katolickich, propagujšc tam swe idee. Nota

Kongregacji Doktryny Wiary z 6.X.1995 roku zdołała w pewnym stopniu
ograniczyć wpływ Vassuli na społeczno

ć katolickš. Notę Kongregacji w

sprawie Vassuli poddali zdecydowanej krytyce - ks. Rene Laurentin oraz o.
Michael O

Caroll. Pozytywny stosunek do orędzi Vassuli miał również

niedawno zmarły o. Tardiff oraz abp Franjo Franic. Stowarzyszenie

Prawdziwe

Życie w Bogu

, grupujšce zwolenników Vassuli w specjalnym o

wiadczeniu,

zdecydowanie odrzuciło stanowisko Ko

cioła w sprawie Vasslli. W Polsce

orędzia Vassuli sš propagowane przez pismo

Vox Domini

Zwolennicy Vassuli Ryden twierdzš, iż mimo rozwodu i ponownego

zamšżpój

cia

pozostaje ona w ważnym zwišzku małżeńskim ze swym obecnym

mężem

. Argumentujš oni, iż rozwody sš dopuszczalne w prawosławiu, dlatego

też jej obecny zwišzek jest ważny kanonicznie. W my

leniu tym obecny jest

gro

ny przejaw relatywizmu moralnego. Co prawda, małżeństwa w prawosławiu

sš sakramentalnie ważne, jednak prawosławie akceptujšce rozwody odeszło od
zasad moralno

ci małżeńskiej. Ważnie zawarte małżeństwo może być

rozwišzane jedynie przez

mierć jednego z małżonków. Choć kapłani

prawosławni ważnie błogosławiš małżeństwa, jednak nie majš prawa udzielać
rozwodów, dlatego też

małżeństwa

, jakich udzielajš rozwiedzionym nie sš

ważne. Obecny więc zwišzek Vassuli nie jest sakramentalnie ważny i jest
konkubinatem. To, że prawosławie akceptuje niemoralno

ć w postaci rozwodów

i ponownych

małżeństw

, nie oznacza, iż czyny te sš moralnie dobre.

Annie Kirkwood

[11]

jest to osoba twierdzšca, iż otrzymuje orędzia od

NMP.

Matka Boża

wspiera w nich reinkarnację, zaprzecza katolickiemu

nauczaniu o piekle i niebie oraz propaguje kult Matki Ziemi.

Medjugorje - fenomen XX wieku

24.VI.1981 roku w małej chorwackiej wiosce diecezji Mostar szóstce
dzieci ukazała się postać, która podała się za

Gospę

Naj

więtszš Maryję Pannę.

Od tej chwili nazwa tej małej wioski trafiła na trwałe do historii Ko

cioła XX

wieku. Dzi

trudno byłoby znale

ć osobę, która nie słyszała o Medjugorje. Od

pamiętnego czerwcowego dnia szóstka ówczesnych dzieci twierdzi, iż ukazuje
się im Matka Boża. Czwórce z nich - Vicce (ur. 1964), Marii (ur. 1965),
Iwanowi (ur. 1965) i Jakovovi (ur. 1971) - Naj

więtsza Dziewica rzekomo

ukazuje się codziennie. Z kolei Ivance (ur. 1966), Matka Boża, w okresie od
24.VI.1981 do 7.V.1985 miała ukazywać się codziennie, pó

niej za

ma miewać

objawienia raz w roku. Mirjana (ur. 1965), ostatnia z szóstki wizjonerów, od
24.VI.1981 do 25.XII.1982 miewała objawienia codziennie, za

od 2.VIII.1987,

jak twierdzi, słyszy Naj

więtszš Dziewicę 2-go każdego miesišca

[12]

Objawienia te majš trwać do końca życia wizjonerów. Według widzšcych
Matka Naj

więtsza przekazała im tajemnice dotyczšce przyszło

wiata i

cioła. Ivanka i Mirjana majš znać 10 tajemnic, pozostali widzšcy mieli

otrzymać 8 i 9 sekretów

[13]

. Od 24.VI.1981 wydarzenia w Medjugorje cieszš

się coraz większym rozgłosem. Do 1998 roku to miejsce rzekomych objawień
Matki Bożej odwiedziło 20 mln pielgrzymów i turystów, ponad 200 biskupów
oraz 10 kardynałów

[14]

za autentyczno

ciš objawień opowiedziało się wiele

znanych osobisto

ci życia katolickiego, tj. o.o. Daniel Ange, Michael Scanlon,

Emilien Tardiff, o. M. O

Caroll, s. Brigitte McKenna, s. Emanuel. Goršcym

zwolennikiem objawień, jest uważany za jednego z najwybitniejszych
mariologów - ks. Rene Laurentin. Również niektórzy hierarchowie dali się
przekonać co do autentyczno

ci objawień. Na całym

wiecie miliony katolików

goršco   wierzš   w   Medjugorje,   traktujšc   wydarzenia   się   tam   dziejšce   jak
niekwestionowane   objawienia   Matki   Bożej,   równe   Lourdes,   La   Sallete   i
Fatimie.  W

wiecie zostały już wydane setki ksišżek (jeżeli nie tysišce), w

milionach egzemplarzy, przedstawiajšcych Medjugorje jako miejsce
autentycznych objawień maryjnych. W samej Polsce istniejš dziesištki ksišżek
propagujšcych Medjugorje, podczas gdy publikacja kwestionujšca autentyczno

tych objawień ukazała się w naszym kraju jak na razie tylko jedna*. Znaczna
większo

ć mediów katolickich w Polsce i na

wiecie jest przychylnie bšd

wręcz

entuzjastycznie nastawiona do Medjugorje, tłamszšc głosy sceptycyzmu i
krytycyzmu wobec tychże

objawień

. Co ciekawe, nawet wrogie Ko

ciołowi

Katolickiemu liberalne media nie wahajš się, co pewien czas, propagować
Medjugorje. Wiele parafii organizuje pielgrzymki do Medjugorje, jako do
miejsca autentycznych objawień Naj

więtszej Maryi Panny. Potężna propaganda

na rzecz Medjugorje zrobiła swoje: objawienia, co do których Ko

ciół Katolicki

oficjalnie wypowiedział się negatywnie, sš uważane przez wielu katolików za
autentyczne, uznane przez Ko

ciół. Z tego względu Medjugorje należy uważać

za fenomen XX wieku, to co nie powiodło się innym fałszywym objawieniom,
tj.: Oława, Mały Kamyk, Garabandal czy Bayside, udało się zwolennikom
Medjugorje. W przecišgu kilku lat wydarzenia w Medjugorje zdobyły poparcie
znacznej czę

ci duchowieństwa oraz mediów katolickich, które wytwarzajš

wobec tych objawień pozory autentyczno

ci i oficjalnego uznania ze strony

cioła. Prawda jest jednak inna, władze ko

cielne zajmujš względem

Medjugorje wcišż negatywne stanowisko, za

same

objawienia

ze względu na

swš tre

ć, formę, przebieg, postawę widzšcych oraz owoce budzš wiele

poważnych wštpliwo

ci, nad którymi nie można przej

ć obojętnie.

*Chodzi o ksišżkę ks. Jana Wójtowicza pt.

Problem Medjugorje

(Przemy

l 1996). Publikacja ta została wydana nakładem autora i jest wręcz

niedostępna w księgarniach katolickich.

Pierwsze objawienia –

grzech i strach

Pierwszym sygnałem pozwalajšcym rozpoznać charakter
nadzwyczajnych zjawisk sš okoliczno

ci pierwszego objawienia, jak również

poczštkowe reakcje wizjonerów w obecno

ci nadnaturalnego bytu. Przykład

autentycznych prywatnych objawień tj.: Guadelupe (1531), Paryż (1830), La
Salette (1846), Lourdes (1858), Pontmain (1871), Gietrzwałd (1877), Fatima
(1917), Akita (1973) pokazuje nam, iż Bóg powierza swe tajemnice przeważnie
prostym ludziom: pobożnym wie

niakom, gorliwym zakonnicom, a także

skromnym małym dzieciom. Wizjonerzy w momencie pierwszego objawienia
często wykonujš swe codzienne obowišzki, bšd oddajš się pobożnym
praktykom. Przykładowo dzieci fatimskie

Hiacynta, Franciszek i Łucja, gdy po

raz pierwszy zobaczyły Anioła Pokoju, pilnowały pasšcych się owiec oraz
odmawiały Różaniec.

[15]

Widać tu, iż Bóg na moment swego pierwszego

objawienia wybiera chwilę praktykowania jakiego

aktu cnoty. W tym

wietle

okoliczno

ć pierwszego objawienia w Medjugorje jest bardzo wštpliwa i

podejrzana. Otóż wizjonerki w momencie pierwszej wizji spotkały się, aby
palić papierosy, chłopiec za

ukradł jabłka sšsiadowi

[16]

. Niewštpliwie taki

moment wizji majšcych pochodzić od Boga jest złym sygnałem. Zła intencja,
grzech otwierajš nasze dusze na działanie szatana. Popełniajšc grzech

miertelny,

niszczymy w sobie nadprzyrodzone życie łaski i stajemy się w ten sposób
dziećmi diabła. Grzech lekki z kolei nie niszczy nadprzyrodzonej łaski, lecz jest
szczelinš, przez którš przygotowujemy się do popełnienia grzechów

miertelnych.

w. Jan Maria Vianney zwykł mawiać, iż grzech lekki jest

straszniejszy od

mierci człowieka. Czy można przypuszczać, iż dzieci w

Medjugorje, palšc papierosy i kradnšc jabłka, były odpowiednio przygotowane
na przyjęcie wielkich Bożych orędzi? Oczywi

cie Bóg może objawić się nawet

wielkiemu grzesznikowi, lecz gdy to czyni, zawsze robi to, u

wiadamiajšc

grzesznikowi jego stan (np. objawienie Pana Jezusa Szawłowi, pó

niejszemu

Pawłowi). Jak widać okoliczno

ć pierwszego objawienia w Medjugorje kłóci się

z okoliczno

ciami objawień Maryi w Guadelupe, Lourdes, Paryżu, La Salette,

Pontmain, Gietrzwałdzie, Fatimie i Akita, przypomina za

poczštek fałszywych

objawień w Garabandal i Palmar de Troya. W Garabandal dziewczyny -
wizjonerki, bezpo

rednio przed pierwszym pojawieniem się zjawy, udały się do

sadu, aby kra

ć jabłka. Z kolei w Palmar de Troya widzšce dziewczynki w

momencie pierwszych rzekomych objawień były nieobecne w szkole.

[17]

Rękę Boga można rozpoznać po reakcjach wizjonerów na pierwsze
objawienia. Jak naucza Pismo

więte, Bóg jest

Bogiem pokoju i miło

(2 Kor

13, 11). Znakami Bożego objawienia sš pokój, rado

ć, boja

ń i słodycz w duszy

wizjonera. Z kolei lęk, strach, niepokój, zamieszanie, panika, podrażnienie,
podniecenie, omdlenie, zamęt i trwoga sš oznakami złego ducha. Autentyczne
objawienia Pana Jezusa, Matki Bożej, aniołów bšd

więtych zawsze

charakteryzujš się duchem pokoju, boja

ni i rado

ci. Tak w Fatimie, Lourdes,

Paryżu i Pontmain wizjonerzy w chwili pierwszych objawień doznawali uczuć
pokoju, boja

ni i rado

ci, w obliczu wielkiego Bożego majestatu. Patrzšc na

pierwsze objawienia w Medjugorje, widzimy wielki kontrast z prawdziwymi
objawieniami Naj

więtszej Dziewicy. 24.VI.1981, w dniu, w którym rozpoczęły

się

objawienia

w Medjugorje, Mirjana, Ivanka i Milka Pavlović , jak wspomina

Vicka - jedna z wizjonerek, wpatrywały się, wyglšdajšc na przerażone, w
Zjawę

[18]

. Będšca tam Vicka rzuciła się do ucieczki jak

szalona

(jak sama

wspomina)

[19]

. Następnie Vicka spotkała Ivana Dragicevića i Ivana Ivankovića,

proszšc tego pierwszego, cała we łzach, żeby poszedł z niš na miejsce, gdzie
miała objawić się

Matka Boża

[20]

. Chłopiec zgodził się i poszedł z Vickš na to

miejsce. Wówczas to, jak wspomina Vicka:

my także ujrzeli

my Jš. Ivan

przesadzajšc ogrodzenie natychmiast uciekł. Zostawił jabłka i wszystko co
miał

[21]

. Dziewczynki, które zostały na miejscu, nie zbliżyły się do Zjawy,

mimo że ta dawała im znaki, aby przybliżyli się do niej, gdyż, jak mówi Vicka,
za bardzo się bały. Dziewczynki stały tam przez ok. 5-6 minut, pó

niej za

Vicka

znów rzuciła się do ucieczki. Po powrocie do domu, Vicka rzuciła się
przerażona i zapłakana na tapczan

[22]

. W tym opisie, który podała sama Vicka

jedna z wizjonerek, bardzo jasno widać następujšce cechy: strach i przerażenie,
które towarzyszyły wizjonerom w trakcie ukazania się Zjawy. Czy Naj

więtsza

Maryja Panna działa w ten sposób? Strach i przerażenie to charakterystyczne
reakcje ludzi, którzy po raz pierwszy majš styczno

ć z diabłem. Szatan jest

siewcš zamętu i niepokoju, dlatego też w ten sposób oddziałuje na wiernych.
Pewne   podobieństwo   do   pierwszego   objawienia   w   Medjugorje   wykazujš
pierwsze reakcje wizjonerek z Garabandal. Tam dziewczynki usłyszały szurgot
w   pobliskich   kamieniach.   Odgłos   ten   napełnił   dziewczynki   lękiem,   lecz   w
przeciwieństwie   do   medjugorskich   dzieci,   nie   rzuciły   się   do   ucieczki,   lecz
zaczęły   rzucać   kamieniami   w   stronę   zasłyszanego

szurgotu

. Jak się pó

niej

okazało za owym

szurgotem

miał się skrywać

w. Michał Archanioł

Pierwszy dzień rzekomych objawień

Matki Bożej w Medjugorje

zaznaczył się ogromnym kontrastem w odniesieniu do autentycznych objawień
Błogosławionej Dziewicy oraz dużym podobieństwem w stosunku do
niektórych mamień szatańskich pretendujšcych do miana nadprzyrodzonych.
Okoliczno

ci pierwszego objawienia zostały naznaczone grzechem i strachem,

dlatego też już sam poczštek wydarzeń w Medjugorje przyniósł wiele
wštpliwo

ci. Kolejne dni, miesišce i lata będš nie

ć ze sobš potężne wštpliwo

ci.

Dzienniczek, znak i k amstwa

Pierwszym kryterium jakie stosuje się przy badaniu charakteru danych
zjawisk jest psychologiczna równowaga widzšcych. Władze ko

cielne przy

pomocy kompetentnych osób (lekarzy) rozpoznajš, czy wizjonerzy sš w pełni

zdrowi   pod   względem   psychiczno-nerwowym.   Wszelkie   zaburzenia
psychotyczne,   histerie,   halucynacje,   itp.   sš   argumentem   przeciw
nadprzyrodzonemu   charakterowi   wizji,   stygmatów,   itp.   W   przypadku

widzšcych

z Medjurorje trzeba stwierdzić, iż jest to jedno z nielicznych

kryteriów, które wypełniajš oni pozytywnie. Badajšcy ich specjali

ci z zakresu

neurologii,   neuropsychiatrii,   neurofizjologii,   otolaryngologii   i   kardiologii
stwierdzili,  iż  cała  szóstka  wizjonerów  jest  zdrowa  psychicznie   oraz  że  nie
stwierdzono   u   nich   żadnych   symptomów   histerii,   nerwicy   bšd ekstazy
patologicznej.

[23]

Kolejnym kryterium, w

wietle którego ocenia się objawienia jest

prawdomówno

wiadków objawień. Przykład dzieci z Fatimy, Lourdes i La

Salette pokazuje, iż były one absolutnie szczere, nigdy nie pozwalajšc sobie na
jakiekolwiek kłamstwo. Matka Naj

więtsza nie wybiera na swych

wiadków

osób, które poprzez kłamstwa mogłyby podważyć wiarygodno

ć objawień.

Niestety, medjugorscy wizjonerzy nieraz mijali się z prawdš. Zapytani o
okoliczno

ć pierwszego objawienia, wizjonerzy kłamali, nie chcšc przyznać się

do faktu, iż palili wówczas papierosy

[24]

. Innym dowodem nieszczero

widzšcego jest sprawa wielkiego znaku jaki miała rzekomo zapowiedzieć
Naj

więtsza Dziewica.

Gospa

miała zapowiedzieć ów znak na potwierdzenie

autentyczno

ci objawień, najpierw na 8 grudnia 1981, pó

niej na Boże

Narodzenie, następnie na 1 stycznia 1982 roku. O tym

wielkim znaku

Vicka

pisała   w   swym   dzienniczku   13   razy,   w   kronice   parafialnej   znajduje   się   14
wzmianek   na   ten   temat,   52   na   kasecie   i   wiele   w   rozmowach   z   biskupem
Zanićem.   Mimo   to   widzšcy   zaprzeczyli,   iż   miał   być   jakikolwiek   znak

[25]

11.I.1982 roku została powołana komisja do zbadania wydarzeń w Medjugorje.
10.V.1982 biskup Zanić wysłał dwóch członków komisji, o. Zowkowića i o.
Puljića, proszšc ich, by dzieci przekazały pisemnie datę obiecanego przez

Matkę Bożš

. Dzieci odmówiły podania daty znaku, twierdzšc, iż zakazała im

tego Matka Boża. Z kolei Ivan (przebywajšcy wówczas w seminarium
duchownym) zgodził się bez wahania opisać znak i jego datę. Kilka lat pó

niej

ks. Rene Laurentin wyjawił, iż Ivan osobi

cie go zapewnił, że oszukał członków

komisji, wręczajšc im czystš kartkę. 7.III.1985 roku trzech członków komisji
spytało Ivana, czy ks. Laurentin mówił prawdę. Ivan odpowiedział twierdzšco,
zachęcajšc komisję do otwarcia koperty złożonej w Sšdzie Biskupim. Po
otwarciu koperty okazało się, iż zawiera ona zapisanš kartkę o następujšcej
tre

[26]

Nasza Pani powiedziała, że pozostawi znak; ten znak wam przekazuję i

powierzam waszej ufno

ci; znakiem będzie wielka kaplica w Medjugorje, na

pamištkę moich objawień, po

więcona mojej osobie. Kiedy to się stanie? Znak

pojawi się w czerwcu

[27]

. Jak twierdzi biskup Zanić, pozostali widzšcy (z

wyjštkiem przebywajšcego w seminarium Ivana) zostali poinstruowani przez o.
Tomasza Vlasića, ażeby powiedzieli, iż

Dziewica

zakazała im cokolwiek

pisać

[28]

. Innš kwestiš rzucajšcš cień na szczero

ć wizjonerów był prowadzony

przez Vickę dziennik objawień. Otóż o. Radagost Grafenauer SI otrzymał od o.
Vlasića egzemplarz dziennika Vicki. W tymże egzemplarzu zawarte były
mocne stwierdzenia

Matki Naj

więtszej

wręcz potępiajšce miejscowego biskupa,

chwalšce za

dwóch zbuntowanych franciszkanów

[29]

. 12.IV.1983 roku biskup

Zanić napisał do o. Vlasića, domagajšc się dzienniczka Vicki. 7.V.1983 w
odpowiedzi Vicka stwierdza:

W ostatnim czasie stwierdziłam, że fragmenty Dzienniczka, który od

poczštku objawień Dziewicy Maryi zachowywałam wyłšcznie dla siebie, kršżš
obecnie w odbitkach powielaczowych

[30]

. Pro

ba biskupa ordynariusza nie

została spełniona. 17.V.1983 biskup Zanić napisał do Vicki list, proszšc jš o
dostarczenie dziennika. 27.V.1983 Vicka spotkała się z biskupem Zanićem,
przynoszšc ze sobš zapiski objawień od lutego do marca 1982. W zapiskach
brakowało fragmentów dotyczšcych biskupa Zanića i dwóch zrewoltowanych
zakonników, dlatego też biskup poprosił Vickę o dostarczenie mu tych
fragmentów. Vicka odparła, iż zapiski, które przyniosła sš wszystkimi, jakie
posiada. Z kolei Marija miała otrzymać następujšcš wizję:

Przyszła Madonna.

Była radosna. Pomodliła się nad nami i powiedziała:

Drogie dzieci! Dzisiaj daję

wam szczególny dar wolno

ci, który możecie ofiarować Bogu. Błogosławię

wolnš decyzję każdego z was.

Wtedy zrozumiałam, że mogę przyjšć tę drogę,

bo czekam na okazję, aby się po

więcić modlitwie w samotno

ci. Jak widzicie,

Madonna dała program dla wspólnoty

Królowej Pokoju

i prowadzi nas przez o.

Tomislava i Agnes, przez którš przekazuje przesłanie dla nas

[31]

. Wspomniana

przez Mariję wspólnota

Królowej Pokoju

była pomysłem o. Vlasića, miała ona

skupić kobiety i mężczyzn żyjšcych na co dzień orędziami z Medjugorje.
Pomysł zamieszkania koedukacyjnej grupy ludzi w jednym miejscu spotkał się
z krytykš czę

ci zwolenników Medjugorje. Ostatecznie Watykan nie wyraził

zgody na utworzenie wspólnoty

Królowej Pokoju

i wezwał o. Vlasića do jej

rozwišzania. Pod wpływem stanowiska Rzymu Marija w li

cie z 11.VII.1988

roku zmienia swoje przesłanie:

Czuję się moralnie zobowišzana do o

wiadczenia przed Bogiem, Naszš

Paniš i Ko

ciołem Jezusa Chrystusa:

1) Tre

ć tekstu

Zaproszenie na Rok Maryjny

i o

wiadczenie, na którym

widnieje mój podpis, stwierdza, że przekazałam odpowied

Naszej Pani

na pytanie Brata (sic!) Tomislava Vlasića. Miała ona rzekomo brzmieć:

To jest Boży Plan

. Innymi słowy wynika z tekstu, że przekazałam

Bratu Tomislavovi Vlasićovi potwierdzenie Naszej Pani i wyrażonš
aprobatę tych działań...

2) O

wiadczam, że nigdy nie prosiłam Naszej Pani o potwierdzenie

działalno

ci rozpoczętej przez Brata Tomislava Vlasića i Agnes

Heupel...

3) Moje wcze

niejsze o

wiadczenie ... nie odpowiada prawdzie

[32]

Jak wytłumaczyć fakt, iż majšcy codziennie widywać Matkę Naj

więtszš

dopuszczajš się tak gruboskórnych kłamstw? Zwolennicy Medjugorje twierdzš,
iż kłamstwa te majš charakter przypadkowy. Nawet gdyby przyjšć
nieprawdopodobnš tezę, iż Naj

więtsza Dziewica posługuje się kłamliwymi

wizjonerami, wówczas musieliby

my stwierdzić, iż tak naprawdę nie wiemy co

Matka Boża

mówi w Medjugorje, gdyż nie wiadomym byłoby, czy przesłania te

nie zostały sfałszowane przez wizjonerów.

Nauczania „Gospy” a doktryna Koœcio a Katolickiego

Bezwzględnie koniecznym warunkiem uznania autentyczno

jakiegokolwiek objawienia jest zgodno

ć jego orędzi, przekazów z nauczaniem

cioła Katolickiego. Przykładowo, je

li objawiajšca się postać wypowiedziała

dziesięć tysięcy zdań, spo

ród których

tylko

jedno jest błędne bšd

heretyckie,

wiadomym jest wówczas, iż objawiajšca się istota nie pochodzi z Nieba i jest
albo szatanem, albo wytworem ludzkiej wyobra

ni bšd

oszustwa. W takim

przypadku nie liczš się już w ogóle liczne uzdrowienia, tysišce
niewytłumaczalnych

cudów

oraz liczne nawrócenia. Jeżeli objawia się Pan

Jezus, Naj

więtsza Dziewica, anioł bšd

więty, niemożliwym jest, aby owo

objawienie negowało jakškolwiek prawdę wiary bšd

moralno

ci katolickiej,

gdyż Bóg nie zaprzecza Sobie. To kryterium jasno jest wyrażone w Biblii:

Gdyby

my my lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różnš od tej, którš

wam głosili

niech będzie wyklęty!

(Gal 1,8).

Umiłowani, nie dowierzajcie każdemu duchowi, ale badajcie duchy, czy

sš z Boga, gdyż wielu fałszywych proroków pojawiło się na

wiecie. Po tym

poznajecie Ducha Bożego: każdy duch, który uznaje, że Jezus Chrystus
przyszedł w Ciele, jest z Boga. Każdy za

duch, który nie uznaje Jezusa, nie jest

Boga, i to jest duch Antychrysta.

(1J 4,1-3).

Warto zauważyć, iż to co mówi

w. Jan o negowaniu Wcielenia Chrystusa

odnosi się do każdego artykułu wiary katolickiej.

li powstanie u ciebie prorok lub wyja

niacz snów i zapowie znak lub

cud, i spełni się znak albo cud, jak ci zapowiedział, a potem ci powie:

Chod

do bogów obcych i służmy im

, nie usłuchasz słów tego proroka. Gdyż Pan, Bóg

twój, do

wiadcza cię, chcšc poznać, czy miłujesz Pana, Boga swego, z całego

swego serca i z całej duszy... Ów za

prorok musi umrzeć, bo chcšc cię odwie

od drogi, jakš i

ć ci nakazał Pan, Bóg twój, głosił odstępstwo od Pana, Boga

twego... W ten sposób usuniesz zło spo

ród siebie.

(Pwt 13, 2-6)

Wszyscy katoliccy mistycy, doktorzy i teologowie Ko

cioła zgodnie

stwierdzajš, iż nie może być mowy o autentycznych objawieniach, jeżeli
zawierajš one chociażby jeden najmniejszy błšd.

Wystarczy, że w sprawie dogmatycznej jeden jedyny punkt jest

zaprzeczony i można z pewno

ciš wnioskować, że wizjoner nie jest

wysłannikiem Boga.

(o. Poulain).

Autentyczne objawienia Maryi Dziewicy w Guadelupe, Paryżu, La

Salette, Lourdes, Fatimie, itp. doskonale spełniajš ten warunek. Słowa
Naj

więtszej Panny wypowiedziane w tych miejscach pozostajš w pełnej

harmonii. Przykładowo objawiajšca się w 1830 roku w Paryżu Matka Boża
mówišc o sobie, iż jest

bez grzechu poczęta

, potwierdziła tylko wielowiekowe

nauczanie Ko

cioła Katolickiego w tej kwestii, wyrażone w pismach czę

Ojców i Doktorów Ko

cioła, a także w liturgii i orzeczeniach Papieży. Owo

nauczanie zostało ostatecznie usankcjonowane jako dogmat wiary przez Ojca

więtego Piusa IX w 1854 roku. Błogosławiona Dziewica zawsze przychodzi,
aby bronić wiary katolickiej i utwierdzać w niej wiernych. Zgodno

ć orędzi z

wiarš katolickš, chociaż jest niezbędnym warunkiem ich autentyczno

ci, nie jest

jednak wystarczajšca. Ażeby uznać, iż dane objawienie jest nadprzyrodzone
muszš być spełnione wszystkie kryteria wymagane przez Ko

ciół

więty. W

przypadku fałszywych objawień, często choć nie zawsze, w orędziach znajdujš
się błędy i herezje. Przykładowo w Garabandal, wedle mej wiedzy, nie
dopatrzono się żadnych błędów doktrynalnych, za

powody potępienia były

inne.

Jak wyglšdajš słowa zjawy z Medjugorje w

wietle niezmiennej doktryny

cioła

więtego? Przyglšdajšc się powierzchownie tre

ci przesłań

Gospy

odnosi

się dobre wrażenie.

Gospa

potwierdza w nich nie pasujšce do mentalno

współczesnego człowieka prawdy o istnieniu piekła, w którym znajdujš się
grzesznicy, czy o realnym, osobowym istnieniu szatana. Zjawa nawołuje do
zerwania z grzechem, dšżenia do

więto

ci, codziennego odmawiania różańca,

postu. Na pierwszy rzut oka

Gospa

mówi rzeczy wspaniałe, przeciwne do

humanistycznej mentalno

ci pragnšcej uczynić człowieka bogiem. Co więcej,

Gospa

wydaje się przypominać prawdy wiary, które obecnie sš przemilczane,

bšd

nawet negowane w łonie samego Ko

cioła. Apologeci Medjugorje mówiš:

Czyż objawienia w Medjugorje nie sš kontynuacjš Lourdes i Fatimy? Czyż
Maryja nie mówi tam tego samego, co mówiła w Lourdes i Fatimie?

. Jak już

wspomniałem, powierzchownie patrzšc, słowa

Gospy

sš piękne i można by

stwierdzić, iż pod względem doktrynalnym objawienia nie budzš zastrzeżeń.
Jednakże, aby stwierdzić, iż przesłania sš zgodne z wiarš katolickš nie można
się zadowolić ogólnym wrażeniem, lecz trzeba zbadać każde zdanie
wypowiedziane przez objawiajšcš się postać. Wszak pijšc wodę z kroplš

miertelnej trucizny nie jest ważne 99% zdrowej wody, lecz 1% trucizny, która
może nas zabić. Szatan będšc upadłym aniołem, zachował pewne przymioty
przynależne aniołom, jednym z nich jest wielka inteligencja. Szatan przewyższa
inteligencjš każdego człowieka, choćby ten był najinteligentniejszym
człowiekiem na

wiecie. Będšc superinteligentnym i pragnšc zwie

ć swymi

mamieniami rzesze gorliwych i pobożnych katolików, nie będzie uciekał się do
metod, które byłyby od razu rozpoznane przez wiernych. Nie będzie więc on
otwarcie nawoływał do grzechu i występku, nie będzie namawiał do seksu
przedmałżeńskiego, męsko-damskich tańców, korzystania z pornografii,
pijaństwa, bšd

zabijania nienarodzonych. Jak mówi

w. Ignacy Loyola:

Taktykš złego anioła jest w

lizgiwać się do wnętrza duszy nabożnej

zgodnie z zastanymi w niej pojęciami, by tak skaptowanš uwie

ć z kolei do

sobie wła

ciwych celów... Dla rozpoznania tedy jako

ci działajšcego ducha winna

taka dusza zwrócić bacznie uwagę na cały zasięg my

li zasugerowanej przez

działajšcego w niej ducha. Je

li tedy spostrzeże, iż zarówno poczštek

zasugerowanej my

li, jak też

rodkowy jej przebieg, a w dodatku sam jej finał

składajš się z elementów wyłšcznie dobrych, zmierzajšcych ku dobru, znakiem
to będzie, iż działa to duch dobry. Je

li za

w owym cišgu sugerowanej my

zarysował się choćby odcień zła, znakiem to będzie oczywistym, iż działa za
niš duch zła.

(Reguła 4 i 5)

[33]

Zły duch, aby oszukać gorliwych katolików, nie będzie się wahał prawić

pobożnych kazań. Jego celem będzie przemycanie swych błędów w otoczce
nauczania katolickiego. Jak zauważa

w. Ireneusz, biskup Lyonu:

Fałsz nigdy nie jest przedstawiany w swojej nagiej szpetno

ci, aby będšc w

takiej formie przedstawiony nie został wykryty; lecz bywa chytrze wystrojony
w atrakcyjne ubranie, aby poprzez takš zewnętrznš formę zrobić większe
wrażenie na niedo

wiadczonych niż sama prawda

[34]

To zdanie

w. Ireneusza doskonale sprawdza się w przypadku fałszywych

objawień. Ks. Józef Warszawski w swej ksišżce na temat Garabandal podaje
przykłady pokazujšce, iż diabeł umie prawić pobożne kazania:

W 1823 roku w Ariano (Puglia, Włochy) dokonywano egzorcyzmów nad

12-letniš   opętanš.   Zły   duch   na   otrzymany   rozkaz   ułożył   sonet   ku   czci
Niepokalanego   Poczęcia   i   wypowiedział   ustami   tejże   dwunastoletniej
analfabetki. Sonet był tak piękny, że Papież Pius IX kiedy mu już po ogłoszeniu
dogmatu   o   Niepokalanym   Poczęciu   ów   sonet   pokazano,   był   wzruszony   do
łez

[35]

Przy uważnym, dokładnym spojrzeniu na przesłania

Gospy

z Medjugorje

dochodzi się do wniosku, iż to wła

nie pod względem doktrynalnym stojš one

najgorzej. Cóż więc

Dziewica

głosi w Medjugorje?

Oto fragment orędzia z 24 lipca 1982 roku:

mierci ciało wzięte z ziemi ulega rozkładowi. Ono nigdy nie

odżyje (podkre

lenie moje

MS). Po zmartwychwstaniu człowiek otrzymuje

ciało przemienione

[36]

li wierzyć nauczaniu medjugorskiej zjawy, ciała, które ludzie posiadajš

za życia, nigdy nie zostanš wskrzeszone. Jakie jest nauczanie Ko

cioła

więtego

w tej sprawie? Pismo

więte mówi wyra

nie o zmartwychwstaniu ciał, które

mamy obecnie:

Wierzę, że Odkupiciel mój żyje, a w dzień ostateczny powstanę z ziemi i

obleczon będę w skórę mojš i w ciele moim oglšdać będę Boga mego.

(Job

19, 25-27).

Przychodzi godzina

rzekł Pan Jezus

w której wszyscy co sš w grobach,

usłyszš głos Syna Bożego i wynijdš, którzy czynili dobrze na
zmartwychwstanie żywota, a którzy

le czynili na zmartwychwstanie sšdu.

(Jan

5, 28-29).

Pierwsi Ojcowie Ko

cioła rozumieli powyższe cytaty biblijne jako

zapowied

wskrzeszenia ciał, z którymi dusze były złšczone za ziemskiego

życia. Bardzo jasno i dobitnie wyraża tš prawdę zwłaszcza

w. Cyryl

Jerozolimski:

Albowiem zmartwychwstanie to samo ciało; wprawdzie nie będzie ono

słabe, jakie jest, ale zmartwychwstanie to samo. Przywdziawszy nieskazitelno

ć,

zostanie ono przemienione, podobnie jak żelazo zetknięte z ogniem, staje się
ogniem, albo raczej jak to wie Pan, który je wskrzesi. Zmartwychwstanie tedy
to samo ciało...

(Katechezy, XVIII, 18-19)

[37]

Również Papieże i Sobory jasno nauczajš prawdy o zmartwychwstaniu:
Wyznanie wiary

w. Leona IX:

Wierzę też w prawdziwe

zmartwychwstanie ciała, które znam teraz, i w żywot wieczny (List

Congratulamur vehementer

, 16.IV.1053)

[38]

Innocenty III, wyznanie wiary, przypisane waldensom:

Sercem wierzymy

i ustnie wyznajemy zmartwychwstanie tego ciała, które mamy teraz, a nie
innego

(List

Eius exemplo

, 18.XII.1208)

[39]

Ogłoszony w 1215 roku przez Sobór Laterański IV dogmat wiary naucza:

A w końcu Jednorodzony Syn Boży Jezus Chrystus (...) przyjdzie na

końcu

wiata sšdzić żywych i umarłych i oddać każdemu według jego

uczynków, tak potępionym, jak wybranym, wszyscy oni wstanš z martwych z
własnymi ciałami, które majš teraz (podkre

lenie moje

MS), aby otrzymać

według uczynków swoich ...

(

O wierze katolickiej przeciwko albigensom

)

[40]

Widać wyra

nie,

czarno na białym

, iż orędzie z 24.VII.1982 roku jest

otwarcie heretyckie, gdyż neguje nauczanie Pisma

więtego, Tradycji

Apostolskiej oraz nieomylnš doktrynę Ko

cioła Katolickiego. Przy okazji warto

zauważyć, iż w przesłaniu z 24.VII.1982 roku mamy przykład zręcznej taktyki
szatana, który herezję umieszcza między zdaniami zgodnymi z nauczaniem
katolickim.

W innym orędziu dotyczšcym młodzieży przeżywajšcej kryzys,

Gospa

mówi:

Wy musicie jš kochać. Nie stawiajcie przeszkód w jej życiu. Gdy się

konstruuje zapory

rzeka pieni się i wzbiera. Pozostawcie jš wolnš jak rzekę.

Tym bardziej nie budujcie mostów. Gdy się buduje mosty, rzeka się zacie

ni, nie

płynie swobodnie. Pozwólcie jej płynšć swobodnie jak rzece

[41]

Zaiste

Maryja

wypowiada tu bardzo modnš opinię, która zakorzeniona

jest w nowoczesnej pedagogice zachwalajšcej tzw. bezstresowe wychowanie
oraz satanistycznej zasadzie

Rób co chcesz

. To orędzie zdaje się twierdzić, iż z

grzechem oraz złymi skłonno

ciami występujšcymi w

ród młodych nie należy

walczyć za pomocš ograniczeń, barier i kar. Co więcej, takie ograniczenia i kary
według zjawy same w sobie pogarszajš sytuację (

Gdy się skonstruuje zapory

rzeka pieni się i wzbiera ...

). Przekładajšc to na język praktyki, rodzice powinni

pozwolić synowi zapraszać do domu niewiasty w celu praktykowania seksu, co
więcej nie powinni mu okazać jakiejkolwiek dezaprobaty z tego powodu. Takie
popularne dzi podej

cie do wychowania stoi w opozycji do nauczania

katolickiego. Samo Pismo

więte stwierdza:

Masz dzieci? Wychowuj je, zginaj im karki od młodo

ci.

(Mšdro

ć Syracha

7, 23).

Kto miłuje swego syna, często używa na niego rózgi, aby na końcu mógł

się nim cieszyć.

(Mšdro

ć Syracha 30, 1).

W młodo

ci nie dawaj mu zbytniej swobody, okładaj razami boki jego, gdy

jest jeszcze młody, aby, gdy zmężnieje, nie odmówił ci posłuchu.

(Mšdro

Syracha 30, 11-12).

A (wy) ojcowie, nie pobudzajcie do gniewu waszych dzieci, lecz

wychowujcie je stosujšc karcenie i napominanie Pańskie.

(List do Efezjan 6, 4).

Katechizmy wymieniajš 9 tzw. grzechów cudzych, spo

ród których

przynajmniej 3 odnie

ć można do sfery wychowania. Sš nimi:

-         Pozwalanie na grzech drugiego,
-         Milczenie na grzech cudzy,
-         Niekaranie grzechu.

Gospa

naucza, iż należy pozwolić młodzieży

płynšc swobodnie jak rzece

oraz, że nie wolno

konstruować zapór

. Któż więc ma rację: medjugorska Zjawa,

czy Ko

ciół Katolicki?

Jeden z numerów zdecydowanie promedjugorskiego pisma

Vox Domini

zawiera wywiad z jednš z wizjonerek

Mariš Pavlović-Lunetti. Widzšca

przypisuje Matce Naj

więtszej następujšce stwierdzenie:

Kiedy jeste

cie w ko

ciele zachowujcie się jak chrze

cijanie, kiedy jeste

cie

między poganami zachowujcie się jak poganie.

(

Vox Domini

nr 5 (40) 1998).

Gdy czytałem to zdanie i choć od dawna już byłem krytycznie nastawiony

do Medjugorje, mimo to wpadłem w osłupienie, tak, że musiałem je przeczytać
jeszcze parę razy, ażeby upewnić się, czy naprawdę istnieje to

czarno na

białym

. Przecież wypowiadajšc takie słowa,

Gospa

ni mniej ni więcej tylko

wzywa do podwójnej moralno

ci! Jaki sens majš wszystkie wezwania do

nawrócenia, dšżenia do

więto

ci i modlitwy, jeżeli

Gospa

nakazuje jednocze

nie

podwójnš moralno

ć?! Czy Apostołowie, męczennicy i w ogóle wszyscy

więci

chowali swš wiarę pod korcem, gdy szli do pogan? Nie! Oni zawsze z heroicznš
odwagš, słowem i przykładem dawali

wiadectwo Prawdzie. Gdyby mieli

dostosować się do słów

Gospy

, musieliby się stać nędznymi tchórzami i

obłudnikami, którzy w ko

ciele klęczeliby podczas modłów, za

wištyni

pogańskiej składaliby ofiary fałszywym bożkom. Istotš życia chrze

cijańskiego

jest dawanie

wiadectwa Prawdzie, niezależnie od okoliczno

ci i

rodowisk, w

jakich się znajdujemy. To, że taka rada wyszła z ust Zjawy bez echa i
kontrowersji,

wiadczy o dużym za

lepieniu zwolenników Medjugorje.

W innej radykalnie promedjugorskiej ksišżce znajdujemy taki oto

zdumiewajšcy fragment:

Równie interesujšce jest to, co powiedziała (

Gospa

przyp. MS) Mirjanie na

temat czy

ćca. Przedstawiła go jej jako miejsce posiadajšce liczne

poziomy. Najniższy przeznaczony jest dla zatwardziałych grzeszników, którzy
nie chcš nawet modlić się o swoje wyzwolenie.

(podkre

lenie moje

MS)

[42]

Zjawa w Medjugorje dokonuje w tym miejscu istotnego zafałszowania

katolickiego nauczania o czy

ćcu. Do czy

ćca na pewno nie dostajš się

zatwardziali grzesznicy, miejscem dla nich jest piekło. Czy

ciec jest miejscem

dla ludzi, którzy przed swš

mierciš wzbudzili akt żalu za swe grzechy oraz

mieli mocne postanowienie poprawy swego życia, umarli w tym stanie, lecz nie
zdšżyli tu na ziemi odpokutować za wszystkie swe grzechy. Nowy Katechizm
Ko

cioła Katolickiego mówi o tym wyra

nie:

Ci, którzy umierajš w łasce i przyja

ni z Bogiem, ale nie sš jeszcze

całkowicie oczyszczeni, chociaż sš już pewni swego wiecznego zbawienia,
przechodzš po

mierci oczyszczenie, by zyskać

więto

ć koniecznš do wej

cia do

rado

ci nieba

[43]

Nie ma więc w czy

ćcu miejsca dla zatwardziałych grzeszników, którzy w

dodatku jeszcze nie chcš się modlić o własne wyzwolenie.

Gospa

fałszujšc

naukę o czy

ćcu, osłabia jednocze

nie wymowę prawdy o piekle, jako miejscu

przeznaczonym dla zatwardziałych grzeszników.

Pewne wštpliwo

ci budzi orędzie z 10.XI.1983 roku:

Ludzie idšcy do piekła nie chcš otrzymać żadnego dobra od Boga. Nie

żałujš. Nie przestajš przeklinać i blu

nić. Podjęli decyzję życia w piekle i nie

rozważajš możliwo

ci opuszczenia go (podkre

lenie moje

MS)

[44]

[1]

Por:

Najwyższy Czas

, 3.VI.2000,

Krucjata Fatimska

, Rick Agon

[2]

Za:

Tajemnica objawień w Medjugorju

, str. 19, Stefan Budzyński

[3]

Za: Ibidem, str.10

[4]

Za:

Najwyższy Czas

, 3.6.2000,

Krucjata Fatimska

, Rick Agon

[5]

Garabandal - objawienie Boże czy mamienie szatańskie

- ks. Józef

Warszawski, Rzym 1970:

Zawsze Wierni

, nr 26,

Garabandal - zapowied

zniszczenia Fatimy

- Tomasz Grzybowski

[6]

Współcze

ni antypapieże

Sekty i fakty

, nr 5-6, Mirosław Salwowski

[7]

Vox Domini

, nr 9 (14),

Czy orędzia oławskie pochodzš od Boga

, ks. Michał

Kaszkowski;

oni uzdrawiajš

, str. 14-47, Ednund Szcze

niak;

Objawienia

oławskie

, ks. Karol Stehlin [w]

Zawsze Wierni

, nr 26;

Sekty i fakty

, nr 5-6,

Komunikat kurii wrocławskiej, str. 14

[8]

Vox Domini

, nr 6 (11) 1995,

O strachu jako owocu fałszywych objawień

[9]

Mały Kamyk

[w]

Vox Domini, nr 9 (14)

[10]

Vassula Ryden - czy nie kpimy z mistyki?

, Jacek Krzesiński [w]

Rycerz

Niepokalanej

, nr 3, 1994;

The Wanderen

(28.I.1993);

Opoka w kraju

, nr 9 (30);

Opoka w kraju

, nr 19 (40);

Opoka w kraju

, nr 15 (36);

Opoka w kraju

, nr 4

(25); nota Kongregacji Nauki Wiary z 6.10.1995 [w]

Nova te Vetera

, nr 3

(1996);

Courier de Rome

, nr 169, czerwiec 1995;

wiadczenie Stowarzyszenia

Prawdziwe Życie w Bogu

[w]

Vox Domini

, nr 9 (14) 1995, str. 2-5;

Apel Ojca

Michaela O

Carrolla

[w]

Vox Domini

, nr 10 (15), 1995, str. 7,

Vox Domini

, nr 2

(17), 1996; Rene Laurentin,

Cztery wieki po Galileuszu, kompleks Inkwizytora

jeszcze nie umarł

[w]

Vox Domini

, nr 3 (18), 1996, str. 2-5

[11]

Matka Boża i New Age

[w]

Rycerz Niepokalanej

, nr 10, 1994

[12]

Patrz:

Vox Domini

[13]

Patrz:

Tajemnica objawień w Medjugorje

, str. 56-57, stefan budzyński,

wydawnictwo pelikan, warszawa 1989.

[14]

Patrz: Ks. R. Pindel,

Sprawa Medjugorje

W drodze

, nr 1 (305), 1999, str.

40.

[15]

Za: Ks. Józef Warszawski

Garabandal - objawienie Boże czy mamienie

szatańskie

, Rzym 1970

[16]

Za: O.W.Giertych,

Kubeł zimnej wody

[w]

W drodze

, nr 6 (298), 1998

[17]

Za: Ks. Józef Warszawski,

Garabandal - objawienie Boże czy mamienie

szatańskie

, str. 156

[18]

Za: Janko Bubalo,

Medjugorje - tysišc spotkań z Matkš Bożš

, Kraków

1993, str. 32

Tamże, str.32

Tamże, str. 33

Tamże, str. 33

Tamże, str. 34

Za: Stefan Budzuński,

Tajemnica ...

, str. 69-71

[24]

Za: Adam Gwiazda,

Medjugorje

[w]

l Polska

, nr 11, 29.V.1994

[25]

Biskup Pavac Zanic,

Medjugorje

, (Yugoslawia: Diecezja Mostar, 1990)

[26]

Za: Ks. Vittorio Guerrera,

Medjugorje: Widziane z bliska

, The Maryheart

Crusaders, Inc. 1995

[27]

Za: Ivo Siviric OFM, str.76-77

[28]

Za: Ks. Vittorio Goerrera

[29]

Za: Biskup Pavao Zanic.

[30]

Za: Ivo Siviric OFM, str. 122.

[31]

Za: E. Michael Jones,

Medjugorje: Przemilczana historia

, Fidelity Press

1988, str. 122.

[32]

Za: The Remnant, 30.4.1989.

[33]

w. Ignacy Loyola [w:]

Ćwiczenia duchowne

, Wydawnictwo WAM, Kraków

1995, str. 151-152.

[34]

Za: Dwight L. Kinman,

Nadchodzi ostatni dyktator

wiata

Veritas et

Pneuma Publishers

, 1997, str. 207.

[35]

Ks. Józef Warszawski,

Garabandal ...

, str. 263.

[36]

Za oficjalnš stronš objawień w Medjugorje: http://www.medjugorje.org/

[37]

Za: Kardynał Piotr Gasparii,

Katechizm katolicki

, Warszawa 1999, str. 222.

Tamże, str. 221.

Tamże, str. 221.

Tamże, str. 220-221.

Za: Ks. Jan Wójtowicz,

Problem: Medjugorje

, Przemy

l 1996, str. 61-62.

[42]

Za: Janko Bubalo,

Medjugorie - tysišc spotkań z Matkš Bożš

, Wyd. Zakonu

Pijarów, Kraków 1993, str. 281.

[43]

Za:

Pallotinum

, paragraf 1030, str. 252.

[44]

Za: Rene Lejeune,

Posłanie z Medjugorje

, Wydawnictwo Księży Marianów,