, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na
stronie
Utwór opracowany został w ramach projektu
przez
MIKOŁAJ SĘP SZARZYŃSKI
Sonet I
ś ś ś ż ł
Ehej, jak gwałtem obrotne obłoki¹
I Tytan² prętki³ lotne czasy pędzą!
Czas, Przemijanie,
Obłok, Wiatr
A chciwa może odciąć rozkosz nędzą
Śmierć,—tuż za nami spore czyni kroki!
Kondycja ludzka, Śmierć
A ja, co dalej, lepiej cień głęboki
Błędów⁴ mych widzę, które gęsto jędzą⁵
Cień, Błądzenie, Bóg,
Kondycja ludzka,
Pozory, Strach
Strwożone serce ustawiczną nędzą,
I z płaczem ganię młodości mej skoki.
Dorosłość, Młodość
O moc, o rozkosz, o skarby pilności⁶,
Choćby nie darmo były, przedsie⁷ szkodzą:
Bo naszę chciwość⁸ od swej szczęśliwości
Szczęście
Własnej (co Bogiem zowiemy) odwodzą.
Niestałe dobra.⁹ O, stokroć szczęśliwy,
Który tych cieniów¹⁰ wczas¹¹ zna kształt prawdziwy!
¹o otne o o — być może: sfery niebieskie.
²Tytan — w mitologii synowie Nieba i Ziemi, którzy chcieli zdobyć niebiosa, lecz zostali przez
Jowisza porażeni piorunami.
³
t — dziś: prędki.
⁴
— tu: grzechy.
⁵ to
— często dokuczają, nękają. Proponowana była także poprawka, w myśl której powinno
tu widnieć słowo ”jedzą”.
⁶ no
(daw.) — starania.
⁷
e e (a.
e
) — przecież.
⁸
o — tu: chęć, pragnienie, pożądanie.
⁹o
o
e t e o
— ten agment można zapisać na dwa sposoby. Zależnie od interpunkcji
od Boga odwodzą duszę albo niestałe dobra, albo pilności(tj. starania) ”o moc, o rozkosz, o skarby”.
W pierwszym przypadku po słowie ”odwodzą” nie powinno być kropki, w drugim- aza ”niestałe dobra”
funkcjonuje jako wykrzyknienie.
¹⁰ en
— dziś popr. forma B. lm.: cieni.
¹¹
(daw.) — w porę, wystarczająco wcześnie.
