Vincent van Gogh, Paul Cezanne, Paul Gauguin –ich twórczość i wpływ na dalsze pokolenia. 

 
Vincent van Gogh 
Holender 
cechy malarstwa: 
sine kontrasty walorowe, ostre barwny- 

maksymalnie nasycone, wibracja, niepokój, 

zdeformowane kształty natury, spotęgowanie tonów barwnych, przerysowanie, odrealnienie, faktura 
uzyskiwana gwałtownymi pociągnięciami pędzla, linia, synteza widzianego świata, ekspresja 
 
dzieła: 

 

  

 

Pole   z krukami                                   K

awiarnia nocą   Autoportret 

-grube warstwy farby,  
-

pociągnięciami pędzla dopasowuje się do przedmioty,  

-kolor surowy, prosto z tuby 
-

„Słoneczniki” już są malowane za pomocą ruchu i koloru 

-

nokturny: (nocna kawiarnia, gwieździsta noc) maluje w plenerze, skupia się na kolorach nocy, na kolorach 

światła lampy, szuka różnych barw w ciemnościach 
-

„Pokój artysty w Arles”, obwiedzenie przedmiotu w kolorze ciut ciemniejszym od niego, żywe kolory, którymi 

uchwycił prostotę, nawiązanie do pustego krzesła i fajki oraz „Fotelu Gauguina” 
 
Wp

ływ na ->ekspresjonizm 

 
 
Paul Gauguin 
Francuz 
-

malował w wieku 35 lat wyjechał do Bretanii, resztę życia spędził w Oceanii 

cechy; 
syntetyczna koloru, płaska plama barwna, sylwetowość, cienki kontur, miękki obrys, określenie wartości, 
kolorystycznej, świetlnej i znaczeniowej, uproszczenie kształtów, naturalność, barwy czyste, nasycone, 
odrealnione, tajemniczość, symbolizm, mistycyzm, odrealnienie, spokój, radość 
 
dzieła: 

 

 

 

  

Żółty Chrystus         Kobiety na plaży            Autoportret z Chrystusem   Kim jesteśmy? Skąd przychodzimy? 
                                                                                                                             

Dokąd  idziemy?   

Wp

ływ na ->Nabizm,fowizm  

 
 
Paul Cezanne; 
Francuz  
Cechy: 
czysta paleta barwna, budowanie płaszczyzny za pomocą koloru, zainteresowanie przestrzenią i bryłą, 
ko

nstrukcja aranżacja przestrzeni, silne deformacje przedmiotów, badanie natury – martwe natury- , 

fundowanie formy bryły za pomocą koloru nie światłocienia , świeżość faktury – plama, barwna zamaszyste, 
krótkie pociągnięcia pędzla, linia wzbogaca barwę w opisie przedmiotu  
 
 

dzieła: 
 

 

 

 

portret chłopca          Autoportret                 Góra st. Victoria          Martwa natura                             
 
Twórczość Cezanne’a jako zapowiedź zmian w malarstwie XXw. 
-

przeszedł przez impresjonizm, jeden z etapów w rozwoju 

-

maluje rytmicznymi pociągnięciami pędzla jakby dostosowanymi do przedmiotu, oddającymi jego charakter 

-

czasem mnożył punkty obserwacji, i perspektywy by w pełni pokazać różnorodne przedmioty, każdy 

przedmiot posiada swoją własną perspektywę, związki między przedmiotami, jakaś iluzyjność,  
-

Autoportret w białej czapce; jeden z wielu autoportretów (każdy wykazuje inne cechy zgodne z okresem, 

który przechodził), farba nakładana seriami regularnych i precyzyjnych dotknięć pędzla, dość precyzyjne (jak 
na Cezan

na) pokazanie twarzy, spokój, ciepła tonacja 

-

Gracze w karty, leniwość i koncentracja, wiele szkiców, kilka kompozycji,  

-

martwa natura z jabłkami i pomarańczami, przedmioty często się powtarzające w obrazach, bardzo dziwne 

skosy, draperia agresywna, niczym skała, układy w piramidę by uzyskać wrażenie masy, przedmioty 
wpływają na siebie  
-

Góra Sainte-Victoire, specyficznymi dotknięciami tworzy pulsującą mozaikę, ów dotknięcia jednostką 

obrazu, stawiając koło siebie kilka w jedną stronę pokazuje przedmiot, kształt geometryczny,  jeden z 
ulubionych motywów Cezanna, wielokrotnie powtarzany,  geometrycznym na granicy abstrakcji,  
-

odrzucanie poprzednich wzorców, na rzecz wypracowanie swojego indywidualizmu, wedle potrzeb 

wewnętrznych, co nie znaczy że potępiali malarstwo klasyczne, wręcz przeciwnie 
-

całe życie maluje w plenerze 

-

nieznaczne zmiany punktu obserwacji, czasem kilka metrów dla innej perspektywy 

 
Wp

ływ na ->kubizm 

 
podsumowanie: 
 
Cezanne 

– intelektualna konstrukcja, zburzenie tradycyjnej perspektywy, różne punkty widzenia zsumowane 

na obrazie 
Gauguin 

– pierwotne źródła sztuki, duchowy wymiar,  użycie koloru abstrakcyjnego;

 

cloisonizm - metoda 

twórcza w malarstwie; została zainicjowana przez artystów członków tzw. szkoły z Pont-Aven (m.in. E. 
Bernarda, P. Gauguina); polega na operowaniu płaską, jednobarwną, nasyconą plamą, obwiedzioną 
wyrazistym, ciem

nym konturem, co daje efekty zbliżone do emalii, witrażu;  

 
Vincent van Gogh 

– nasycenie koloru, kolor odpowiada  psychicznym napięciom, jaskrawe ostre kolory, 

intensywna faktura 
 
 
WPŁYW 
-

dzieło sztuki przestaje reprezentować rzeczywistość, malarstwo znakiem, gestem, kwestia wyrazu 

-Cezanne, malowanie z natury-> abstrakcjonizm, kubizm 
-Gauguin-> symbolizm, 

bezpośrednio odwołują się do niego Nabiści, ale miał swój wpływ na fowistów 

-van Gogh 

– prekursor ekspresjonizmu, nokturny , symbolizm , fowizm,