Model programu wspomagania pracy z uczniem, który ma trudności w realizacji standardów wymagań zawartych w podstawie programowej kształcenia ogólnego.

I. Rozpoznanie specjalnych potrzeb edukacyjnych

• systematyczne zbieranie informacji,

• obserwacja,

• rozpoznanie warunków, przebiegu i wyników uczenia się.

  II. Opracowanie odpowiedniej dla ucznia oferty edukacyjnej lub edukacyjno-terapeutycznej.

  III. Proponowany model pracy z uczniem jest trzypoziomowy:

  diagnostyczny :

• analiza danych zawartych w treści orzeczenia/opinii (jeśli dziecko posiada orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego),

• przeprowadzenie rozpoznania

  a) warunków uczenia się- czynniki wpływające na proces uczenia się: czynniki wewnętrzne (emocjonalno-motywacyjne, poznawcze), czynniki zewnętrzne (środowisko rodzinne, środowisko rówieśnicze, środowisko szkolne),

  b) przebieg uczenia się- proces nabywania wiadomości i umiejętności szkolnych, uwzględnia zaangażowanie procesów emocjonalno-motywacyjnych i poznawczych z uwzględnieniem warunków środowiskowych,

  c) wyniki procesu uczenia się –osiągnięcia edukacyjne, uwzględnia: techniki szkolne (pisanie, czytanie, liczenia), wiadomości i umiejętności, pożądane zachowanie społeczne, pożądane cechy osobowe.

• zdobycie możliwie kompletnej wiedzy o możliwościach psychofizycznych i indywidualnych potrzebach rozwojowych i edukacyjnych ucznia.

• rozpoznanie monitorujące – przeprowadzane po określonym czasie, pozyskanie informacji pozwalających na dokonanie oceny efektywności podejmowanych działań, służy planowaniu dalszego wsparcia.

• analiza dokumentacji ucznia: orzeczenia i opinie, arkusz ocen, wyniki testów kompetencji, sprawdzianów, egzaminów, wyniki badań specjalistycznych, karta zdrowia, wcześniejsze oceny wielospecjalistyczne, informacje z wcześniejszego rozpoznania na poziomie szkoły podstawowej, informacje od rodziców, ewentualne informacje z wywiadu środowiskowego.

  programowy

  1. Wsparcie ucznia w trzech obszarach:

• rozbudzanie zainteresowań ucznia,

• kształtowanie umiejętności poznawania przez ucznia własnej osoby, świata zewnętrznego, zasad postępowania, rozumowania i działania,

• doskonalenie mechanizmu podejmowania decyzji przez ucznia na temat wyboru wartościowych cech osobistych, istotnych elementów świata zewnętrznego, własnego systemu wartości.

  2. Określenie wobec ucznia/grupy uczniów:

• celów do osiągnięcia w zakresie , w którym wymagana jest pomoc psychologiczno-pedagogiczna,

• działań realizowanych w ramach poszczególnych form i sposobów udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej,

• metod pracy,

• działań wspierających rodziców,

• w zależności od potrzeb, zakres współdziałania z poradniami psychologiczno-pedagogicznymi, placówkami doskonalenia nauczycieli, organizacjami pozarządowymi oraz innymi instytucjami działającymi na rzecz rodziny, dzieci i młodzieży.

  praktyczny – wspieranie

Zasady pracy pedagogicznej z uczniem ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi:

• Staraj się usamodzielnić dziecko.

• Informuj ucznia o sposobie własnego rozumowania.

• Bądź dyskretny.

• Bądź konsekwentny w prezentowaniu wartości.

• Zachęcaj do działań twórczych.

• Dostosuj sposób komunikowania się do możliwości psychofizycznych ucznia.

• Inicjuj działania twórcze.

• Pobudzaj wyobraźnię.

• Utrzymuj porządek w swoim otoczeniu.

• Wsłuchaj się w racje ucznia.

• Podążaj za rozumowaniem ucznia.

• Podawaj i ćwicz z uczniem wszystkie metody pracy potrzebne do wykonania zadania.

• Nie pospieszaj ucznia.

• Bądź gotowy do zmiany sposobu działania.

• Prezentuj swoje poczucie humoru z umiarem.

• Dawaj przykłady dobrych rozwiązań.

• Wykorzystuj na bieżąco zdarzenia do formułowania przykładów pożądanych zachowań.

• Prezentuj przykłady różnych zachowań w takiej samej sytuacji.

• Pokazuj inne zachowania, jeżeli postępowanie ucznia wynika z przyjęcia przez niego negatywnego elementu w systemie wartości.

• Nawiązuj kontakty z uczniem w płaszczyźnie rzeczywistych trudnych sytuacji, z którymi ma do czynienia.