OKRES WOJNY I OKUPACJI

Od samego początku rozpoczęcia działań wojennych w 1939 roku, w ukryciu funkcjonowały uczelnie wyższe i biblioteki (zmiana akademickiego podejścia do tekstu).

Pisanie książek i wydawanie tekstów w czasie II wojny światowej:

• Z. Klemensiewicz - „Historia języka polskiego”

• W. Tatarkiewicz - „O szczęściu”

• J. Brzechwa - „Akademia Pana Kleksa”

Prywatne mecenaty:

• S. Kamiński (Kraków)

• Z. Mitzner (Warszawa)

Przedsiębiorcy, którzy podczas wojny uratowali wiele książek. Po wojnie planowali uruchomienie wydawnictw, jednakże tych planów nigdy nie zrealizowali.

Teatr konspiracyjny:

Teatr Rapsodyczny (Kraków) – teatr awangardowy, oszczędne podawanie tekstów. Teksty, bardzo charakterystyczne dla Polaków, dla ducha narodowego.

Liryka prozą:

Anna Nasiłowska – autorka koncepcji „Trzydziestolecia 1914-1944”. po II wojnie światowej podejście do literatury zmienia się radykalnie.

1949 – zjazd socrealistyczny w Szczecinie.

Realizm socrealistyczny zostaje przyjęty w komunistycznej Polsce jako jedyny gatunek, styl literatury.

Ważni twórcy:

• J. Przyboś

• T. Peiper

• B. Jasieński

• A. Watt

• T. Żeleński – Boy

Kampania wrześniowa:

Symbole klucze:

• obraz września – Szosa zaleszczycka ( przygranicze, południe Polski, miejsce gdzie ukrywali się oficerowie polscy) – dramat „Domek z kart” - E. Zegadłowicz.

  J. J. Szczepański - „Polska Jesień” - powieść autobiograficzna (opowieść o wrześniowej klęsce).

• Tułaczki cywilów

• Szarża