Specyfika pracy 

pielęgniarki w oddziale 

pediatrycznym.

Pielęgniarka odgrywa bardzo ważną role w 

procesie adaptacyjnym do warunków 

szpitalnych.  

Dba nie tylko o leczenie i pielęgnowanie 

chorego dziecka ale także o nastawienie 

psychiczne.

Zbiera wywiad o chorobie (badanie 

podmiotowe), bada pacjenta (badanie 

fizykalne i przedmiotowe) oraz  powinna 

zapoznać się z dokumentacją medyczną 

posiadaną przez pacjenta np. wyniki badań 

laboratoryjnych.

Podstawowym elementem rozpoczynającym proces 
przyjęcia do oddziału jest przeprowadzenie 
wywiadu. 
Wywiad jest to forma zebrania wszelkich informacji 
o badanym dziecku. Są to:

 dane personalne dziecka

 dane o rodzinie, jej sytuacji społecznej, 
materialnej

 informacje o warunkach higieniczno-bytowych, 
sposobie życia, spędzaniu wolnego czasu, 
odpoczynku

 informacje o przebiegu ciąży, porodu 

 informacje dotyczące żywienia dziecka

 informacje o stanie zdrowia dziecka

 rehabilitacji

 działania profilaktyczne – szczepienia

 dolegliwości główne, związane z obecnym 
stanem

 

Kolejnym etapem przyjęcia jest badanie podmiotowe 
polegające na:

obserwacji 

badaniu dotykiem

opukiwaniu

osłuchiwaniu

pomiarach antropometrycznych(proporcja 
ciała,waga,proporcja i objętość czaszki)

ocenie rozwoju fizycznego i psychomotorycznego 
dziecka.

Dzięki tym działaniom można ocenić:

świadomość dziecka

stopień cierpienia(skale bólu)

wygląd i zachowanie dziecka

wydolność narządową

stopień odżywienia

inne cechy szczególne

wygląd skóry, tkanki podskórnej, przydatków skórnych

symetrii ciała w tym twarzy, kształt i jej rozmiary.

Podstawowymi badaniami wykonywanymi podczas przyjęcia to:

 Pomiar tętna – u niemowląt i małych dzieci częstość akcji serca 
liczy się za pomocą stetoskopu, u starszych dzieci, gdy fałdki tkanki 
podskórnej tłuszczowej na nadgarstkach zanikną, możemy wyczuć 
tętno palcami uciskając tętnicę promieniową. W zależności od wieku 
wyniki tego pomiaru są różne i tak dla u noworodka 130-140 uderzeń 
na minutę, u rocznego dziecka 110-130 uderzeń na minutę, młodzież i 
dorośli 66-76 uderzeń na minutę.

 Pomiar ciśnienia tętniczego krwi – do tego pomiaru pielęgniarka 
używa aparatu do mierzenia ciśnienia pamiętając o dostosowaniu 
szerokości mankietu do wieku pacjenta w celu przeprowadzenia 
prawidłowego pomiaru i tak – u dzieci w wieku od 2-6 lat – szerokość 
mankietu 4 cm
                                          4 lata – 8cm
                                          9 lat – 11 cm
                                          Powyżej i dorośli – 12-14 cm
Wyniki pomiaru są różne u dzieci w różnym wieku.

Pomiar oddechu – zarówno u dzieci jak i dorosłych mierzy się je 
kładą na klatce piersiowej dłoń, tak aby pacjent nie był tego 
świadomy dla poprawności wyniku. Częstość oddechów u noworodka 
– 40-50/min.
                                                        małe dziecko – 18-25/min.
                                                        dziecko starsze i dorośli – 16-
20/min.

 Pomiar temperatury ciała – temperatura ciała zależy od wieku, 
płci, właściwości osobniczych wiadomo, że u dzieci i młodzieży 
temperatura ciała jest wyższa. Pomiaru temperatury dokonujemy za 
pomocą termometrów rtęciowych(są już wycofane), paskowych lub 
elektronicznych. U małych dzieci możemy zmierzyć temperaturę 
termometrem rtęciowym wkładając go delikatnie do odbytnicy tam 
temperatura jest wyższa o 0,5 

o

C, w jamie ustne o 0,3

o

C.

 Inne: ocena jamy brzusznej (badanie wielkości wątroby i 
śledziony), układu moczowo-płciowego (wzrost miednicy kostnej, 
stadium pączka(dojrzewanie gruczołów piersiowych u dziewcząt) i 
rozwoju sutków, wzrost jąder i prącia, owłosienie łonowe, pierwsza 
miesiączka, owłosienie pachowe, układu kostno-stawowo-mięsniowy, 
skóry i tkanki podskórnej, węzłów chłonnych, tarczycy, serca. 

Innymi zadaniami pielęgniarki na oddziale pediatrycznym 
są:

 sprawowanie bezpośredniej opieki nad chorymi i jest 
odpowiedzialna za bezpieczeństwo powierzonych jej opiece 
chorych

 zakłada obowiązującą dokumentację dla chorego

 informuje pacjenta o jego prawach, obowiązkach  oraz 
regulaminie obowiązującym w oddziale

 utrzymanie czystości ciała, jamy ustnej, ich bielizny 
pościelowej i osobistej chorych

 wykonuje według zasad i we właściwym czasie zlecenia 
lekarskie oraz potwierdza ich wykonanie  w dokumentacji

 przygotowuje chorych wg obowiązujących zasad do badań 
diagnostycznych

 uczestniczy przy rozdzielaniu posiłków oraz
 pomaga w karmieniu jeśli chory tego potrzebuje 

 uczestniczy w obchodzie lekarskim, pomaga
 przy badaniach pacjenta.

Obecnie zakłada się, że zarówno diagnoza jak i leczenie 

pacjenta nie należy wyłącznie do lekarza. Tworzy się pojęcie 

zespołu diagnostyczno-leczniczego (lekarz-pielęgniarka), 

opartego na partnerstwie, w którym osiągnięcia 

diagnostyczno-lecznicze są wypadkową umiejętności 

medycznych członków tego zespołu. Każdy element badania 

pacjenta przez lekarza stanowi integralną cześć badania 

wykonywanego przez pielęgniarkę. Dlatego ważne jest 

przyswojenie wiedzy z zakresu nauki opisującej rodzaj i 

częstość występowania określonych objawów chorobowych. 

Wiedza ta jest niezbędna do postawienia diagnozy 

pielęgniarskiej.

Metody uzyskiwania 

informacji o pacjencie. 

Metody gromadzenia informacji o 
pacjencie:

obserwacja pielęgniarska

wywiad pielęgniarski

 analiza dokumentacji

 pomiar

W pielęgnowaniu obserwacja to świadome 
dostrzeganie wyglądu zewnętrznego pacjenta, 
jego zachowania, funkcjonowania 
poszczególnych układów i narządów w stanie 
zdrowia i choroby, celem zgromadzenia 
informacji do ustalenia rozpoznania 
pielęgniarskiego, planowania, realizacji i oceny 
osiągniętych celów pielęgnowania.
 
Celem obserwacji pielęgniarskiej jest uzyskanie 
informacji o pacjencie i jego rodzinie. 

Wywiad – to planowa rozmowa z pacjentem, ukierunkowana 
na osiągnięcie wcześniej założonego celu.
 
Cel wywiadu:
 -uzyskanie możliwie największego zakresu informacji o 
pacjencie i jego środowisku, niezbędnych do sprawowania 
nad nim opieki
- nawiązanie profesjonalnego kontaktu pomiędzy 
pielęgniarką a pacjentem i jego rodziną, co ma wpływ na 
współpracę pacjenta i rodziny w planowaniu i
 realizowaniu opieki

.

Analiza dokumentów – to metoda gromadzenia danych, 
polegająca na ilościowej i jakościowej analizie 
poszczególnych dokumentów składających się na 
dokumentację pacjenta, której celem jest uzyskanie jak 
największego zakresu informacji            o pacjencie i 
jego rodzinie.
 
Dokumentacja pacjenta obejmuje historię choroby, 
która składa się z: karty obserwacji, karty gorączkowej, 
wyników badań diagnostycznych, karty zleceń 
lekarskich oraz wyników konsultacji.

Pomiar – to stosowanie określonych sposobów i metod, z 
wykorzystaniem skal, tablic i przyrządów, mających na celu 
określenie cech badanych przedmiotów poprzez 
przyporządkowanie im określonej wartości liczbowej.
 
Pomiar w pielęgnowaniu to określona czynność podejmowana 
przez pielęgniarkę w celu ilościowego opisu cechy lub wartości 
występującej u podmiotu opieki. 
Uzyskany wynik jest porównywany z przyjętą normą ustaloną 
dla danej populacji lub grupy ludzi
 z uwzględnieniem ich wieku.