Slajd 1

JUŻ WIOSNA

„ Wiosna "

Z dalekiego
kraju bociany
wracają,
a zielone żabki
w strachu
uciekają.
A dzieci się
cieszą, a dzieci
się śmieją,
że wróciła
wiosna,
że śniegi
topnieją.

WIOSENNE

KWIATY

Przychodzi wiosna. Słońce przyświeca
coraz mocniej i mocniej. Rozpoczyna się
nowy okres wegetacji. Lasy i łąki budzą
się do życia. Zakwitają kwiaty wiosenne.

Idzie, idzie wiosna, wesoła i
radosna,
Idzie uśmiechnięta z
kwiatkami panienka

RANNIK

ZIMOWY

On ze wszystkich roślin wczesnowiosennych, chyba
najszybciej zakwita

ZAWILEC



Zawilec rzadko kiedy w pojedynkę
po lesie hasa,



Lubi raczej rodzinne pikniki,



Dlatego zawsze jest ich w lesie cała
masa.



- Ludwik Jerzy Kern, „Portrety kwiatów”

Już w ogrodach są
zawilce
Wszędzie widać
wiosnę
Już słoneczko
mocniej grzeje
Dzieci są radosne.

PRZEBIŚNIEG

CZYLI ŚNIEŻYCZKA

Jeszcze oczywiście kwitną trzy symbole
nadchodzącej wiosny:

krokusy, przebiśniegi i

śnieżyca wiosenna

Chłodne ranki

Wacławski Adam

Chociaż jeszcze

chłodne ranki, chociaż
jeszcze resztka
śniegu, to już wyrósł
pierwszy kwiatek,

kwiatek przebiśniegu.

ŚNIEŻYCA

WIOSENNA

Śnieżyca wiosenna
to długowieczna roślina
o białych, pachnących,
dzwonkowatych kwiatach
wyrastających zwykle po
jednym
na wierzchołku delikatnej
łodygi

KROKUSY

Krokusy, krokusy,
wystawiają uszy,
bo już wiatr
wiosenny.
Na koncert
wyruszył.

Krokusy, krokusy,
wystawiają nosy,
na wiosenne głosy,
bo już coraz
głośniej dokoła o
wiośnie.

I wychodzą spod
ziemi
w swych barwnych
czapeczkach,
bo wiosenne
słońce,
biegnie już po
ścieżkach.

HIACYNT

Hiacynt

Białym hiacyntem
dziś mnie
zaskoczyłeś
słodka woń
wyostrzyła
zmysły
zmieszała myśli
już nie wiem
co mnie tak
odurzyło
jego zapach
czy Twój
tajemniczy
uśmiech

SASANKA

Danuta Gellnerowa

„Sasanka”

Przybiegł wiatr
do sasanki
z naręczem życzeń,
ucałował ją
w kosmaty policzek
i kłaniając się nisko
poprosił grzecznie:
— Zatańcz ze mną,
sasanko,
na polanie leśnej.
— A dlaczego?
— Bo w wiosenny
poranek
są urodziny
wszystkich sasanek.

PIERWIOSNEK

Pierwiosnek

I. Salach

Jeszcze zimno jest na
dworze
trawa jeszcze nie
urosła
a ze śniegu się
wychyla
kto to taki? To
pierwiosnek.
Schyla się malutka
Zosia,
by go zerwać do
wazonu.
Na to mama "Nie, nie
wolno!
Kwiatek ten jest pod
ochroną".

NIEZAPOMINAJKA

Bronisława
Ostrowska

„Niezapominaj
ki”

Niezapominajki
To są kwiatki z
bajki!
Rosną nad
potoczkiem,
Patrzą żabim
oczkiem.

Gdy się jedzie
łódką,
Śmieją się cichutko
I szepcą mi
skromnie:
"Nie zapomnij o
mnie

ŻONKIL

Rozkwitły żółte żonkile

na polach ludzkich serc

uśmiechają się przyjaźnie

dłońmi które gotowe są

pomóc

TULIPAN

Idą , idą ciepłe dni
a tulipan śpi!
Słońce siadło na
parkanie
- Wstawaj, wstawaj
tulipanie,
kończ zimowe sny!
A tulipan śpi!

Kto mnie woła?

O, jak ciepło dookoła!
Patrzcie liście mam
zielone!
- I na głowie mam
koronę!
A tak mało brakowało,
żebym przespał wiosnę
całą!

WIOSNĄ

PTAKI

WRACAJĄ

Z CIEPŁYCH

KRAJÓW

BOCIANY

Bocianie przybyłeś dziś do nas,
witają cię dzieci i łąka zielona.
Dostojnie twe nogi stąpają po
trawie,
czarno-białe pióra w słońcu
lśnią ciekawie.

JASKÓŁKA

Maria Konopnicka

Jaskółeczka do nas
wraca
Z oddalonej drogi
Śpiewem wita wioskę
miłą
Miłej chaty progi.
Przez trzy morza, przez
trzy góry
Światem przeleciała
Przecież drogie
gniazdko swoje
Od razu poznała.

Kukułka namówiła raz pewną
jaskółkę,
Żeby zawarła z nią autorską
spółkę.
Podrzuciła jej tedy jajko swe do
gniazdka,
Mówiąc: "Wysiedź je. Będzie
powiastka."
Wylęgło się więc pisklę i w puchu
podściółki
Czubek w czubek podobne było
do kukułki.
Jaskółce na ten widok z żalu
pękło serce,
A kukułka, lecąc w knieję,
Powiedziała: "Patrzcie, tak się
zawsze dzieje,
Gdy świetny temat dać byle
fuszerce!"

Brzechwa J.
Kukułka i
jaskółka

SŁOWIK

TUWIM JULIAN

SPÓŹNIONY SŁOWIK

Nagle zjawia się pan Słowik,
poświstuje, skacze...
Gdzieś ty latał? Gdzieś ty fruwał?
Przecież ja tu płaczę!
A pan Słowik słodko ćwierka: "Wybacz,
moje złoto,
Ale wieczór taki piękny, ze szedłem
piechotą!"

Płacze pani Słowikowa w gniazdku
na akacji,
Bo pan Słowik przed dziewiątą miał
być na kolacji,
Tak się godzin wyznaczonych pilnie
zawsze trzyma,
A już jest po jedenastej -- i Słowika
nie ma!

Wszystko stygnie: zupka z muszek na
wieczornej rosie,
Sześć komarów nadziewanych w
konwaliowym sosie,
Motyl z rożna, przyprawiony gęstym
cieniem z lasku,
A na deser -- tort z wietrzyka w
księżycowym blasku.

Może mu się co zdarzyło? może go
napadli?
Szare piórka oskubali, srebrny głosik
skradli?
To przez zazdrość! To skowronek z
bandą skowroniątek!
Piórka -- głupstwo, bo odrosną, ale głos
-- majątek!

DUDEK

Pewien dudek na
Bermudach
Fantastycznie grał na
dudach.
Dął w te dudy z całej
siły,
Aż mu pióra się
spociły
I na głowie czubek
powstał.
A jak powstał, tak już
został.
Odtąd każdy ptaszek
dudek
Ma na głowie taki
czubek!

DROZD

OBROŻY

Z dalekiej

podróży

powrócił drozd.

Zmęczony

przysiadł na

drzewie.

Słońce właśnie

wynurzyło się

zza horyzontu i

swym blaskiem

zalało całą

okolicę.

WRACAJĄ TEŻ

SZPAKI

Brzechwa Jan

Szpak

Na grabie siedzi
szpak
I po polsku mówi
tak:
- Stoi w lesie stary
grab,
Pod tym grabem
leży drab,
Leży drab, a kilka
os
Gryzie draba prosto
w nos.
Rozgniewany
wstaje drab,
Patrzy wkoło, widzi
- grab.
A na grabie siedzi
szpak
I po polsku mówi
tak:
- Stoi w lesie...

Brzechwa Jan

Szpak

LEŚNE ZWIERZĘTA TEŻ CZUJĄ

WIOSNĘ

ŚWISTAK

Świszcz
nie
zobaczył
dziś
swojego
cienia !
Co oznacza
Ciepłą
wiosnę



Świszcz
nie
zobaczył
dziś
swojego
cienia !
Co oznacza
Ciepłą
wiosnę



PŁAZY I OWADY

RÓWNIEŻ BUDZĄ SIĘ ZE

SNU

Żaba

PSZCZOŁY

W codziennym życiu często spotykamy się z pszczołami,
które zapylają kwiaty. Dzięki nim możemy jeść słodki
miód.

M
R
Ó
W
K
I

Mrówki to owady, które żyją w bardzo licznych
koloniach, które dzielą się na grupy, zależnie od
tego, jakie mają obowiązki. Nikogo to już nie
dziwi, wiemy bowiem, że są to bardzo
inteligentne stworzenia. I tak na przykład,
mrówki-robotnice, odpowiedzialne są za
znalezienie i zdobycie pokarmu. Stąd tak często
trafiają do naszych ogrodów czy domów.

Podobno biedronka przynosi szczęście i

zachwyca kolorami.

ŻUK

J A N B R Z E C H W A

Do biedronki przyszedł żuk,
W okieneczko puk - puk -
puk.
Panieneczka widzi żuka:
" Czego pan tu u mnie
szuka?"

Skoczył żuk jak polny konik,
Z galanterią zdjął melonik.
I powiada: "Wstań,
biedronko.
Wyjdz, biedronko, przyjdz na
słonko.
Wezmę ciebie aż na łączkę
I poproszę o twą rączkę."

Oburzyła się biedronka :
" Niech pan tutaj się nie
błąka,
Niech pan zmiata i nie
lata,
I zostawi lepiej mnie,
Bo ja jestem piegowata,
A pan - nie!"

Powiedziała, co wiedziała,
I czym prędzej odleciała,
Poleciała, a wieczorem
Ślub już brała - z
muchomorem.
Bo od środka aż po brzegi
Miał wspaniałe, wielkie
piegi.

Stąd nauka
Jest dla żuka:
Żuk na żonę żuka
szuka.