GRY KOMPUTEROWE JAKO 
SKUTECZNA METODA 
DYDAKTYCZNA W PROCESIE 
NAUCZANIA.

Aspekty merytoryczne, społeczne 
i ogólne.

PROCES WYCHOWANIA.



Zdaniem Urszuli Ostrowskiej przedmiotem 
troski procesu wychowania nie powinna być 
sama systematyzacja wartości, ale sposób 
ich odkrywania, rozumienia, interpretowania 
oraz przestrzegania i urzeczywistnienia, a 
także kształtowanie podmiotowych 
kompetencji wychowanków w tym zakresie. 



Thomas Gordon wskazuje, aby respektować 
dwie proste wytyczne: każde dziecko ma 
prawo do korzystania z „zasady 
współuczestnictwa” oraz „odrębności” w 
kwestii ustalania hierarchii wartości. 

ELEMENTY MODELU WYCHOWANIA:



Nauczyciel



Uczniowie



Materiał nauczania



Środki dydaktyczne zwane 
także mediami edukacyjnymi.

ZNACZENIE GIER DYDAKTYCZNYCH.

   

   To jedna z najnowocześniejszych 

problemowych metod kształcenia. 
Zakłada rozbudzanie aktywności ucznia i 
samodzielne rozwiązywanie przez niego 
postawionego zagadnienia w sytuacji 
wystąpienia lub braku niezbędnej wiedzy. 
Gry dydaktyczne cieszą się dużą 
popularnością, ponieważ pozwalają na 
zaspokojenie potrzeby sukcesu, osiągnięć 
i samorealizacji.  

FUNKCJE GIER 
DYDAKTYCZNYCH.



Dydaktyczne



Poznawcze



Motywacyjne



Wychowawcze

DEFINICJA GRY.

    Grę ogólnie można 

zdefiniować jako „aktywność, 
obejmującą interakcję między 
jednostkami lub grupami, 
dążącymi do realizacji 
określonych celów. Środki 
służące osiągnięciu tych celów, 
wyznaczane są przez reguły 
gry.” 

 

CECHY GIER DYDAKTYCZNYCH.



Bezinteresowność



Dobrowolność 



Odrębność i ograniczoność w czasie i 
przestrzeni



Podporządkowanie ograniczającym 
regułom



Intensywność i energiczność



Powtarzalność



Charakter rywalizacyjny



Świadomość, że to co się dzieje, jest 
tylko na niby.

DEFINICJA GRY KOMPUTEROWEJ.



Według Sławomira Łukasza-gra video jest to zapisany w 
dowolnej postaci i na dowolnym nośniku cyfrowym (taśma, dyskietka, 
układy elektroniczne itp.) program komputerowy, spełniający funkcję 
ludyczną poprzez umożliwienie manipulacji generowanymi 
elektronicznie na ekranie wizyjnym (wyświetlaczu 
ciekłokrystalicznym, monitorze, telewizorze itp.) zgodnie z 
określonymi przez twórców gry regułami. W odróżnieniu od np. 
programów graficznych, gry służą wyłącznie celom rozrywkowym, a 
zatem nie spełniają żadnej funkcji użytkowej, umożliwiającej 
jakąkolwiek pracę twórczą.



Uniwersytet Gracza wyjaśnia istotę tego zagadnienia z innej strony: 
Gra komputerowa - każdy interakcyjny program komputerowy, 
którego używanie pozwala zażyć przyjemności i wypełnić czas wolny.



Piotr Dębek w swym artykule pod tytułem Gra komputerowa i jej 
sąsiedzi dodaje jeszcze: jest (…) jedynym w swoim rodzaju 
zjawiskiem kulturowym, które łączy ludyczność, fikcyjność, 
bezproduktywność i normatywność z elektronicznym nośnikiem i 
interakcyjną realizacją, w której odbiorca jest w sposób konieczny 
twórcą niepowtarzalnego przekazu. 

PODZIAŁ GIER 
KOMPUTEROWYCH.



Ogólny:

-problemowe
-RPG (ole playing games)
-przygodowe
-sportowe
-zręcznościowe
-logiczne

PODZIAŁY SZCZEGÓŁOWE ZE 
WZGLĘDU NA WYBRANY TYP GIER.



Problemowe:

-strategiczne
-symulatory.



Strategiczne:

-klasyczne strategie wojenne zwane „twardymi”
-strategie czasu rzeczywistego, zwane „RTS-ami”
-strategie ekonomiczne.  



Zręcznościowe:

-strzelaniny: dwuwymiarowe
                    trójwymiarowe
-”mordobicia”
-platformówki
-flippery.

ROLA GIER KOMPUTEROWYCH.

   

Gry komputerowe należą także do 

typowej rangi artystycznej na 
równi z malarstwem, literaturą, 
rzeźbą. Szczególną rolę odgrywa 
tutaj funkcja rozrywki. Są one 
źródłem zabawy, dostarczają one 
rozrywki, pozwalają rozładować 
codzienne stresy, stanowią 
pewnego rodzaju „odskocznię” od 
codzienności. 

TRZY PODSTAWOWE KRYTERIA 
KOMPUTEROWYCH GIER DYDAKTYCZNYCH:



Merytoryczne, dotyczące 

wiarygodności i rzetelności 
przekazywanych treści 
poprawności językowej



Metodyczne



Psychologiczne.

INNE ZALETY EDUKACYJNE GIER 
KOMPUTEROWYCH TO:

   

usprawnianie umiejętności 

postrzegania, kojarzenia, logicznego 
myślenia. Doskonalą refleks, 
koordynację wzrokowo - ruchową, 
zręczność manualną. Rozwijają 
wyobraźnię przestrzenną. Sprzyjają 
rozwijaniu umiejętności planowania 
strategicznego, poszerzaniu 
wyobraźni. Uczą podejmowania 
decyzji i zastanawiania się nad ich 
konsekwencjami.

GRACZY MOŻNA PODZIELIĆ NA 
NASTĘPUJĄCE GRUPY:

    wyczynowi 

 
      rasowi gracze 
 
      gracze mniej rasowi 
      
      posiadacze konsol 
 
      tradycjonaliści.