KLASYFIKACJA ZJAWISK 
TURYSTYCZNYCH

Cz.1. RODZAJE TURYSTYKI

UWAGI OGÓLNE



Na przełomie XX i XXI wieku nastąpiło wyraźne 
zróżnicowanie i wzbogacenie sposobów spędzania 
czasu wolnego, powstało szczególnie dużo tak zwanych 
form turystyki specjalnych zainteresowań,



W dobie epoki globalno-informatycznej można mówić o 
zjawisku powszechnej 

„turystyfikacji”,



organizatorzy turystyki na wielu kontynentach 
proponują wciąż nowe formy spędzania czasu wolnego,



klasyfikacje na zasadzie nierozłączności, wydzielane  
formy  nawzajem się przenikają, a turysta uczestnicząc 
w ruchu turystycznym, będąc na imprezie turystycznej, 
jest zarazem uczestnikiem wielu form turystyki.

RODZAJE TURYSTYKI



Turystyka aktywna,



Turystyka sportowa,



Turystyka wypoczynkowa,



Turystyka lecznicza,



Ekoturystyka,



Geoturystyka,



Agroturystyka,



Turystyka motywacyjna (incentive)



Turystyka socjalna,



Turystyka kongresowa i 
konferencyjna,



Turystyka morska, turystyka górska,



Turystyka handlowa, turystyka 
zarobkowa,



Turystyka rozrywkowa



Turystyka kosmiczna



Turystyka zawodowa



Turystyka usługowa



Turystyka masowa i alternatywna



turystyka łagodna, turystyka twarda

Turystyka kulturowa,



Turystyka edukacyjna



Turystyka przemysłowa



Tanatoturystyką (dark 
tourism), 



Turystyka religijna i 
pielgrzymkowa 
(pątnicza),



Turystyka 
krajoznawcza



Turystyka kulinarna, 

Enoturystyka

CECHY CHARAKTERYSTYCZNE HARD I SOFT  TOURISM:



podróże grupowe,



 pobyty krótkoterminowe,



 dominujący jeden wyjazd w okresie 
urlopowym, 



 program wyjazdu z góry ustalony



wygoda i bierność,



nastawienie na „zaliczanie” atrakcji,



poczucie wyższości, pycha,



brak wiedzy na temat odwiedzanego 
regionu,



styl życia i sposób zachowania się 
charakterystyczny dla środowisk 
emisyjnych,



dokonywanie zakupów,



degradacja środowiska, hałas,



zakup pamiątek przygotowanych dla 
masowych turystów,



brak znajomości języka odwiedzanego 
kraju, przynajmniej podstawowych 
słów,



szybki sposób przemieszczania się,



ciekawość, wścibstwo,



nastawienie na wygody, komfort,



utrzymywanie dystansu pomiędzy 
personelem a turystami.



podróżowanie indywidualne,



pobyty długoterminowe,



kilka wyjazdów w ciągu roku,



indywidualne i spontaniczne decyzje 
programowe,



wysiłek i aktywność,



nastawienie na przeżycie nowych doświadczeń,



szacunek i partnerstwo w kontaktach ze 
środowiskiem recepcyjnym,



przygotowanie się do spotkania z nowym 
środowiskiem,



życie według wzorów ludności miejscowej,



zakup głównie prezentów,



spokój, harmonia życia z nowym środowiskiem,



zakup pamiątek osobistych, fotografowanie,



nauka miejscowego języka, przynajmniej kilku 
słów,



mniejsze znaczenie szybkości przemieszczania 
się,



taktowne zachowanie się,



minimum wymagań,



utrzymywanie bliskich kontaktów turystów z 
personelem.

Hard tourism

Soft tourism

Formy turystyki według kryterium 
podmiotowego

TURYSTYKA KULTUROWA



„turystyka kulturowa (w terminologii angielskiej cultural 
tourism) odnosi się do szeroko rozumianej kultury 
materialnej i duchowej, tworzona na przestrzeni 
dziejów i łącząca treści związane z dziedzictwem 
kulturowym (turystyka dziedzictwa kulturowego – 
heritage tourism) oraz z kulturą współczesną (turystyka 
kultury współczesnej – arts tourism)”,



„Turystyka kulturowa (dziedzictwa kulturowego) to 
zagłębianie się w naturalną historię, dziedzictwo 
Człowieka, sztukę, filozofię oraz instytucje (kulturalne) 
innego regionu lub kraju” (UNWTO, Buczkowska)

RODZAJE TURYSTYKI KULTUROWEJ



turystyka eventowa (mowa o festiwalach, fiestach, 
karnawałach, paradach), 



muzealna,



turystyka przemysłowa, 



literacka i filmowa,



 tanatoturystyka, 



historyczno-militarna, 



kulinarna, enoturystyka, 



parków tematycznych,



sztuk walki,



 religijna i pielgrzymkowa, 



Turystyka  teatralna,



kinowa, festiwalowa,



 fotograficzna,



miejska.