ETIOPATOGENEZA 

PRZEWLEKŁEJ 

BIAŁACZKI 

LIMFATYCZNEJ

Adrian Boruc gr. II lek 
III

CLL

 – 

przewlekła białaczka limfatyczna



ETIOPAOTGENEZA:



Cały proces polega na akumulacji 
nieczynnych, długo żyjących limfocytów, 
które zajmują szpik, krew, węzły chłonne 
oraz inne narządy i tkanki.



- komórki CLL:



- nie reagują na bodźce antygenowe,



- hamują prawidłową czynność limfocytów B

w nie w pełni jeszcze zrozumianych mechanizmach.

CLL – 

Dane ogólne



Roczna zapadalność – 3 osoby /100 000 
osób



Większość stanowią osoby w wieku 
podeszłym, ale występuje także u 
dwudziestolatków.



Dwukrotnie częściej chorują mężczyźni.



Czasem występuje rodzinnie.



Europejczycy chorują częściej niż murzyni, 
czy Azjaci.



Czynniki środowiskowe nie odgrywają 
istotnej roli etiologicznej

CLL – 

Patofizjologia



- Znaczna część chorych ma 
hipogammaglobulinemię.



- 15% pacjentów wytwarza 
przeciwciała przeciw własnym 
erytrocytom 
 niedokrwistość hemolityczna



- W około 50% przypadków stwierdza 
się anomalnie chromosomowe



Trisomia 12 chromosomu



Delecja 11 i 12 chromosomu

CLL – 

Cechy kliniczne



Często przebiega bezobjawowo



Z powodu hipogammaglobulinemi 
pojawia się skłonność do infekcji 
bakteryjnych



Występuje uogólnione 
powiększenie węzłów chłonnych, 
hepato i splenomegalia



Rokowanie – średnie przeżycie 
wynosi od 4 - 6 lat

CLL

 – 

Morfologia



Budowa węzła – jest zatarta



Nacieki – z małych, okrągłych 
limfocytów



Występowanie nieco większych 
komórek – prolimfocytami



Limfocyty – mają postać „cieni”

CLL – 

Wykrywanie



Wstępną metodą diagnostyczną jest  
badanie morfologii – zaleca się u osób 
wykazujących skłonność do zmęczeń i 
częstych infekcji.



Na choroba wskazuje utrzymująca się 
długo limfocytoza x > 4000/µL



Ostateczne rozpoznanie – polega na 
immunofenotypowaniu krwi 
obwodowej i szpiku oraz wykonuje 
trepanobiopsję szpiku.

Dziękuję za uwagę 