OCENA ŻYWNOŚCI
POCHODZĄCEJ OD
PORAŻONYCH I
SKAŻONYCH
ZWIERZĄT
OCENA ŻYWNOŚCI
POCHODZĄCEJ OD
PORAŻONYCH I
SKAŻONYCH
ZWIERZĄT
OCENA MIĘSA
Sanitarno weterynaryjna ocena przydatności do
spożycia tuszy lub jej części oraz narządów
wewnętrznych wydawana jest w oparciu o wyniki
badania przed i poubojowego
Można wyróżnić mięso
zdatne, mniej
wartościowe, warunkowo zdatne i niezdatne
W przypadku zwierząt jednokopytnych wyróżnia się
mięso
zdatne i niezdatne
OCENA MIĘSA
Mięso warunkowo zdatne
– może być wprowadzone do
obrotu po poddaniu go odpowiednim zabiegom
unieszkodliwiającym
Zabiegi w przypadku promieniotwórczych skażeń
przykraczających dawki graniczne:
- peklowanie
- gotowanie mięsa
Graniczne dawki Cs-137 w Polsce w mięsie są wielkości
600Bq*kg
-1
Zabiegi wykonuje się pod nadzorem służby weterynaryjnej, by
potem uznać mięso za mniej wartościowe
Przy braku urządzeń uznaje się je jako niezdatne do spożycia
OCENA MIĘSA
Wyniki badań:
- przedubojowego badania hematologicznego
- poubojowego badania bakteriologicznego i
radiometrycznego
Potrzebne są w przypadku zwierząt chorych na
- chorobę oparzeniową
- popromienną
- mięsa zwierząt skażonych substancjami
promieniotwórczymi
OCENA MIĘSA
W przypadku zwierząt porażonych tylko zewnętrznie
promieniowaniem gamma nie ma zagrożenia toksykologicznego
tuszy i narządów wewnętrznych
Przy braku zmian anatomopatologicznych nie potrzeba poddawać
mięsa badaniu radiometrycznemu i bakteriologicznemu, a mięso
może być zakwalifikowane jako
zdatne
do spożycia
W przypadku zmian anatomopatologicznych tusze podlegają
badaniu bakteriologicznemu
Mięso pochodzące od zwierząt napromieniowanych, jeżeli zostało
uznane za zdatne, powinno być kierowane do spożycia w
pierwszej kolejności (mniejsza trwałość)
OCENA MIĘSA
W przypadku zwierząt porażonych zarówno promieniowaniem
jonizującym i substancjami promieniotwórczymi należy:
- określić stopień skażenia tusz
- później ustalić ocenę
W przypadku tuszy zwierząt:
- skażonych radionuklidami
- nie wykazujących objawów choroby popromiennej
- nie wykazujących zmian na konieczność wykonania badania
bakteriologicznego
- nie przekraczających granicznego poziomu stężenia
Mogą być uznane za
zdatne
do spożycia
OCENA MIĘSA
Jeżeli stwierdzono zmiany anatomopatologiczne w tuszach i
narządach wewnętrznych których skażenie promieniotwórcze
jest równe lub niższe od granicznego, możliwość ich
wykorzystania ustala się z uwzględnieniem badania
bakteriologicznego
Przy braku zmian anatomopatologicznych, a skażeniu
przekraczającym wartości graniczne tusze uznaje się za
warunkowo zdatne
Przy zmianach anatomopatologicznych i skażeniu
przewyższającym graniczne wielkości, tusze przy negatywnych
wynikach badania bakteriologicznego uznaje się za
warunkowo zdatne
OCENA MIĘSA
Tusze skażone radionuklidami w
wielkościach nie przekraczających stężenia
granicznego uznaje się za
zdatne
W stężeniach przekraczających stężenie
graniczne –
warunkowo zdatne
(jeżeli
odpowiadają innym wymogom sanitarno
weterynaryjnym)
OCENA MIĘSA
Gdy mięso i przetwory mięsne są w strefie działania:
- natychmiastowego promieniowania jonizującego
- promieniowania neutronowego
Może w nich wystąpić promieniotwórczość wzbudzana w wyniku
przekształcenia
się w radionuklidy pod wpływem potoku neutronów zawartych w
mięsie
naturalnych pierwiastków: Na, K, Ca, P, Cl i in.
OCENA MIĘSA
Wzbudzona promieniotwórczość powstaje na całej
grubości produktu, a opakowanie z puszkami
konserwującymi włącznie, nie chroni przed
działaniem neutronów
Wzbudzona promieniotwórczość mięsa maleje po 5
dniach w 98-99% i produkt można dopuścić do
spożycia jeśli odpowiada innym wymogom
sanitarno weterynaryjnym. Obowiązuje też
kontrolne badanie radiometryczne
OCENA MLEKA
Zranienia, oparzenia itp. powstałe w czasie wypadku
jądrowego powodują zmniejszenie a nawet zahamowanie
laktacji
Badanie mleka zwierząt porażonych falą uderzeniową i
promieniowaniem świetlnym przeprowadza się w sposób
ogólnie stosowany
Mleko od zwierząt ze świeżymi uszkodzeniami mechanicznymi
i oparzeniami termicznymi wykorzystuje się bez ograniczeń
jeśli produkt odpowiada wymogom sanitarno higienicznym
Mleko uzyskane w okresie późniejszym (gdy rozwijają się
procesy zapalne septyczne, wzrasta ciepłota wewnętrzna i
pogorszenie stanu ogólnego) poddaje się badaniu
bakteriologicznemu od którego zależy ocena
OCENA MLEKA
Napromieniowanie zwierząt w okresie laktacji wpływa
negatywnie na efektywność laktacji nie na skutek
bezpośredniego wpływu promieniowania jonizującego na
wymię, ale na cały organizm i jego neurohormonalne
mechanizm regulujące
U zwierząt poddanych ogólnemu napromienieniu
zewnętrznemu, mleko otrzymane w okresie utajenia choroby
popromiennej, dopuszcza się do spożycia
bez ograniczeń
,
gdy odpowiada wymogom sanitarno higienicznym
W czasie klinicznie zaznaczonej choroby popromiennej mleko
podlega badaniu bakteriologicznemu od którego zależy ocena
OCENA MLEKA
W przypadku porażenia mleka substancjami promieniotwórczymi
pojawiającymi się w mleku w ciągu 1 godziny po wniknięciu
radionuklidów do organizmu jego ocena zależy od zawartości
substancji promieniotwórczych w mleku na co wpływają czynniki:
- stopień promieniotwórczego skażenia paszy
- stopień wnikania radionuklidów do organizmu w czasie laktacji
- poziom mleczności
- okres laktacji
- stopień ciąży
OCENA MLEKA
Badanie mleka od zwierząt porażonych radionuklidami
przeprowadza się w sposób typowy i z uwzględnieniem
pomiarów radiometrycznych
Mleko od zwierząt skażonych radionuklidami i
nie
wykazujących
klinicznych objawów choroby popromiennej
wykorzystuje się bez ograniczeń, gdy odpowiada ono
wymogom sanitarno higienicznym, a jego promieniotwórczość
nie przekracza wielkości granicznej 370Bq*kg
-1
Gdy promieniotwórczość przewyższa wielkości graniczne,
nie
dopuszcza
się go do spożycia w stanie surowym poddaje się
je zabiegom technologicznym