DAREM BOGA

WYKONAŁA PATRYCJA CZAPLA KL. 
III O     

Miłość    
Macierzy
ńska     

POWOŁANIE DO MACIERZYŃSTWA

W życiu spotykamy wiele kobiet. Każda z nich, we 

właściwy sobie sposób, jest powołana do 
macierzyństwa. Mimo, iż różnią się wyglądem, 
wiekiem, wykształceniem, czy światopoglądem, 
 macierzyństwo jest ich wrodzoną predyspozycją. 
Stan zaistnienia potomstwa nie czyni jeszcze  kobiety 
w pełni matką. Fizycznie już nią jest. Pozostaje 
jeszcze duchowe otwarcie na macierzyństwo. 
Zdolność do rodzicielstwa nie ogranicza się bowiem 
jedynie do biologicznych możliwości zostania matką, 
ale jest przede wszystkim duchową gotowością do 
przyjęcia z miłością każdego poczętego dziecka. 
Czyniąc z siebie bezinteresowny dar, kobieta spełnia 
się w sposób najgłębszy, bowiem nie może odnaleźć 
siebie inaczej, jak tylko obdarowując miłością innych

MIŁOŚĆ MACIERZYŃSKA JAKO 
UPOSAŻENIE KOBIETY

Mówiąc o macierzyństwie, a zwłaszcza o jego 

wymiarze duchowym trzeba

przyjąć założenie, że jest ono możliwe tylko w 

świecie ludzi. Zwierzęta ograniczają się

tylko do instynktu macierzyńskiego. Człowiek 

natomiast w relację macierzyńską

matki z dzieckiem wnosi jeszcze ducha. Tej 

rzeczywistości sens nadaje miłość. Ona

uzdalnia człowieka do odczytania własnego 

powołania. Powołaniem kobiety jest

macierzyństwo. Odkrycie tego powołania do 

pełni macierzyństwa da kobiecie

poczucie spełnienia, szczęścia, radości, które 

wniesie do rodziny, jako matka1.

„Macierzyństwo tkwi w centrum fenomenu 

człowieka”

Miłość sprawia, że macierzyństwo nie jest 

postrzegane przez kobietę jako

zniewolenie. Osobowa miłość otwiera się na dar 

macierzyństwa w duchu wolności

i chroni przed „technologizacją macierzyństwa i 

prokreacji”. Kobieta otwarta na

miłość odrzuci wmawiane jej „prawo do zabicia 

poczętego dziecka w ramach

decydowania o swoim ciele”

POWOŁANIEM KOBIETY JEST 
DAWANIE ŚWIADECTWA 
MIŁOŚCI

Jan Paweł II w encyklice Evangelium vitae przypomniał, że powołaniem
kobiety jest „dawać świadectwo miłości”. Jej zadaniem jest „pojednać świat z 

życiem”.

Może to wypełnić tylko wtedy, gdy przedmiotem jej miłości jest życie, gdy przyjmie
każde poczęte życie jako dar. Tylko z takim usposobieniem kobieta będzie zdolna
wykorzystać swoją wrażliwość i przyjąć każdego człowieka jako dar, ofiarując 

swoją

macierzyńską postawę wobec wszystkich.
Kobieta jest stworzona do macierzyństwa, aby dawać życie. Macierzyństwo
zawsze wiąże się z poświęceniem, a czasem nawet z ryzykiem. Przykładem tak
realizowanego macierzyństwa jest życia św. Gianny Beretta Molla, dla której
macierzyństwo i ofiara były nierozdzielne. Tak podchodziła do swojego 

biologicznego

macierzyństwa, a także do duchowego, które realizowała nie tylko względem 

własnych

dzieci, ale również w pracy zawodowej. Traktowała każde swoje dziecko jako
największy dar, za który gotowa była zapłacić najwyższą cenę. Za każdym razem
ryzykowała własnym życiem.

LĘK PRZED MACIERZYŃSTWEM

Macierzyństwo jest w pewnym sensie 

ograniczeniem swobody życia kobiety i

pierwszym odruchem wobec wszelkich 

ograniczeń swobody jest lęk. Jednak 

nie

oznacza to, że kobieta powinna się mu 

poddać. Lęk przed macierzyństwem 

jest

zawsze świadczy o niedojrzałości 

psychoseksualnej kobiety. 

Macierzyństwo jest

wartością, której dojrzała kobieta 

zawsze będzie pragnęła. Chociaż nie 

wszystkie

kobiety przeżywają swoje 

macierzyństwo fizycznie, to dokonuje 

się ono wyłącznie

przez kobietę. Tylko kobieta została 

powołana do wydania na świat 

potomstwa,

dlatego zawsze jest potencjalną matką

WZÓR MACIERZYŃSTWA

Pełnia macierzyństwa 

ukazana jest w osobie 
Maryi nazwanej ‘matką 
ludzi’. Stając się matką 
Boga, stała się 
równocześnie matką 
każdego człowieka. 
Jeżeli kobieta odkrywa 
powołanie do 
macierzyństwa 
odnosząc je w całości do 
Boga - dawcy miłości, 
możliwym staje  się 
postrzeganie każdego 
‘zadanego’ człowieka 
jako daru, który należy 
odkryć i zwrócić w pełni 
rozkwitu jego Dawcy. 

Dostrzeżenie prawdy o swoim stworzeniu 

umożliwia także kobiecie odkrycie pełni 
swojej kobiecości: „każdy bowiem 
człowiek, mężczyzna czy niewiasta, 
stworzony na obraz i podobieństwo 
Boga, nie może spełnić się poza 
wymiarem tego obrazu i podobieństwa” 
Mulieris dignitatem  Wpatrując się w 
Maryję starajmy się, szczególnie my, 
kobiety, by jej postawa całkowitego 
zawierzenia Bogu zaowocowała naszym 
zaangażowaniem w prowadzenie 
każdego człowieka ku spotkaniu z Pełnią 
Miłości.

Każda kobieta „nosi w sobie 

powołanie do macierzyństwa 
duchowego, ponieważ jest 
ono wplecione w strukturę 
kobiecego istnienia. Kobiety 
zostały obdarzone darem 
wewnętrznej gotowości 
przyjmowania innych 
do swojego życia, 
a co za tym idzie: troski o ich 
emocjonalne, moralne, 
kulturalne i duchowe dobro. 
Duchowe macierzyństwo nie 
polega na bezkrytycznym 
darze z siebie. Matka 
duchowa pomaga innym 
wzrastać do pełni, a nie 
do zależności. Troszczy się 
o ich dobro emocjonalne, 
moralne, kulturalne 
i duchowe, aby sami mogli 
stać się pełniejszym darem 
dla Boga i innych” 

Dziękuję! 